Retreats in Rishikesh

স্বৰ যোগ, ধ্যান আৰু ডিজিটেল বিৰতি ৰিট্ৰিট

ৰিট্ৰিট হৈছে এক সংৰক্ষিত সময়কাল, য'ত অনুশীলন, আহাৰ, টোপনি, মৌনতা, অধ্যয়ন আৰু ব্যক্তিগত পথনিৰ্দেশনা এটা সুসংগত ছন্দত আনা হয়।

চমুকৈ

স্বৰ যোগ ৰিট্ৰিট কি?

ঋষিকেশত স্বৰ যোগ ৰিট্ৰিট হৈছে প্ৰাকৃতিক উশাহক কেন্দ্ৰ কৰি যোগিক জীৱনৰ এটা ব্যক্তিগতভাৱে নিৰ্দেশিত সময়কাল। ইয়াত স্বৰ নিৰীক্ষণ, উপযুক্ত হঠযোগ, প্ৰাণায়াম, ধ্যান, শোধনৰ প্ৰস্তুতি, পুনৰুদ্ধাৰমূলক দিনচৰ্যা, শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন আৰু বাধ্যতামূলক ডিজিটেল তথ্যৰ পৰা মুক্তি থাকিব পাৰে। কাৰ্যসূচীটো অংশগ্ৰহণকাৰীৰ স্বাস্থ্য, অভিজ্ঞতা, উদ্দেশ্য আৰু বৰ্তমান অৱস্থা বুজি লোৱাৰ পিছত বাছনি কৰা হয়; এয়া সকলোৰে ওপৰত জাপি দিয়া এটা গভীৰ সময়সূচী নহয়।

সাধাৰণ দৈনন্দিন নিয়মৰ পৰা কিয় আঁতৰি যাব?

দৈনন্দিন জীৱনে বাৰে বাৰে মনোযোগ ভাগ কৰে। কাম, বাৰ্তা, ভ্ৰমণ, পাৰিবাৰিক কৰ্তব্য আৰু অনিয়মীয়া টোপনিয়ে উশাহ, আহাৰ, আৱেগ, কৰ্ম আৰু বিশ্ৰামৰ মাজৰ সম্পৰ্ক লক্ষ্য কৰিবলৈ বৰ কম ঠাই এৰি দিব পাৰে। এটা ৰিট্ৰিটে এই পৰিস্থিতিসমূহ সাময়িকভাৱে সৰল কৰে। সৰলীকৰণ দায়িত্বৰ পৰা পলায়ন নহয়; ই সেই অভ্যাসবোৰ দেখাৰ বাবে যথেষ্ট ধাৰাবাহিকতা সৃষ্টি কৰে, যিবোৰ অহৰহ পুনৰাবৃত্তি হৈ থাকোঁতে চিনি পোৱা কঠিন।

পাৰম্পৰিক সাধনাই অনুশাসনক চিন্তনৰ সৈতে যুক্ত কৰে। সময়সূচী উপযোগী কাৰণ ই প্ৰতিটো প্ৰৱণতাৰ সৈতে দৰদামৰ প্ৰয়োজন কমায়, কিন্তু সূচীটো শাস্তি নহৈ সজাগতাৰ সেৱা কৰা উচিত। সেয়েহে ৰিট্ৰিটত নিৰ্দেশিত অনুশীলন, বিশ্ৰাম, অধ্যয়ন, পুষ্টিকৰ আহাৰ, খোজ কঢ়া, ব্যক্তিগত পৰ্যবেক্ষণ আৰু প্ৰশ্নৰ বাবে সময় পৰ্যায়ক্ৰমে ৰখা হয়। ফল ৰিট্ৰিটৰ পাছত জীৱনত অধিক স্পষ্ট অংশগ্ৰহণ হিচাপে দেখা দিব লাগে, ৰিট্ৰিটৰ পৰিৱেশৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হিচাপে নহয়।

পীঠে প্ৰদান কৰা ৰিট্ৰিটৰ পথ

পথপ্ৰাথমিক উদ্দেশ্যসাধাৰণ উপাদানব্যক্তিগত বিবেচনা
স্বৰ যোগশ্বাস, নাড়ী, সময় আৰু ক্ৰিয়া লক্ষ্য কৰকস্বৰ ডায়েৰী, দৈনিক আৱৰ্তন, তত্ত্ব অধ্যয়ন, ধ্যানভিৰ, টোপনি, কামৰ আৰ্হি আৰু আগৰ অনুশীলন
ধ্যান (Meditation)মনোযোগ প্ৰস্তুত কৰক আৰু ধ্যান গভীৰ কৰকআসন, উশাহ, মন্ত্ৰ, ধাৰণা, নীৰৱতা, সমন্বয়উদ্বেগ, আঘাত, হতাশা, মনোবিকৃতিৰ জোখিম আৰু টোপনি
প্ৰাণায়াম আৰু হঠযোগশৰীৰ আৰু প্ৰাণৰ স্থিৰতা গঢ়ি তুলকআসন, শুদ্ধিকৰণ, উপযুক্ত উশাহ, মুদ্ৰা আৰু বিশ্ৰামমেৰুদণ্ড, ৰক্তচাপ, গৰ্ভাৱস্থা, হৃদয় আৰু শ্বসন স্বাস্থ্য
শুদ্ধিকৰণ আৰু পুনৰুজ্জীৱনছন্দ পুনৰুদ্ধাৰ কৰক আৰু গোট খোৱা টান কমাওকসাধাৰণ আহাৰ, টোপনিৰ নিয়মিততা, চলা-ফুৰা আৰু বাছি লোৱা শুদ্ধিকোনো উপবাস বা শুদ্ধিকৰণ পদ্ধতি সৰ্বজনীন নহয়
ডিজিটেল ডিটক্স বা ডিজিটেল উপবাসবাধ্যতামূলক উদ্দীপনাৰ পৰা মনোযোগ ঘূৰাই আনকযন্ত্ৰৰ সীমা, নীৰৱতা, প্ৰকৃতি, দিনলিপি লিখা আৰু একাগ্ৰ অনুশীলনকাম আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে যোগাযোগ, উদ্বেগ আৰু জৰুৰীকালীন প্ৰৱেশ
চক্ৰ আৰু তত্ত্ব শুদ্ধিসূক্ষ্ম-শক্তিৰ তীব্ৰতাৰ আগতে শুদ্ধিনাড়ী প্ৰস্তুতি, মন্ত্ৰ, তাত্ত্বিক ধ্যান আৰু আচৰণশিক্ষকৰ মূল্যায়ন; তাৎক্ষণিক সক্ৰিয়কৰণৰ কোনো প্ৰতিশ্ৰুতি নাই
ব্যক্তিগত নিবিড়এজন ব্যক্তিৰ প্ৰকৃত প্ৰয়োজনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে কাম কৰকপৰামৰ্শ, উপযোগী সূচী আৰু সমীক্ষাপৰিসৰ, স্বাস্থ্য-প্ৰেৰণ আৰু প্ৰস্তুতি আগতে নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়

শুদ্ধিকৰণ প্ৰস্তুতি, শাস্তি নহয়

যৌগিক শোধনক প্ৰায়ে অশুদ্ধিৰ আক্ৰমণাত্মক নিষ্কাশন বুলি ভুলকৈ বুজা হয়। পৰম্পৰাগত হঠযোগে এক বহল অনুশাসনত ষট্কৰ্মৰ ব্যৱহাৰ কৰে, য'ত আচৰণ, আহাৰ, আসন, উশাহ আৰু ধ্যানো অন্তৰ্ভুক্ত। নেতি, ধৌতি বা নৌলিৰ দৰে পদ্ধতিবোৰ প্ৰতিজন দৰ্শনাৰ্থীৰ বাবে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে উপযুক্ত নহয়। ইহঁতৰ পদ্ধতি আৰু তীব্ৰতা প্ৰকৃতি, নিৰ্ণয়, আগৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু বৰ্তমান অৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

সেয়েহে এটা শোধন ৰিট্ৰিট অতি সাধাৰণ পৰিৱৰ্তনেৰে আৰম্ভ হ'ব পাৰে: নিয়মীয়া টোপনি, সৰল আহাৰ, পানীৰ যোগান, খোজ কঢ়া, কোমল আসন, মলত্যাগৰ ছন্দ, কম উত্তেজনা আৰু শান্ত উশাহ। কোনো বিশেষ ক্ৰিয়া তেতিয়াহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যেতিয়া সেয়া উপযুক্ত আৰু শুদ্ধভাৱে শিকোৱা হয়। উপবাসক কেতিয়াও নিশ্চিত নিৰাময় বুলি বিজ্ঞাপন দিয়া নহয়, আৰু নিৰ্ধাৰিত ঔষধ ৰিট্ৰিটৰ নিৰ্দেশনাৰে বন্ধ কৰা নহয়।

কায়াকল্পৰ অৰ্থ হ'ল ব্যৱহাৰযোগ্য শক্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰা

কায়াকল্প বয়স উলটাই দিয়া বা প্ৰতিটো দীৰ্ঘস্থায়ী ৰোগ আৰোগ্য কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নহয়। ইয়াৰ অৰ্থ এনে পৰিস্থিতি গঢ়ি তোলা য'ত ব্যক্তিজনে গভীৰভাৱে জিৰণি ল'ব পাৰে, ভালদৰে পাচন কৰিব পাৰে, মুক্তভাৱে উশাহ ল'ব পাৰে, উপযুক্তভাৱে চলাচল কৰিব পাৰে আৰু অধিক সুসংগত ছন্দ ঘূৰাই পাব পাৰে। একে পৰিৱেশতো বেলেগ বেলেগ বিধিৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। এজন ব্যক্তিয়ে নীৰৱতা আৰু দীঘলীয়া টোপনিৰ পৰা লাভ কৰে; আন এজন অতিৰিক্ত নিষ্ক্ৰিয়তাৰ বাবে অলস হৈ পৰে আৰু তেওঁৰ খোজ কঢ়া, ৰ'দ আৰু গতিশীল কিন্তু মাপি লোৱা অনুশীলনৰ প্ৰয়োজন হয়।

এয়া যোগৰ বৈচিত্ৰ্যৰ মাজত ঐক্যৰ নীতি। নিম আৰু আম একেই মাটি, পানী আৰু সূৰ্যৰ পোহৰৰ পৰা বাঢ়ে, তথাপি ভিন্ন সোৱাদ আৰু কাৰ্য প্ৰকাশ কৰে। মানুহে দেহধাৰণৰ মৌলিক উপাদান সমানেই ভাগ কৰে, যদিও তেওঁলোকৰ অনুপাত, ইতিহাস আৰু প্ৰয়োজন বেলেগ। ৰিট্ৰিটে প্ৰত্যেক অংশগ্ৰহণকাৰীক একেই বুলি নভবাকৈ সাধাৰণ নীতিসমূহৰ প্ৰতি সন্মান জনায়।

ডিজিটেল বিৰতি মনোযোগৰ এক অনুশাসন

ডিজিটেল বিৰতি ৰিট্ৰিটে প্ৰযুক্তিক বেয়া বুলি ঘোষণা নকৰে। ফোন আৰু কম্পিউটাৰ উপযোগী যন্ত্ৰ, কিন্তু অবিৰত সতৰ্কবাৰ্তা, চুটি ধৰণৰ মিডিয়া আৰু খণ্ডিত স্থানান্তৰে মনোযোগক গভীৰতাৰ পৰা আঁতৰাই নিব পাৰে। ডিজিটেল উপবাসে বৈকল্পিক যন্ত্ৰবিহীন সন্মত সময়সীমা স্থাপন কৰে, যাতে স্নায়ুতন্ত্ৰ, ইন্দ্ৰিয় আৰু মনে আকৌ অখণ্ড কৰ্ম, বিশ্ৰাম আৰু সম্পৰ্কৰ অনুভৱ কৰিব পাৰে।

প্ৰত্যাহাৰ, ইন্দ্ৰিয়সমূহৰ সংযোজন, এক পৰম্পৰাগত ৰূপৰেখা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ বাবে জগতৰ প্ৰতি শত্ৰুতাৰ প্ৰয়োজন নাই; ই মনোযোগে জগতখনৰ সৈতে কেনেকৈ লগ হয় তাৰ বাছনি পুনৰ স্থাপন কৰে। প্ৰয়োজনীয় পাৰিবাৰিক বা কামৰ যোগাযোগ এটা নিৰ্ধাৰিত সময়ত ব্যৱস্থা কৰিব পাৰি। জৰুৰীকালীন প্ৰৱেশ উপলব্ধ হৈ থাকে। উদ্দেশ্য বিচ্ছিন্নতা বা ভয় নহয়, বৰং ঘূৰি অহাৰ পাছত প্ৰযুক্তিৰ সৈতে অধিক সত্য সম্পৰ্ক গঢ়া।

য'ত স্বৰ যোগে ৰিট্ৰিটক আধাৰ দিয়ে

স্বৰ যোগে সমগ্ৰ দিনটোলৈ পৰ্যবেক্ষণ আনে। সাৰ পোৱাৰ সময়ত, অনুশীলনৰ আগতে, আহাৰৰ আগতে, কামৰ সময়ত আৰু শোৱাৰ আগতে, অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে নাকৰ প্ৰবাহ, উশাহৰ গাঁথনি, শক্তি, আৱেগ আৰু আগৰ কাৰ্যকলাপৰ প্ৰভাৱ লক্ষ্য কৰে। এই ডায়েৰীয়ে ৰিট্ৰিটক প্ৰভাৱশালী অনুভৱৰ সংগ্ৰহৰ সলনি এক অনুসন্ধান কৰি তোলে। ই শিক্ষকক ক্ৰম আৰু সময় খাপ খুৱাবলৈও সহায় কৰে।

বাক্যাংশটো yat brahmāṇḍe tat piṇḍe ই এই পৰম্পৰাগত স্বীকৃতি প্ৰকাশ কৰে যে ব্যক্তিয়ে বহল প্ৰাকৃতিক ব্যৱস্থাত অংশগ্ৰহণ কৰে। সূৰ্যোদয়, আহাৰ, টোপনি, ঋতু, স্থান আৰু সম্পৰ্কে সেই একে দেহধাৰী ক্ষেত্ৰক আকাৰ দিয়ে যত উশাহ নিৰীক্ষণ কৰা হয়। ৰিট্ৰিটে জীৱন্ত ছন্দৰ জৰিয়তে এই সামঞ্জস্যৰ সৈতে কাম কৰে। স্বৰ যোগৰ ভিত্তিৰ অধ্যয়ন কৰক আৰু ঘৰত নীতিবোৰ কেনেকৈ চলি থাকে চাওক.

ৰিট্ৰিটৰ পৰিকল্পনা কেনেকৈ কৰা হয়

  1. প্ৰাৰম্ভিক কথোপকথন: উদ্দেশ্য, স্বাস্থ্য, ঔষধ, পূৰ্বৰ অনুশীলন, আহাৰ, টোপনি আৰু ব্যৱহাৰিক দায়িত্বৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হয়।
  2. পৰিসৰ: কি শিকাব পাৰি, কিহৰ বাবে আন বিশেষজ্ঞৰ প্ৰয়োজন আৰু দলগত বা ব্যক্তিগত নিৰ্দেশনা উপযুক্ত নে নহয়, সেয়া পীঠে জনায়।
  3. কাৰ্যসূচী: অনুশীলন, বিশ্ৰাম, অধ্যয়ন, আহাৰ, যন্ত্ৰৰ সীমা আৰু শিক্ষকৰ সৈতে বৈঠক বাস্তৱসন্মত ক্ৰমত সজোৱা হয়।
  4. দৈনিক সমীক্ষা: সঁহাৰি লক্ষ্য কৰা হয়; তীব্ৰতা কমাব, সলনি কৰিব বা বন্ধ কৰিব পাৰি।
  5. সমন্বয়: অংশগ্ৰহণকাৰী অসম্ভৱ ৰিট্ৰিট সময়সূচীৰ সলনি এক টিকিব পৰা ঘৰুৱা অনুশীলনৰ সৈতে ওলাই যায়।

তাৰিখ, সময়সীমা, থকাৰ ব্যৱস্থা, অন্তৰ্ভুক্ত বস্তু আৰু অৱদান পৰামৰ্শৰ জৰিয়তে নিশ্চিত কৰা হয়, কাৰণ কাৰ্যসূচীসমূহ স্থায়ীভাৱে মুকলি নহয় আৰু কেতিয়াও কল্পিত উপলব্ধতাৰ সৈতে বিজ্ঞাপন দিয়া উচিত নহয়।

স্বাস্থ্য আৰু মনোবৈজ্ঞানিক উপযুক্ততা

এজন সুস্থ ব্যক্তিয়ে সন্তুলিত সাধাৰণ-কল্যাণ কাৰ্যসূচীত অংশ ল'ব পাৰে। স্বাস্থ্য-ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে অধিক ব্যক্তিগত মূল্যায়ন প্ৰয়োজন। মেৰুদণ্ডৰ অৱস্থাই কোনবোৰ ঢাল বা ভাৰ উপযুক্ত সেয়া সলনি কৰে। হৃদ-ৰক্তসংবহন, উশাহ-প্ৰশ্বাস, বিপাকীয় আৰু পাকস্থলী-অন্ত্ৰ সম্পৰ্কীয় অৱস্থাই কুম্ভক, গতিশীল অনুশীলন, উপবাস আৰু শোধনক প্ৰভাৱিত কৰে। গৰ্ভাৱস্থাৰ বাবে নিজস্ব সুৰক্ষা ব্যৱস্থা প্ৰয়োজন।

দীঘলীয়া নীৰৱতা আৰু গভীৰ ধ্যান সকলোৰে বাবে উপযুক্ত আৰম্ভণি নহয়। উন্মাদ, মনোবিকাৰ, গুৰুতৰ বিচ্ছিন্নতা, সক্ৰিয় আত্মহত্যাৰ চিন্তা, অনিয়ন্ত্ৰিত আতংক বা অবিৰত অনিদ্ৰাৰ বাবে যথোচিত চিকিৎসাগত সহায়ৰ প্ৰয়োজন আৰু সাধাৰণতে গভীৰ অন্তৰ্মুখী অনুশীলন স্থগিত ৰখা হয়। হতাশা (বিষণ্ণতা) কেতিয়াবা দীঘলীয়াকৈ অকলে বহাতকৈ প্ৰথমে ৰ’দ, সামাজিক সংযোগ, খোজ কঢ়া, আসন আৰু পৰিমিত গতিশীল উশাহৰ প্ৰতি ভালকৈ সঁহাৰি জনাব পাৰে। যোগ-মাৰ্গদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্যসেৱাই কোনো এটা পদ্ধতিয়েই সাৰ্বজনীন বুলি দাবী নকৰাকৈ সহযোগ কৰিব পাৰে।

ৰিট্ৰিটৰ বিষয়ে সাধাৰণ ভুল ধাৰণা

  • কেৱল আধ্যাত্মিক হোৱাৰ কাৰণেই এটা ৰিট্ৰিট স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে চিকিৎসামূলক নহয়।
  • অধিক তীব্ৰতাই অধিক প্ৰগতি প্ৰমাণ নকৰে।
  • মৌনতা এক পদ্ধতি, যোগ্যতাৰ পৰীক্ষা নহয়।
  • শুদ্ধিকৰণৰ বাবে অত্যধিক উপবাসৰ প্ৰয়োজন নাই।
  • চক্ৰৰ কাম প্ৰস্তুতি আৰু আচৰণৰ পৰা আৰম্ভ হয়, কিনি অনা তৎক্ষণাৎ সক্ৰিয়কৰণৰ পৰা নহয়।
  • ডিজিটেল ডিটক্সে পছন্দ পুনৰুদ্ধাৰ কৰে; ই প্ৰযুক্তিৰ স্থায়ী প্ৰত্যাখ্যানৰ দাবী নকৰে।

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

স্বৰ যোগ ৰিট্ৰিট ক'ত অনুষ্ঠিত হয়?

পীঠ ঋষিকেশত অৱস্থিত। সঠিক স্থান, থকাৰ ব্যৱস্থা আৰু উপস্থিতিৰ নিৰ্দেশনা প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীৰ বাবে নিশ্চিত কৰা হয়, কোনো স্থায়ী সৰ্বসাধাৰণ সময়সূচীৰ পৰা ধৰি লোৱা নহয়।

যোগ ৰিট্ৰিট কিমান সময়ৰ হয়?

সময়সীমা উদ্দেশ্য আৰু প্ৰস্তুতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। পৰিচয়মূলক অৱস্থান চমু হ’ব পাৰে, আনহাতে ব্যক্তিগত গভীৰ অনুশীলনৰ বাবে অধিক প্ৰস্তুতি আৰু পুনৰীক্ষণৰ প্ৰয়োজন। পীঠে আলোচনাৰ পিছত উপযুক্ত ৰূপ নিশ্চিত কৰে।

ডিজিটাল বিৰাম ৰিট্ৰিটত কি কি অন্তৰ্ভুক্ত?

ইয়াত সন্মত যন্ত্ৰবিহীন সময়, প্ৰকৃতি, গতি, স্বৰ পৰ্যবেক্ষণ, ধ্যান, অধ্যয়ন, দিনলিপি লিখা, নিয়মীয়া আহাৰ আৰু টোপনি অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে। অত্যাৱশ্যকীয় যোগাযোগ আৰু জৰুৰীকালীন প্ৰৱেশ অৱহেলা নকৰি পৰিকল্পনা কৰা হয়।

শুদ্ধিকৰণ ৰিট্ৰিটত উপবাস অন্তৰ্ভুক্ত থাকেনে?

স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে নহয়। উপবাসতকৈ সহজ খাদ্য আৰু নিয়মীয়া দৈনন্দিন নিয়ম অধিক উপযুক্ত হ'ব পাৰে। যিকোনো নিষেধ বা শুদ্ধিকৰণ পদ্ধতি স্বাস্থ্য, অভিজ্ঞতা আৰু পেছাদাৰী পথনিৰ্দেশনা অনুসৰি বাছনি কৰা হয়।

নতুন ব্যক্তিয়ে ধ্যান ৰিট্ৰিটত যোগ দিব পাৰেনে?

হয়, যেতিয়া কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুতি আৰু চুটি, মূৰ্ত অনুশীলনেৰে আৰম্ভ হয়। গভীৰ মৌনতা, কুম্ভক বা সূক্ষ্ম-শক্তিৰ কাম প্ৰতিজন নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাজনৰ বাবে ডিফল্ট হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।

ৰিট্ৰিটে দীৰ্ঘস্থায়ী ৰোগ ভাল কৰিব পাৰেনে?

এটা ৰিট্ৰিটে টোপনি, গতি, মানসিক চাপৰ নিয়ন্ত্ৰণ, মনোযোগ আৰু সুস্থ দিনচৰ্যাক সমৰ্থন কৰিব পাৰে, কিন্তু ই সাৰ্বজনীন নিৰাময়ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়ে। স্বাস্থ্যজনিত চিন্তাৰ মূল্যায়ন কৰা হয় আৰু বৰ্তমানৰ চিকিৎসা-যত্নক সন্মান কৰা হয়।

ৰিট্ৰিটৰ তাৰিখ আৰু মূল্য নিৰ্ধাৰিত নেকি?

প্ৰকৃত কাৰ্যক্ৰম নিশ্চিত নোহোৱালৈকে কোনো স্থায়ী তাৰিখ বা মূল্য প্ৰকাশ কৰা নহয়। পৰামৰ্শৰ জৰিয়তে বৰ্তমানৰ উপলব্ধতা, সময়সীমা, অন্তৰ্ভুক্ত বিষয় আৰু অৱদানৰ বিষয়ে পীঠক সোধক।

মই সঠিক ৰিট্ৰিট কেনেকৈ বাছি লম?

আটাইতকৈ নাটকীয় শিৰোনামৰ পৰা নহয়, আপোনাৰ প্ৰকৃত লক্ষ্য আৰু অৱস্থাৰ পৰা আৰম্ভ কৰক। স্বাস্থ্য, অনুশীলনৰ ইতিহাস, সময় আৰু দায়িত্বৰ বিষয়ে জনাওক, যাতে পীঠে গোটীয় কাৰ্যসূচী, ব্যক্তিগত পথপ্ৰদৰ্শন বা বেলেগ আৰম্ভণিৰ বিন্দুৰ পৰামৰ্শ দিব পাৰে।

পৰৱৰ্তী উপযুক্ত ৰিট্ৰিটৰ বিষয়ে সোধক

পীঠক জনাওক আপোনাৰ আগ্ৰহ স্বৰ যোগ, ধ্যান, প্ৰাণায়াম, শোধন, নৱযৌৱন, ডিজিটেল বিৰতি, চক্ৰ–তত্ত্ব শুদ্ধি নে ব্যক্তিগত নিবিড় পাঠত। বৰ্তমানৰ উপলব্ধতা আৰু অৱদান পৰামৰ্শৰ জৰিয়তে জনোৱা হয়।