সূক্ষ্ম শৰীৰৰ মানচিত্ৰ

7 চক্ৰ: শাস্ত্ৰীয় সূক্ষ্ম-শৰীৰৰ মানচিত্ৰ

7টা চক্ৰ এক শাস্ত্ৰীয় মানচিত্ৰ, যাৰ অৰ্থ, ব্যক্তিগত অনুশীলন আৰু শুদ্ধিক ব্যৱসায়িক “সক্ৰিয়কৰণ”ৰ পৰা পৃথক কৰি চিনি পাব লাগে।

7 টা চক্ৰ কি কি?

7টা চক্ৰ হ'ল সূক্ষ্ম কেন্দ্ৰৰ এক বহলকৈ শিকোৱা যোগ আৰু তন্ত্ৰৰ মানচিত্ৰ, যিটো গোড়ৰ মূলাধাৰৰ পৰা মূৰৰ সহস্ৰাৰলৈকে সজোৱা। সিহঁতে তত্ত্ব, মন্ত্ৰ, দেৱতা, প্ৰাণ, মনোযোগ আৰু চেতনাৰ মাজৰ ধ্যানমূলক সম্পৰ্কসমূহ সজায়। সিহঁত সাতটা শাৰীৰিক গ্ৰন্থি নহয়, আৰু সিহঁতৰ বিৱৰণ গ্ৰন্থ-পৰম্পৰাভেদে ভিন্ন।

A seated meditator in profile with the seven chakra positions marked along the spine from base to crown
সুষুম্নাৰ পথত থকা সাতটা কেন্দ্ৰ, ভিতিৰ মূলাধাৰৰ পৰা মূৰৰ শীৰ্ষৰ সহস্ৰাৰলৈ।
সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

চক্ৰ কি?

চক্ৰ (cakra, “চকা”) হৈছে সূক্ষ্ম শৰীৰত চেতনা আৰু প্ৰাণৰ এটা কেন্দ্ৰ, যাক কেন্দ্ৰীয় নাড়ী সুষুম্নাৰ কাষে কাষে নিৰ্দিষ্ট সংখ্যক পাহিযুক্ত পদ্মৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। গ্ৰন্থসমূহত প্ৰতিটো চক্ৰ এটা তত্ত্ব, এটা বীজ-ধ্বনি (bīja), এজন দেৱতা আৰু সচেতনতাৰ এটা গুণৰ সৈতে জড়িত, যিটো সাধনাই শুদ্ধ আৰু জাগ্ৰত কৰিব পাৰে।

যৌগিক চক্ৰ-প্ৰণালী কি?

যোগিক চক্ৰ-ব্যৱস্থা হৈছে সুষুম্নাৰ পথত থকা ছয়টা কেন্দ্ৰৰ শাস্ত্ৰীয় মানচিত্ৰ — মূলাধাৰ, স্বাধিষ্ঠান, মণিপুৰ, অনাহত, বিশুদ্ধ আৰু আজ্ঞা — যাৰ শীৰ্ষত সহস্ৰদল সহস্ৰাৰ। কুণ্ডলিনী পৃথিৱীৰ পৰা শুদ্ধ চেতনালৈ সেইবোৰৰ মাজেৰে উঠি যায়। ষট্‌চক্ৰনিৰূপণ আৰু গোৰক্ষশতকে ইয়াৰ বৰ্ণনা দিয়ে; স্বৰ যোগে ইয়াক উশাহৰ জৰিয়তে পঢ়ে।

চক্ৰ কিমানটা — 7, 6 নে অধিক?

আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ মানচিত্ৰত চক্ৰ ছটা বা সাতটা বুলি গণনা কৰা হয়: মেৰুদণ্ডৰ কাষে কাষে ছটা চক্ৰ (ষট্চক্ৰ) আৰু সেইবোৰৰ ওপৰত সহস্ৰাৰ, যাক বহুতো শিক্ষকে সপ্তম বুলি গণে। অন্য গ্ৰন্থত ইয়াতকৈ অধিকৰ বৰ্ণনা আছে — নটা, বাৰটা বা ষোলটা কেন্দ্ৰ, আৰু বিন্দুৰ দৰে গৌণ স্থান। সংখ্যা গ্ৰন্থ আৰু পৰম্পৰাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

ক্ৰমেৰে 7 টা চক্ৰ কি কি?

গোড়ৰ পৰা ওপৰলৈ ক্ৰমত 7টা চক্ৰ হ'ল মূলাধাৰ (মূল, পৃথ্বী), স্বাধিষ্ঠান (ত্ৰিক, জল), মণিপুৰ (নাভি, অগ্নি), অনাহত (হৃদয়, বায়ু), বিশুদ্ধ (কণ্ঠ, আকাশ), আজ্ঞা (ভুৰুৰ মাজত, মন) আৰু সহস্ৰাৰ (মূৰ, তত্ত্বৰ বাহিৰত)। সিহঁতৰ পাহিৰ সংখ্যা 4, 6, 10, 12, 16, 2 আৰু হাজাৰ।

চক্ৰ শুদ্ধি কি?

চক্ৰ শুদ্ধি, বা চক্ৰ শুদ্ধি, শৰীৰ, উশাহ, মন আৰু আচৰণৰ ক্ৰমিক শুদ্ধি যাতে প্ৰাণ কেন্দ্ৰবোৰৰ মাজেৰে সমানে বব পাৰে। শাস্ত্ৰীয় সাধন হ’ল নাড়ী শোধন উশাহ, মন্ত্ৰ, প্ৰতিটো কেন্দ্ৰত একাগ্ৰতা, নৈতিক জীৱন আৰু শিক্ষকৰ পথপ্ৰদৰ্শন। কোনো চক্ৰ “সক্ৰিয়” কৰাৰ যিকোনো প্ৰয়াসৰ আগতে শুদ্ধি আহে।

চক্ৰ সোনকালে মুকলি কৰিব পাৰিনে?

কোনো বিশ্বাসযোগ্য বা সুৰক্ষিত উপায়েৰে চক্ৰ সোনকালে খুলিব নোৱাৰি। গ্ৰন্থবোৰে ইয়াৰ খোলাটোক দীঘলীয়া প্ৰস্তুতি আৰু গুৰুৰ কৃপাত কুণ্ডলিনী জাগৰণৰ ফল বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অতি সোনকালে প্ৰয়োগ কৰা তীব্ৰ পদ্ধতিয়ে টোপনি, মনৰ অৱস্থা আৰু স্বাস্থ্য বিগোৰাব পাৰে। স্থিৰ দৈনিক অনুশীলনে প্ৰকৃত পৰিৱৰ্তন আনে; চৰ্টকাটে বেছিভাগ সময়ত অনুভূতি বা নিৰাশাহে আনে।

ভুৱা চক্ৰ সক্ৰিয়কৰণ কি?

মিছা চক্ৰ-সক্ৰিয়কৰণ হৈছে স্পৰ্শ, ছেছন বা যন্ত্ৰৰ দ্বাৰা কাৰোবাৰ চক্ৰ তৎক্ষণাত খোলা, সন্তুলন কৰা বা জগোৱাৰ এক মাচুলী প্ৰতিশ্ৰুতি—কোনো প্ৰস্তুতি, মূল্যায়ন, পৰম্পৰা বা পিছৰ পথ-প্ৰদৰ্শন নোহোৱাকৈ। সতৰ্কবাণীৰ চিনসমূহ হৈছে: নিশ্চিত ফলাফল, “অৱৰুদ্ধ” চক্ৰৰ বিষয়ে ভয়, অধিক ছেছন কিনিবলৈ চাপ আৰু আন কোনো সেৱাৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি দাবী।

স্বৰ যোগৰ চক্ৰসমূহৰ সৈতে কি সম্পৰ্ক?

স্বৰ যোগ উশাহৰ জৰিয়তে চক্ৰসমূহৰ সৈতে জড়িত: বাওঁ (ইড়া) আৰু সোঁ (পিংগলা) প্ৰবাহ আৰু সুষুম্নাত সিহঁতৰ সন্তুলনে দেখুৱায় প্ৰাণ কোনফালে গতি কৰি আছে, আৰু উশাহৰ পাঁচ তত্ত্ব তলৰ পাঁচ চক্ৰৰ তত্ত্বসমূহৰ সৈতে মিলে। স্বৰ পৰ্যবেক্ষণ হ'ল চক্ৰ প্ৰণালীৰ সৈতে কাম কৰাৰ এক সুৰক্ষিত, দৈনিক উপায়।

“7 চক্ৰ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

সাতটা চক্ৰৰ তুলনা

স্থান গোৰক্ষশতকৰ পৰা; পাপৰি, তত্ত্ব-মণ্ডল, বীজ আৰু শক্তি ষট্চক্ৰনিৰূপণ (পূৰ্ণানন্দ), Avalon সংস্কৰণ 1919 আৰু কালীচৰণৰ টীকাৰ পৰা।

চক্ৰ (Chakra)স্থানপাহিতত্ত্ব (মণ্ডল)বীজদেৱতা · শক্তি
মূলাধাৰমেৰুদণ্ডৰ আধাৰ, গুহ্যদ্বাৰ অঞ্চল (guda-sthāna)4পৃথ্বী (চতুষ্কোণ)Laṃব্ৰহ্মা · ডাকিনী
স্বাধিষ্ঠানজননাংগ অঞ্চল6জল (অৰ্ধচন্দ্ৰ)Vaṃবিষ্ণু · ৰাকিণী
মণিপুৰনাভি10অগ্নি (ত্ৰিকোণ)Raṃৰুদ্ৰ · লাকিনী
অনাহতহৃদয়12বায়ু (ষড়ভুজ)YaṃĪśa · Kākinī
বিশুদ্ধকণ্ঠ16আকাশ (বৃত্ত)Haṃসদাশিৱ · সাকিনী
Ājñāদুই ভ্ৰূৰ মাজত2ইয়াৰ ওপৰত মন (মনস্)—ওপৰত পৰমশিৱ · হাকিনী
সহস্ৰাৰসুষুম্নাৰ শীৰ্ষৰ ওপৰত1,000তত্ত্বৰ ঊৰ্ধ্বত—পৰমশিৱ, পৰ বিন্দু

সম্পূৰ্ণ 7টা চক্ৰ গ্ৰন্থাগাৰ

Understand

Practise

এটা মানচিত্ৰ, একমাত্ৰ মানচিত্ৰ নহয়

আধুনিক শিক্ষাই প্ৰায়ে সাতটা কেন্দ্ৰৰ এখন নিৰ্দিষ্ট ৰামধেনু উপস্থাপন কৰে। শাস্ত্ৰীয় পৰম্পৰাবোৰ অধিক বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ। গ্ৰন্থবোৰে নিজৰ সাধনা-পদ্ধতি অনুসৰি চক্ৰ, পাহি, মন্ত্ৰ, দেৱতা আৰু পথৰ বেলেগ বেলেগ সংখ্যা বৰ্ণনা কৰে। পৰিচিত সাত-কেন্দ্ৰৰ মানচিত্ৰ তেতিয়াহে উপযোগী, যেতিয়া ইয়াৰ উৎস আৰু উদ্দেশ্য স্পষ্ট ৰখা হয়। প্ৰতিটো প্ৰণালীক এখন সৰ্বজনীন চাৰ্টত মিহলাই দিলে স্পষ্ট নিশ্চয়তাৰ আভাস সৃষ্টি হয় কিন্তু পৰম্পৰাৰ অনুশাসন হেৰাই যায়।

চক্ৰৰ অৰ্থ চকা বা বৃত্ত। সূক্ষ্ম-শৰীৰৰ অনুশীলনত ই নাড়ী, প্ৰাণ আৰু সজাগতাৰ জালৰ ভিতৰত এক সুসংগঠিত কেন্দ্ৰৰ নাম। ইয়াক অনুশীলনৰ ভাষাত অনুভৱ আৰু চিন্তন কৰা হয়; প্ৰতিটো কেন্দ্ৰক এটা স্নায়ু-জাল বা অন্তঃস্ৰাৱী গ্ৰন্থিৰ সমান কৰি ধৰিলে ই প্ৰমাণ নহয়। শাৰীৰিক সহসম্বন্ধ গৱেষণাৰ প্ৰশ্ন হ’ব পাৰে, কিন্তু সাদৃশ্যই পৰিচয় প্ৰমাণ নকৰে।

ক্ৰমানুসাৰে সাতটা কেন্দ্ৰ

  1. মূলাধাৰ: মূল আধাৰ, পৃথিৱী, স্থিৰতা আৰু শৰীৰগত ভেটি।
  2. স্বাধিষ্ঠান: জল, অভিযোজনক্ষমতা, কামনা, সৃজনশীলতা আৰু সম্পৰ্ক।
  3. মণিপুৰ: অগ্নি, পাচন, প্ৰাণশক্তি, অনুশাসিত কৰ্ম আৰু ৰূপান্তৰ।
  4. অনাহত: বায়ু, সূক্ষ্ম হৃদয়, সম্পৰ্ক, ভক্তি আৰু আঘাতবিহীন ধ্বনি।
  5. বিশুদ্ধ: আকাশ, শুদ্ধি, ধ্বনি, শ্ৰৱণ আৰু সত্য অভিব্যক্তি।
  6. আজ্ঞা: আদেশ, একাগ্ৰতা, বিবেক আৰু উপলব্ধিৰ সমন্বয়।
  7. সহস্ৰাৰ: মিলন আৰু মুক্তিৰ সৈতে জড়িত সহস্ৰদল পৰাকাষ্ঠা।

বিন্দু, গ্ৰন্থি আৰু অন্য কেন্দ্ৰবোৰো কোনো পৰম্পৰাত অপৰিহাৰ্য হ’ব পাৰে। সহস্ৰাৰক প্ৰায়ে ছটা শৰীৰগত চক্ৰৰ বাহিৰত বৰ্ণনা কৰা হয়, কেৱল আন এখন একে চক্ৰ হিচাপে নহয়। সাধাৰণ পৰিচয়ৰ পৰা প্ৰকৃত অনুশীলনলৈ যাওঁতে এই পাৰ্থক্যবোৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ।

শাস্ত্ৰই কি কয়

आधारः प्रथमं चक्रं स्वाधिष्ठानं द्वितीयकम् । योनिस्थानं द्वयोर्मध्ये कामरूपं निगद्यते ॥

ādhāraḥ prathamaṃ cakraṃ svādhiṣṭhānaṃ dvitīyakam | yoni-sthānaṃ dvayor madhye kāma-rūpaṃ nigadyate ||

অৰ্থ: আধাৰ (মূলাধাৰ) প্ৰথম চক্ৰ, স্বাধিষ্ঠান দ্বিতীয়; দুয়োটাৰ মাজত যোনি নামৰ স্থান আছে, যাৰ নাম কামৰূপ।

— গোৰক্ষশতক, শ্লোক 10 · সংস্কৃত মূল: গোৰক্ষশতক — Swami Kuvalayananda আৰু S. A. Shukla (Kaivalyadham, Lonavla) ৰ সমালোচনামূলক সংস্কৰণৰ GRETIL ই-পাঠ (Göttingen)

আটাইতকৈ প্ৰাচীন হঠ-গ্ৰন্থবোৰৰ এখনে নিজৰ মানচিত্ৰ সৰলভাৱে আৰম্ভ কৰে: আধাৰ (ādhāra) প্ৰথম চক্ৰ, স্বাধিষ্ঠান দ্বিতীয়। সমগ্ৰ ব্যৱস্থাটো আধাৰৰ পৰা ওপৰলৈ এই গণনাৰ পৰা বিকশিত হয়।

गुदं मेढ्रं च नाभिं च हृत्पद्मे च तदूर्ध्वतः । घण्टिकां लम्पिकास्थानं भ्रूमध्ये परमेश्वरम् ॥

gudaṃ meḍhraṃ ca nābhiṃ ca hṛt-padme ca tad-ūrdhvataḥ | ghaṇṭikāṃ lampikā-sthānaṃ bhrū-madhye parameśvaram ||

অৰ্থ: গুহ্যদ্বাৰ অঞ্চল, জননেন্দ্ৰিয় অঞ্চল, নাভি, হৃদয়-পদ্ম আৰু তাৰ ওপৰৰ কণ্ঠৰ ঘণ্টিকা, কোমল তালুৰ স্থান, আৰু ভ্ৰূৰ মাজত পৰমেশ্বৰ — এইবোৰ ধ্যানৰ স্থান।

— গোৰক্ষশতক, শ্লোক 86 · সংস্কৃত মূল: গোৰক্ষশতক — Swami Kuvalayananda আৰু S. A. Shukla (Kaivalyadham, Lonavla) ৰ সমালোচনামূলক সংস্কৰণৰ GRETIL ই-পাঠ (Göttingen)

গোৰক্ষই যোগীয়ে ধ্যান স্থিৰ কৰা স্থানসমূহৰ তালিকা দিয়ে, আধাৰৰ পৰা ভ্ৰূৰ মাজৰ পৰমেশ্বৰলৈকে। চক্ৰ প্ৰথমে একাগ্ৰতাৰ স্থান — অনুশীলন কৰিবলৈ, কেৱল কল্পনা কৰিবলৈ নহয়।

উৎস আৰু অধিক অধ্যয়ন

চক্ৰ সক্ৰিয়কৰণৰ আগতে চক্ৰ শুদ্ধি

শুদ্ধিৰ অৰ্থ পৰিশোধন বা স্পষ্টীকৰণ। চক্ৰ-শুদ্ধিয়ে সাধকক নৈতিকতা, দিনচৰ্যা, আসন, সন্তুলিত উশাহ, নাড়ী-কাৰ্য, মন্ত্ৰ, একাগ্ৰতা আৰু উপযুক্ত আচৰণৰ জৰিয়তে প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ লক্ষ্য কোনো ব্যক্তিক স্থায়ীভাৱে অসাধাৰণ অনুভৱ কৰোৱা নহয়। ই বিকৃতি কমায়, যাতে মনোযোগ আৰু প্ৰাণে অধিক স্থিৰতাৰে কাম কৰিব পাৰে।

সক্ৰিয়কৰণ কেৱল এই প্ৰস্তুতিৰ ভিতৰতহে অৰ্থপূৰ্ণ। তীব্ৰ সংবেদন, কঁপনি, তাপ, দৃশ্য বা ভাৱনাই নিজেই প্ৰমাণ নকৰে যে কোনো চক্ৰ খুলি গৈছে। এনে ঘটনাৰ শাৰীৰিক, শ্বাসপ্ৰশ্বাস-সম্বন্ধীয়, মনোবৈজ্ঞানিক বা আধ্যাত্মিক ব্যাখ্যা থাকিব পাৰে। দায়িত্বশীল শিক্ষকে সম্পূৰ্ণ প্ৰসংগ বিবেচনা কৰে আৰু সমন্বয়ক গুৰুত্ব দিয়ে: টোপনি, পাচন, স্পষ্টতা, সম্পৰ্ক, কৰ্তব্য আৰু আৱেগিক স্থিৰতা।

স্বৰ যোগে চক্ৰ-অনুশীলনক কেনেকৈ সমৰ্থন কৰে

স্বৰ যোগ সূক্ষ্ম অনুশীলনৰ আগতে শ্বাসৰ জীৱন্ত অৱস্থা লক্ষ্য কৰে। বাওঁ আৰু সোঁ ধাৰা, শ্বাসৰ গঠন, সময় আৰু মানসিক অৱস্থাই দেখুৱাব পাৰে যে ব্যক্তিজন শান্ত, সক্ৰিয়, অৱৰুদ্ধ নে সংতুলিত। ই বৰ্তমানৰ সামৰ্থ্যক নেওচি কল্পনা বা কুম্ভকত জোৰ দিয়াতকৈ প্ৰস্তুতি বাছনি কৰিবলৈ সহায় কৰে।

স্বৰে চক্ৰ-অনুশীলনক যান্ত্ৰিক নাকৰ সূত্ৰ নকৰে। ই অনুশাসিত পৰ্যবেক্ষণ যোগ কৰে। যেতিয়া উশাহ উত্তেজিত, তীব্ৰ একাগ্ৰতাতকৈ মাটিৰ লগত সংযোগ আৰু সাধাৰণ উশাহ এৰা অধিক উপযোগী হ’ব পাৰে। যেতিয়া ব্যৱস্থা স্থিৰ, তেতিয়া মন্ত্ৰ, ধাৰণা আৰু পৰম্পৰা-বিশেষ ন্যাস নিজৰ সঠিক ক্ৰমত শিকিব পাৰি।

ৰহস্যময় আৰু জুখিব পৰা

চক্ৰসমূহ যোগ আৰু তন্ত্ৰৰ জৰিয়তে বিকশিত এখন সূক্ষ্ম, চিন্তনমূলক মানচিত্ৰৰ অন্তৰ্গত। আধুনিক গৱেষণাই সংশ্লিষ্ট অনুশীলনৰ সময়ত উশাহ, মনোযোগ, স্বায়ত্ত নিয়ন্ত্ৰণ, অন্তঃসংবেদন, আৱেগ আৰু স্নায়বিক কাৰ্যকলাপ অনুসন্ধান কৰিব পাৰে। পৰম্পৰাগত স্থানৰ ওচৰত কোনো শাৰীৰিক পৰিৱৰ্তন হ’ল বুলিয়ে এটা চক্ৰ প্ৰমাণ কৰিলোঁ বুলি দাবী কৰা উচিত নহয়। লগতে, বৰ্তমানৰ যন্ত্ৰই পোনপটীয়াকৈ জুখিব নোৱাৰা বস্তুক নিজে নিজে অস্তিত্বহীন বুলি নুই কৰাও উচিত নহয়।

সন্তুলিত দৃষ্টিভংগীয়ে তিনিটা স্তৰ দৃশ্যমান ৰাখে: শাস্ত্ৰই কি কয়, সাধকে কি জনায়, আৰু অধ্যয়নে কি জুখিছে। প্ৰত্যেকেই আনটো হোৱাৰ ভাও নোধৰাকৈ অৱদান আগবঢ়াব পাৰে। ই পৰম্পৰাৰ গূঢ় গভীৰতা আৰু বৌদ্ধিক সততা দুয়োটাকে সংৰক্ষণ কৰে।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

কোনো স্কেনে চক্ৰ বিচাৰি উলিওৱা নাই, আৰু পীঠে এনে দাবী নকৰে। গৱেষণাই চক্ৰ-কাৰ্যত ব্যৱহৃত অনুশীলনবোৰ অধ্যয়ন কৰে: উশাহ, একাগ্ৰতা আৰু মন্ত্ৰ। য'ত অনুশীলন কোমল আৰু তত্ত্বাৱধানত থাকে, তাত প্ৰমাণ উৎসাহজনক।

অধ্যয়নবোৰে কি পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু কি কৰা নাছিল

এই অধ্যয়নবোৰে নাকৰ আৱৰ্তন বা বলপূৰ্বক এটা নাকৰ পাহিৰে উশাহ লোৱা জোখিছিল, আৰু ফল ভিন্ন: বলপূৰ্বক বাওঁ নাকৰ পাহিৰে উশাহ লোৱাই এটা অধ্যয়নত উদ্বেগ বঢ়ালে (Schiff 1995); আন এটাত, জোৰ কৰিলে কোনটো নাকৰ পাহি প্ৰধান হয় সেয়াও সলনি নহ’ল (Sanders 1994).

স্বৰ যোগৰ দাবী বেলেগ: বৈ থকা নাড়ী কৰ্মৰ সৈতে মিল থকা উচিত — চান্দ্ৰ প্ৰৱাহত কোমল কাম; সৌৰ প্ৰৱাহত প্ৰবল কাম, আহাৰ আৰু টোপনি (শিৱ স্বৰোদয় 60–61, 122):

भुक्तमार्गेण मन्दाग्नौ स्त्रीणां वश्यादिकर्मणि । शयनं सूर्यवाहेन कर्तव्यं सर्वदा बुधैः ॥

কোনো প্ৰকাশিত অধ্যয়নে নাকৰ পাহিক কাৰ্যকলাপৰ সৈতে মিলোৱা নাই; প্ৰতিটোৱে কাম, সময়, স্বৰ বা তত্ত্ব যিয়েই নহওক, এক নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে এটা নাকৰ পাহি নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল, আৰু কোনোৱেই প্ৰথমে স্বৰ সলনি হৈছিল বুলি নিশ্চিত কৰা নাছিল। গতিকে সিহঁতৰ ফলাফলে স্বৰ নীতিক নিশ্চিত বা খণ্ডন নকৰে — আমাৰ যুক্তিসংগত অৱস্থান, এতিয়ালৈ পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাই।

এটা ক্ৰছঅভাৰ অধ্যয়ন — একেদলৰ লোকে নাড়ী মিল ৰাখি, তাৰ পাছত মিল নৰখাকৈ খোৱা, শোৱা বা কাম কৰা — ইয়াক পৰীক্ষা কৰিব। পীঠে গৱেষকসকলক ইয়াক কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়।

সুৰক্ষা আৰু ব্যক্তিগত বিধি

সুস্থ লোকে প্ৰায়ে ভিত্তি দিয়া আসন, স্বাভাৱিক উশাহৰ সজাগতা, কোমল মন্ত্ৰ আৰু সমগ্ৰ শৰীৰৰ শিথিলীকৰণৰ পৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে। আঘাত, আতংক, দ্বিমেৰু উন্মাদনা (মেনিয়া), মনোবিকাৰ, মৃগী, গুৰুতৰ হৃদ্‌ৰক্তসঞ্চালন ৰোগ বা অস্থিৰ কৰা অভিজ্ঞতা থকা লোকৰ ব্যক্তিগত মূল্যায়ন প্ৰয়োজন। তীব্ৰ অতিশ্বাস, উশাহ ধৰি ৰখা, টোপনিৰ অভাৱ, উপবাস বা “বাধা ভাঙিবলৈ” চাপে সংবেদনশীল অৱস্থাক বেয়া কৰিব পাৰে।

কোনো শিক্ষকে প্ৰতিটো অসুবিধাকে অৱৰুদ্ধ চক্ৰ বুলি নিৰ্ণয় কৰা, নিশ্চিত খোলাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰা, ভয় সৃষ্টি কৰা বা শক্তিৰ মেৰামতিৰ বাবে বাৰে বাৰে ধন দাবী কৰা উচিত নহয়। অব্যাহত বিষ, অচেতন হোৱা, স্নায়ুজনিত লক্ষণ, গুৰুতৰ অনিদ্ৰা, উন্মাদনা, মনোবিকাৰ, আত্মহত্যাৰ প্ৰৱণতা বা সাধাৰণ কাৰ্যক্ষমতাৰ হ্ৰাস হ’লে চিকিৎসাজনিত বা মনস্তাত্ত্বিক যত্ন লওক।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এই নিৰ্দেশিত শুদ্ধি সেইসকলৰ বাবে উপযুক্ত যিসকলে চক্ৰসমূহৰ সৈতে লাহে লাহে কাম কৰিব বিচাৰে, কোনো জাগৰণৰ আগতে শুদ্ধিৰে আৰম্ভ কৰি। ই তৎক্ষণাত মুকলি হোৱা বা নিশ্চিত ফলৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়ে; অনুশীলন ব্যক্তিৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত হয়।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

চক্ৰৰ ৰঙবোৰ পাৰম্পৰিক নেকি?

ৰামধেনু ক্ৰম — মূলত ৰঙা ৰঙৰ পৰা মূৰত বেঙুনীয়া ৰঙলৈ — বিংশ শতিকাৰ পাশ্চাত্য পৰিকল্পনা। শাস্ত্ৰীয় গ্ৰন্থই প্ৰতিটো পদ্মক নিজা ৰং দিয়ে, যিবোৰ সেই ক্ৰমতকৈ আৰু উৎসৰ মাজত বেলেগ। ৰঙে কল্পনাত সহায় কৰিব পাৰে, কিন্তু সেয়া চক্ৰৰ পৰম্পৰাগত সংজ্ঞা নহয়।

অৱৰুদ্ধ চক্ৰ কি?

“অৱৰুদ্ধ চক্ৰ” হৈছে পৰম্পৰাৰ এই ধাৰণাৰ আধুনিক ভাষা যে প্ৰাণৰ প্ৰবাহত অশুদ্ধি বা অসন্তুলন থাকে। গ্ৰন্থবোৰে অশুদ্ধ নাড়ী আৰু গ্ৰন্থি (granthis)ৰ কথা কয়, এটা ছেছনতে আঁতৰাব পৰা বাধাৰ কথা নহয়। অৱৰুদ্ধ চক্ৰ নিৰ্ণয় কৰা লক্ষণৰ তালিকা শাস্ত্ৰীয় উৎসত পোৱা নাযায়, সেয়ে এনে তালিকাৰে কাকো নিৰ্ণয় কৰা উচিত নহয়।

প্ৰতিটো চক্ৰৰ বীজ মন্ত্ৰ কি?

ষট্চক্ৰনিৰূপণত তত্ত্ব-বীজবোৰ হ'ল: মূলাধাৰত পৃথ্বীৰ বাবে লং, স্বাধিষ্ঠানত জলৰ বাবে বং, মণিপুৰত অগ্নিৰ বাবে ৰং, অনাহতত বায়ুৰ বাবে যং আৰু বিশুদ্ধত আকাশৰ বাবে হং। আজ্ঞা মনৰ সৈতে জড়িত; বহুতো শিক্ষকে তাত ওঁ ব্যৱহাৰ কৰে। মনোযোগেৰে লাহে লাহে এইবোৰ জপ কৰাটো এক সাধাৰণ অনুশীলন।

আৰম্ভ কৰা লোকৰ বাবে চক্ৰ ধ্যান সুৰক্ষিত নেকি?

কোমল চক্ৰ ধ্যান — স্বাভাৱিক উশাহৰ সৈতে কোনো কেন্দ্ৰত মনোযোগ স্থিৰ কৰা, বা তাৰ বীজ মৃদুকৈ জপ কৰা — সুস্থ আৰম্ভকাৰীৰ বাবে সাধাৰণতে নিৰাপদ। তীব্ৰ উশাহ ধৰি ৰখা, বন্ধ, মূৰৰ কেন্দ্ৰসমূহত দীঘলীয়া একাগ্ৰতা আৰু তীব্ৰ ক্ৰিয়া শিক্ষকৰ সৈতে শিকাটো ভাল, বিশেষকৈ উদ্বেগ, অনিদ্ৰা, উচ্চ ৰক্তচাপ বা মনোবিকাৰৰ ইতিহাস থাকিলে।

চক্ৰ আৰু নাড়ীৰ মাজত পাৰ্থক্য কি?

নাড়ীবোৰ হৈছে সেই পথ যাৰ জৰিয়তে প্ৰাণ প্ৰৱাহিত হয়; চক্ৰবোৰ হৈছে সেই কেন্দ্ৰ য’ত মুখ্য নাড়ীবোৰ সুষুম্নাৰ লগত মিলিত হয়। গ্ৰন্থবোৰে 72,000 নাড়ীৰ কথা কয় কিন্তু মাত্ৰ ছটা বা সাতটা প্ৰধান চক্ৰৰ। সেয়ে নাড়ী শুদ্ধ কৰাটো চক্ৰ অনুশীলনৰ প্ৰথম পদক্ষেপ, আৰু সেইবাবেই নাড়ী-শোধন চক্ৰ-একাগ্ৰতাৰ আগতে আহে।

চক্ৰ সাধনাই ৰোগ ভাল কৰিব পাৰেনে?

যৌগিক অনুশীলনে আৰোগ্যত সহায় কৰিব পাৰে, আৰু বহুতে মানসিক চাপ, টোপনি আৰু কল্যাণত প্ৰকৃত উন্নতিৰ কথা জনায়; গৱেষণাই এই কিছুমান উপকাৰ সমৰ্থন কৰে। চক্ৰ অনুশীলনে নিশ্চিত নিৰাময়ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়ে, আৰু আন কোনো পদ্ধতিয়েও নিদিয়ে। পীঠে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ অৱস্থা অনুসৰি অনুশীলন নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু তেওঁলোকে বাছনি কৰা চিকিৎসাক সন্মান কৰে।

“7 চক্ৰ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

প্ৰস্তুতিৰ সৈতে সূক্ষ্ম শৰীৰ শিকক

ইয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰক মূলাধাৰ চক্ৰ, অধ্যয়ন কৰক মণিপুৰ চক্ৰ, ব্যক্তিগতভাৱে তুলনা কৰক নিৰ্দেশনা সেৱা, অন্বেষণ কৰক বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰম, বা অনুৰোধ কৰক পৰামৰ্শ তীব্ৰ অনুশীলনৰ আগত।