Seven Chakras

আজ্ঞা চক্ৰ: কল্পনা আৰু বলৰ ঊৰ্ধ্বৰ তৃতীয় নেত্ৰ

শাস্ত্ৰ, একাগ্ৰতা, গুৰু, স্বৰ আৰু স্পষ্ট আভ্যন্তৰীণ বোধৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অনুশাসনৰ জৰিয়তে ব্যাখ্যা কৰা আজ্ঞাৰ দুই-পাহিৰ কেন্দ্ৰ।

চমুকৈ

আজ্ঞা চক্ৰ

আজ্ঞা মানে আদেশ বা নিৰ্দেশ আৰু ই ভ্ৰূৰ মাজত ধ্যান কৰা দ্বিদল কেন্দ্ৰৰ নাম, য’ত বহুতো যোগ আৰু তন্ত্ৰৰ মানচিত্ৰই ইড়া আৰু পিংগলাক সুষুম্নাৰ ফালে আনে। ই অনুশাসিত উপলব্ধি, মন আৰু গুৰুৰ নিৰ্দেশনাৰ সৈতে জড়িত। “তৃতীয় নেত্ৰৰ সক্ৰিয়কৰণ”ে দিব্যদৃষ্টিৰ নিশ্চয়তা নিদিয়ে; চাপ, পোহৰ বা প্ৰতিচ্ছবিৰ বহুতো সম্ভাৱ্য কাৰণ আছে আৰু সেইবোৰে স্থায়ী জাগৰণ প্ৰমাণ নকৰে।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

আজ্ঞা চক্ৰ কি?

আজ্ঞা চক্ৰ ষষ্ঠ চক্ৰ, ভুৰুৰ মাজত, হ আৰু ক্ষ বৰ্ণ থকা দুটা পাহিৰ পদ্ম। আজ্ঞা মানে “আদেশ”: ইয়াত গুৰুৰ পথপ্ৰদৰ্শন অন্তৰৰ পৰা লাভ কৰা হয়। ষট্চক্ৰনিৰূপণে মন (মনস্)ক ইয়াৰ ঠিক ওপৰত ৰাখে, আৰু গোৰক্ষশতকে ভুৰুৰ মাজৰ দিব্য সত্তাক মুকুতাৰ দৰে উজ্জ্বল বুলি কয়।

আজ্ঞাৰ দুটা দলত কোন কোন অক্ষৰ লিখা আছে?

ষট্চক্ৰনিৰূপণ 32 এ Ha আৰু Kṣa ক আজ্ঞাৰ দুটা চন্দ্ৰৰ দৰে বগা পাপৰিত ৰাখে। চিত্ৰত সিহঁতক বিন্দুসহ हं আৰু क्षं ৰূপে লিখা হৈছে, প্ৰতিটো পাপৰিৰ ঠিক কেন্দ্ৰত এটা। টাইপ কৰা আখৰবোৰ চিত্ৰাংকনৰ পিছত যোগ কৰা হৈছে যাতে কোনো ইমেজ-মডেলে এই পবিত্ৰ আখৰ দুটাৰ কোনো এটা বিকৃত কৰিব নোৱাৰে।

আজ্ঞা তৃতীয় নেত্ৰ নেকি?

আজ্ঞাক জনপ্ৰিয়ভাৱে তৃতীয় নেত্ৰ বোলা হয় কাৰণ ই ভ্ৰূৰ মাজত থাকে আৰু আন্তৰিক দৰ্শনৰ সৈতে জড়িত। পৰম্পৰাত “নেত্ৰ” হ’ল বিবেক আৰু অন্তৰ্জ্ঞান — যি সত্য তাক স্পষ্টকৈ দেখা — কোনো লুকাই থকা অংগ নহয় যিয়ে দৃশ্য দেখুৱায়। দৈনিক জীৱনত স্পষ্ট বিচাৰেই ইয়াৰ আটাইতকৈ সঁচা চিন।

আজ্ঞা চক্ৰই কি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে?

আজ্ঞা মন, একাগ্ৰতা, বিবেক আৰু ইড়া আৰু পিংগলাই শীৰ্ষত পৰাৰ আগতে হোৱা মিলনৰ সৈতে জড়িত। ইয়াৰ ওপৰত সহস্ৰাৰলৈ লৈ যোৱা অধিক সূক্ষ্ম কেন্দ্ৰ আছে। অনুশীলনত ই একাগ্ৰ মনোযোগ, চিন্তাৰ সাক্ষী হ’ব পৰা ক্ষমতা আৰু ভিতৰৰ পৰা তথা গুৰুৰ পৰা নিৰ্দেশনা গ্ৰহণ কৰাৰ গ্ৰহণশীলতাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।

আজ্ঞা চক্ৰৰ বাবে অনুশীলন কেনেকৈ কৰিব?

আজ্ঞাৰ অনুশীলনত ত্ৰাটক (স্থিৰ দৃষ্টি), ভ্ৰূৰ মাজত একাগ্ৰতা, ওঁ জপ, নাড়ী শোধন আৰু শাম্ভৱী মুদ্ৰা নিৰ্দেশনাৰ অধীনত অন্তৰ্ভুক্ত। ছেছনবোৰ আৰম্ভণিতে চুটি ৰাখক। মূৰৰ বিষ, মূৰত চাপ, টোপনিৰ অভাৱ বা অস্বাভাৱিক দৃশ্য হ’ল বন্ধ কৰি, বিশ্ৰাম লৈ শিক্ষকৰ পৰামৰ্শ লোৱাৰ সংকেত।

আজ্ঞাত ইতৰ লিংগ আৰু ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি কি?

ষট্চক্ৰনিৰূপণ 33 এ স্ফটিকসদৃশ ইতৰ লিংগক আজ্ঞাৰ ভিতৰত, বিজুলীৰ মালাৰ দৰে জিলিকি থকা অৱস্থাত, আৰু একেটা ত্ৰিভুজতে প্ৰণৱসহ স্থাপন কৰে। ললিতা সহস্ৰনাম 39 এ ইয়াতে ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি ৰাখে। এই তৃতীয় গাঁঠি হ’ল পৃথক কৰ্তৃত্ব আৰু স্থিৰ হৈ যোৱা জ্ঞানৰ খামুচি; ইয়াৰ ভেদনে মনোযোগক নিৰ্মিত “মই” ৰ বাহিৰলৈ মুকলি কৰে, বিবেক বা দায়িত্বৰ বাহিৰলৈ নহয়।

“আজ্ঞা চক্ৰ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

আজ্ঞা এক নজৰত

মানসমূহ ষট্‌চক্ৰ-নিৰূপণ (পূৰ্ণানন্দ), Avalon সংস্কৰণ 1919 ৰ পৰা, য’ত ভিন্ন সেইখিনিত গোৰক্ষশতকৰ সৈতে।

বৈশিষ্ট্যগ্ৰন্থসমূহত
স্থানভ্ৰূৰ মাজত (Gorakṣaśataka 84)
পাহি2, হ আৰু ক্ষ সহিত
তত্ত্ৱপাঁচ তত্ত্বৰ পৰা পৰে; ইয়াৰ ওপৰত মন (manas)
লিংগত্ৰিভুজৰ ভিতৰত স্ফটিকসদৃশ ইতৰ লিংগ, বিজুলীৰ মালাৰ দৰে দীপ্তিমান
গ্ৰন্থিৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি — তৃতীয় গাঁঠি, যিটো ললিতা সহস্ৰনাম 39 ত আজ্ঞাত স্পষ্টকৈ নাম লোৱা হৈছে
বীজষট্চক্ৰনিৰূপণ 33 ত প্ৰণৱ ত্ৰিভুজৰ ভিতৰত আছে
শক্তিহাকিনী; ওপৰত শক্তিসহ পৰমশিৱ
বেলেগ মানচিত্ৰগোৰক্ষশতক 72 এ বায়ু-ধাৰণাক ভ্ৰূৰ মাজত ৰাখে

শাস্ত্ৰই কি কয়

आज्ञानामाम्बुजं तद्धिमकरसदृशं ध्यानधामप्रकाशं हक्षाभ्यां वै कलाभ्यां परिलसितवपुर्नेत्रपत्रं सुशुभ्रम् । तन्मध्ये हाकिनी सा शशिसमधवला वक्त्रषट्कं दधाना विद्यां मुद्रां कपालं डमरुजपवटीं बिभ्रती शुद्धचित्ता ॥

ājñānāmāmbujaṃ taddhimakarasadṛśaṃ dhyānadhāmaprakāśaṃ hakṣābhyāṃ vai kalābhyāṃ parilasitavapurnetrapatraṃ suśubhram | tanmadhye hākinī sā śaśisamadhavalā vaktraṣaṭkaṃ dadhānā vidyāṃ mudrāṃ kapālaṃ ḍamarujapavaṭīṃ bibhratī śuddhacittā ||

অৰ্থ: চন্দ্ৰৰ দৰে বগা আজ্ঞা পদ্ম ধ্যানেৰে জিলিকি থাকে। ইয়াৰ দুটা পাপৰিত Ha আৰু Kṣa আখৰ আছে; ভিতৰত শুদ্ধ মনৰ, চন্দ্ৰৰ দৰে বগা হাকিনী আছে।

— ষট্চক্ৰনিৰূপণ, শ্লোক 32 · সংস্কৃত মূল: পূৰ্ণানন্দ, ষট্চক্ৰনিৰূপণ — Arthur Avalon ৰ 1919 সংস্কৰণত সংস্কৃত পাঠ আৰু কালীচৰণৰ টীকা

শ্লোকে চন্দ্ৰ-শুভ্ৰ দুটা দল, সিহঁতৰ হ আৰু ক্ষ অক্ষৰ, আৰু পদ্মৰ ভিতৰত হাকিনীৰ নাম লয়।

एतत्पद्मान्तराले निवसति च मनः सूक्ष्मरूपं प्रसिद्धं । योनौ तत्कर्णिकायामितरशिवपदं लिङ्गचिह्नप्रकाशम् ॥ विद्युन्मालाविलासं परमकुलपदं ब्रह्मसूत्रप्रबोधं । वेदानामादिबीजं स्थिरतरहृदयश्चिन्तयेत्तत्क्रमेण ॥

etatpadmāntarāle nivasati ca manaḥ sūkṣmarūpaṃ prasiddhaṃ | yonau tatkarṇikāyāmitaraśivapadaṃ liṅgacihnaprakāśam || vidyunmālāvilāsaṃ paramakulapadaṃ brahmasūtraprabodhaṃ | vedānāmādibījaṃ sthiratarahṛdayaścintayettatkrameṇa ||

অৰ্থ: এই পদ্মৰ ভিতৰত সূক্ষ্ম মন বাস কৰে। ইয়াৰ কৰ্ণিকাৰ যোনিৰ ভিতৰত লিংগ ৰূপত ইতৰ নামৰ শিৱ আছে, যি বিজুলীৰ মালাৰ দৰে জিলিকে। বেদৰ আদি বীজও তাতেই আছে; সাধকে বিহিত ক্ৰমত স্থিৰ হৃদয়েৰে ইহঁতৰ ধ্যান কৰিব লাগে।

— ষট্চক্ৰনিৰূপণ, শ্লোক 33 · সংস্কৃত মূল: পূৰ্ণানন্দ, ষট্চক্ৰনিৰূপণ — Arthur Avalon ৰ 1919 সংস্কৰণত সংস্কৃত পাঠ আৰু কালীচৰণৰ টীকাৰ পৰা বানানক মানকীকৃত ৰূপ দিয়া হৈছে

উৎসই আজ্ঞাৰ ভিতৰত সূক্ষ্ম মন, ইতৰ লিংগ আৰু প্ৰণৱক ক্ৰমবদ্ধ সম্পৰ্কত ৰাখে। নিৰ্দেশ হৈছে স্থিৰ হৃদয়েৰে ধ্যান: স্পষ্টতা আৰু ক্ৰম, কপালত চাপ নহয়।

आज्ञाचक्रान्तरालस्था रुद्रग्रन्थिविभेदिनी । सहस्राराम्बुजारूढा सुधासाराभिवर्षिणी ॥

ājñācakrāntarālasthā rudragranthivibhedinī | sahasrārāmbujārūḍhā sudhāsārābhivarṣiṇī ||

অৰ্থ: আজ্ঞা চক্ৰৰ ভিতৰত বাস কৰি তেওঁ ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি ভেদ কৰে; সহস্ৰদল পদ্মত আৰোহণ কৰি তেওঁ অমৃতৰ ধাৰা বৰষায়।

— ললিতা সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্, শ্লোক 39 · সংস্কৃত মূল: শ্ৰী ললিতা সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্ — SanskritDocuments পাঠ, Prof. M. Giridhar, Kirk Wortman আৰু Rajani Arjun Shankar দ্বাৰা সংশোধিত

দেৱীয়ে আজ্ঞাৰ ভিতৰত বাস কৰি ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি ভেদ কৰে, তাৰ পিছত সহস্ৰাৰলৈ আৰোহণ কৰি অমৃত বৰষায়। এই গাঁঠি এক জীৱন্ত ঊৰ্ধ্বগমনৰ অংশ, তৎক্ষণাত “তৃতীয় নেত্ৰ সক্ৰিয় কৰা”ৰ কোনো ব্যৱসায়িক প্ৰতিশ্ৰুতিৰ নহয়।

আজ্ঞাৰ অৰ্থ আৰু গুৰুৰ ভূমিকা

আজ্ঞা আদেশৰ স্থান কাৰণ বিক্ষিপ্ত সামৰ্থ্যবোৰ এক সূক্ষ্ম নিৰ্দেশনাৰ অধীনত একত্ৰিত হয়। পাৰম্পৰিক ব্যাখ্যাই ইয়াক গুৰুৰ নিৰ্দেশ অন্তৰত গ্ৰহণ কৰাৰ সৈতেও সংযুক্ত কৰে। ইয়াৰ অৰ্থ প্ৰতিটো আৱেগক দৈৱ আদেশ বুলি ধৰা নহয়। বাহিৰৰ শিক্ষক, শাস্ত্ৰ, আচৰণ আৰু বিবেকে অন্তৰ্দৃষ্টিক ইচ্ছা বা কল্পনাৰ পৰা পৃথক কৰাত সহায় কৰে।

দুটা পাপৰি আৰু দ্বৈত ধাৰাৰ মিলন

পদ্মৰ দুটা পাহি আছে, ষট্চক্ৰনিৰূপণ পৰম্পৰাত প্ৰায়ে হ আৰু ক্ষ বহন কৰা। এই যুগ্ম ৰূপক ইড়া আৰু পিংগলা, বিষয় আৰু বস্তু, চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ কাৰ্যৰ মিলনস্থল হিচাপে ধ্যান কৰিব পাৰি। সিহঁতৰ সমন্বয়ে বৈচিত্ৰ্য মচি নেপেলায়; ই এক গভীৰ কেন্দ্ৰ প্ৰকাশ কৰে য’ৰ পৰা দ্বন্দ্ব নোহোৱাকৈ ধ্ৰুৱতা জনা যায়।

আজ্ঞাত ইতৰ লিংগ আৰু ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থি

Crystalline Itara Liṅga shining like lightning inside the two-petalled Ājñā lotus, with हं and क्षं centred on its petals, Rudra Granthi releasing below and suṣumṇā opening above
ষট্চক্ৰনিৰূপণ 32–33 এ हं আৰু क्षं ক আজ্ঞাৰ পাপৰিত আৰু বিজুলীৰ দৰে ইতৰ লিংগক ভিতৰত স্থাপন কৰে। ললিতা সহস্ৰনাম 39 এ ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থিৰ নাম লয়।

ষট্চক্ৰনিৰূপণে স্ফটিকসদৃশ ইতৰ লিংগক আজ্ঞাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰে। ললিতা সহস্ৰনামে ইয়াত ৰুদ্ৰ গ্ৰন্থিৰ নাম লয়। মুক্তিৰ অৰ্থ পৃথক কৰ্তৃত্বৰ ওপৰৰ বোধ, কিন্তু বিবেক আৰু দায়িত্ব থাকি যায়।

ওঁ আজ্ঞাৰ বীজ নেকি?

জনপ্ৰিয় শিক্ষাত সাধাৰণতে ওঁ দিয়া হয়। শাস্ত্ৰীয় বৰ্ণনাত অধিক সূক্ষ্ম অক্ষৰ আৰু দেৱতাৰ গঠনো আছে, আৰু বিভিন্ন পৰম্পৰাই মন্ত্ৰ বেলেগকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰিব পাৰে। গতিকে এখন সৰ্বসাধাৰণৰ পৃষ্ঠাই এটা সৰ্বজনীন অনুশীলনৰ ভাও নজুৰি সাধাৰণ সম্বন্ধ বুজোৱা উচিত। দীক্ষিত মন্ত্ৰই শিক্ষক আৰু উৎসক অনুসৰণ কৰে।

তৃতীয় নেত্ৰৰ সক্ৰিয়কৰণ বনাম স্পষ্ট বোধ

বিজ্ঞাপনে প্ৰায়ে সক্ৰিয়কৰণক দৰ্শন, মানসিক নিশ্চয়তা বা কপালত চাপৰ সৈতে সমান কৰি দেখুৱায়। যোগে অধিক কঠোৰ পৰীক্ষা দিয়ে: ভয়, লালসা, স্মৃতি আৰু অহংকাৰৰ দ্বাৰা উপলব্ধি কম বিকৃত হৈছে নে? কোনো নাটকীয় প্ৰতিচ্ছবি অৰ্থপূৰ্ণ, সাধাৰণ বা বিভ্ৰান্তিকৰ হ’ব পাৰে। অনুভৱক তৎক্ষণাৎ ফুলাই-কৰি নেদেখাকৈ পৰ্যবেক্ষণ কৰিলে বিবেক বাঢ়ে।

ত্ৰাটক, শাম্ভৱী আৰু একাগ্ৰতা

ত্ৰাটক, ভ্ৰামৰী, মন্ত্ৰ, ধাৰণা আৰু শাম্ভৱী মুদ্ৰা প্ৰায়েই এই ক্ষেত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়, কিন্তু প্ৰতিটোৰ নিজা পদ্ধতি আৰু নিষেধ আছে। চকুৰ হেঁচা একাগ্ৰতা নহয়। দৃষ্টি কোমল ৰখা হয়, আৰু অন্তৰ্মুখী মনোযোগ আসন, উশাহ আৰু নৈতিক স্থিৰতাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত হয়।

এটা কোমল আজ্ঞা-ভিত্তি

চকু বন্ধ কৰি বা লাহেকৈ মেলি বহক। সমগ্ৰ মুখ অনুভৱ কৰক আৰু থুতৰি শিথিল কৰক। উশাহ স্বাভাৱিক হৈ থাকিবলৈ দিয়ক। ভ্ৰূ-বিন্দুত বল নিদি কপালৰ পিছৰ সেই বিস্তৃত ক্ষেত্ৰ লক্ষ্য কৰক, য'ত চিন্তা, চিত্ৰ আৰু সংবেদনা আহে। আপোনাৰ অনুশীলনত থাকিলে ওঁ কোমলভাৱে পুনৰাবৃত্তি কৰক। ভৰি আৰু সাধাৰণ পৰিবেশত মনোযোগ স্থিৰ কৰি সামৰণি মাৰক।

আভ্যন্তৰীণ অনুভূতি যেতিয়া অবিশ্বাসযোগ্য হৈ পৰে

টোপনিৰ অভাৱ, অতিশ্বসন, মাইগ্ৰেইন, নিচাযুক্ত পদাৰ্থ, স্নায়বিক অৱস্থা, আঘাত, উন্মাদ আৰু মনোবিকাৰে উপলব্ধি সলনি কৰিব পাৰে। আধ্যাত্মিক অৰ্থ আৰু চিকিৎসাজনিত মূল্যায়ন শত্ৰু হ'ব নালাগে। অবিৰত মাত, সন্দেহবাতিক, টোপনি নহোৱা বা কাম কৰিব নোৱাৰা, আত্মহত্যাৰ চিন্তা বা বিপজ্জনক আদেশ হ'লে সোনকালে পেছাদাৰী সহায় লওক আৰু তীব্ৰ সাধনা স্থগিত ৰাখক।

বুদ্ধি, মন আৰু চিন্তাৰ সাক্ষী

আমি কওঁ “মোৰ মন বিভ্ৰান্ত” কাৰণ বিভ্ৰান্তি জনা যায়। যোগে এই প্ৰত্যক্ষ পৰ্যবেক্ষণৰ দ্বাৰা মনৰ সলনি হৈ থকা ক্ষেত্ৰক ইয়াক জনা সচেতনতাৰ পৰা বেলেগ কৰে। আজ্ঞা-সাধনাই মনসক গোটাই আনে আৰু বুদ্ধি—বিবেচনা কৰাৰ ক্ষমতা—ক শক্তিশালী কৰে, যাতে অন্তৰ্দৃষ্টি কেৱল আন এটা প্ৰভাৱশালী চিন্তা হৈ নাথাকে।

আধুনিক মনোবিজ্ঞানে প্ৰায়ে মানসিক আৰু স্নায়বিক কাৰ্যৰ জৰিয়তে চেতনাৰ অধ্যয়ন কৰে; যোগে মনক চেতনাৰ এক বহল ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত স্থাপন কৰিব পাৰে। এইবোৰ শ্লোগানেৰে সমাধান নহয়। অনুশীলনে শিক্ষাৰ্থীক পৰীক্ষা কৰিবলৈ কয় যে কি সলনি হয়, পৰিৱৰ্তনক কোনে জানে আৰু জনা কাৰ্যটোকে এটা বস্তু হিচাপে চাব পাৰি নেকি।

অন্তৰ্জ্ঞানক জীৱনত পৰীক্ষা কৰিব লাগিব

স্পষ্ট অন্তৰ্বোধ সাধাৰণতে শান্ত, অনুপাতযুক্ত আৰু সত্যাপনৰ বাবে মুকলি হয়। ভয়ে চলোৱা নিশ্চয়তা হ'ল ব্যস্ত, আত্ম-ৰক্ষামূলক আৰু প্ৰমাণৰ প্ৰতি প্ৰতিৰোধী। কোনো অনুভূতি, সেই সময়ৰ উশাহ আৰু আৱেগিক অৱস্থা, লোৱা কাৰ্য আৰু প্ৰকৃত ফলাফলৰ হিচাপ ৰাখক। সময়ৰ লগে লগে অনুশাসিত তুলনাই অভ্ৰান্ততাৰ দাবীতকৈ প্ৰক্ষেপণ আৰু প্ৰকৃত সংবেদনশীলতাক অধিক সততাৰে প্ৰকাশ কৰে।

গুৰু আৰু শাস্ত্ৰই অধিক দাপোণ দিয়ে। ভাৰতীয় পৰম্পৰাত প্ৰশ্ন কৰাটো নেতিবাচক নহয়; আন্তৰিক জিজ্ঞাসাই সত্যক কল্পনাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

ত্ৰাটক, আজ্ঞাৰ বাবে শাস্ত্ৰীয় একাগ্ৰতাৰ অনুশীলন, শেহতীয়াকৈ যাদৃচ্ছিক পৰীক্ষাত পৰীক্ষা কৰা হৈছে। দুয়োটাতে মনোযোগ বা উদ্বেগৰ বাবে লাভ পোৱা গৈছে, যিয়ে এই কেন্দ্ৰক কেন্দ্ৰীভূত সজাগতাৰ আসন বুলি গণ্য কৰা পৰম্পৰাৰ দৃষ্টিভংগীক সমৰ্থন কৰে।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ অনুশীলনে উপলব্ধিৰ অৱস্থাবোৰ পৰিমাৰ্জিত কৰে। যেতিয়া বাওঁ আৰু সোঁ প্ৰবাহ শান্ত আৰু সন্তুলিত হয়, অন্তৰ্মুখী একাগ্ৰতা সহজ হ’ব পাৰে, কিন্তু সন্তুলিত বায়ুপ্ৰবাহ আজ্ঞা জাগৰণৰ প্ৰমাণপত্ৰ নহয়। উশাহ, টোপনি, মনৰ অৱস্থা, স্পষ্টতা আৰু আচৰণ একেলগে পৰ্যবেক্ষণ কৰক। উদ্দেশ্য অসাধাৰণ ছাপ সংগ্ৰহ কৰা নহয়, অধিক সত্যনিষ্ঠভাৱে দেখা।

চকুৰ সুৰক্ষা-সীমাৰ সৈতে ত্ৰাটক শিকক · নাড়ী, চক্ৰ আৰু গ্ৰন্থিৰ অধ্যয়ন কৰক

স্বৰ যোগৰ ভেটিৰ অধ্যয়ন কৰক আৰু চাওক উশাহ-পৰ্যবেক্ষণে এই বিষয়টোক দৈনন্দিন অনুশীলনৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত কৰে।

অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য

বলপূৰ্বক ওপৰলৈ দৃষ্টি, দীঘলীয়াকৈ চাকিৰ পোহৰলৈ চাই থকা, টোপনিৰ অভাৱ, অতি উশাহ আৰু দীঘলীয়া কুম্ভক নকৰিব। গ্লকোমা, অক্ষিপট ৰোগ, সম্প্ৰতি চকুৰ অস্ত্ৰোপচাৰ, পোহৰে উস্কাই দিয়া মাইগ্ৰেইন, মৃগী হোৱাৰ প্ৰৱণতা, উন্মাদনা, মনোবিকৃতি বা তীব্ৰ বিচ্ছিন্নতা থকা লোকে ব্যক্তিগতভাৱে খাপ খুৱাই লোৱা বা স্থগিত অনুশীলন প্ৰয়োজন। অনুশীলনৰ বাহিৰতো থাকি যোৱা উপলব্ধিৰ বিকৃতিৰ বাবে যোগ্য মূল্যায়ন প্ৰয়োজন।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এই নিৰ্দেশিত শুদ্ধি সেইসকলৰ বাবে উপযুক্ত যিসকলে চক্ৰসমূহৰ সৈতে লাহে লাহে কাম কৰিব বিচাৰে, কোনো জাগৰণৰ আগতে শুদ্ধিৰে আৰম্ভ কৰি। ই তৎক্ষণাত মুকলি হোৱা বা নিশ্চিত ফলৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়ে; অনুশীলন ব্যক্তিৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত হয়।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

পাইনিয়েল গ্ৰন্থি আজ্ঞা চক্ৰ নেকি?

কিছুমান আধুনিক লেখকে আজ্ঞাক পিনিয়েল গ্ৰন্থিৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে, কিয়নো দুয়োটা পোহৰৰ সৈতে জড়িত আৰু মূৰৰ ভিতৰত গভীৰত অৱস্থিত। এয়া এক আধুনিক তুলনা, শাস্ত্ৰীয় গ্ৰন্থৰ শিক্ষা নহয়, আৰু জনপ্ৰিয় দাবীয়ে কোৱা ধৰণে ধ্যানে পিনিয়েল গ্ৰন্থি “সক্ৰিয়” কৰে তাৰ কোনো প্ৰমাণ নাই।

ত্ৰাটক কি?

ত্ৰাটক মানে এটা সৰু বিন্দু—প্ৰায়েই প্ৰদীপৰ শিখা—ত চকু নপলকাকৈ চকুৰ পানী নোলোৱাকৈ স্থিৰভাৱে চোৱা, তাৰ পাছত চকু বন্ধ কৰি প্ৰতিচ্ছবিটো ধৰি ৰখা। হঠযোগ প্ৰদীপিকাই ইয়াক ছটা শুদ্ধি-কৰ্মৰ ভিতৰত গণনা কৰে আৰু কয় যে ই চকুৰ ৰোগ আৰু আলস্য আঁতৰায়। মৃগী, গ্লুকোমা বা চকুৰ ৰোগ থকা মানুহে প্ৰথমে পৰামৰ্শ ল’ব লাগে।

তৃতীয় নেত্ৰৰ ধ্যানে মূৰৰ বিষ সৃষ্টি কৰিব পাৰেনে?

হয়, যদি একাগ্ৰতা বলপূৰ্বক কৰা হয় বা বেছি সময় ধৰি ৰখা হয়, বা যদি কপাল আৰু চকু টান হৈ থাকে। মুখখন শিথিল কৰক, দৃষ্টি কোমল কৰক আৰু ছেছন চুটি ৰাখক। অনুশীলনৰ পিছত অব্যাহত মূৰৰ বিষ, দৃষ্টিৰ বিকাৰ বা হেঁচা ৰৈ যোৱাৰ কাৰণ, আৰু যদি থাকি যায় তেন্তে চিকিৎসকক দেখুৱাওক।

শাম্ভৱী মুদ্ৰা কি?

শাম্ভৱী মুদ্ৰা হ'ল ভ্ৰূৰ কেন্দ্ৰৰ দিশে কোমলভাৱে চোৱা, মনোযোগ ভিতৰমুখী কৰি, প্ৰায়ে চকু আধা খোলা ৰাখি। হঠ গ্ৰন্থত ইয়াক শিৱৰ মোহৰ বুলি প্ৰশংসা কৰা হৈছে। ইয়াক নিৰ্দেশনাৰ সৈতে ক্ৰমান্বয়ে শিকা উচিত, কাৰণ চকুত টান পৰিলে ইয়াৰ উদ্দেশ্য বিফল হয়।

আজ্ঞা চক্ৰ মুকলি হ’লে অলৌকিক শক্তি পোৱা যায়নে?

পৰম্পৰাই সূক্ষ্ম বোধ আৰু শক্তিৰ উল্লেখ কৰে কিন্তু বাৰে বাৰে সতৰ্ক কৰে যে সেইবোৰৰ পিছত লগা এক বাধা। পৰিপক্ক আজ্ঞা স্পষ্ট বিবেক, স্থিৰ মনোযোগ আৰু নিৰ্দেশনাৰ প্ৰতি মুক্ত মনোভাৱত প্ৰকাশ পায়। আজ্ঞা সক্ৰিয়কৰণৰ জৰিয়তে নিশ্চিত অলৌকিক শক্তিৰ দাবীক অতি সাৱধানে লোৱা উচিত।

স্বৰ যোগৰ আজ্ঞাৰ সৈতে কি সম্পৰ্ক?

কোৱা হয় যে ইড়া আৰু পিংগলা শীৰ্ষবিন্দুৰ আগতে আজ্ঞাত লগ লাগে। যেতিয়া স্বৰে দেখুৱায় যে উশাহ দুয়োটা নাকৰ পাহিৰে সমানভাৱে বৈ আছে, তেতিয়া ভ্ৰূ-কেন্দ্ৰত একাগ্ৰতাৰ পৰিস্থিতি আটাইতকৈ অনুকূল হয়। বহুতো শিক্ষকে আজ্ঞা ধ্যানৰ বাবে ঠিক তেনে সময়তে বহিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে।

উৎস

“আজ্ঞা চক্ৰ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক

সাতোটা চক্ৰৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।