Bhagavad Gita Psychology

অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য: গীতাই চঞ্চল মনক কেনেকৈ স্থিৰ কৰে

অৰ্জুনে কয় যে মনক ধৰি ৰখা বতাহ ধৰি ৰখাৰ দৰে কঠিন; কৃষ্ণই স্বীকাৰ কৰে — আৰু কাম কৰা দুটা উপায়ৰ নাম লয়: স্থিৰ অনুশীলন আৰু বৈৰাগ্য।

চমুকৈ

গীতা 6.35

অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য, অনুশীলন আৰু অনাসক্তি, হ'ল ভগৱদ্গীতাই চঞ্চল মনক স্থিৰ কৰিবলৈ দিয়া দুটা উপায়। 6.34ত অৰ্জুনে কয় যে মন অশান্ত আৰু বতাহৰ দৰে ধৰি ৰখা কঠিন; 6.35ত কৃষ্ণই স্বীকাৰ কৰে, তাৰ পিছত উত্তৰ দিয়ে যে ইয়াক স্থিৰ অনুশীলন আৰু কামনা এৰি দিয়াৰ দ্বাৰাই ধৰি ৰখা যায়।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

গীতাত অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য কি?

গীতাত অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য হ'ল মন স্থিৰ কৰাৰ সেই দুটা উপায় যি 6.35ত কোৱা হৈছে: অভ্যাস, স্থিৰভাৱে বাৰে বাৰে কৰা অনুশীলন, আৰু বৈৰাগ্য, কামনাৰ পৰা মুক্তি। কৃষ্ণই প্ৰথমে স্বীকাৰ কৰে যে মন চঞ্চল আৰু ধৰি ৰখা কঠিন, তাৰ পিছত শিকায় যে এই দুয়োটাই লগ হৈ ইয়াক ধৰি ৰাখে।

গীতা অনুসৰি চঞ্চল মনক কেনেকৈ বশ কৰিব?

গীতা অনুসৰি, আপুনি চঞ্চল মনক নিয়মিত অনুশীলনেৰে — মনোযোগ বাৰে বাৰে ঘূৰাই আনি (6.26) — আৰু তাক টানি নিয়া বস্তুৰ প্ৰতি কামনা শিথিল কৰি (6.35) স্থিৰ কৰে। আহাৰ, টোপনি আৰু কাৰ্যকলাপত সংযম (6.16–17)ই দুয়োটাকে সহায় কৰে। ইয়াত নিয়ন্ত্ৰণৰ অৰ্থ ধৈৰ্যপূৰ্ণ প্ৰশিক্ষণ, বল নহয়।

মনক বতাহৰ সৈতে কিয় তুলনা কৰা হয়?

গীতা 6.34 ত মনক বতাহৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে কাৰণ দুয়োটা চঞ্চল, শক্তিশালী আৰু ধৰি ৰাখিব নোৱাৰা যেন লাগে। অৰ্জুনে এই উপমাৰে নিজৰ হতাশা প্ৰকাশ কৰে, আৰু কৃষ্ণই সন্মতি জনায়। এই তুলনাই শিক্ষাক সৎ কৰি তোলে: মন স্থিৰ কৰাটো কঠিন, তথাপি উচিত উপায়েৰে সম্ভৱ।

বৈৰাগ্য মানে সংসাৰ ত্যাগ কৰা নেকি?

বৈৰাগ্য জগত এৰি দিয়া নহয়, তৃষ্ণা এৰি দিয়া। এজন ব্যক্তিয়ে মনক বিচলিত কৰা বাধ্যকাৰী টানৰ পৰা মুক্ত হৈ পৰিয়াল আৰু কামত সম্পূৰ্ণকৈ জীয়াই থাকিব পাৰে। বৈৰাগ্যই জীৱনক বৰ্ণহীন কৰাৰ সলনি আনন্দক পাতল আৰু অনুশীলনক সহজ কৰে।

“গীতা 6.35” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

শাস্ত্ৰই কি কয়

चञ्चलं हि मनः कृष्ण प्रमाथि बलवद् दृढम् । तस्याहं निग्रहं मन्ये वायोरिव सुदुष्करम् ॥

cañcalaṃ hi manaḥ kṛṣṇa pramāthi balavad dṛḍham | tasyāhaṃ nigrahaṃ manye vāyoriva suduṣkaram ||

অৰ্থ: কৃষ্ণ, মন চঞ্চল, অশান্ত, বলৱান আৰু জেদী; মোৰ বোধেৰে তাক বশ কৰাটো বায়ুক বশ কৰাৰ দৰেই কঠিন।

— ভগৱদ্গীতা 6.34 · সংস্কৃত মূল: ভগৱদ্গীতা মূল — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ (sanskritdocuments.org সংস্কৰণ)

অৰ্জুনৰ অভিযোগ সৎ আৰু আপোনালৈ চিনাকি: মন অশান্ত আৰু শক্তিশালী, বতাহ ধৰি ৰখাৰ দৰে কঠিন। গীতাই শিষ্যক প্ৰকৃত কঠিনতা প্ৰকাশ কৰিবলৈ দিয়ে।

असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम् । अभ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते ॥

asaṃśayaṃ mahābāho mano durnigrahaṃ calam | abhyāsena tu kaunteya vairāgyeṇa ca gṛhyate ||

অৰ্থ: হে মহাবাহো, নিঃসন্দেহে মন চঞ্চল আৰু বশ কৰা কঠিন; কিন্তু অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্যৰ দ্বাৰা ইয়াক ধৰি ৰখা যায়।

— ভগৱদ্গীতা 6.35 · সংস্কৃত মূল: ভগৱদ্গীতা মূল — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ (sanskritdocuments.org সংস্কৰণ)

কৃষ্ণৰ উত্তৰ সংক্ষিপ্ত আৰু সম্পূৰ্ণ: অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য। পতঞ্জলিয়ে যোগসূত্ৰ 1.12 ত একেই যোৰ দিয়ে, যিয়ে এক সাধাৰণ যোগ-পদ্ধতি দেখুৱায়।

কৃষ্ণই প্ৰথমে অৰ্জুনৰ সৈতে কিয় একমত হয়

কৃষ্ণই কঠিনতা অস্বীকাৰ নকৰে: “নিঃসন্দেহে মন চঞ্চল।” সৎ সন্মতিৰে আৰম্ভ কৰাটো শিক্ষাৰ অংগ। যি পদ্ধতিয়ে ভাও ধৰে যে মনক বশ কৰাটো সহজ, সেয়া প্ৰথম কঠিন দিনতে বিফল হয়।

অনুশীলন: কি পুনৰাবৃত্তি কৰিব

অভ্যাস হ'ল বাছনি কৰা অৱস্থাৰ ফালে বাৰে বাৰে, স্থিৰ প্ৰচেষ্টা: দৈনিক বহা, এটা মন্ত্ৰ, মনোযোগ ঘূৰাই অনা। পতঞ্জলিয়ে ইয়াৰ প্ৰতিধ্বনি কৰে আৰু যোগ কৰে যে অনুশীলন দীঘলীয়া, অবিচ্ছিন্ন আৰু শ্ৰদ্ধাৰে কৰিলে দৃঢ় হয়। তীব্ৰতাতকৈ নিয়মিততা অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।

বৈৰাগ্য: কি এৰিব

বৈৰাগ্য জীৱনৰ প্ৰতি অৰুচি নহয়, তৃষ্ণাৰ পৰা মুক্তি। ই মনক আতৰাই নিয়া বস্তুৰ বান্ধোন শিথিল কৰে। ইয়াৰ অবিহনে অনুশীলন নিৰন্তৰ প্ৰলোভনৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম হৈ পৰে; ইয়াৰ সৈতে অনুশীলনে স্থিৰ হ'বলৈ ঠাই পায়।

সাধাৰণ ভুল ধাৰণা

অনুশীলনৰ অৰ্থ মনক জোৰকৈ খালী কৰা নহয়, আৰু বৈৰাগ্যৰ অৰ্থ জীৱনৰ প্ৰতি অনীহা নহয়। আৰম্ভণিতে কোনোটোৱেই বীৰত্বপূৰ্ণ প্ৰচেষ্টা নালাগে। দুয়োটা ধৈৰ্যৰে ৰখা সৰু, নিয়মীয়া খোজৰ পৰা বাঢ়ে।

দুয়োটাকে আজি কামত লগোৱা

এটা অনুশীলন বাছক যাক আপুনি প্ৰতিদিনে দহ মিনিট পালন কৰিব পাৰে, আৰু এটা সৰু আকাংক্ষা এসপ্তাহৰ বাবে এৰি দিয়ক। কি সলনি হয় লক্ষ্য কৰক। গীতাৰ পদ্ধতিয়ে এনে বিনম্ৰ, সৎ পদক্ষেপৰ মাজেৰে কাম কৰে।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

সংগঠিত, পুনৰাবৃত্ত কাৰ্যকলাপ আৰু জ্ঞানাত্মক প্ৰশিক্ষণৰ ওপৰত হোৱা গৱেষণাই গীতাই অনুশীলনৰ ওপৰত দিয়া গুৰুত্বক সমৰ্থন কৰে; ই বৈৰাগ্যক পোনপটীয়াকৈ পৰীক্ষা নকৰে, যি জীয়া অভিজ্ঞতাৰ বিষয় হৈ থাকে।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ যোগে অনুশীলনক সময়োপযোগী কৰে: উশাহ সমানে বৈ থকা সময়ত বহিলে একাগ্ৰতা সহজ হয়, আৰু তৃষ্ণাৰ সময়ত উশাহ লক্ষ্য কৰিলে বৈৰাগ্য দৃঢ় হয়। 6.35 ৰ দুয়োটা উপায় এই সৰু পৰ্যবেক্ষণৰ সৈতে সহজ হয়।

স্বৰ যোগৰ ভেটি শিকক · এটা সৰল দৈনিক বহা আৰম্ভ কৰক

সুৰক্ষা আৰু ব্যক্তিগত যত্ন

বিচলিত মনৰ বাবে দুটা পদ্ধতি। গীতা আৰু যোগৰ অনুশীলনে বুজা, উশাহ, শৰীৰ আৰু দৈনিক অনুশাসনৰ জৰিয়তে কাম কৰে, ব্যক্তিৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত; চিকিৎসাই ৰোগনিৰ্ণয়, ঔষধ আৰু মনোচিকিৎসাৰ জৰিয়তে কাম কৰে। প্ৰতিটোৱে বহুতক সহায় কৰে আৰু কোনোটোৱেই সকলোকে সহায় নকৰে; কোনোটোৱেই আৰোগ্যৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিব নোৱাৰে। পীঠে ব্যক্তিৰ অৱস্থা অনুসৰি অনুশীলন নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু তেওঁলোকে বাছি লোৱা চিকিৎসাক সন্মান কৰে।

যদি জীৱন তৎক্ষণাৎ সংকটত থাকে, এতিয়াই জৰুৰীকালীন সেৱা বা চিকিৎসালয়ৰ লগত যোগাযোগ কৰক। ভাৰতত, চৰকাৰৰ মানসিক-স্বাস্থ্য হেল্পলাইন Tele-MANAS এ 14416 বা 1800-89-14416 ত উত্তৰ দিয়ে।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এক পৰামৰ্শ সেইসকলৰ বাবে উপযুক্ত যিয়ে নিজৰ অনুশীলন, শিক্ষক বা পথৰ ব্যক্তিগত মূল্যাংকন বিচাৰে, অনলাইনত বা আশ্ৰমত। ই জৰুৰীকালীন সেৱা নহয়; যদি জীৱন তৎক্ষণাত সংকটত থাকে, জৰুৰীকালীন সেৱা বা Tele-MANAS (14416) ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

গীতা 6.35 আৰু যোগসূত্ৰ 1.12 ৰ মাজত কি সম্পৰ্ক?

দুয়োটাই মন শান্ত কৰিবলৈ একেই দুটা উপায়ৰ নাম লয় — অনুশীলন আৰু বৈৰাগ্য। পতঞ্জলিয়ে যোগ কৰে যে অনুশীলন দীঘলীয়া, অবিচ্ছিন্ন আৰু শ্ৰদ্ধাৰে কৰিলে দৃঢ় হয় (1.14)। দুয়োটা একেলগে পঢ়িলে গীতা আৰু যোগসূত্ৰত এক সাধাৰণ পদ্ধতি দেখা যায়।

মই প্ৰতিদিনে কিমান সময় অনুশীলন কৰা উচিত?

প্ৰতিদিনে একে সময়ত দহৰ পৰা বিশ মিনিটৰ পৰা আৰম্ভ কৰক, আৰু বিচাৰ কৰাৰ আগতে মাহ মাহ ধৰি ৰাখক। নিয়মীয়াকৈ কৰিলে মনৰ ঘূৰি অহাৰ অভ্যাস গঢ় লয়। দীঘলীয়া ছেছন পিছত আহিব পাৰে, টোপনি, মনৰ অৱস্থা আৰু কামে কেনেকৈ সঁহাৰি জনায় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। নিৰন্তৰতাকেই গীতাই অভ্যাস বুলি কয়।

মই বাৰে বাৰে অনুশীলন কৰিবলৈ ব্যৰ্থ হ’লে কি হ’ব?

অনুশীলন ততদিনলৈকে কমাওক যেতিয়ালৈকে ৰখাটো সহজ নহয় — পাঁচ মিনিটো — আৰু ইয়াক বৰ্তমানৰ কোনো অভ্যাসৰ সৈতে সংযুক্ত কৰক, যেনে দাঁত ঘহাৰ পিছত। ভুল-ত্ৰুটিৰ প্ৰতি বন্ধুত্বপূৰ্ণ আচৰণ কৰক আৰু পুনৰ আৰম্ভ কৰক। গীতাৰ অভ্যাস হৈছে ঠিক প্ৰতিটো ভুলৰ পিছত উভতি অহা।

বৈৰাগ্যৰ অনুশীলন সৰু সৰু পদক্ষেপেৰে কৰিব পাৰি নেকি?

হয়। এটা সৰু আসক্তি বাছক — অতিৰিক্ত এঘণ্টা স্ক্ৰীণ, এটা মিঠাই, এটা বাধ্যতামূলক পৰীক্ষা — আৰু এসপ্তাহৰ বাবে সেয়া এৰি দিয়ক। তাগিদ অহা-যোৱা কৰা লক্ষ্য কৰক। প্ৰতিবাৰতে বৈৰাগ্য বাঢ়ে। এই প্ৰশিক্ষণ অবিহনে ডাঙৰ ত্যাগ কমেই স্থায়ী হয়।

অনুশীলনৰ অৰ্থ কেৱল ধ্যান নেকি?

নহয়। অনুশীলন হৈছে স্পষ্টতৰ অৱস্থাৰ দিশে কৰা যিকোনো স্থিৰ প্ৰচেষ্টা: ধ্যান, উশাহ, প্ৰাৰ্থনা, অধ্যয়ন, সচেতন কাম। অধ্যায় 6 ধ্যানত কেন্দ্ৰীভূত, কিন্তু গীতাই অন্য ঠাইত কৰ্ম আৰু ভক্তিকো অনুশীলন বুলি ধৰে। যিটো আপুনি নিয়মিত কৰিব পাৰে সেইটো বাছক। মূল বৈশিষ্ট্য হ'ল মনোযোগৰ সৈতে পুনৰাবৃত্তি, দৈনন্দিন জীৱনত অনুশীলনে যিকোনো ৰূপেই লওক।

স্বৰ যোগে অভ্যাসত কেনেকৈ সহায় কৰে?

স্বৰে অনুশীলনৰ সময় বুদ্ধিমানৰূপে নিৰ্ধাৰণ কৰাত সহায় কৰে: উশাহ সন্তুলিত হৈ থকাৰ সময়ত বহিলে একাগ্ৰতা সহজ হয়, সেয়েহে অনুশীলন সন্তোষজনক লাগে আৰু অব্যাহত থকাৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে। তৃষ্ণাৰ সময়ত উশাহ লক্ষ্য কৰাটোৱেও বৈৰাগ্যক সমৰ্থন কৰে। প্ৰতিটো ছেছনৰ আগত আৰু পিছত উশাহৰ এটা চুটি অভিলেখ ৰাখিলে অগ্ৰগতিও দেখা যায়, যিয়ে মাহ মাহ ধৰি স্থিৰ অনুশীলনক উৎসাহিত কৰে।

উৎস

“গীতা 6.35” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

গীতা জীৱন্ত অনুশীলন হিচাপে অধ্যয়ন কৰক

গীতা শিক্ষকৰ সৈতে লাহে লাহে পঢ়ক, ইয়াৰ পদ্ধতিবোৰ প্ৰতিদিনে অনুশীলন কৰক আৰু নিজৰ পৰিস্থিতিৰ বাবে নিৰ্দেশনাৰ বিষয়ে সোধক।