karma-and-sadhana

কৰ্মযোগ: জীৱনৰ পৰা পলায়ন নকৰাকৈ কৰ্মৰ ৰূপান্তৰ

ভগৱদ্গীতাৰ জৰিয়তে কৰ্মযোগ: সঠিক কৰ্ম, উদ্দেশ্য, দক্ষতা, অনাসক্তি, অৰ্পণ আৰু স্বাধীনতাৰ দৈনন্দিন অনুশীলন।

চমুকৈ

কৰ্মযোগ

কৰ্মযোগ হ'ল বিবেক, সম্পূৰ্ণ প্ৰচেষ্টা আৰু ফলাফলৰ ওপৰত অহংকাৰী অধিকাৰ কমাই কৰা অনুশাসিত কৰ্ম। ভগৱদ্গীতাই দায়িত্ব, সমতা, দক্ষতা, বান্ধি ৰখা আসক্তি নোহোৱাকৈ কৰ্তব্য আৰু কৰ্ম ঈশ্বৰলৈ অৰ্পণ কৰা শিকায়। ই ফলাফলক অপ্ৰাসংগিক নকৰে, শোষণ সহ্য কৰিবলৈও কয় নহয়। কাম, পৰিয়াল, সেৱা আৰু সংঘাত এনে ক্ষেত্ৰ হৈ পৰে য'ত উদ্দেশ্য, অভ্যাস আৰু আন্তৰিক স্বাধীনতা পৰীক্ষা কৰা হয়।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

কৰ্মযোগ কি?

কৰ্মযোগ হ'ল কৰ্মৰ যোগ: নিজৰ কৰ্তব্য সম্পূৰ্ণৰূপে আৰু নৈতিকভাৱে পালন কৰা আৰু ফলাফল ধৰি নৰাখি ঈশ্বৰলৈ অৰ্পণ কৰা। ভগৱদ্গীতাত শিকোৱা এই যোগে দৈনন্দিন কামক আধ্যাত্মিক সাধনা কৰি তোলে। ইয়াৰ চিনবোৰ হ'ল উদ্বেগবিহীন প্ৰচেষ্টা, সফলতা আৰু বিফলতাত সমতা, আৰু সেৱা।

কৰ্মযোগৰ এটা উদাহৰণ কি?

কৰ্মযোগৰ এটা উদাহৰণ হ’ল এজন চিকিৎসক, যিজনে প্ৰতিজন ৰোগীক পূৰ্ণ যত্ন আৰু সততাৰে চিকিৎসা কৰে, ফলাফলক সমভাৱেৰে গ্ৰহণ কৰে আৰু যশ নিবিচাৰে। একেদৰে দৈনিক জীৱনত নিজৰ কাম ভালদৰে, ন্যায়ৰে আৰু স্বাৰ্থপৰ আসক্তি অবিহনে কৰা অভিভাৱক, কৃষক বা কাৰ্যালয়ৰ কৰ্মীয়েও কৰ্মযোগৰ অনুশীলন কৰি আছে।

“কৰ্মত কৌশলেই যোগ”ৰ অৰ্থ কি?

Yogaḥ karmasu kauśalam, ভগৱদ্গীতা 2.50, ৰ অৰ্থ “যোগ হ'ল কৰ্মত কুশলতা”। কুশলতাত কামটো ভালকৈ কৰা আৰু বান্ধি ৰখা আসক্তিৰ পৰা মুক্ত মনেৰে কৰা দুয়োটা অন্তৰ্ভুক্ত। গীতাই ইয়াক সেই প্ৰজ্ঞা বুলি উপস্থাপন কৰে যিয়ে সংসাৰত কৰ্ম কৰিবলৈ দিয়ে, অথচ ইয়াৰ দ্বাৰা বান্ধ খাব নেলাগে।

কৰ্মযোগ কেনেকৈ অনুশীলন কৰিব?

কৰ্ম যোগৰ অনুশীলন কৰক: কৰ্মৰ আগতে ৰৈ কৰ্তব্য আৰু উদ্দেশ্য স্পষ্ট কৰক, সম্পূৰ্ণ মনোযোগ আৰু নৈতিক উপায়েৰে কৰ্ম কৰক, ফল অন্তৰেৰে দিব্যক অৰ্পণ কৰক, ফলাফল শান্তভাৱে গ্ৰহণ কৰক, আৰু তাৰ পৰা শিকক। নিয়মীয়া নিঃস্বাৰ্থ সেৱা (সেৱা) আৰু চুটি দৈনিক চিন্তনে অনুশীলনক গভীৰ কৰে।

“কৰ্মযোগ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

শাস্ত্ৰই কি কয়

योगस्थः कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय । सिद्ध्यसिद्ध्योः समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते ॥

yogasthaḥ kuru karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā dhanañjaya | siddhyasiddhyoḥ samo bhūtvā samatvaṃ yoga ucyate ||

অৰ্থ: যোগত স্থিত হৈ, আসক্তি ত্যাগ কৰি, হে ধনঞ্জয়, সিদ্ধি আৰু অসিদ্ধিত সমান হৈ কৰ্ম কৰা; এই সমতাকে যোগ বোলা হয়।

— ভগৱদ্গীতা 2.48 · সংস্কৃত মূল: ভগৱদ্গীতা মূল — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ (sanskritdocuments.org সংস্কৰণ)

সফলতা আৰু বিফলতাত মনৰ সমতাক যোগ বোলা হয়। কৰ্মযোগ উদাসীনতা নহয়; ই সেই স্থিৰতা যিয়ে কৰ্মক স্পষ্ট হ’বলৈ দিয়ে।

बुद्धियुक्तो जहातीह उभे सुकृतदुष्कृते । तस्माद्योगाय युज्यस्व योगः कर्मसु कौशलम् ॥

buddhiyukto jahātīha ubhe sukṛtaduṣkṛte | tasmādyogāya yujyasva yogaḥ karmasu kauśalam ||

অৰ্থ: জ্ঞানত যুক্ত পুৰুষে ইয়াতেই পুণ্য আৰু পাপ দুয়ো কৰ্ম ত্যাগ কৰে; সেয়েহে যোগত লাগি যোৱা — যোগ হ’ল কৰ্মত কুশলতা।

— ভগৱদ্গীতা 2.50 · সংস্কৃত মূল: ভগৱদ্গীতা মূল — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ (sanskritdocuments.org সংস্কৰণ)

প্ৰসিদ্ধ সংজ্ঞা: যোগ হ’ল কৰ্মত কুশলতা। কুশলতা মানে দক্ষতা আৰু কৰ্মক বিকৃত কৰা আসক্তিৰ পৰা মুক্তি দুয়োটাকে বুজায়।

গীতা 2.50: যোগ হৈছে কৰ্মত কুশলতা

Yogaḥ karmasu kauśalam ৰ সাধাৰণ অনুবাদ হ'ল—যোগ হ'ল কৰ্মত কুশলতা। কুশলতাত সময়, উপায়, অনুপাত, পৰিণাম আৰু আভ্যন্তৰীণ স্বাধীনতা অন্তৰ্ভুক্ত। বৈৰাগ্যৰ দাবী কৰি অসাৱধান কামক পবিত্ৰ কৰিব নোৱাৰি; কৰ্মযোগে অধিক মনোযোগ আৰু দায়িত্ব আনে।

অনাসক্তি উদাসীনতা নহয়

অনাসক্তি মানে বাধ্যতামূলক অধিকাৰৰ পৰা মুক্তি, যত্নৰ অভাৱ নহয়। এজন শল্যচিকিৎসক, অভিভাৱক, শিক্ষক বা কৃষকে পৰিণামৰ প্ৰতি যত্ন ল’ব লাগিবই। পাৰ্থক্য হ’ল যত্ন উদ্বিগ্ন হোৱাৰ সলনি নিখুঁত হৈ পৰে, আৰু বিফলতা পৰিচয় ভাঙি পৰাৰ সলনি তথ্য আৰু দায়িত্বলৈ পৰিণত হয়।

নিঃস্বাৰ্থ সেৱা আৰু সুস্থ সীমা

সেৱাই আত্মকেন্দ্ৰিক অভ্যাস শিথিল কৰিব পাৰে, কিন্তু “নিঃস্বাৰ্থ” শব্দ বিনা মজুৰিৰ শ্ৰম শোষণ কৰিবলৈ বা ক্ষতি নিমাত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়। গীতাই কৰ্মক জ্ঞানৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। ঘৃণা বা অহংকাৰ অবিহনে “নাই” কোৱা, ন্যায্য পৰিস্থিতি বিচৰা আৰু শোষণ প্ৰতিৰোধ কৰা ধৰ্মসম্মত কৰ্ম হ'ব পাৰে।

কৰ্ম, সংস্কাৰ আৰু জীৱনৰ দুটা দিশ

প্ৰতিটো কৰ্মই কোনো আৰ্হিক শক্তিশালী বা দুৰ্বল কৰিব পাৰে। লোভ, ভয় আৰু ছলনাৰে কৰা কৰ্মই গাঁঠি বঢ়ায়; সচেতনতা, সত্য আৰু অৰ্পণেৰে কৰা কৰ্মই সিহঁতৰ ধৰি ৰখা শক্তি কমায়। “কৰ্ম নিষ্ক্ৰিয় কৰা”ক সকলো ফলাফল তৎক্ষণাত মচি পেলোৱা বুলি বিক্ৰী কৰা উচিত নহয়। সাধনাই বৰ্তমানৰ উদ্দেশ্য আৰু সঁহাৰি সলনি কৰে, আনহাতে অতীতৰ পৰিস্থিতিবোৰে নিজৰ ক্ৰম অব্যাহত ৰাখে।

দৈনিক কৰ্মৰ বাবে কৰ্মযোগৰ এটা পদ্ধতি

  1. আৰম্ভ কৰাৰ আগতে ৰৈ উশাহ লক্ষ্য কৰক।
  2. কৰ্তব্য, প্ৰভাৱিত লোক আৰু নৈতিক সীমা স্পষ্ট কৰক।
  3. কাংক্ষিত ফল আৰু তাৰ সৈতে জড়িত ভয় লক্ষ্য কৰক।
  4. উপলব্ধ আটাইতকৈ ভাল উপায় বাছক আৰু সম্পূৰ্ণ মনেৰে কাম কৰক।
  5. কৰ্মক ব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শনৰ বাহিৰত অৰ্পণ কৰক।
  6. ফলাফল অস্বীকাৰ নকৰাকৈ গ্ৰহণ কৰক; যি শুধৰাব পাৰি তাক শুধৰাওক।
  7. কৰ্মটোৱে কি উদ্দেশ্য আৰু প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকট কৰিলে সেয়া লিখক।

সফলতা, ধন আৰু আধ্যাত্মিক জীৱন

কৰ্মযোগ সফলতা বা ধনৰ বিৰোধী নহয়। সম্পদে পৰিয়াল, সেৱা, শিক্ষা আৰু প্ৰতিষ্ঠানক সমৰ্থন কৰিব পাৰে। প্ৰশ্নবোৰ হ'ল ধন কেনেকৈ উপাৰ্জন কৰা হয়, ৰখা হয় আৰু ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু সফলতাই দায়িত্ব বঢ়ায় নে প্ৰভুত্বক শক্তিশালী কৰে। দৰিদ্ৰতা পবিত্ৰতাৰ প্ৰমাণ নহয়, আৰু সমৃদ্ধি কৃপাৰ প্ৰমাণ নহয়।

কৰ্মৰ পৰা ধ্যানলৈ

অসম্পূৰ্ণ সংঘাত সাধকৰ লগত ধ্যানলৈ যায়। কৰ্মযোগে প্ৰতাৰণা, বিদ্বেষ আৰু বাধ্যবাধকতামূলক ফল-আকাংক্ষা কমাই ক্ষেত্ৰ শুদ্ধ কৰে। তাৰ পাছত ধ্যানে সূক্ষ্মতৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰে, আৰু সেই অন্তৰ্দৃষ্টি কৰ্মলৈ ঘূৰি আহে। মূৰ, হৃদয় আৰু হাত এটা অনুশাসন হৈ পৰে।

ফলাফল বেদনাদায়ক হ'লে কৰ্মযোগ

সমতাৰ আটাইতকৈ গভীৰ পৰীক্ষা হয় যেতিয়া আন্তৰিক প্ৰচেষ্টাই আশা কৰা ফল নিদিয়ে। সাধকে শোক বা দায়িত্ব অস্বীকাৰ নকৰে। প্ৰথমে তথ্য আৰু অনুভূতি স্বীকাৰ কৰক, তাৰ পিছত কি নিয়ন্ত্ৰণযোগ্য আছিল চিনাক্ত কৰক, সম্ভৱ হ’লে ক্ষতি মেৰামত কৰক আৰু যি ঘূৰাই পাব নোৱাৰি তাক এৰি দিয়ক।

ই দুটা চৰমপন্থাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে: প্ৰতিটো ফলাফলকে নিয়তি বুলি কোৱা ভাগ্যবাদ, আৰু সম্পূৰ্ণ নিয়ন্ত্ৰণ আছে বুলি কল্পনা কৰা আত্ম-দোষাৰোপ। কৰ্মযোগে বহু কাৰণৰ এক ক্ষেত্ৰ স্বীকাৰ কৰি বৰ্তমানৰ কৰ্মৰ মৰ্যাদা আৰু শক্তি ৰক্ষা কৰে। নিজকে শাস্তি দিয়াতকৈ পিচৰ সত্যনিষ্ঠ পদক্ষেপ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে।

কৰুণা কৰ্মতত্ত্বৰ পৰীক্ষা

ৰোগ, দৰিদ্ৰতা, প্ৰতিবন্ধকতা বা নিৰ্যাতনৰ দোষ কেতিয়াও কষ্ট পোৱা ব্যক্তিজনৰ ওপৰত জাপি দিয়াৰ কাৰণ কৰ্ম হ'ব নালাগে। কাৰণৰ সম্পূৰ্ণ শৃংখলা আমি কমেইহে জানো। তাৎক্ষণিক ধৰ্ম হ'ল কৰুণা, সুৰক্ষা আৰু বিবেকপূৰ্ণ কৰ্ম। আনৰ প্ৰতি দায়িত্ব কমাই দিয়া মতবাদক ভুলকৈ বুজা হৈছে বা অপব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

গৱেষণাই কি ক'ব পাৰে আৰু কি ক'ব নোৱাৰে

কৰ্মযোগ এক নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক অনুশাসন; গৱেষণাই কৰ্মৰ বিষয়ে ইয়াৰ শিক্ষা পৰীক্ষা নকৰে। তলৰ উল্লেখসূচীয়ে পাঠকক প্ৰতিটো গীতা শ্লোক সংস্কৃতত, ইয়াৰ শাস্ত্ৰীয় টীকাসহ পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিয়ে।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ যোগে কৰ্মৰ আগতে জ্ঞানৰ এটা মুহূৰ্ত আনে। সক্ৰিয় নাকৰ পাহি, উশাহৰ গাঁথনি, আৱেগৰ ভাৰ আৰু ইচ্ছিত ফল লক্ষ্য কৰক; কাম কৰক, তাৰ পিছত ফলাফলৰ তুলনা কৰক। উদ্দেশ্য ভাগ্য-গণনা নহয়, স্বয়ংক্ৰিয় প্ৰতিক্ৰিয়াৰ পৰা মুক্তি। সময়ৰ লগে লগে স্বৰ ডায়েৰী চলমান কৰ্মৰ স্বাধ্যায় হৈ পৰে।

কৰ্ম আৰু সাধনাৰ অধ্যয়ন কৰক · উশাহ, কৰ্ম আৰু ফল লিখক

অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য

কৰ্মযোগে হিংসা, শোষণ বা অসুৰক্ষিত কামত থাকিবলৈ দাবী নকৰে। প্ৰয়োজন হ'লে ব্যৱহাৰিক, আইনী, আৰ্থিক, চিকিৎসা বা মনোবৈজ্ঞানিক সহায় বিচাৰক। ৰোগ, দৰিদ্ৰতা বা নিৰ্যাতনৰ দোষ ভুক্তভোগীৰ “বেয়া কৰ্ম”ৰ ওপৰত নিদিব। পৰম্পৰাগত কৰ্ম-মতবাদ জটিল আৰু কেতিয়াও কৰুণা বা কাঠামোগত পদক্ষেপ ৰোধ কৰাক ন্যায্য নকৰে।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

পাঠ্যক্ৰমবোৰ সেইসকল লোকৰ বাবে উপযুক্ত যিয়ে অনলাইনেৰে বা ঋষিকেশৰ আশ্ৰমত গুৰুৰ সৈতে স্থিৰ, পদে পদে অনুশীলন বিচাৰে। সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম কোনো বিশেষ স্বাস্থ্য অৱস্থা বা তীব্ৰ সংকটৰ বাবে সঠিক প্ৰথম পদক্ষেপ নহয়; তাৰ বাবে ব্যক্তিজনৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত অনুশীলন লাগে।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

কৰ্মযোগৰ অৰ্থ বিনা পাৰিশ্ৰমিকে কাম কৰা নেকি?

নহয়। ন্যায্য মজুৰি আৰু জীৱিকা বৈধ। কৰ্মযোগ উদ্দেশ্য, নৈতিকতা আৰু আসক্তিৰ বিষয়ে, উপাৰ্জনৰ অনুপস্থিতিৰ বিষয়ে নহয়। বিনা মূল্যৰ সেৱা (সেৱা) ইয়াৰ ভিতৰৰ এক অনুশীলন, স্বাধীনভাৱে বাছি লোৱা; আধ্যাত্মিকতাৰ নামত মানুহক শোষণ কৰিবলৈ ইয়াক কেতিয়াও ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়।

অনাসক্তি আৰু কোনো কথাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব নিদিয়াটো একে নেকি?

নহয়। অনাসক্তি মানে উচিত কাম কৰাৰ প্ৰতি যত্নশীল হোৱা কিন্তু ফলাফলে আচ্ছন্ন নহয়। এজন কৰ্মযোগীয়ে গভীৰভাৱে যত্ন ল’ব পাৰে আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিব পাৰে; যি সলনি হয় সেয়া হৈছে উদ্বেগ, অভিমান আৰু দোষাৰোপে নিজৰ দখল হেৰুৱায়। যত্ন অধিক স্পষ্ট আৰু অধিক সদয় হয়। ই উদাসীনতাতকৈ এজন ভাল শল্যচিকিৎসকৰ স্থিৰতাৰ অধিক ওচৰত।

কাৰ্যালয়ৰ চাকৰিত কৰ্মযোগ অনুশীলন কৰিব পাৰিনে?

হয়। মনোযোগ, সততা আৰু ন্যায়ৰে কাম কৰা, সহকৰ্মীৰ সৈতে সন্মানজনক ব্যৱহাৰ কৰা, প্ৰশংসা আৰু সমালোচনা সন্তুলনৰে গ্ৰহণ কৰা, আৰু কামটো ভিতৰৰ পৰা অৰ্পণ কৰাটো কাৰ্যালয়ত কৰ্মযোগ। পৰিৱেশতকৈ আভ্যন্তৰীণ মনোভাৱ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। প্ৰতিটো গুৰুত্বপূৰ্ণ কামৰ আগতে এটা চুটি বিৰতি আৰু এটা শ্বাস আৰম্ভণিৰ সৰল উপায়।

কৰ্মযোগ আৰু কৰ্মৰ মাজত পাৰ্থক্য কি?

কৰ্ম হ'ল ক্ৰিয়া আৰু তাৰ ফলাফলৰ নিয়ম; কৰ্মযোগ হ'ল কৰ্ম কৰাৰ এনে এক ধৰণ যিয়ে কৰ্তাক সেই নিয়মৰ বন্ধনৰ পৰা মুক্ত কৰে। গীতাই শিকায় যে স্বাৰ্থপৰ আসক্তি নোহোৱাকৈ কৰ্ম কৰিলে মানুহে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰি থকাৰ লগতে নতুন বান্ধি ৰখা সংস্কাৰ সৃষ্টি কৰা বন্ধ কৰে।

কৰ্মযোগত অন্যায় মানি লোৱা প্ৰয়োজন নেকি?

নহয়। অন্যায়ৰ বিৰোধিতা নিজেই ধাৰ্মিক কৰ্ম হ'ব পাৰে, যদি সেয়া সত্য, ঔচিত্য আৰু ঘৃণা অবিহনে কৰা হয়। গীতা ৰণক্ষেত্ৰত কোৱা হৈছিল; ই নিষ্ক্ৰিয়তাৰ পৰামৰ্শ নিদিয়ে। কৰ্মযোগে উচিত কৰ্ম বিচাৰে, ক্ষতিৰ মৌন স্বীকৃতি নহয়। অৰ্জুনক কৰ্ম কৰিবলৈ কোৱা হৈছে, পিছুৱাই যাবলৈ নহয়।

স্বৰ যোগে কৰ্মযোগক কেনেকৈ সহায় কৰে?

স্বৰে কৰ্মৰ আগতে এটা বিৰতি দিয়ে: উশাহ আৰু সক্ৰিয় নাকৰ পাহি লক্ষ্য কৰা, তাৰ পিছত কাম কৰা। শিৱ স্বৰোদয়ে কৰ্মৰ প্ৰকাৰবোৰক চান্দ্ৰ আৰু সৌৰ প্ৰবাহৰ সৈতেও যোৰা লগায়। ই কৰ্মত সচেতনতা আনে, যিয়ে কৰ্মত দক্ষতাৰ আৰম্ভণি।

উৎস

“কৰ্মযোগ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক

কৰ্ম আৰু সাধনাৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।