Yoga in action

ক্ৰিয়া যোগ কি? সম্পূৰ্ণ অৰ্থ আৰু পথ

পতঞ্জলিৰ সম্পূৰ্ণ ব্যৱহাৰিক অনুশাসন হিচাপে আৰু আচৰণ, শৰীৰ, উশাহ, প্ৰাণ, মন্ত্ৰ, একাগ্ৰতা আৰু ধ্যানৰ নিৰ্দেশিত সমন্বয় হিচাপে ক্ৰিয়াযোগ।

পোনপটীয়া উত্তৰ

ক্ৰিয়া যোগ কি?

ক্ৰিয়াযোগ হ'ল কৰ্মত যোগ: এক অবিচ্ছিন্ন অনুশাসন যিয়ে শুদ্ধ কৰে, আত্মা প্ৰকাশ কৰে আৰু প্ৰতিটো কৰ্ম পৰম বাস্তৱতালৈ অৰ্পণ কৰে। পতঞ্জলিয়ে ইয়াক তপ, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানৰ দ্বাৰা সংজ্ঞায়িত কৰে। সঞ্চাৰিত ক্ৰিয়া-পদ্ধতিয়ে আসন, উশাহ, প্ৰাণ, মন্ত্ৰ, এক আন্তৰিক পথ, ধাৰণা আৰু ধ্যান একত্ৰ কৰিব পাৰে, কিন্তু পদ্ধতিটো এই সম্পূৰ্ণ পথৰ এক একাগ্ৰ অভিব্যক্তি হৈয়ে থাকে।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

ক্ৰিয়া যোগৰ অৰ্থ কি?

ক্ৰিয়াযোগৰ অৰ্থ “কৰ্মৰ যোগ”: ক্ৰিয়া, কৃ ধাতুৰ পৰা, “কৰা”। পতঞ্জলিয়ে ইয়াক জীৱন শুদ্ধ আৰু কেন্দ্ৰিত কৰা তিনিটা অনুশীলনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে — অনুশাসিত প্ৰচেষ্টা, স্বাধ্যায় আৰু ভক্তি। পিছৰ পৰম্পৰাবোৰে একে নাম দীক্ষা-ভিত্তিক উশাহ আৰু ধ্যান পদ্ধতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। দুয়োটা অৰ্থই অনুশীলনৰ ফালে ইংগিত কৰে, তত্ত্বৰ ফালে নহয়।

ক্ৰিয়া যোগ এটা ধৰ্ম নেকি?

ক্ৰিয়াযোগ এক পৃথক ধৰ্ম নহয়; ই হিন্দু যোগ-পৰম্পৰাত মূল সোমোৱা এক আধ্যাত্মিক অনুশাসন, যাৰ গ্ৰন্থ হ'ল পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰ আৰু গীতা। বহু পটভূমিৰ লোকে ইয়াৰ ভক্তি-দিশক সন্মান কৰি ইয়াৰ পদ্ধতিবোৰ অনুশীলন কৰে। ভক্তি ঈশ্বৰৰ প্ৰতি, কোনো সংগঠনৰ প্ৰতি নহয়।

ক্ৰিয়া যোগৰ তিনিটা অংশ কি কি?

যোগসূত্ৰ 2.1ত ক্ৰিয়া যোগৰ তিনিটা অংশ হ’ল তপ, যি শুদ্ধ কৰা অনুশাসন; স্বাধ্যায়, শাস্ত্ৰ, মন্ত্ৰ আৰু নিজৰ অধ্যয়ন; আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধান, কৰ্ম প্ৰভুৰ ওচৰত সমৰ্পণ। একেলগে এইবোৰে ক্লেশবোৰ ক্ষীণ কৰে আৰু সমাধিৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে, যেনেকৈ 2.2ত বুজোৱা হৈছে।

ক্ৰিয়া যোগ আন যোগতকৈ কেনেকৈ বেলেগ?

ক্ৰিয়াযোগ আসন-কেন্দ্ৰিক যোগতকৈ পৃথক, কিয়নো ই মুখ্যতঃ উশাহ, মন্ত্ৰ আৰু ধ্যানেৰে শক্তিক ভিতৰলৈ ঘূৰাই নিয়ে। পতঞ্জলিৰ অৰ্থত ই সমগ্ৰ জীৱনৰ অনুশাসন; গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰ ৰূপত ই শিক্ষকে দিয়া এক সূক্ষ্ম ক্ৰম। আসনে ইয়াক সমৰ্থন কৰে কিন্তু ই ইয়াৰ কেন্দ্ৰ নহয়।

“ক্ৰিয়া যোগ কি: সম্পূৰ্ণ অৰ্থ আৰু পথ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

চমুকৈ ক্ৰিয়াযোগ

  • ক্ৰিয়া (क्रिया)ৰ অৰ্থ কৰ্ম, প্ৰক্ৰিয়া বা উদ্দেশ্যমূলক সাধনা; ক্ৰিয়াযোগ হ'ল কৰ্মৰ মাজেৰে জীয়াই থকা যোগ।
  • পতঞ্জলিয়ে তপস্, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানক ইয়াৰ তিনিটা অবিচ্ছেদ্য দিশ হিচাপে নাম লৈছে।
  • ইয়াৰ ঘোষিত উদ্দেশ্য হ'ল ক্লেশসমূহ—ভুল ধাৰণা আৰু যন্ত্ৰণাৰ শক্তিসমূহ—দুৰ্বল কৰা আৰু সমাধি বিকশিত কৰা।
  • হঠ-অনুশীলনে শৰীৰ, মন আৰু প্ৰাণক প্ৰস্তুত আৰু সন্তুলিত কৰি তপৰ সেৱা কৰিব পাৰে।
  • অনুশাসন, জিজ্ঞাসা, ভক্তি আৰু পথপ্ৰদৰ্শনৰ ভিতৰত ৰখা হ’লে উশাহ, মন্ত্ৰ আৰু সূক্ষ্ম-পথৰ পদ্ধতিবোৰ ক্ৰিয়া হৈ পৰে।
  • স্বৰ যোগে সাধকক এক জীৱন্ত ভিত্তি দিয়ে: শক্তি পৰিচালিত কৰাৰ আগতে উশাহ আৰু বৰ্তমান অৱস্থা পৰ্যবেক্ষণ কৰক।

সংস্কৃতত ক্ৰিয়াযোগৰ অৰ্থ

ক্ৰিয়া (क्रिया, kriyā) সংস্কৃত ধাতু কৃ, “কৰা” বা “সৃষ্টি কৰা”ৰ পৰা আহিছে। ই কৰ্ম, পৰিচালনা, অনুষ্ঠান, পদ্ধতি বা সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়া বুজাব পাৰে। যোগ (योग, yoga)ৰ অৰ্থ সমন্বয় আৰু মিলন। সেয়েহে “ক্ৰিয়াযোগ”এ সেই গতিক বুজায় যাৰ দ্বাৰা সাধনা মনত ৰখা এটা ধাৰণাতকৈ জীৱন্ত ৰূপান্তৰ হৈ পৰে।

শব্দটোৰ কেইবাটাও সম্পৰ্কিত ব্যৱহাৰ আছে। পতঞ্জলিয়ে ক্ৰিয়া-যোগ ত্ৰিবিধ ব্যৱহাৰিক অনুশাসনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। হঠ গ্ৰন্থই ক্ৰিয়া শুদ্ধিকৰণ প্ৰক্ৰিয়াকে ধৰি উদ্দেশ্যমূলক কৰ্মৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। পৰৱৰ্তী গুৰু–শিষ্য পৰম্পৰাই সঞ্চাৰিত আভ্যন্তৰীণ পদ্ধতিৰ নাম হিচাপে ক্ৰিয়া যোগ ব্যৱহাৰ কৰে। এই অৰ্থবোৰ প্ৰতিযোগী হোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই: সম্পূৰ্ণ নীতি আৰু ইয়াৰ বিশেষ পদ্ধতিবোৰ নিজ নিজ স্তৰত বুজি লব পাৰি।

শাস্ত্ৰই কি কয়

तपः स्वाध्यायेश्वरप्रणिधानानि क्रियायोगः।

tapaḥ svādhyāyeśvarapraṇidhānāni kriyāyogaḥ

অৰ্থ: আত্ম-অনুশাসন, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-সমৰ্পণ কৰ্মযোগ গঠন কৰে।

— যোগসূত্ৰ 2.1 · সংস্কৃত মূল: পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ

এই পৃষ্ঠাই ব্যাখ্যা কৰা সংজ্ঞা: তিনিটা অনুশীলনে কৰ্মৰ যোগ গঠন কৰে। প্ৰতিটো এনে কিবা যি প্ৰতিদিনে কৰা হয়, কেৱল বিশ্বাস কৰা নহয়।

स्पर्शान्कृत्वा बहिर्बाह्यांश्चक्षुश्चैवान्तरे भ्रुवोः । प्राणापानौ समौ कृत्वा नासाभ्यन्तरचारिणौ ॥

sparśānkṛtvā bahirbāhyāṃścakṣuścaivāntare bhruvoḥ | prāṇāpānau samau kṛtvā nāsābhyantaracāriṇau ||

অৰ্থ: বাহ্যিক স্পৰ্শবোৰ বাহিৰতে ৰোধ কৰি, দৃষ্টি ভ্ৰূৰ মাজত স্থিৰ কৰি, আৰু নাকৰ ভিতৰত চলা প্ৰাণ আৰু অপানক সমান কৰি —

— ভগৱদ্গীতা 5.27 · সংস্কৃত মূল: ভগৱদ্গীতা মূল — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ (sanskritdocuments.org সংস্কৰণ)

বাহ্যিক স্পৰ্শ ৰোধ কৰি, দৃষ্টি ভ্ৰূৰ মাজত, প্ৰাণ আৰু অপান নাকৰ ভিতৰত সমান কৰি: গীতাই সেই আন্তৰিক কামৰ নাম কয় যিটো ক্ৰিয়া যোগে শিক্ষকৰ তত্ত্বাৱধানত পৰ্যায়ক্ৰমে শিকায়।

ক্ৰিয়া যোগৰ বিষয়ে পতঞ্জলিয়ে কি কয়

তপ হ'ল বুদ্ধিদীপ্ত তপস্যা যিয়ে বিকৃতি আঁতৰাই সামৰ্থ্য গঢ়ে। স্বাধ্যায় হ'ল অধ্যয়ন, পাঠ আৰু “মই কোন?” ৰ অনুসন্ধান। ঈশ্বৰ-প্ৰণিধান হ'ল সীমিত কৰ্তাৰ পৰম বাস্তৱতালৈ ভক্তি আৰু সমৰ্পণ। শৰীৰ, মন, প্ৰাণ, বুজাপৰা, অনুভূতি আৰু কৰ্ম ক্ৰমান্বয়ে এটা দিশলৈ অনা হয়।

সম্পূৰ্ণ ক্ৰিয়া যোগ পথ

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিয়ে ক্ৰিয়া যোগ এক সম্পূৰ্ণ যৌগিক প্ৰক্ৰিয়া হিচাপে শিকায়। হঠযোগে তপস্যাক সহায় কৰে: উপযুক্ত আসন, শুদ্ধিকৰণ, প্ৰাণায়াম, মুদ্ৰা আৰু বন্ধই দেহধাৰী যন্ত্ৰটোক প্ৰস্তুত কৰে। এই প্ৰস্তুতি কেৱল শাৰীৰিক সুস্থতা নহয়। ইয়াৰ লক্ষ্য শৰীৰ, মন আৰু প্ৰাণৰ, আৰু মূৰ, হৃদয় আৰু হাতৰ—স্পষ্ট বুজা, পৰিমাৰ্জিত অনুভূতি আৰু দক্ষ কৰ্মৰ—এক কাৰ্যক্ষম সামঞ্জস্য।

স্বাধ্যায়ে একেটা অনুশাসনকে ভিতৰফালে ঘূৰায়। সাধকে মুক্তিদায়ী শিক্ষাৰ অধ্যয়ন কৰে, উদ্দেশ্য পৰ্যবেক্ষণ কৰে আৰু সোধে যে সলনি হৈ থকা ভূমিকা, স্মৃতি আৰু চিন্তাৰ সাক্ষী হ’লে কি অৱশিষ্ট থাকে। ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানে আত্ম-উন্নতিৰ বাহিৰলৈ পথ মুকলি কৰে। ভক্তিত কৰ্ম পৰমাত্মা, একমাত্ৰ পৰম বাস্তৱক, অৰ্পণ কৰা হয়। সমাধি হৈছে এই প্ৰত্যক্ষ চিনাক্তকৰণ যে গভীৰতম আত্মা কেতিয়াও সেই বাস্তৱৰ বাহিৰত নাছিল।

এই বহল পথত, সঞ্চাৰিত ক্ৰিয়া-পদ্ধতিয়ে নিৰ্ধাৰিত আভ্যন্তৰীণ পথত শ্বাস, প্ৰাণ, মন্ত্ৰ আৰু মনোযোগক সমন্বয় কৰিব পাৰে। ধাৰণা—স্থিৰ একাগ্ৰতা—য়ে ধ্যান স্বাভাৱিকভাৱে গভীৰ নোহোৱালৈকে প্ৰক্ৰিয়াটো নিৰন্তৰ ৰাখে। বাহ্যিক অনুশাসন আৰু আভ্যন্তৰীণ পদ্ধতি পৰস্পৰক সমৰ্থন কৰে; কোনোটোকে কেৱল প্ৰদৰ্শনলৈ সীমিত কৰা নহয়।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

ক্ৰিয়াৰ ভিতৰৰ অনুশীলন — ধ্যান আৰু লাহে লাহে উশাহ — ৰ ওপৰত গৱেষণাই ইয়াৰ শান্তিদায়ক লাভক সমৰ্থন কৰে আৰু শিক্ষকসকলক তীব্ৰতা ব্যক্তিজনৰ অনুসৰি সংশোধন কৰিবলৈ সোঁৱৰাই দিয়ে।

এটা নীতি, ব্যক্তিগত প্ৰয়োগ

সাৰ্বজনীন উপাদানে একেই কাৰ্যসূচীৰ প্ৰয়োজন নাই। নিম আৰু আম পৃথিৱী, পানী, উষ্ণতা, বায়ু আৰু আকাশৰ মাজেদি বাঢ়ে, তথাপি ভিন্ন প্ৰকৃতি প্ৰকাশ কৰে। তেনেদৰে, এজন শিক্ষাৰ্থীৰ সূক্ষ্ম একাগ্ৰতাৰ আগতে ভূমিস্থ কৰা আসন আৰু স্বাভাৱিক উশাহ এৰাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে; আন এজন দীঘলীয়া ধ্যানমূলক ক্ৰমৰ বাবে প্ৰস্তুত হ’ব পাৰে। সুস্থ মানুহে সুষম সাধাৰণ ভেটিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে, আনহাতে স্বাস্থ্য ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে মূল্যায়নৰ প্ৰয়োজন।

অস্থিৰ ৰক্তচাপ, আতংক, উশাহ-প্ৰশ্বাসৰ ৰোগ, গৰ্ভাৱস্থা, মৃগী, শেহতীয়া অস্ত্ৰোপচাৰ, উন্মত্ততা, মনোবিকাৰ বা আঘাতজনিত সংবেদনশীলতা থকা ব্যক্তিৰ বল, কুম্ভক, সময়সীমা বা অন্তৰ্মুখী মনোযোগ সলনি কৰিব লগা হ'ব পাৰে। এই স্বকীয়তাই যোগক দুৰ্বল নকৰে। এয়া এটা সাধাৰণ বিজ্ঞানক শৰীৰ, উশাহ, ইতিহাস আৰু বৰ্তমান সামৰ্থ্যৰ এক অনন্য অনুপাতত বুদ্ধিমানৰূপে প্ৰয়োগ কৰা।

স্বৰ যোগৰ ভেটি

স্বৰ যোগ ইচ্ছাকৃত নিয়ন্ত্ৰণৰ আগতে আৰম্ভ হয়। ইয়াত লক্ষ্য কৰা হয় কোনটো নাকৰ পাহিয়ে বব, সময় আৰু কাৰ্যৰ লগে লগে প্ৰবাহ কেনেকৈ সলনি হয়, আৰু ইড়া, পিংগলা আৰু সুষুম্নাই আন্তৰিক গতিৰ কি কি ধৰণ বৰ্ণনা কৰে। এয়া জীৱন্ত ৰূপত ব্ৰহ্মাণ্ডীয় সামঞ্জস্য: একে তত্ত্বনীতিয়ে ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰৰ পৰা বিস্তীৰ্ণ বিশ্বলৈকে বিস্তৃত হয়, আনহাতে সিহঁতৰ অনুপাতে বৈচিত্ৰ্য সৃষ্টি কৰে।

আজি পাঁচ মিনিট নিৰৱে বহক। উশাহ সলনি নকৰিব। অধিক মুকলি নাকৰ পাহি, উশাহ লোৱা-এৰাৰ গঠন আৰু মনৰ অৱস্থা লক্ষ্য কৰক। এই সৎ পৰ্যবেক্ষণ ক্ৰিয়াৰ ভিত্তি, কিয়নো উপলব্ধিৰ পাছত দিশ অধিক প্ৰাজ্ঞ হয়।

ক্ৰিয়া যোগ কেনেকৈ আৰম্ভ কৰিব

  1. তপ স্থাপন কৰক: স্থায়ী দৈনিক সময়, মধ্যম নিয়ম আৰু আৰামদায়ক আসন বাছক।
  2. স্বাধ্যায়ৰ অনুশীলন কৰক: এটা প্ৰমাণিত শিক্ষা অধ্যয়ন কৰক আৰু আপুনি জনাব বিচৰা ফলাফলৰ সলনি আপোনাৰ প্ৰকৃত সঁহাৰি লিখক।
  3. ভক্তি অন্তৰ্ভুক্ত কৰক: অনুশীলনক কৃতিত্ব আৰু ব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শনৰ ঊৰ্ধ্বে সমৰ্পণ কৰক।
  4. উশাহ লাহে লাহে শিকক: স্বাভাৱিক পৰ্যবেক্ষণৰ পৰা আৰম্ভ কৰক; অনুপাত, কুম্ভক, বন্ধ বা আন্তৰিক পথ প্ৰস্তুত হ'লেহে যোগ কৰক।
  5. প্ৰভাৱ পৰ্যালোচনা কৰক: অনুশীলনৰ সময়ৰ অনুভৱৰ লগতে টোপনি, স্থিৰতা, স্পষ্টতা, সম্পৰ্ক আৰু দৈনন্দিন আচৰণ গুৰুত্বপূৰ্ণ।
  6. নিৰ্দেশনা বিচাৰক: সক্ষম শিক্ষকে ক্ৰম আৰু তীব্ৰতা সলনি কৰে আৰু প্ৰগতি আৰু টানৰ মাজৰ পাৰ্থক্য বুজি পাবলৈ সহায় কৰে।

সাধাৰণ ভুল ধাৰণা

  • ক্ৰিয়াযোগ এটা সাৰ্বজনীন উশাহ-ব্যায়াম নহয়। কোনো পদ্ধতিত উশাহ কেন্দ্ৰীয় হ'ব পাৰে, আনহাতে পথটোত অনুশাসন, অনুসন্ধান আৰু ভক্তি অন্তৰ্ভুক্ত।
  • অধিক তীব্ৰতা স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অধিক গভীৰ অনুশীলন নহয়। নিৰন্তৰতা, স্পষ্টতা আৰু সমন্বয় অধিক শক্তিশালী মাপকাঠী।
  • হঠ আৰু ক্ৰিয়া শত্ৰু নহয়। হঠে তপৰ ভিতৰত প্ৰস্তুতি আৰু শোধন কৰিব পাৰে।
  • প্ৰশ্ন কৰাই গুৰু পৰম্পৰাৰ বিৰোধিতা নহয়। আন্তৰিক জিজ্ঞাসা, অনুশীলন আৰু প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণে শিক্ষাক ৰক্ষা কৰে।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এই নিৰ্দেশনা সেইসকল স্থিৰ অনুশীলনকাৰীৰ বাবে উপযুক্ত যিসকলে কুণ্ডলিনী বা ক্ৰিয়াৰ অনুশীলন শিক্ষকে প্ৰস্তুত কৰি, মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণ কৰি আৰু পৰৱৰ্তী তদাৰক কৰুক বুলি বিচাৰে। তীব্ৰ উশাহ-কৰ্মৰ সৈতে গৰ্ভাৱস্থা, অনিয়ন্ত্ৰিত হৃদয় বা ৰক্তচাপৰ অৱস্থা, বা চিকিৎসকীয় যত্ন অবিহনে মানসিক স্বাস্থ্যৰ তীব্ৰ সংকটৰ সময়ত ই উপযুক্ত নহয়।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

লাহিড়ী মহাশয় কোন?

লাহিড়ী মহাশয় (1828–1895) বাৰাণসীৰ এজন গৃহস্থ যোগী আছিল, যিজনে গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰ বিৱৰণ অনুসৰি মহাৱতাৰ বাবাজীৰ পৰা ক্ৰিয়াযোগ লাভ কৰিছিল আৰু পৰিয়ালিক জীৱন যাপন কৰি আন্তৰিক সাধকসকলক ইয়াক বহুলভাৱে শিকাইছিল। গভীৰ অনুশীলন সাধাৰণ জীৱনতো সম্ভৱ বুলি দেখুওৱাৰ বাবে তেওঁক সন্মান কৰা হয়।

ক্ৰিয়া যোগত শ্বাসৰ ভূমিকা কি?

উশাহ শৰীৰ আৰু মনৰ মাজৰ সেতু, সেয়ে ক্ৰিয়াই ইয়াক প্ৰাণ আৰু মনোযোগ একত্ৰিত কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। হঠ গ্ৰন্থবোৰে কয় যে স্থিৰ উশাহে স্থিৰ মন গঢ়ে। পৰম্পৰাৰ অনুশীলনত উশাহ আৰু সজাগতা মেৰুদণ্ডৰ কাষে কাষে একেলগে চলে যেতিয়ালৈকে উশাহ অতি শান্ত নহয়।

ক্ৰিয়া যোগে কৰ্ম সলনি কৰিব পাৰেনে?

পৰম্পৰাই শিকায় যে ক্ৰিয়া অনুশীলনে ভৱিষ্যতৰ কৰ্মক চলাই নিয়া সংস্কাৰ আৰু ক্লেশবোৰ ক্ষীণ কৰে, সেয়ে সেইবোৰৰ প্ৰভাৱ কমি যায়। ই অতীতৰ ফলাফল তৎক্ষণাৎ মচি নেপেলায় আৰু নৈতিক জীৱনৰ স্থানো নলয়। সলনি হোৱা উদ্দেশ্য আৰু আচৰণতেই কৰ্মৰ ওপৰত ইয়াৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়।

ক্ৰিয়া যোগৰ উদ্দেশ্য কি?

আত্মসাক্ষাৎকাৰ: নিজকে শৰীৰ আৰু মনৰ ঊৰ্ধ্বত চেতনা ৰূপে জনা, আৰু সেই জ্ঞানৰ পৰা জীয়াই থকা। বাটত অনুশীলনে শান্তি, একাগ্ৰতা, স্বাস্থ্য আৰু ভক্তি আনে। পতঞ্জলিয়ে লক্ষ্যক সমাধি আৰু ক্লেশৰ পৰা মুক্তি বুলি কৈছে। বাটৰ প্ৰতিটো পদক্ষেপ নিজেই মূল্যৱান, সেয়েহে এই পথে তাড়াহুৰাতকৈ ধৈৰ্যক পুৰস্কৃত কৰে।

ক্ৰিয়া যোগ গৃহস্থৰ বাবে উপযুক্ত নেকি?

হয় — ইয়াৰ বহুতো মহান শিক্ষক গৃহস্থ আছিল। সংযমী দৈনিক অনুশীলন, নৈতিক জীৱন আৰু ভক্তি পৰিয়াল আৰু কামৰ ভিতৰতে সোমাই যায়। পৰম্পৰাই অনুশীলনৰ শান্তি সাধাৰণ দায়িত্বলৈ অনাটোক মূল্য দিয়ে, সেইবোৰৰ পৰা আঁতৰি যোৱাটোক নহয়। নিৰ্দিষ্ট সময়ত চুটি, নিয়মীয়া ছেছনে ইয়াক সম্ভৱ কৰে।

স্বৰ যোগৰ ক্ৰিয়া যোগৰ সৈতে কি সম্পৰ্ক?

দুয়োটাই উশাহক আন্তৰিক জীৱনৰ চাবি বুলি গণ্য কৰে। স্বৰে স্বাভাৱিক প্ৰবাহ আৰু দিনটোত তাৰ পৰিৱৰ্তন পৰ্যবেক্ষণ কৰে; ক্ৰিয়াই উশাহক সংকল্পৰে ভিতৰলৈ নিৰ্দেশিত কৰে। প্ৰথমে পৰ্যবেক্ষণ আৰু তাৰ পিছত নিৰ্দেশনা — এয়াই পীঠৰ শিকাৰ নিৰাপদ ক্ৰম।

“ক্ৰিয়া যোগ কি: সম্পূৰ্ণ অৰ্থ আৰু পথ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

ক্ৰিয়াযোগৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰক্ৰিয়া শিকক

অধ্যয়ন কৰক ক্ৰিয়া যোগ পদ্ধতিৰ গঠন আৰু অৰ্থ ক্ৰিয়াযোগ দীক্ষা. স্বৰ যোগ পীঠে শৰীৰ, উশাহ, জিজ্ঞাসা, ভক্তি আৰু ধ্যানক ব্যক্তিগত নিৰ্দেশনা অনুসৰি খাপ খোৱা এটা সংযুক্ত প্ৰক্ৰিয়া হিচাপে শিকায়।

উৎস আৰু অধিক অধ্যয়ন