ਸੰਨਿਆਸੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ
ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੇ ਆਚਾਰੀਆ · ਲੇਖਕ · ਅਧਿਆਪਕ
ਸੰਨਿਆਸੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ
ਸੰਨਿਆਸੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਯਾਤਰਾ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰਲੇ ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਦਿਲ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਸਵਰ ਯੋਗ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਦਾ ਯੋਗ।
ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਮਿਲਣੀ
ਸਵਰ ਯੋਗ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਦਾ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਨਾਲ ਨਾ ਰਲਾਓ, ਜੋ ਸਾਹ ਦੇ ਨਿਯਮਨ ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਵਰ ਯੋਗ ਕਿਤੇ ਸੂਖਮ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਖੱਬੀ ਅਤੇ ਸੱਜੀ ਨਾਸ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਵਹਾਅ, ਜੋ ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ, ਦਿਨ, ਰਾਤ ਅਤੇ ਰੁੱਤ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਲੈਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ। ਇਹ ਤੰਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਿਉਂਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਅਟੁੱਟ ਲੜੀ ਰਾਹੀਂ ਸੰਭਾਲੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਖੋਜੀਆਂ ਤੱਕ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪਰਮਹੰਸ ਸਤਿਆਨੰਦ ਵਰਗੇ ਜਿਉਂਦੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਅਣਥੱਕ ਮਿਹਨਤ ਕਾਰਨ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੀ ਦੀਖਿਆ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਸੰਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ — ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਲਦੀ ਲੋਅ ਤੋਂ ਜਗਾਈ ਗਈ ਲੋਅ ਵਾਂਗ।
28 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਿਸ਼ੋਰ (ਜਿਵੇਂ ਉਦੋਂ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਜੀ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ) ਦੇਵਘਰ, ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ ਸਨ — ਜੋ ਖ਼ੁਦ ਪਰਮਹੰਸ ਸੱਤਿਆਨੰਦ ਦੀ ਤਪੋਭੂਮੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 8 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੀ ਥਾਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਬੈਠਾ ਸੀ — ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਭਸਮ ਮਲੀ ਹੋਈ, ਸਰੀਰ ਪਤਲਾ ਅਤੇ ਤਪੱਸਵੀ, ਵਾਲ ਲੰਮੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਲੌਕਿਕ ਅਡੋਲਤਾ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ। ਸਾਧੂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਸਵਰੋਦਯ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਹੌਲੀ ਜਿਹੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਹ ਗੋਧੂਲੀ ਵੇਲਾ ਸੀ — ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਘੁਸਮੁਸਾ ਜਦੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਸੁਨਹਿਰੀ ਧੂੜ ਉਡਾਉਂਦੀਆਂ ਘਰ ਮੁੜਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਗੂੜ੍ਹਾ ਕੇਸਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਵੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੈਵ ਪਰੰਪਰਾ ਗੋਧੂਲੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਮਵਾਰ ਸੀ — ਖ਼ੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਿਨ।
ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਥਨ ਜੋ ਇਸ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਧੂ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੀ ਦੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ — ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਸਾਧਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਘੁਸਮੁਸਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਧੂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਕਿਹਾ: "ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣਾ।"
ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਸੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਉਸੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਸਾਧੂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ — ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਗ਼ੈਰ-ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਛਾਣ ਜਾਗੀ: ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਤਪੱਸਵੀ, ਜਟਾਵਾਂ, ਸੋਮਵਾਰ 12 ਜੁਲਾਈ 1993 ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਗੋਧੂਲੀ ਵੇਲਾ — ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸਨ। ਪਰੰਪਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਯੋਗ ਖੋਜੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦੀਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਧਾ ਸੰਚਾਰ ਸੀ।
"ਲੰਮੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਸਰੀਰ, ਸੋਮਵਾਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲਾ — 12 ਜੁਲਾਈ 1993 ਨੂੰ ਖ਼ੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਹੀ ਸਵਰ ਯੋਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਮੁੜ ਕਿਸ਼ੋਰ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪਿਆ ਸੀ।"
— ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਦੀ ਦੀਖਿਆ ਦੀ ਕਹਾਣੀਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਮਿਸ਼ਨ
ਦੈਵੀ ਦੀਖਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਾਰ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਯੋਗਾ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਮਹੰਸ ਨਿਰੰਜਨਾਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਰਮ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਦੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਇਸੇ ਦੀਖਿਆ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਨਾਂ ਮਿਲਿਆ — ਉਹ ਜੋ (ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ) ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਹਾਰ ਯੋਗ ਭਾਰਤੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ — ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜੋ ਮੁੰਗੇਰ, ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮਹੰਸ ਸਤਿਆਨੰਦ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਸੰਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅੱਜ ਸੰਨਿਆਸੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਤਮ ਦਰਸ਼ਨ ਯੋਗਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਵਰ ਯੋਗ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਹ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਦੁਰਲੱਭ ਗਿਆਨ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ — ਇਸ ਵੈੱਬਸਾਈਟ, ਪੁਸਤਕਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਸਿੱਖਿਆ ਰਾਹੀਂ — ਸਵਰ ਯੋਗ ਦੀ ਜਿਉਂਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਖੋਜੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਪੜਾਅ
ਦੇਵਘਰ, ਝਾਰਖੰਡ ਦੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਵਿੱਚ — ਪਰਮਹੰਸ ਸੱਤਿਆਨੰਦ ਦੀ ਤਪੋਭੂਮੀ ਤੋਂ 8 ਕਿ.ਮੀ. ਦੂਰ — ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਭਸਮ ਲਿਪਟੇ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਸਵਰੋਦਯ ਦੀ ਇੱਕ ਪੋਥੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਲਈ ਦੀਖਿਆ ਦੇ ਕੇ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਸਾਧਨਾ ਬਖ਼ਸ਼ੀ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਾਧੂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ — ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਪਤ ਦੀਖਿਆ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਮਰਪਿਤ ਸਾਧਨਾ, ਸਿੱਧੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀਬੱਧ ਅਧਿਐਨ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰ ਸਿਧਾਂਤ — ਤਿਥੀਆਂ, ਨਾੜੀਆਂ, ਪੰਚ ਤੱਤ — ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਬਿਹਾਰ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਯੋਗਾ, ਮੁੰਗੇਰ ਦੇ ਪਰਮਹੰਸ ਨਿਰੰਜਨਾਨੰਦ ਜੀ ਤੋਂ ਕਰਮ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਦੀਖਿਆ। ਕਿਸ਼ੋਰ ਨੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ਨਾਂ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਮਿਲਿਆ — ਉਹ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਿਹਾਰ ਯੋਗ ਭਾਰਤੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ — ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮਹੰਸ ਸਤਿਆਨੰਦ ਨੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਹੈ। ਯੋਗ ਦਰਸ਼ਨ, ਤੰਤਰ ਅਤੇ ਸਵਰ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਵਿਗਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਿਖਲਾਈ।
ਸੰਨਿਆਸੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਕਲਾਸਾਂ, ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਰਾਹੀਂ ਜਿਉਂਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦਿਆਂ ਸਵਰ ਯੋਗ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ — ਸਾਹ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਦੇ ਸੱਚੇ ਖੋਜੀਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਿਆਂ।
ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣੋ
ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰੀ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਪੜ੍ਹੋ, ਸ਼ਿਵ ਸਵਰੋਦਯ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਵਰ ਸਾਧਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ — ਸਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ।