কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া — অৰ্থ, পদ্ধতি আৰু গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰ পাৰ্থক্য
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়াৰ ব্যাখ্যা: প্ৰস্তুতি, ব্যক্তিগত খাপ খুৱাই লোৱা আৰু সুৰক্ষা-সীমাৰ সৈতে গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰ ক্ৰমত মন্ত্ৰ, উশাহ, মুদ্ৰা, বন্ধ আৰু ধ্যান।
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া
ক্ৰিয়াৰ অৰ্থ কৰ্ম বা পদ্ধতি, সেয়েহে “কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া” এটা সাৰ্বজনীন মানক ক্ৰম নহয়। পতঞ্জলিয়ে ক্ৰিয়াযোগক তপ, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধান বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে; হঠ-গ্ৰন্থই শুদ্ধি, মুদ্ৰা আৰু বন্ধৰ শ্ৰেণী দিয়ে; তান্ত্ৰিক আৰু আধুনিক পৰম্পৰাই নিজৰ মন্ত্ৰ–উশাহ–গতিৰ ক্ৰম প্ৰদান কৰে। দায়িত্বশীল নিৰ্দেশনাই সাধাৰণ শক্তিশালী ক্ৰিয়া উপস্থাপন কৰাৰ সলনি পৰম্পৰা, উপাদান, মাত্ৰা আৰু নিষেধ স্পষ্টকৈ কয়।
সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া কি?
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া হৈছে এক নিৰ্ধাৰিত অনুশীলন — আসন, উশাহ, বন্ধ, মুদ্ৰা আৰু মন্ত্ৰৰ এটা ক্ৰম — যাৰ উদ্দেশ্য কুণ্ডলিনী শক্তিক প্ৰস্তুত কৰা বা গতিশীল কৰা। ক্ৰিয়াৰ সৰল অৰ্থ “কৰ্ম”। শাস্ত্ৰীয় ক্ৰিয়াসমূহ হঠ গ্ৰন্থ আৰু তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ পৰা আহিছে; আজি শিকোৱা বহুতো নামযুক্ত ক্ৰিয়া আধুনিক ক্ৰম, যিবোৰ ইয়াৰ উৎস আৰু মাত্ৰা উল্লেখ কৰিলে মূল্যৱান।
কুণ্ডলিনী জগাবৰ বাবে দহটা মুদ্ৰা কি কি?
হঠযোগ প্ৰদীপিকাৰ দহটা মুদ্ৰা হ’ল মহামুদ্ৰা, মহাবন্ধ, মহাবেধ, খেচৰী, উড্ডীয়ান, মূলবন্ধ, জালন্ধৰ, বিপৰীতকৰণী, বজ্ৰোলী আৰু শক্তিচালন। স্বাত্মাৰামে কয় শুই থকা দেৱীক জগাবলৈ ইয়াক সম্পূৰ্ণ প্ৰচেষ্টাৰে অনুশীলন কৰা উচিত। প্ৰতিটো শিক্ষকৰ ওচৰত শিকিব লাগে, কাৰণ প্ৰতিটোৰে নিজস্ব প্ৰস্তুতি আৰু সাৱধানতা আছে।
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া আৰু ক্ৰিয়া যোগ একে নেকি?
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া আৰু ক্ৰিয়াযোগ আংশিকভাৱে মিলে কিন্তু একে নহয়। পতঞ্জলিৰ ক্ৰিয়াযোগ হ'ল অনুশাসন, স্বাধ্যায় আৰু সমৰ্পণ; আধুনিক গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাৰ ক্ৰিয়াযোগ এক নিৰ্দিষ্ট দীক্ষা-ভিত্তিক উশাহ-আৰু-ধ্যান পথ; কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া হ'ল হঠ আৰু তান্ত্ৰিক ক্ৰম। সকলোৱে “কৰ্ম” শব্দ আৰু আন্তৰিক জাগৰণৰ লক্ষ্য ভাগ-বতৰা কৰে।
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া কিমান সময় অনুশীলন কৰা উচিত?
কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া আপোনাৰ শিক্ষকে নিৰ্ধাৰণ কৰা সময়সীমাৰ ভিতৰত কৰিব লাগে — আৰম্ভণিতে প্ৰায়ে প্ৰতিটো অংশৰ বাবে কেইমিনিটমান, আৰু উশাহ, টোপনি আৰু মেজাজ স্থিৰ থাকিলেহে বঢ়োৱা হয়। প্ৰদীপিকাৰ নিয়ম হৈছে ক্ৰমান্বয়ে সিদ্ধি। প্ৰতিদিনে কৰা চুটি অনুশীলনে মাজে মাজে কষ্টৰ সৈতে কৰা দীঘলীয়া অনুশীলনতকৈ অধিক ফল দিয়ে।
“কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।
হঠযোগ প্ৰদীপিকাৰ দহটা মুদ্ৰা (3.6–7)
নামবোৰ গ্ৰন্থৰ পৰা; চমু বিৱৰণবোৰ প্ৰদীপিকাৰ তৃতীয় অধ্যায় অনুসৰি। প্ৰতিটো প্ৰত্যক্ষভাৱে শিকা হয়।
| মুদ্ৰা / বন্ধ | ইয়াত কি কি জড়িত | শিক্ষকৰ সৈতে শিকক কিয়নো |
|---|---|---|
| মহামুদ্ৰা | এটা ভৰিৰ ওপৰেদি বহি আগলৈ নুই পৰা, চিবুক-বন্ধ আৰু ধৰি ৰখা উশাহৰ সৈতে | ইয়াত কুম্ভক আৰু বন্ধ সংযুক্ত |
| মহাবন্ধ | বহি থকা আসনত একেলগে ধৰি ৰখা তিনিটা বন্ধ | তীব্ৰ কুম্ভকে ৰক্তচাপ প্ৰভাৱিত কৰে |
| মহাবেধ | আসনটো কোমলভাৱে ওপৰলৈ তোলা আৰু তললৈ নমোৱাৰ সৈতে মহাবন্ধ | এয়া তিনিটা “মহা” অনুশীলনৰ ভিতৰত আটাইতকৈ তীব্ৰ |
| খেচৰী | তালুৰ ওপৰৰ গুহাত পিছলৈ বেঁকা কৰা জিভা | এয়া এক ক্ৰমিক, দীক্ষা-প্ৰাপ্ত অনুশীলন |
| উড্ডীয়ান | উশাহ এৰাৰ পিছত পেট ভিতৰলৈ আৰু ওপৰলৈ টানি লোৱা | ই খালী পেটত কৰা হয় আৰু গৰ্ভাৱস্থাত নহয় |
| মূলবন্ধ | মলদ্বাৰ আৰু জননেন্দ্ৰিয়ৰ মাজৰ অংশত সংকোচন, যিয়ে অপানক ওপৰলৈ টানে | অত্যধিক প্ৰচেষ্টাই লঘুতাৰ সলনি টান সৃষ্টি কৰে |
| জালন্ধৰ | কুম্ভকৰ সময়ত কণ্ঠত থুঁতৰিৰ বন্ধ | ই কুম্ভকৰ সৈতে যোৰ বান্ধি লোৱা হয় |
| বিপৰীতকৰণী | সুধাৰ প্ৰবাহ ওলোটাই দিয়া এক উলটা আসন | গ্লুকোমা বা উচ্চ ৰক্তচাপত উলটি আসন অনুপযুক্ত |
| বজ্ৰোলী | শ্ৰোণী-তলৰ এক সূক্ষ্ম নিয়ন্ত্ৰণ অনুশীলন | এয়া বিশেষ পৰম্পৰাৰ অনুশীলন |
| শক্তি-চালন | “শক্তিৰ চালনা” — উশাহ আৰু পেটৰ এক অনুশীলন, যিয়ে কুণ্ডলিনীক জগাই তোলে | ই প্ৰস্তুতিৰ পিছতহে দিয়া হয় |
শাস্ত্ৰই কি কয়
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्रबोधयितुमीश्वरीम् । ब्रह्मद्वारमुखे सुप्तां मुद्राभ्यासं समाचरेत् ॥
tasmāt sarva-prayatnena prabodhayitum īśvarīm | brahma-dvāra-mukhe suptāṃ mudrābhyāsaṃ samācaret ||
অৰ্থ: সেয়েহে ব্ৰহ্ম-দুৱাৰৰ মুখত টোপনি যোৱা দেৱীক জগাবলৈ সকলো প্ৰচেষ্টাৰে মুদ্ৰাবোৰৰ অনুশীলন কৰা উচিত।
— হঠযোগ প্ৰদীপিকা 3.5 · সংস্কৃত মূল: স্বাত্মাৰাম, হঠযোগ প্ৰদীপিকা — GRETIL ই-পাঠ (Göttingen), sanskritdocuments.org সংস্কৰণ (J. Brzezinski / U. Stiehl)ৰ সৈতে মিলাই চোৱা
ক্ৰিয়াৰ কাৰণ স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে: দেৱী ব্ৰহ্মৰ দুৱাৰত শুই আছে, আৰু মুদ্ৰাবোৰ তাইক জগোৱাৰ উপায়। সেয়ে অনুশীলন এক স্পষ্ট লক্ষ্যযুক্ত সেৱা-কৰ্ম, ব্যায়াম নহয়।
महामुद्रा महाबन्धो महावेधश्च खेचरी । उड्डीयानं मूलबन्धश्च बन्धो जालन्धराभिधः ॥
mahāmudrā mahābandho mahāvedhaś ca khecarī | uḍḍīyānaṃ mūlabandhaś ca bandho jālandharābhidhaḥ ||
অৰ্থ: মহামুদ্ৰা, মহাবন্ধ, মহাবেধ, খেচৰী, উড্ডীয়ান, মূলবন্ধ আৰু জালন্ধৰ নামৰ বন্ধ —
— হঠযোগ প্ৰদীপিকা 3.6 · সংস্কৃত মূল: স্বাত্মাৰাম, হঠযোগ প্ৰদীপিকা — GRETIL ই-পাঠ (Göttingen), sanskritdocuments.org সংস্কৰণ (J. Brzezinski / U. Stiehl)ৰ সৈতে মিলাই চোৱা
তলত থকা তালিকাখন (শ্লোক 3.7 ত সম্পূৰ্ণ) প্ৰতিটো কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়াৰ শাস্ত্ৰীয় মূল। এই উপাদানবোৰ ব্যৱহাৰ কৰা আধুনিক ক্ৰমবোৰে কোনবোৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু কিয় সেয়া কোৱা উচিত।
মুখ্য পাৰ্থক্য
একে শব্দাৱলীয়ে একে ইতিহাস প্ৰমাণ নকৰে। সোধক, কোনখন গ্ৰন্থ, কোন শিক্ষক আৰু কোনটো ক্ৰম বুজোৱা হৈছে।
অনুশীলন আৰু ব্যাখ্যা
এটা পূৰ্ণাংগ পদ্ধতিত প্ৰস্তুতি, নিৰ্দিষ্ট গণনা, বিশ্ৰাম, প্ৰত্যাশিত সাধাৰণ সঁহাৰি, ৰোকাৰ সংকেত আৰু অনুসৰণ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। অধিক তীব্ৰতা নিজে নিজে অধিক আধ্যাত্মিক নহয়।
ক্ৰিয়া হৈছে নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য থকা এটা সম্পূৰ্ণ কৰ্ম
গতি, উশাহ, মন্ত্ৰ, মুদ্ৰা, বন্ধ, দৃশ্যকল্পনা আৰু বিশ্ৰাম এটা ক্ৰমত সংযুক্ত কৰা হ’ব পাৰে। গণনা, ক্ৰম বা বিৰতি সলনি কৰিলে ক্ৰিয়াই সলনি হয়। সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষাই প্ৰস্তুতি, পদ্ধতি, উদ্দেশ্য, আশা কৰা সঁহাৰি আৰু সমাপ্তি ব্যাখ্যা কৰে—কেৱল নাটকীয় নাম নহয়।
পৰম্পৰাই পদ্ধতিটোক বোধগম্য কৰি ৰাখে
একেটা বাহ্যিক গতিয়ে বেলেগ মন্ত্ৰ, ভাৱ বা উশাহৰ অনুপাতৰ সৈতে যুক্ত হ’লে বেলেগ আভ্যন্তৰীণ লক্ষ্য সাধিব পাৰে। পৰম্পৰাই এই সম্পৰ্কবোৰ সংৰক্ষণ কৰে আৰু শিক্ষকক আধিক্য, ন্যূনতা আৰু প্ৰস্তুতি চিনি পোৱাৰ অভিজ্ঞতা দিয়ে। গোপনীয়তাই সূক্ষ্মতা ৰক্ষা কৰে; সুৰক্ষাৰ প্ৰশ্ন ৰোধ কৰিবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়।
সমন্বয় ক্ৰিয়াৰ এক অংশ
তীব্ৰ সক্ৰিয়কৰণৰ পিছত সাধকে নিমাত হৈ বহা, স্বাভাৱিক উশাহ, খাদ্য, খোজ কঢ়া বা অনুশীলন কমোৱাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। উত্তেজনাৰ শিখৰত শেষ কৰিলে তন্ত্ৰটো আত্মসাতকৰণ অবিহনে থাকি যায়। ঘণ্টা আৰু দিনৰ ভিতৰত থকা পৰৱৰ্তী প্ৰভাৱ ক্ৰমৰ সময়ৰ অনুভৱৰ দৰেই গুৰুত্বপূৰ্ণ।
ক্ৰিয়াযোগ আৰু কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া একে পদ নহয়
পতঞ্জলিয়ে ক্ৰিয়া যোগক তপস্, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানৰ জৰিয়তে সংজ্ঞায়িত কৰিছে: অনুশাসিত শুদ্ধি, আত্মা আৰু সত্যৰ জিজ্ঞাসা, আৰু পৰম বাস্তৱৰ প্ৰতি ভক্তি বা সমৰ্পণ। কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া সূক্ষ্ম-শক্তি অনুশাসনৰ ভিতৰত এক বিশেষ উদ্দেশ্যমূলক ক্ৰিয়া বা ক্ৰম। ই ক্ৰিয়া যোগৰ সেৱা কৰিব পাৰে, কিন্তু নামযুক্ত এটা অনুশীলনে আচৰণ, শুদ্ধি, আত্মজ্ঞান, ভক্তি, ধ্যান আৰু সমাধিৰ সম্পূৰ্ণ পথৰ স্থান ল'ব নালাগে।
উশাহ, মন্ত্ৰ আৰু পথ পৰস্পৰ সংগত হৈ থাকিব লাগে
ব্যৱস্থাবদ্ধ ক্ৰিয়াত উশাহ উত্তেজনাৰ বাবে যোগ কৰা নহয়, মন্ত্ৰ সজ্জা নহয় আৰু কল্পনাচিত্ৰ গতিৰ ওপৰত লগাই দিয়া কল্পনা নহয়। প্ৰতিটো উপাদানে মনোযোগ আৰু প্ৰাণক এক নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্যৰ দিশে পৰিচালিত কৰে। সাধকে ধাৰণা—প্ৰক্ৰিয়াটোত অবিচ্ছিন্ন একাগ্ৰতা—বজাই ৰাখে, যাতে শৰীৰ, উশাহ, ধ্বনি আৰু সচেতনতাই একেলগে কাম কৰে। যদি গণনা, পথ বা মন্ত্ৰ অসাৱধানে সলনি কৰা হয়, তেন্তে এক বেলেগ অনুশীলন হৈ পৰে, যাৰ প্ৰভাৱ আৰু সুৰক্ষা ধৰি লব নোৱাৰি।
তপে শৰীৰক শাস্তি নিদিয়াকৈ শুদ্ধ কৰে
তপ হ'ল বুদ্ধিদীপ্ত তাপ আৰু অনুশাসিত প্ৰচেষ্টা। হঠ অনুশীলনে বিকৃতি আঁতৰাই শৰীৰ, মন আৰু প্ৰাণত স্থিৰতা বিকাশ কৰি অংশ ল'ব পাৰে। বিষ, উশাহৰ আতংক, টোপনিহীনতা আৰু ক্লান্তি গভীৰ শুদ্ধিৰ প্ৰমাণ নহয়। সঠিক জোখ হ'ল বৃদ্ধি পোৱা সামৰ্থ্য আৰু সমন্বয়। মূৰ, হৃদয় আৰু হাত—বুজাপৰা, ভক্তি আৰু কৰ্ম—ক ক্ৰমান্বয়ে সহযোগ কৰিব লাগিব, শক্তিগত উচ্চাকাংক্ষাই গোটেই পথটো দখল কৰিবলৈ নিদিব।
স্বাধ্যায়ে অনুশীলনক সত্যৰ অভিমুখী কৰি ৰাখে
স্বাধ্যায়ত অধ্যয়ন, মন্ত্ৰ আৰু “মই কোন?” অনুসন্ধান অন্তৰ্ভুক্ত। ই মনক বাৰে বাৰে অনুভৱৰ আকৰ্ষণৰ পৰা অনুভৱকৰ্তাৰ সত্য আৰু যি বাস্তৱত অনুভৱ ঘটে তালৈ ঘূৰাই আনে। পদ্ধতি আৰু প্ৰভাৱ সততাৰে লিখি ৰাখিলে ডায়েৰী ইয়াত সহায়ক হ’ব পাৰে। ইয়াক লক্ষণৰ আচ্ছন্ন নিৰীক্ষণ হ’বলৈ দিব নালাগে। এটা ক্ৰিয়া তেতিয়াই সফল যেতিয়া ই আত্মজ্ঞানত সহায় কৰে, কেৱল নাটকীয় কাহিনী সৃষ্টি কৰিলেই নহয়।
ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানে শক্তিক দিশ দিয়ে
ভক্তিয়ে শক্তিক অহংকাৰৰ আন এটা সম্পত্তি হোৱাত বাধা দিয়ে। সম্পূৰ্ণ ক্ৰিয়া যোগৰ পথত ব্যক্তিগত ধাৰা পৰমাত্মাৰ ফালে অৰ্পণ কৰা হয়, সেই একমাত্ৰ বাস্তৱতা যাৰ পৰা প্ৰতীয়মান ব্যক্তি চূড়ান্তভাৱে পৃথক নহয়। সমাধি হ’ল চিনি পোৱা আৰু জীৱনত উপলব্ধি, ব্যক্তিগত শক্তি লাভ নহয়। অহংকাৰ, ভয় বা নিৰ্ভৰশীলতা বঢ়োৱা ক্ৰমক শক্তিশালী অনুভূতি দিলেও শুধৰণি প্ৰয়োজন।
ধাৰণাই ক্ৰিয়াক নিৰন্তৰ কৰে
যেতিয়া সচেতনতা ইয়াৰ পৰ্যায়বোৰৰ মাজেদি সংযুক্ত হৈ থাকে, তেতিয়া এটা ক্ৰম যোগ হৈ পৰে। শৰীৰে গতি কৰি থাকোঁতে মন ঘূৰি ফুৰিলে পদ্ধতিটোৰ কেৱল এটা অংশহে উপস্থিত থাকে। ধাৰণাই নিৰ্বাচিত পথ, মন্ত্ৰ আৰু উদ্দেশ্যক কঠোৰতা নোহোৱাকৈ ধৰি ৰাখে। বিক্ষেপ ঘটিলে সাধকে ধ্যানৰ দৰেই উভতি আহে। নাটকীয় গতি বা বহু পুনৰাবৃত্তিতকৈ ধাৰাবাহিকতা অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ।
সমাপ্তিয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰে অনুশীলনটো কি হৈ পৰিব
প্ৰতিটো ক্ৰিয়াৰ এটা সজাগ সমাপ্তি প্ৰয়োজন: বন্ধ এৰি দিয়ক, স্বাভাৱিক উশাহ আহিবলৈ দিয়ক, শৰীৰ অনুভৱ কৰক, শান্তভাৱে বহি থাকক আৰু মনোযোগ স্পষ্ট হয় নে নহয় লক্ষ্য কৰক। কিছুমান ক্ৰমত বিশ্ৰাম, ভিত্তি দিয়া আহাৰ বা কম কাৰ্যকলাপৰ প্ৰয়োজন হয়। শিখৰ অনুভূতি পুনৰ পাবলৈ তৎক্ষণাত অনুশীলন পুনৰাবৃত্তি কৰিলে অনুশাসন বাধ্যবাধকতালৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। সঠিক মাত্ৰাই কাম, সম্পৰ্ক আৰু টোপনিৰ বাবে যথেষ্ট স্থিৰতা ৰাখি দিয়ে।
য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়
কুণ্ডলিনী-শৈলীৰ অনুশীলনৰ পৰীক্ষাবোৰে উশাহ, গতি, মন্ত্ৰোচ্চাৰণ আৰু ধ্যানক একেলগে লয়, ঠিক শাস্ত্ৰীয় ক্ৰিয়াবোৰৰ দৰে। সেইবোৰে উদ্বেগৰ বাবে লাভ দেখুৱায়, আনহাতে কেছ ৰিপৰ্টে সোঁৱৰাই দিয়ে যে বলপূৰ্বক উশাহ আৰু উলটা আসনবোৰ কিছুমান শৰীৰৰ বাবে খাপ খুৱাব লাগে।
- Hoge EA et al., Psychiatry Research 2023 — একে 226 জন ব্যক্তিৰ উদ্বেগ পৰীক্ষণৰ দ্বিতীয়ক ফলাফল. কুণ্ডলিনী যোগে নিয়ন্ত্ৰণ গোটৰ তুলনাত উদ্বেগ আৰু হতাশাৰ 7টা জোখৰ 3টাত লক্ষণ কমালে, CBTয়ে 7টাৰ 6টাত; যোগ আৰু CBTৰ মাজত উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য নাছিল। সীমা: এটা ৰোগ-নিৰ্ণয়ত এটাই পৰীক্ষা; ছমাহৰ পিছত কেৱল CBT গোটেহে নিয়ন্ত্ৰণ গোটতকৈ স্পষ্ট সুবিধা বজাই ৰাখিছিল।
- Cramer H, Krucoff C, Dobos G, PLoS One 2013 — যোগৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিকূল ঘটনাৰ 76 টা প্ৰকাশিত ক্ষেত্ৰৰ প্ৰণালীবদ্ধ সমীক্ষা. বলপূৰ্বক উশাহ, শীৰ্ষাসন, সৰ্বাংগাসন আৰু পদ্মাসন আটাইতকৈ বেছিবাৰ উল্লেখ কৰা অনুশীলন আছিল; লেখকসকলে নতুন সাধকক অতি চৰম অনুশীলনৰ পৰা আৰু গ্লুকোমাৰ ৰোগীক উলটা আসনৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। সীমা: কেছ ৰিপৰ্টে দেখুৱায় কি হ’ব পাৰে, কিমান সঘনাই নহয়; অনুশীলন কৰা লাখ লাখ লোকৰ অধিকাংশই এনে ৰিপৰ্টত কেতিয়াও নাহে।
ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত
ক্ৰিয়াৰ আগত আৰু পিছত স্বৰ চাওক: কোনটো নাকৰ পাহি আগত আছে, প্ৰবাহ সহজ নে নহয়, আৰু উশাহ স্বাভাৱিকভাৱে স্থিৰ হয় নে নহয়। ইয়াৰ পৰা সক্ৰিয়তা আৰু সমন্বয়ৰ বিষয়ে ব্যৱহাৰিক প্ৰতিক্ৰিয়া পোৱা যায়। দৈনিক স্বৰ পৰ্যবেক্ষণ শিকক.
অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য
দ্ৰুত উশাহ, কুম্ভক আৰু বন্ধই মূৰ ঘূৰোৱা, অজ্ঞান হোৱা বা অস্থিৰতা সৃষ্টি কৰিব পাৰে। সতৰ্কতাৰ লক্ষণ থাকিলে “ঠেলি যোৱা”ৰ সলনি বন্ধ কৰক।
আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?
এই নিৰ্দেশনা সেইসকল স্থিৰ অনুশীলনকাৰীৰ বাবে উপযুক্ত যিসকলে কুণ্ডলিনী বা ক্ৰিয়াৰ অনুশীলন শিক্ষকে প্ৰস্তুত কৰি, মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণ কৰি আৰু পৰৱৰ্তী তদাৰক কৰুক বুলি বিচাৰে। তীব্ৰ উশাহ-কৰ্মৰ সৈতে গৰ্ভাৱস্থা, অনিয়ন্ত্ৰিত হৃদয় বা ৰক্তচাপৰ অৱস্থা, বা চিকিৎসকীয় যত্ন অবিহনে মানসিক স্বাস্থ্যৰ তীব্ৰ সংকটৰ সময়ত ই উপযুক্ত নহয়।
পৰৱৰ্তী পঢ়ক: কুণ্ডলিনী প্ৰস্তুতি আৰু সুৰক্ষা
স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
প্ৰতিটো কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া প্ৰাচীন নেকি?
নহয়। কিছুমান পোনপটীয়াকৈ হঠ-গ্ৰন্থৰ পৰা আহিছে, আনহাতে আন কিছুমান বিংশ শতিকাৰ শিক্ষকে শাস্ত্ৰীয় উপাদান লৈ ৰচনা কৰিছে। কোনো উৎসই ক্ৰিয়াক ভাল বা বেয়া নকৰে। গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা হ'ল শিক্ষকে উৎস, উপাদান, গণনা আৰু সতৰ্কতাবোৰ কয়, আৰু অনুশীলনে সাধকৰ স্থিৰতাত নিজকে প্ৰমাণ কৰে।
মই ভিডিঅ’ৰ পৰা কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া শিকিব পাৰোঁনে?
কোমল প্ৰস্তুতিমূলক অনুশীলন — আসন, স্বাভাৱিক উশাহৰ সজাগতা, জপ — ভাল ৰেকৰ্ডিংৰ পৰা শিকিব পাৰি। দ্ৰুত উশাহ, দীঘলীয়া কুম্ভক বা তিনিটা বন্ধৰ ক্ৰিয়াৰ বাবে এনে শিক্ষকৰ প্ৰয়োজন যিয়ে আপোনাক চাব পাৰে আৰু মাত্ৰা ঠিক কৰি দিব পাৰে। প্ৰয়োজন হ’লে অনলাইনত আৰম্ভ কৰক, কিন্তু তীব্ৰতা বঢ়োৱাৰ আগতে আপোনাৰ অনুশীলন প্ৰত্যক্ষভাৱে পৰীক্ষা কৰাই লওক।
ক্ৰিয়াৰ সময়ত মই কি অনুভৱ কৰা উচিত?
উষ্ণতা, জিকজিকনি, আবেগ বা গভীৰ শান্তি সাধাৰণ কথা, আৰু কোনোটোৱেই বাধ্যতামূলক নহয়। উপযোগী প্ৰশ্নটো হ'ল পিছত কি থাকি যায়: অধিক স্থিৰ মন, সহজ শ্বাস, ভাল টোপনি। মূৰ ঘূৰোৱা, মূৰত হেঁচা, বুকু ধপধপোৱা বা দীৰ্ঘস্থায়ী অস্থিৰতা হ'লে ৰৈ যোৱা, জিৰণি লোৱা আৰু আপোনাৰ শিক্ষকক জনোৱাৰ সংকেত।
ক্ৰিয়া অনুশীলনৰ বাবে আটাইতকৈ ভাল সময় কেতিয়া?
পাৰম্পৰিক পৰামৰ্শ হ’ল ভোজনৰ আগতে ৰাতিপুৱা, মলত্যাগৰ পাছত, শান্ত পৰিষ্কাৰ ঠাইত। স্বৰ যোগে এটা সূক্ষ্মতা যোগ কৰে: কোনটো নাকৰ পাহিয়েদি উশাহ বৈ আছে তালৈ লক্ষ্য কৰক, কাৰণ সুষম প্ৰবাহ অন্তৰ্মুখী অনুশীলনৰ অনুকূল। টোপনিত বাধা নিদিলে গধূলি অনুশীলন সম্ভৱ; ভৰা পেট সদায় অনুপযুক্ত।
তীব্ৰ ক্ৰিয়া অনুশীলন কোনে নকৰিব লাগে?
গৰ্ভাৱস্থা, নিয়ন্ত্ৰণহীন উচ্চ ৰক্তচাপ, হৃদৰোগ, গ্লুকোমা, মৃগী, সম্প্ৰতিৰ অস্ত্ৰোপচাৰ, হাৰ্নিয়া, আৰু বৰ্তমান উন্মাদনা, মনোবিকাৰ বা গুৰুতৰ হতাশাত কোনো প্ৰবল ক্ৰিয়াৰ আগতে ব্যক্তিগত পৰামৰ্শৰ প্ৰয়োজন। এওঁলোকৰ বহুতেই তথাপিও নিজৰ অৱস্থাৰ অনুসাৰে খাপ খুওৱা কোমল উশাহ, আসন আৰু জপ অনুশীলন কৰিব পাৰে, যি প্ৰায়ে অধিক বিবেকপূৰ্ণ পথ।
ক্ৰিয়াৰ স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সম্পৰ্ক?
ক্ৰিয়াই প্ৰাণৰ ওপৰত কাম কৰে; স্বৰ যোগে প্ৰাণ পঢ়ে। অনুশীলনৰ আগতে সক্ৰিয় নাকৰ পাহি আৰু উশাহৰ গুণ লক্ষ্য কৰক; অনুশীলনৰ পিছত পুনৰ লক্ষ্য কৰক। কেইসপ্তাহমানৰ পিছত এই অভিলেখে দেখুৱায় কোনবোৰ ক্ৰিয়াই আপোনাক সুসমতা দিয়ে আৰু কোনবোৰে অতিপাত উত্তেজিত কৰে, যাৰ ফলত অনুশীলন কোনো সূত্ৰৰ পুনৰাবৃত্তিৰ সলনি আত্ম-জ্ঞান হৈ পৰে।
উৎস
- পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ 2.1–2।
- হঠযোগ প্ৰদীপিকা, অধ্যায় 2–3।
- যিকোনো আধুনিক নামাংকিত ক্ৰিয়াৰ পৰম্পৰা-বিশেষ গ্ৰন্থ।
- হঠযোগ প্ৰদীপিকা 3.5 — স্বাত্মাৰাম, হঠযোগ প্ৰদীপিকা — GRETIL ই-পাঠ (Göttingen), sanskritdocuments.org সংস্কৰণ (J. Brzezinski / U. Stiehl)ৰ সৈতে মিলাই চোৱা.
- হঠযোগ প্ৰদীপিকা 3.6 — স্বাত্মাৰাম, হঠযোগ প্ৰদীপিকা — GRETIL ই-পাঠ (Göttingen), sanskritdocuments.org সংস্কৰণ (J. Brzezinski / U. Stiehl)ৰ সৈতে মিলাই চোৱা.
- Hoge EA et al., Psychiatry Research 2023 — একে 226 জন ব্যক্তিৰ উদ্বেগ পৰীক্ষণৰ দ্বিতীয়ক ফলাফল.
- Cramer H, Krucoff C, Dobos G, PLoS One 2013 — যোগৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিকূল ঘটনাৰ 76 টা প্ৰকাশিত ক্ষেত্ৰৰ প্ৰণালীবদ্ধ সমীক্ষা.
“কুণ্ডলিনী ক্ৰিয়া” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক
আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।
স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।
আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক
কুণ্ডলিনী যোগৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।