Kundalini Yoga

কুণ্ডলিনী কি? অৰ্থ, উৎস আৰু সুৰক্ষিত অনুশীলন

হঠ আৰু তন্ত্ৰত কুণ্ডলিনী শক্তিৰ অৰ্থ কি, উত্থান আৰু জাগৰণ কেনেকৈ বৰ্ণনা কৰা হয়, প্ৰস্তুতি কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু কেৱল অনুভূতিয়ে কি প্ৰমাণ কৰিব নোৱাৰে।

চমুকৈ

কুণ্ডলিনী কি? অৰ্থ, উৎস আৰু সুৰক্ষিত অনুশীলন

কুণ্ডলিনী ঊৰ্জা কুণ্ডলিনী শক্তিৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ইংৰাজী অভিব্যক্তি, হঠ আৰু তান্ত্ৰিক উৎসত বৰ্ণিত “কুণ্ডলী পকোৱা” চেতনা-শক্তি। কুণ্ডলিনীৰ উত্থানে প্ৰস্তুত সূক্ষ্ম পথৰ মাজেৰে তেওঁৰ ক্ৰমিক গতি বা প্ৰকাশক বুজায়; কুণ্ডলিনী-জাগৰণে সেই সংকুচিত শক্তিৰ মুক্তি আৰু চিনি পোৱাক অধিক ব্যাপকভাৱে বুজায়। কিছুমান পৰম্পৰাই তেওঁক দেৱী আৰু স্বয়ং চেতনাৰ সৈতে অভিন্ন বুলি গণ্য কৰে। তাপ, কঁপনি, আৱেগ বা অস্বাভাৱিক অনুভূতি বহু কাৰণত হ'ব পাৰে আৰু অকলে জাগৰণ প্ৰমাণ নকৰে।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

কুণ্ডলিনী শক্তি কি?

কুণ্ডলিনী ঊৰ্জা কুণ্ডলিনী শক্তিৰ প্ৰচলিত ইংৰাজী নাম, চেতনাৰ সেই শক্তি যাক যোগিক গ্ৰন্থই সূক্ষ্ম শৰীৰৰ মূলত কুণ্ডলী পকাই বিশ্ৰাম লোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰে। তেওঁক ঊৰ্জা বুলি কোৱা হয়, কিন্তু পৰম্পৰাই ভৌতিক বলতকৈ অধিক বুজায়: তেওঁ দেৱী, সেই একেই শক্তি যাৰ জৰিয়তে ব্ৰহ্মাণ্ড নিজেই প্ৰকট হয়।

কুণ্ডলিনী শব্দৰ অৰ্থ কি?

কুণ্ডলিনী সংস্কৃত কুণ্ডল, “কুণ্ডলী” বা “বলয়”, আৰু কুণ্ডলী, “যিগৰাকী কুণ্ডলী পকোৱা”ৰ পৰা আহিছে। গ্ৰন্থবোৰে তেওঁক শুই থকা সাপিনী, কুটিলাঙ্গী, “বেকা ৰূপৰ গৰাকী”ৰূপে চিত্ৰিত কৰে। শব্দটোৱে নিজৰ ভিতৰত সামৰি থকা সম্ভাৱনাৰ ফালে ইংগিত কৰে, যিটো সেই অৱস্থাবোৰৰ অপেক্ষাত আছে য'ত ই মেল খাব, পোন হ'ব আৰু মধ্যপথেৰে ওপৰলৈ উঠিব পাৰে।

কুণ্ডলিনীৰ উত্থান কি?

কুণ্ডলিনীৰ উত্থান হ'ল জাগ্ৰত শক্তিয়ে সুষুম্না, মধ্য নাড়ীৰ মাজেৰে, আধাৰ চক্ৰৰ পৰা মস্তকৰ ফালে ওপৰলৈ যোৱাৰ পৰম্পৰাগত বৰ্ণনা। হঠযোগ প্ৰদীপিকাই কয় যে তেতিয়া শূন্য পথ প্ৰাণৰ বাবে ৰাজপথ হৈ পৰে আৰু মন নিৰালম্বভাৱে বিশ্ৰাম লয়। উত্থান এক চিন্তনমূলক ঘটনা, মেৰুদণ্ডৰ ওপৰলৈ যোৱা স্নায়ু-সংকেত নহয়।

কুণ্ডলিনী ক'ত অৱস্থিত?

শাস্ত্ৰীয় মানচিত্ৰত কুণ্ডলিনী মেৰুদণ্ডৰ মূলত মূলাধাৰ চক্ৰত অৱস্থিত, “ব্ৰহ্মদ্বাৰৰ মুখত” শুই থকা, সুষুম্নাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত, যেনেকৈ হঠযোগ প্ৰদীপিকাই কৈছে। এয়া সূক্ষ্ম শৰীৰ (sūkṣma śarīra)ৰ এক স্থান; শৰীৰ-ৰচনাই সেই অঞ্চলৰ নাম ল'ব পাৰে কিন্তু বৰ্ণিত শক্তিক বিচ্ছেদ কৰিব নোৱাৰে।

কুণ্ডলিনী প্ৰকৃততে আছে নে কেৱল কিংবদন্তী?

কুণ্ডলিনী এই অৰ্থত বাস্তৱ যে সাধকৰ বহু প্ৰজন্মই অনুভৱৰ একে স্তৰবোৰ জনায় আৰু গ্ৰন্থবোৰে সেইবোৰ সঠিককৈ বৰ্ণনা কৰে। ই এনে কোনো ভৌতিক অংগ নহয় যিটো স্কেনে দেখুৱাব পাৰে। ইয়াক পৰীক্ষা কৰাৰ যোগিক উপায় সেয়াই যি পৰম্পৰাই নিজে দিয়ে: অনুশীলন কৰক, লক্ষ্য কৰক আৰু কেৱল সেইটোকেই গ্ৰহণ কৰক যি আপুনি নিজে যাচাই কৰিছে।

“কুণ্ডলিনী কি: অৰ্থ, উৎস আৰু সুৰক্ষিত অনুশীলন” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

শাস্ত্ৰই কি কয়

सशैलवनधात्रीणां यथाधारोऽहिनायकः । सर्वेषां योगतन्त्राणां तथाधारो हि कुण्डली ॥

sa-śaila-vana-dhātrīṇāṃ yathādhāro'hi-nāyakaḥ | sarveṣāṃ yoga-tantrāṇāṃ tathādhāro hi kuṇḍalī ||

অৰ্থ: যেনেকৈ সৰ্পৰ ৰজাই পৰ্বত আৰু অৰণ্যসহ পৃথিৱীক ধাৰণ কৰে, তেনেকৈয়ে কুণ্ডলিনী যোগৰ সকলো অনুশীলনৰ আধাৰ।

— হঠযোগ প্ৰদীপিকা 3.1 · সংস্কৃত মূল: স্বাত্মাৰাম, হঠযোগ প্ৰদীপিকা — GRETIL ই-পাঠ (Göttingen), sanskritdocuments.org সংস্কৰণ (J. Brzezinski / U. Stiehl)ৰ সৈতে মিলাই চোৱা

এয়া যোগত তেওঁৰ স্থানৰ শাস্ত্ৰীয় সংজ্ঞা। তেওঁ বহুতৰ ভিতৰত এটা পদ্ধতি নহয়; তেওঁ সকলোৰে আধাৰ, ঠিক যেনেকৈ পৃথিৱী নিজৰ পৌৰাণিক আধাৰত স্থিত।

तडिल्लतासमरुचिः षट्चक्रोपरिसंस्थिता । महासक्तिः कुण्डलिनी बिसतन्तुतनीयसी ॥

taḍillatāsamaruciḥ ṣaṭcakroparisaṃsthitā | mahāsaktiḥ kuṇḍalinī bisatantutanīyasī ||

অৰ্থ: বিজুলীৰ লতাৰ দৰে দীপ্তিমান, ছটা চক্ৰৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত, তেওঁ মহাশক্তি কুণ্ডলিনী, পদ্মৰ তঁতৰ পৰাও সূক্ষ্ম।

— ললিতা সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্, শ্লোক 40 · সংস্কৃত মূল: শ্ৰী ললিতা সহস্ৰনাম স্তোত্ৰম্ — SanskritDocuments পাঠ, Prof. M. Giridhar, Kirk Wortman আৰু Rajani Arjun Shankar দ্বাৰা সংশোধিত

দেৱীক পোনপটীয়াকৈ মহাশক্তি কুণ্ডলিনী নাম দিয়া হৈছে: বিজুলীৰ দৰে দীপ্ত আৰু পদ্মৰ তন্তুতকৈও সূক্ষ্ম, ছটা চক্ৰৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। এই প্ৰতিমাই শক্তি আৰু অতি সূক্ষ্মতাক একেলগে সংযুক্ত কৰে; জাগৰণ কোনো পাশৱিক বল নহয়।

মুখ্য পাৰ্থক্য

কুণ্ডলিনী শক্তি, এক বহল পৰিয়াল হিচাপে কুণ্ডলিনী যোগ, এক আধুনিক ব্ৰেণ্ডেড পদ্ধতি, এক ক্ষণস্থায়ী শক্তিগত সংবেদন আৰু এক সম্পূৰ্ণ জাগৰণ একেই দাবী নহয়। কোনটো অৰ্থ বুজোৱা হৈছে স্পষ্টকৈ কওক।

অনুশীলন আৰু ব্যাখ্যা

প্ৰস্তুতিত আচৰণ, স্থিৰ নিত্যকৰ্ম, সাধাৰণ স্বাস্থ্য, আসন, কোমল প্ৰাণায়াম আৰু বন্ধ কৰিব পৰা ক্ষমতা অন্তৰ্ভুক্ত। জাগৰণ সংবেদন সংগ্ৰহৰ প্ৰতিযোগিতা নহয়।

কুণ্ডলিনী শক্তি, কুণ্ডলিনীৰ উত্থান আৰু জাগৰণৰ অৰ্থ কি

কুণ্ডলিনী ঊৰ্জা কুণ্ডলিনী শক্তিৰ বাবে এক আধুনিক ইংৰাজী শব্দ, তথাপি “ঊৰ্জা”ই শক্তিক বিদ্যুৎ বা জোখিব পৰা তৰল পদাৰ্থলৈ হ্ৰাস কৰা উচিত নহয়। কুণ্ডলিনীৰ উত্থানে জাগ্ৰত শক্তিয়ে সূক্ষ্ম অক্ষৰ মাজেৰে কৰা পৰম্পৰাগত গতিক বুজায়; কুণ্ডলিনী-জাগৰণে সেই বহল প্ৰক্ৰিয়াক বুজাব পাৰে যাৰ জৰিয়তে সংকুচিত চেতনাই নিজৰ গভীৰ স্বৰূপ চিনি পায়। সেয়েহে উত্থান, জাগৰণ আৰু সম্পূৰ্ণ উপলব্ধি সম্পৰ্কিত কিন্তু স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে একে নহয়।

কুণ্ডলিনী ব্ৰহ্মাণ্ডীয় আৰু অন্তৰংগ দুয়ো

শক্তি হ'ল সেই শক্তি যাৰ জৰিয়তে চেতনা ব্ৰহ্মাণ্ড, শৰীৰ, ইন্দ্ৰিয়, চিন্তা আৰু উশাহ হৈ পৰে। কুণ্ডলিনীয়ে ব্যক্তিৰ সৈতে সংকুচিত বা কুণ্ডলীকৃত সম্পৰ্কত থকা সেই একেটা শক্তিৰ নাম দিয়ে। সেয়ে জাগৰণৰ অৰ্থ কেৱল শক্তি ওপৰলৈ উঠা নহয়: ই সীমিত পৰিচয়ৰ পৰা চেতনাৰ বহল চিনাক্তকৰণলৈ ক্ৰমান্বয়ে মুক্তি।

বীজ আৰু বৃক্ষ

বীজত গুৰি, ডাল, পাত আৰু ফল দৃশ্যমানভাৱে নাথাকে, তথাপি সিহঁতৰ ক্ৰম ইয়াৰ ভিতৰত ধৰি ৰখা থাকে। ঠিক সেইদৰে পৰম্পৰাই সংকুচিত দেহৰ ভিতৰত বিশাল চেতন সামৰ্থ্য দেখা পায়। সাধনাই বিকাশৰ উপযুক্ত পৰিস্থিতি যোগায়; বলে পৰিপক্কতাৰ ঠাই ল'ব নোৱাৰে।

সংবেদন কিয় চূড়ান্ত পৰীক্ষা নহয়

তাপ, ধাৰা, ধ্বনি, কঁপনি বা আনন্দ অনুশীলনৰ সৈতে হ’ব পাৰে, কিন্তু শাৰীৰিক তীব্ৰতা উশাহ, আশা, আৱেগ বা ৰোগৰ পৰাও হ’ব পাৰে। গভীৰ চিনসমূহ হ’ল সমন্বয়, স্পষ্টতা, স্থিৰ শক্তি, কমি অহা বাধ্যবাধকতা আৰু সত্যনিষ্ঠভাৱে জীয়াই থকাৰ সামৰ্থ্য। অভিজ্ঞতাক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে মুকুট পিন্ধোৱা বা প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ সলনি সন্মান আৰু পৰীক্ষা কৰা হয়।

হঠযোগ আৰু তন্ত্ৰত কুণ্ডলিনী

হঠৰ উৎসসমূহে কুণ্ডলিনীক নাড়ী, বায়ু, মুদ্ৰা, বন্ধ আৰু সুষুম্না জড়িত এক ব্যৱহাৰিক সূক্ষ্ম-শৰীৰ প্ৰণালীৰ ভিতৰত ৰাখে। তান্ত্ৰিক উৎসসমূহে তেওঁক অধিক পূৰ্ণভাৱে দেৱী, মন্ত্ৰ-শক্তি আৰু চেতনাৰ গতিশীল স্বাধীনতা হিচাপে বুজিব পাৰে, যাৰ জৰিয়তে ব্ৰহ্মাণ্ড প্ৰকাশ পায়। এই উপস্থাপনাবোৰ আংশিকভাৱে মিলে, কিন্তু একে ধৰণৰ এখন নিয়ম-পুথি নহয়। দায়িত্বশীল শিক্ষকে প্ৰতিটো চক্ৰ-চিত্ৰ, আধুনিক স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ৰূপক আৰু ভক্তিমূলক দাবীক এটা বনোৱা নিশ্চয়তাত মিহলি কৰাৰ সলনি গ্ৰন্থ আৰু পৰম্পৰা চিনাক্ত কৰে।

উদয় কেৱল ওপৰলৈ শাৰীৰিক গতি নহয়

আৰোহণৰ ভাষাই সাধনাক এক বোধগম্য দিশ দিয়ে, কিন্তু “উত্থান” এক সূক্ষ্ম আৰু চিন্তনমূলক মানচিত্ৰৰ অন্তৰ্গত। ই সংকুচিত শক্তিৰ মুক্তি, কেন্দ্ৰসমূহৰ মাজেৰে ক্ৰমিক পৰিমাৰ্জন, মধ্যপথত প্ৰৱেশ আৰু এক বহল পৰিচয়ৰ উপলব্ধি বুজাব পাৰে। ইয়াক কশেৰুকাৰ মাজেৰে যোৱা আক্ষৰিক বিদ্যুৎ বুলি ধৰিলে অনাৱশ্যক ভয় আৰু ভুল জোখ সৃষ্টি হয়। শৰীৰ, উশাহ আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰই অনুশীলনত অংশ লয়, তথাপি বৰ্তমান কোনো এটা শাৰীৰবৃত্তীয় চিনে শাস্ত্ৰীয় কুণ্ডলিনী-জাগৰণ প্ৰমাণ নকৰে।

জাগৰণৰ বাবে শোধন আৰু সমন্বয় প্ৰয়োজন

শুদ্ধিৰ অৰ্থ হৈছে যন্ত্ৰটোক সক্ষম কৰা: আচৰণ অধিক স্থিৰ হয়, টোপনি আৰু আহাৰে অনুশীলনক সহায় কৰে, শৰীৰে হিংসা নোহোৱাকৈ আসন ধৰি ৰাখিব পাৰে, উশাহ থিতাপি ল’ব পাৰে, আৱেগ তৎক্ষণাৎ বাধ্যবাধকতা নোহোৱাকৈ অনুভৱ কৰিব পাৰি, আৰু মনোযোগ স্পষ্ট হৈ থাকিব পাৰে। সমন্বয় ধ্যানৰ পিছতো চলি থাকে। যদি তীব্ৰতাই দীঘলীয়া অনিদ্ৰা, অতি-মহত্ত্ববোধ, আতংক, বিশৃংখলতা বা কাম কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা সৃষ্টি কৰে, তেন্তে উদ্দীপনা কমোৱা আৰু যোগ্য আধ্যাত্মিক আৰু চিকিৎসাগত সহায় লোৱাই পথটোক ৰক্ষা কৰে।

কৃপা, গুৰু আৰু অনুশাসিত জিজ্ঞাসা

বহুতো পৰম্পৰাই জাগৰণক গুৰুৰ কৃপা, দীক্ষা বা শক্তিপাতৰ লগত জড়িত কৰে, লগতে নিৰন্তৰ অনুশীলনো বিচাৰে। কৃপা আৰু অনুশাসন বিপৰীত নহয়: প্ৰস্তুতিয়ে ব্যক্তিজনক উদ্ভৱ হোৱা বস্তু গ্ৰহণ, বুজা আৰু জীয়াই তুলিবলৈ সক্ষম কৰে। প্ৰশ্ন কৰা সত্য-অন্বেষণৰ অংশ। প্ৰকৃত মাৰ্গদৰ্শকে উৎস, উদ্দেশ্য, প্ৰস্তুতি, সতৰ্কবাণী আৰু সীমা বুজাব পাৰে, ক্ষতি লুকুৱাবলৈ গোপনীয়তাক ব্যৱহাৰ নকৰে বা মাচুলৰ বিনিময়ত জাগৰণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি নিদিয়ে।

পৰীক্ষা সাধাৰণ জীৱনলৈ উভতি আহে

কোনো শক্তিগত ঘটনা শেষ হ’লেই সাধনা সম্পূৰ্ণ নহয়। পৰৱৰ্তী দিনবোৰ লক্ষ্য কৰক: টোপনি স্থিৰ নে? মনোযোগ স্পষ্ট থাকিব পাৰেনে? কথা অধিক সত্য আৰু সম্পৰ্ক অধিক কৰুণাময় হৈছেনে? সাধকে কাম কৰিব, খাব, বিশ্ৰাম ল’ব আৰু সংশোধন গ্ৰহণ কৰিব পাৰেনে? প্ৰকৃত উন্মোচনত আৰম্ভণিতে সমন্বয়ৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে, তথাপি ইয়াৰ সমন্বয়ে ক্ষমতা ক্ৰমান্বয়ে বঢ়াব লাগে, বিশৃংখলতাক আধ্যাত্মিকতাৰ স্থায়ী পদকত পৰিণত নকৰিব লাগে। এই ব্যৱহাৰিক পৰীক্ষাই ৰহস্যময় অনুভৱক সন্মান জনায় আৰু সুধিছে যে ই দেহত প্ৰকাশ পাব পাৰেনে নাই।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

বিজ্ঞানে অনুশীলনৰ অধ্যয়ন কৰে, স্বয়ং শক্তিৰ নহয়। তলৰ পৰীক্ষাবোৰে কুণ্ডলিনী-শৈলীৰ অনুশীলনে উদ্বেগ আৰু কল্যাণৰ বাবে কি কৰে, আৰু তীব্ৰ ধ্যানত কি ভুল হ'ব পাৰে সেয়া জুখিছে — এই দুবিধ জ্ঞান পীঠে কাষে কাষে ৰাখে।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ যোগে পৰ্যবেক্ষণ কৰে যে প্ৰাণে ইড়া আৰু পিংগলাৰ মাজেদি কেনেকৈ গতি কৰে আৰু সন্তুলিত প্ৰবাহে সুষুম্নাক কেনেকৈ সহায় কৰে। এয়া প্ৰস্তুতি আৰু পোনপটীয়া অনুসন্ধান, নাকৰ পাহি সলনি কৰিলে যান্ত্ৰিকভাৱে কুণ্ডলিনী জাগ্ৰত হয় বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি নহয়। নাড়ী, তত্ত্ব আৰু স্বৰৰ অধ্যয়ন কৰক.

অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য

অনিদ্ৰা, উন্মাদনা, মনোবিকাৰ, আক্ষেপ, বুকুৰ লক্ষণ বা তীব্ৰ যন্ত্ৰণাৰ মূল্যায়নত আধ্যাত্মিক লেবেলক বিলম্বৰ কাৰণ হ’বলৈ নিদিব।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এই নিৰ্দেশনা সেইসকল স্থিৰ অনুশীলনকাৰীৰ বাবে উপযুক্ত যিসকলে কুণ্ডলিনী বা ক্ৰিয়াৰ অনুশীলন শিক্ষকে প্ৰস্তুত কৰি, মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণ কৰি আৰু পৰৱৰ্তী তদাৰক কৰুক বুলি বিচাৰে। তীব্ৰ উশাহ-কৰ্মৰ সৈতে গৰ্ভাৱস্থা, অনিয়ন্ত্ৰিত হৃদয় বা ৰক্তচাপৰ অৱস্থা, বা চিকিৎসকীয় যত্ন অবিহনে মানসিক স্বাস্থ্যৰ তীব্ৰ সংকটৰ সময়ত ই উপযুক্ত নহয়।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

কুণ্ডলিনী মেৰুদণ্ডত থকা শাৰীৰিক শক্তি নেকি?

গ্ৰন্থবোৰে কুণ্ডলিনীক শাৰীৰিক শৰীৰৰ ওপৰত আৱৰি থকা সূক্ষ্ম শৰীৰত স্থাপন কৰে, গতিকে মেৰুদণ্ড তেওঁৰ বাহ্যিক সূত্ৰ, তেওঁৰ সাৰ নহয়। উশাহ, স্নায়ু আৰু আসনে অনুশীলনত অংশ লয়, তথাপি তেওঁক বিদ্যুৎ বা মেৰুৰস লৈ সীমিত কৰিলে এটা পৰম্পৰাৰ অৰ্থক অনুমানেৰে সলনি কৰা হয়। সামঞ্জস্যৰ কথা কওক, অভিন্নতাৰ নহয়।

সকলোৰে কুণ্ডলিনী থাকেনে?

হয়। পৰম্পৰাত প্ৰতিজন জীৱিত প্ৰাণীয়ে কুণ্ডলিনী ধাৰণ কৰে, বেছিভাগ সময়তে টোপনিত। তেৱেঁই সাধাৰণ শৰীৰ আৰু মনক চলাই ৰাখে; জাগৰণে তেওঁৰ দিশ সলনি কৰে, তেওঁৰ উপস্থিতি নহয়। সেইবাবেই যোগীসকলে তেওঁক লাভ কৰাৰ কথা নকৈ তেওঁৰ সেৱা আৰু সন্মানৰ কথা কয়।

কুণ্ডলিনী নাৰী নেকি?

শাক্ত আৰু হঠ-গ্ৰন্থসমূহত কুণ্ডলিনীক দেৱী, ঈশ্বৰী, শিৱৰ নাৰী-শক্তি হিচাপে সম্বোধন কৰা হৈছে। তেওঁৰ ওপৰলৈ উঠা আৰু মুকুটত শিৱৰ সৈতে মিলনে শক্তি আৰু চেতনাৰ মিলনক প্ৰকাশ কৰে। প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে, পুৰুষ বা মহিলা, এই শক্তি বহন কৰে; নাৰীবাচক নামে তেওঁৰ ভূমিকাৰ বৰ্ণনা কৰে, সাধকৰ লিংগৰ নহয়।

শাস্ত্ৰ অনুসাৰে কুণ্ডলিনীক কিয়ে জগায়?

হঠযোগ প্ৰদীপিকাই প্ৰথমে গুৰুৰ কৃপাৰ নাম লয় আৰু তাৰ পিছত মুদ্ৰা, বন্ধ আৰু প্ৰাণায়ামৰ স্থিৰ অনুশীলনৰ। তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থই মন্ত্ৰ আৰু দীক্ষা যোগ কৰে। সকলোৱে একমত যে নাড়ীৰ শুদ্ধি আৰু স্থিৰ মন আগতে আহিব লাগে। কেৱল ইচ্ছা আৰু প্ৰয়াসক কেতিয়াও পৰ্যাপ্ত বুলি দেখুওৱা হোৱা নাই।

কুণ্ডলিনী নিজেই জাগ্ৰত হ’ব পাৰেনে?

সাধক আৰু শিক্ষকে স্বতঃস্ফূৰ্ত উন্মোচনৰ বিষয়ে কয়, কেতিয়াবা শোক, গভীৰ ভক্তি বা তীব্ৰ অনুশীলনৰ পাছত। পৰম্পৰাই এইবোৰক সন্মানেৰে, কিন্তু সাৱধানতাৰেও গ্ৰহণ কৰে: প্ৰস্তুতি অবিহনে অহা উন্মোচনৰ বাবে স্থিৰতা, স্থিৰ নিত্যকৰ্ম আৰু পথ-প্ৰদৰ্শন লাগে যাতে ই দৈনন্দিন জীৱনক আচ্ছন্ন কৰাৰ সলনি সমন্বিত হ’ব পাৰে।

কুণ্ডলিনীক সাপৰ ৰূপত কিয় দেখুওৱা হয়?

সাপে কুণ্ডলী পাকায়, জিৰণি লয়, হঠাতে উঠি যায়, আৰু খোলা এৰে — অপেক্ষা কৰা, সাৰ পোৱা আৰু ৰূপান্তৰিত হোৱা সম্ভাৱনাৰ বাবে এক উপযুক্ত প্ৰতিচ্ছবি। ভাৰতীয় প্ৰতিমা-বিজ্ঞানে সাপক শিৱৰ সৈতে, পৃথিৱীৰ আধাৰৰ সৈতে আৰু নৱীকৰণৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে। শৰীৰত সঁচাকৈয়ে সাপ থাকে বুলি দাবী নকৰাকৈ, প্ৰতীকে অনুভৱ কেনেকুৱা সেইটো শিকায়।

উৎস

“কুণ্ডলিনী কি: অৰ্থ, উৎস আৰু সুৰক্ষিত অনুশীলন” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক

কুণ্ডলিনী যোগৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।