Raja Yoga

ପାଞ୍ଚ କ୍ଳେଶ — ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ଦୁଃଖର ମୂଳ

ପାତଞ୍ଜଳ ଯୋଗରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ଳେଶ—ଅବିଦ୍ୟା, ଅସ୍ମିତା, ରାଗ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅଭିନିବେଶ—କୁ ଦୁଃଖର ମୂଳ ଭାବେ, ଦୋଷାରୋପ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ନିଦାନ ବିନା ବୁଝନ୍ତୁ।

ସଂକ୍ଷେପରେ

ପାଞ୍ଚ କ୍ଳେଶ

ପତଞ୍ଜଳି ପାଞ୍ଚ କ୍ଲେଶ, ଅର୍ଥାତ୍ କଷ୍ଟର ମୂଳ, କହନ୍ତି: ଅବିଦ୍ୟା (ମିଥ୍ୟା ଜ୍ଞାନ), ଅସ୍ମିତା (ଭ୍ରାନ୍ତ ତାଦାତ୍ମ୍ୟ), ରାଗ (ଧରି ରଖୁଥିବା ଆକର୍ଷଣ), ଦ୍ୱେଷ (ବିକର୍ଷଣ) ଓ ଅଭିନିବେଶ (ନିରନ୍ତରତା ପ୍ରତି ଗଭୀର ଆସକ୍ତି)। ଅବିଦ୍ୟା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ର। ଏହା ବନ୍ଧନର ଚିନ୍ତନମୂଳକ ବିଶ୍ଳେଷଣ; ପୀଡ଼ିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଉପରେ ରୋଗ, ଆଘାତ ବା ଦରିଦ୍ରତାର ଦୋଷ ଲଦିବାର ଉପାୟ ନୁହେଁ, ଏବଂ କାହାର ନିଦାନ କରିବାର ପଦ୍ଧତି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର

ସାଧାରଣ ପ୍ରଶ୍ନର ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ତର

ପାଞ୍ଚ କ୍ଲେଶ କ'ଣ?

ଯୋଗସୂତ୍ର 2.3ରେ ପାଞ୍ଚ କ୍ଳେଶ (kleśa, “ପୀଡ଼ା”) ହେଲା ଅବିଦ୍ୟା (ନିଜର ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞାନ), ଅସ୍ମିତା (ଅହଂ ସହ ଏକାତ୍ମତା), ରାଗ (ସୁଖ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି), ଦ୍ୱେଷ (ଦୁଃଖ ପ୍ରତି ବିରାଗ), ଏବଂ ଅଭିନିବେଶ (ଜୀବନକୁ ଆଁକୁଡ଼ି ରହିବା, ମୃତ୍ୟୁଭୟ)। ଏଗୁଡ଼ିକ ଦୁଃଖର ଏବଂ ଆମକୁ ବାନ୍ଧୁଥିବା କର୍ମର ମୂଳ।

ଅବିଦ୍ୟା କ'ଣ?

ଯୋଗର ଅର୍ଥରେ ଅବିଦ୍ୟା ହେଉଛି ଅଜ୍ଞାନ: ଅନିତ୍ୟକୁ ନିତ୍ୟ, ଅପବିତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର, ଦୁଃଖକୁ ସୁଖ ଏବଂ ଅନାତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଭାବିବା (ଯୋଗସୂତ୍ର 2.5)। ଏହା ସୂଚନାର ଅଭାବ ନୁହେଁ, ଭୁଲ ପରିଚୟ। ପତଞ୍ଜଳି ଏହାକୁ ସେହି କ୍ଷେତ୍ର କହନ୍ତି ଯେଉଁଥିରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ କ୍ଳେଶ ବଢ଼େ।

କ୍ଳେଶ ଉପରେ କିପରି ବିଜୟ ପାଇବେ?

କ୍ଳେଶ କ୍ରମଶଃ ଜୟ କରାଯାଏ। କ୍ରିୟାଯୋଗ — ଅନୁଶାସନ, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଭକ୍ତି — ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରେ (2.2)। ଧ୍ୟାନ ସେମାନଙ୍କର ସକ୍ରିୟ ରୂପକୁ ହଟାଏ (2.11)। ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ, ଦ୍ରଷ୍ଟାକୁ ଦୃଶ୍ୟରୁ ଭିନ୍ନ ଦେଖିବା, ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭାଜା ବିହନ ଭଳି ଜଳାଇ ଦିଏ ଯାହା ଆଉ ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ।

କ୍ଲେଶର ଚାରି ଅବସ୍ଥା କ'ଣ?

ଯୋଗସୂତ୍ର 2.4ରେ କ୍ଳେଶମାନଙ୍କର ଚାରି ଅବସ୍ଥା ହେଲା ପ୍ରସୁପ୍ତ (ସୁପ୍ତ), ତନୁ (କ୍ଷୀଣ), ବିଚ୍ଛିନ୍ନ (ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ) ଓ ଉଦାର (ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସକ୍ରିୟ)। ଗୋଟିଏ କ୍ଳେଶ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଶୋଇ ରହିପାରେ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜାଗିପାରେ। ଅଭ୍ୟାସ ସେମାନଙ୍କୁ ସକ୍ରିୟରୁ କ୍ଷୀଣ ଦିଗକୁ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଭାଜା ବିହନ ଅବସ୍ଥାକୁ ନିଏ।

ପାଞ୍ଚ କ୍ଲେଶ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କର ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ଅଛି କି? ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ପଚାରନ୍ତୁ; ପୀଠର ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି।

ପୀଠକୁ WhatsApp କରନ୍ତୁ

ପାଞ୍ଚ କ୍ଳେଶ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତିକାର

କ୍ଲେଶଅର୍ଥଏହା କିପରି ପ୍ରକାଶ ପାଏଯେଉଁ ଅଭ୍ୟାସ ଏହାକୁ ଦୁର୍ବଳ କରେ
ଅବିଦ୍ୟାପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପର ଅଜ୍ଞାନଶରୀର ଓ ମନକୁ ଆତ୍ମା ଭାବି ଭୁଲ କରିବାସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ, ବିବେକ, ଧ୍ୟାନ
ଅସ୍ମିତାଅହଂ ସହ ଏକାତ୍ମତା“ମୁଁ ମୋର ଭୂମିକା, ମୋର ରୂପ, ମୋର ସଫଳତା”ସାକ୍ଷୀ ଭାବ, ସେବା
ରାଗସୁଖ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିତୃଷ୍ଣା, ପୁନରାବୃତ୍ତି, ଅଧିକାର-ଭାବସନ୍ତୋଷ, ସଂଯମ
ଦ୍ୱେଷଯନ୍ତ୍ରଣା ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷଅସନ୍ତୋଷ, ଏଡ଼ାଇବା, କ୍ରୋଧମୈତ୍ରୀ ଓ କରୁଣା (YS 1.33)
ଅଭିନିବେଶଜୀବନ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିକ୍ଷତି ଓ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟଭକ୍ତି, ଅମର ଆତ୍ମାର ଚିନ୍ତନ

ଶାସ୍ତ୍ର କ'ଣ କହେ

अविद्यास्मितारागद्वेषाभिनिवेशाः क्लेशाः।

avidyāsmitārāgadveṣābhiniveśāḥ kleśāḥ

ଅର୍ଥ: କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ଅବିଦ୍ୟା, ଅହଂବୋଧ, ଆସକ୍ତି, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଜୀବନକୁ ଆଁକୁଡ଼ି ରହିବା।

— ଯୋଗସୂତ୍ର 2.3 · ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ: ପତଞ୍ଜଳି, ଯୋଗସୂତ୍ର — ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠର ସଂସ୍କୃତ-ପ୍ରଧାନ ସଂଗ୍ରହ

ପାଞ୍ଚଟିର ନାମ ଏକ ନିଶ୍ୱାସରେ ନିଆଯାଇଛି। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ପରିବାର ଭାବେ ଦେଖିଲେ ସହାୟତା ମିଳେ: ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରାୟତଃ ଅବିଦ୍ୟା, ଅହଂକାର, ଇଚ୍ଛା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଭୟ ଏକାଠି ଥାଆନ୍ତି।

अविद्या क्षेत्रमुत्तरेषां प्रसुप्ततनुविच्छिन्नोदाराणाम्।

avidyā kṣetramuttareṣāṃ prasuptatanuvicchinnodārāṇām|

ଅର୍ଥ: ଅବିଦ୍ୟା ଅନ୍ୟ କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକର କ୍ଷେତ୍ର, ସେମାନେ ସୁପ୍ତ, କ୍ଷୀଣ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସକ୍ରିୟ ହେଉ।

— ଯୋଗସୂତ୍ର 2.4 · ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ: ପତଞ୍ଜଳି, ଯୋଗସୂତ୍ର — ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠର ସଂସ୍କୃତ-ପ୍ରଧାନ ସଂଗ୍ରହ

ଅବିଦ୍ୟା ହେଉଛି ମାଟି; ବାକି ଚାରୋଟି ସୁପ୍ତ ହେଉ କିମ୍ବା ସକ୍ରିୟ, ତାହାରି ମଧ୍ୟରେ ବଢ଼ନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ଯୋଗ କେବଳ ଆଚରଣ ଉପରେ ନୁହେଁ, ବୁଝାମଣା ଉପରେ କାମ କରେ।

ସୂକ୍ଷ୍ମ ପ୍ରବୃତ୍ତିରୁ ସକ୍ରିୟ ଦୁଃଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ

ଯୋଗସୂତ୍ର 2.4 କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକୁ ସୁପ୍ତ, କ୍ଷୀଣ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ବା ସକ୍ରିୟ ବୋଲି କହେ। ତେଣୁ ସାଧନା ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ସମୟରେ ଓ ପରେ ଥିବା ସଂସ୍କାରଗୁଡ଼ିକ ସହ କାମ କରେ।

କ୍ଲେଶ ଓ କର୍ମ

ପତଞ୍ଜଳି କ୍ଲେଶକୁ କର୍ମ ଓ ପରିଣାମ ସହ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦାୟିତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା କରୁଣା ଓ ଜଟିଳତାକୁ ବଜାୟ ରଖେ। “ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖ ଆପଣଙ୍କ କର୍ମ” ନା ଚିକିତ୍ସାମୂଳକ ଉତ୍ତର, ନା ନୈତିକ।

ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ବିରାମ ଭାବେ ସ୍ୱର

ଶ୍ୱାସ ଓ ନାସାରନ୍ଧ୍ର ପ୍ରବାହକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଏକ ଛୋଟ ବ୍ୟବଧାନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ, ଯେଉଁଥିରେ କର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଆକର୍ଷଣ କିମ୍ବା ବିକର୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ। ଏହା ସଂରଚନାଗତ କାରଣ କିମ୍ବା ସାଧାରଣ ଦାୟିତ୍ୱକୁ ମୁଛିଦିଏ ନାହିଁ।

କ୍ଳେଶ ମିଥ୍ୟା ଧାରଣାର ଏକ ଶୃଙ୍ଖଳା ଗଢ଼େ

ଅବିଦ୍ୟା ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳକୁ ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ଅନାତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଭାବେ। ସେହି ଭିତ୍ତିରୁ ପରିଚିତି, ଆକର୍ଷଣ, ଦ୍ୱେଷ ଓ ନିରନ୍ତରତା ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି କ୍ରମ ବୁଝାଏ ଯେ କେବଳ ଅବାଞ୍ଛିତ ବସ୍ତୁକୁ ହଟାଇଦେଲେ ସେହି ଧାରା କାହିଁକି ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ ଯାହା ଦୁଃଖକୁ ପୁଣି ସୃଷ୍ଟି କରେ।

କ୍ଲେଶ ସୁପ୍ତ, କ୍ଷୀଣ, ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କିମ୍ବା ସକ୍ରିୟ ହୋଇପାରେ

ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ଅବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ବୁଝାଏ କାହିଁକି କୌଣସି ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅନୁପସ୍ଥିତ ଲାଗିପାରେ ଏବଂ ଚାପରେ ଫେରିଆସେ। ଅଭ୍ୟାସ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବୀଜ ଉଭୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏଥିପାଇଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସଚ୍ଚୋଟ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଏପରି ପରିବେଶ ଆବଶ୍ୟକ ଯାହା ସେହି କ୍ଲେଶକୁ ନିରନ୍ତର ଦୃଢ଼ କରେ ନାହିଁ।

ଆରୋଗ୍ୟ ଦୋଷାରୋପ ନୁହେଁ

ଏକ ଆନ୍ତରିକ ପ୍ରବୃତ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନିବା ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ, ଅନ୍ୟାୟ କିମ୍ବା ଜୈବିକ ରୋଗକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହା ଦୁଃଖର ସେହି ଅଂଶକୁ ଚିହ୍ନାଏ ଯାହା ଭିତରୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇପାରେ, ଯେତେବେଳେ ବ୍ୟବହାରିକ ସୁରକ୍ଷା, ସମ୍ପର୍କ-ସଂଶୋଧନ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଯତ୍ନ ଚାରିପାଖର ବାସ୍ତବତାକୁ ସମ୍ଭାଳେ।

ଅବିଦ୍ୟା ଅନ୍ୟ କ୍ଳେଶର କ୍ଷେତ୍ର

ଅବିଦ୍ୟା ଅନିତ୍ୟକୁ ନିତ୍ୟ, ଅଶୁଦ୍ଧକୁ ଶୁଦ୍ଧ, ଦୁଃଖକୁ ସୁଖ ଏବଂ ଅନାତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମା ବୋଲି ଭାବେ। ଏହା କେବଳ ସୂଚନାର ସାଧାରଣ ଅଭାବ ନୁହେଁ। ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ମିଥ୍ୟା ପରିଚୟ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ଯେହେତୁ ଅବିଦ୍ୟା ମୂଳରୁ ଧାରଣାକୁ ଆକାର ଦିଏ, କେବଳ ତଥ୍ୟ ଯୋଗ କଲେ ଏହା ଦୂର ହୋଇପାରେ ନାହିଁ; ଦ୍ରଷ୍ଟା ଓ ଦୃଶ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ଅଭ୍ୟାସ, ବିବେକ ଓ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଆବଶ୍ୟକ।

ଅସ୍ମିତା ଦ୍ରଷ୍ଟାକୁ ଦେଖିବାର ସାଧନ ସହ ଭ୍ରମିତ କରେ

ଅସ୍ମିତା ସଚେତନତାର ଶକ୍ତିକୁ ବୁଦ୍ଧି ସହ ଯୋଡ଼େ, ଯାହା ହେଉଛି ସେହି ସାଧନ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅନୁଭୂତି ସଂଗଠିତ ହୁଏ। ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଏହା “ମୁଁ ଏହି ଭୂମିକା, ଚିନ୍ତା କିମ୍ବା ପ୍ରତିକ୍ରିୟା” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନାତୀତ ନିଶ୍ଚିତତା ରୂପେ ଦେଖାଦିଏ। ପରିଚୟର ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଅନୁଭବ ଆବଶ୍ୟକ ରହେ। ଯୋଗ ଭୁଲ ପରିଚୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ବନ୍ଧନକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରେ, ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ କିମ୍ବା ଦାୟିତ୍ୱର ବିନାଶକୁ ନୁହେଁ।

ରାଗ ସ୍ମୃତ ଆନନ୍ଦରୁ ବଢ଼େ

ସୁଖର ସ୍ମୃତି ଆସକ୍ତି ଓ ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଯେ ପରିତୃପ୍ତି ପୁନରାବୃତ୍ତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ସେତେବେଳେ ଆକର୍ଷଣ କ୍ଳେଶକାରୀ ହୁଏ। ଆନନ୍ଦକୁ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଧ୍ୟାନ ବାକ୍ ବା କର୍ମ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଚାହିବାର ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ଗତିକୁ ଦେଖାଏ। ସେହି ଅନ୍ତରାଳରେ ବୁଦ୍ଧି ପଚାରିପାରେ ଯେ ବସ୍ତୁ ଉଚିତ କି ନୁହେଁ, କେତେ ଯଥେଷ୍ଟ ଏବଂ ପଛେ ପଛେ ଯିବାର ପରିଣାମ କ'ଣ।

ଦ୍ୱେଷ ସ୍ମରଣ କରାଯାଇଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ବଢ଼େ

ଦ୍ୱେଷ ଆମକୁ ପ୍ରକୃତ ବିପଦରୁ ଦୂରେଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ଜୀବନକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ସ୍ମରଣ ହେଉଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ବର୍ତ୍ତମାନର ଧାରଣା ଓ ଆଚରଣକୁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଭାବେ ଚଳାଇଲେ ଏହା କ୍ଳେଶ ହୋଇଯାଏ। ଘୃଣା ବିନା ସୀମା ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ ଏବଂ କ୍ଷତି ଚାଲୁଥିବା ସମୟରେ କ୍ଷମା ଲଦିହେବ ନାହିଁ। ଯୋଗୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ରକ୍ଷାତ୍ମକ କର୍ମ ଓ ସେହି ଆନ୍ତରିକ ବାଧ୍ୟତା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରେ ଯାହା ତୁରନ୍ତ ବିପଦ ଆଉ ନଥିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଅତୀତକୁ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥାଏ।

ଅଭିନିବେଶ ହେଉଛି ନିରନ୍ତରତାକୁ ଆକଡ଼ି ଧରିବାର ଗଭୀର ପ୍ରବୃତ୍ତି

ପତଞ୍ଜଳି ଏହି କ୍ଲେଶକୁ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କଠାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଏଥିରେ ଜୀବନ ପ୍ରତି ସ୍ୱାଭାବିକ ଆସକ୍ତି ଏବଂ ସେହି ଭୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ପରିଚୟ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ସୁରକ୍ଷା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ନିମ୍ନ। ଅଭ୍ୟାସ କ୍ରମଶଃ ବଦଳୁଥିବା ଶରୀର ଓ ଭୂମିକାରୁ ଅତୀତ ସଚେତନତାର ଏକ ଆଧାର ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯେତେବେଳେ ଜୀବନ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ସାଧାରଣ ଯତ୍ନ ଏକ ଦାୟିତ୍ୱ ରହିଥାଏ।

କ୍ରିୟା ଯୋଗ କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ଷୀଣ କରେ

ତପସ୍, ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ଈଶ୍ୱର-ପ୍ରଣିଧାନ କ୍ଲେଶ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଅନୁଶାସିତ ଶକ୍ତି, ଆତ୍ମ-ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ସମର୍ପଣ ଆଣନ୍ତି। ଧ୍ୟାନ ଧାରାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ; ନୈତିକ କର୍ମ ତାହାକୁ ପୋଷଣ ଦେବାକୁ ମନା କରେ; ଭକ୍ତି ଫଳର ମାଲିକାନାକୁ ଶିଥିଳ କରେ। ପାଠ କ୍ଷୀଣତା କଥା କହେ କାରଣ ମୂଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସୁପ୍ତ କିମ୍ବା ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇପାରେ। ଅସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତିକୁ ସ୍ଥାୟୀ ଦୂରୀକରଣ ଭାବେ ପ୍ରଚାର କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଓ ବିବେକ କ୍ରମକୁ ଭାଙ୍ଗନ୍ତି

ଯେତେବେଳେ କ୍ଷତିକାରକ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଉଠେ, ପତଞ୍ଜଳି ବିପରୀତ ଦିଗର ଭାବନା ବିକଶିତ କରିବା ଓ ପରିଣାମ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଅନ୍ତି। ଏହା ଉପର ଉପର ସକାରାତ୍ମକ ଚିନ୍ତା ନୁହେଁ। ପୁନରାବୃତ୍ତି ବୀଜକୁ ମଜବୁତ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଧ୍ୟାନ, ଭାବନା ଓ କର୍ମକୁ ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ମୋଡ଼େ। ସମୟ ସହ ବିବେକଜ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ଦ୍ରଷ୍ଟା ବଦଳୁଥିବା ଢାଞ୍ଚାରୁ ଭିନ୍ନ। ତେଣୁ ବ୍ୟବହାରିକ ସଂଯମ ଓ ଗଭୀର ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି ଏକାଠି କାମ କରନ୍ତି: ଗୋଟିଏ ନୂଆ କ୍ଷତିକୁ ରୋକେ, ଅନ୍ୟଟି ମୂଳରେ ଭୁଲ ପରିଚୟକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରେ। କରୁଣା ଏହି ଅନୁସନ୍ଧାନକୁ ଆତ୍ମଘୃଣା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଚାରର ଆଉ ଏକ ଉପକରଣ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ। ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, କାରଣ ସୁପ୍ତ ପ୍ରବୃତ୍ତି ନୂଆ ଚାପରେ ଫେରିପାରେ।

ଯେଉଁଠି ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ଏହି ଶିକ୍ଷା ସହ ମିଳେ

ମନୋବିଜ୍ଞାନ ତୃଷ୍ଣା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ମୃତ୍ୟୁଭୟକୁ ନିଜ ଭାଷାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରେ। ଧ୍ୟାନ ଗବେଷଣା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସଚେତନତାର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଏହି ଢାଞ୍ଚାଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା କଷ୍ଟକୁ କମାଇପାରେ।

ଏହା ସ୍ୱର ଯୋଗ ସହ କିପରି ଯୁକ୍ତ

ସ୍ୱର ଅଭ୍ୟାସ କ୍ଳେଶକୁ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ନିକଟରେ ଧରେ: କ୍ରୋଧ, ଭୟ କିମ୍ବା ଲାଳସା କଥା ଓ କର୍ମ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ୱାସରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଦେଇପାରେ। ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ପ୍ରତିପକ୍ଷ, ସଂଯମ କିମ୍ବା ଅଧିକ ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପାଇଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସୃଷ୍ଟି କରେ। କର୍ମ ପୂର୍ବରୁ ସଚେତନତା ଶିଖନ୍ତୁ.

ଅଭ୍ୟାସ, ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ

ଅନ୍ୟ କାହାର ଆଘାତ-ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ମାନସିକ ରୋଗଜନିତ ଲକ୍ଷଣ ବା ସୁରକ୍ଷାମୂଳକ ସୀମାକୁ ଦୂର କରାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅଜ୍ଞାନ ବୋଲି କହନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ କ’ଣ?

ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସେହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଜଣେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ, ଅନଲାଇନ୍ କିମ୍ବା ଋଷିକେଶର ଆଶ୍ରମରେ, ସ୍ଥିର, ପାଦକ୍ରମେ ଅଭ୍ୟାସ ଚାହାଁନ୍ତି। ଏକ ସାଧାରଣ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା କିମ୍ବା ତୀବ୍ର ସଙ୍କଟ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ନୁହେଁ; ସେଥିପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଭ୍ୟାସ ଦରକାର।

ସ୍ୱାମୀ ଚରଣାଶ୍ରିତ ଗିରି · ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠ, ଋଷିକେଶ

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

କ୍ଳେଶ କ'ଣ ପାପ ସହ ସମାନ?

ନା। କ୍ଲେଶ ହେଉଛି ଦୁଃଖ — ଭୁଲ ବୁଝାମଣା ଓ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ଧାରା — ଦଣ୍ଡ ଯୋଗ୍ୟ ନୈତିକ ଅପରାଧ ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରେ ଥାଏ। ଯୌଗିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ହେଉଛି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିବା ଓ ଅଭ୍ୟାସ, ଅପରାଧବୋଧ ନୁହେଁ। ଏହା ଶିକ୍ଷାକୁ ସଠିକ୍ ହେବା ସହ କରୁଣାମୟ ମଧ୍ୟ କରେ।

ମୃତ୍ୟୁଭୟକୁ କ୍ଲେଶ କାହିଁକି କୁହାଯାଏ?

ପତଞ୍ଜଳି (2.9) କହନ୍ତି ଯେ ଅଭିନିବେଶ, ଅର୍ଥାତ୍ ଜୀବନକୁ ଆକଡ଼ି ଧରିବା, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଥାଏ, କାରଣ ଏହା ଗଭୀର ସଂସ୍କାରରେ ମୂଳଦୁଆ ପକାଇଥାଏ। ଏହା ବହୁତ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ବିକୃତ କରେ। ଯୋଗ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ ନାହିଁ; ଯେଉଁ ଚେତନା ମରେ ନାହିଁ ତାହାକୁ ପ୍ରକାଶ କରି ଏହା ଭୟକୁ ଶିଥିଳ କରେ।

କ୍ଳେଶ ସହ କର୍ମର କ’ଣ ସମ୍ପର୍କ?

ପତଞ୍ଜଳି (2.12) କହନ୍ତି କର୍ମାଶୟର ମୂଳ କ୍ଲେଶ। ଅବିଦ୍ୟା, ଅହଂକାର, ତୃଷ୍ଣା, ଦ୍ୱେଷ ଏବଂ ଭୟରୁ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ସଂସ୍କାର ଛାଡ଼ିଯାଏ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତର ଅନୁଭବ ଆଣେ। ମୂଳ ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ କର୍ମ କମ୍ ବାନ୍ଧେ; ସେଥିପାଇଁ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ କ୍ଲେଶ-ସାଧନା କେନ୍ଦ୍ରୀୟ।

ଥେରାପି କ୍ଲେଶଗୁଡ଼ିକରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ କି?

ଉତ୍ତମ ମନୋବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିକିତ୍ସା ତୃଷ୍ଣା, ଦ୍ୱେଷ ଓ ଭୟର ଢାଞ୍ଚାକୁ ଶିଥିଳ କରିପାରେ, ଏବଂ ଅନେକ ଯୋଗୀ ଏହାକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମନେ କରନ୍ତି। ଯୋଗ ଆଉ ଏକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଯୋଗ କରେ: ଦ୍ରଷ୍ଟାକୁ ମନଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଖିବା, ଯାହା ଅଜ୍ଞାନକୁ ହିଁ ମୂଳରୁ ଉପାଡ଼ିଦିଏ। ଦୁହେଁ ମିଶି କାମ କରିପାରିବେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ନିଜ କ୍ଷେତ୍ରରେ।

ଯୋଗରେ ଦଗ୍ଧ ବୀଜ କ'ଣ?

ଭାଷ୍ୟକାରମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା କ୍ଲେଶକୁ ଭାଜା ବିହନ ସହ ତୁଳନା କରନ୍ତି: ରୂପରେ ଏବେ ବି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଅଙ୍କୁରିତ ହେବାକୁ ଅକ୍ଷମ। ମୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ଏବେ ବି ସଂସ୍କାର ଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଆଉ ବନ୍ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରେ ନାହିଁ। ଏହି ଉପମା କ୍ଲେଶ-ସାଧନାର ଅନ୍ତକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଯାହା ବିବେକ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ।

ସ୍ୱର ଯୋଗ କ୍ଳେଶକୁ କିପରି ପ୍ରକାଶ କରେ?

ପ୍ରବଳ ତୃଷ୍ଣା, କ୍ରୋଧ କିମ୍ବା ଭୟ ଶ୍ୱାସକୁ ତୁରନ୍ତ ବଦଳାଇଦିଏ — ତାହାର ଗତି, ଗଭୀରତା ଓ ନାସାରନ୍ଧ୍ର ପ୍ରବାହ। ସ୍ୱର ଅଭ୍ୟାସ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକୁ ଘଟିବା ବେଳେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାକୁ ଶିଖାଏ, ଯାହା ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ବିରାମ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ସେହି ବିରାମରେ ହିଁ କ୍ଳେଶ ନିଜର ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ଶକ୍ତି ହରାଇବାକୁ ଲାଗେ।

ଉତ୍ସ

ପାଞ୍ଚ କ୍ଲେଶ ବିଷୟରେ ପୀଠ ସହ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ

ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ଆପଣ ଯାହା ଖୋଜୁଛନ୍ତି ସେ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ; ସ୍ୱାମୀଜୀ କିମ୍ବା ଜଣେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପଥ ପରାମର୍ଶ ଦେବେ। କିମ୍ବା ମାଗଣା ସାତ ଦିନର ସ୍ୱର ସାରଣୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।

ସ୍ୱାମୀ ଚରଣାଶ୍ରିତ ଗିରିଙ୍କ ଗୁରୁପରମ୍ପରାରେ ଶିକ୍ଷିତ · ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠ ସଂସ୍ଥାନ, ସ୍ୱର୍ଗାଶ୍ରମ, ଋଷିକେଶ · ଏହି ପୃଷ୍ଠା ସ୍ୱାମୀଜୀଙ୍କ ସମୀକ୍ଷାର ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି · ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ।

ଆପଣଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ

ରାଜଯୋଗର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା ଦେଖନ୍ତୁ, ବର୍ତ୍ତମାନର ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଦେଖନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ପଚାରନ୍ତୁ କେଉଁ ପ୍ରକାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଭବ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।