Raja Yoga

ସମାଧି କ'ଣ? ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ଅର୍ଥ ଓ ସ୍ତର

ଅତିରଞ୍ଜନ ବିନା ସମାଧି: ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ତନ୍ମୟତା, କ୍ରମିକ ରୂପ, ଧ୍ୟାନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ, ଏବଂ ଏହା କାହିଁକି ନିଦ୍ରା, ଅଜ୍ଞାନ ହେବା, ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା କିମ୍ବା କୌଣସି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ନୁହେଁ।

ସଂକ୍ଷେପରେ

ସମାଧି କ'ଣ? ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ଅର୍ଥ ଓ ସ୍ତର

ସମାଧି ସେହି ଧ୍ୟାନାତ୍ମକ ତନ୍ମୟତା ଯେଉଁଥିରେ ବଛା ଯାଇଥିବା ବିଷୟ “ମୁଁ ଏ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଛି” ଏହି ସାଧାରଣ ବୋଧ ଦ୍ୱାରା ଆଉ ଢାଙ୍କି ହୋଇ ରହେ ନାହିଁ। ପତଞ୍ଜଳି ଅନେକ ରୂପ ଓ ଆଧାର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ କ୍ରମଶଃ ସୂକ୍ଷ୍ମତର ବୈଚାରିକ ବିଷୟବସ୍ତୁ ସହ ଓ ବିନା ତନ୍ମୟତା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ। ଅନ୍ୟ ପରମ୍ପରା ସବିକଳ୍ପ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭଳି ଭିନ୍ନ ବର୍ଗୀକରଣ ବ୍ୟବହାର କରେ। ସମାଧି କେବଳ ନିଦ୍ରା, ଅଜ୍ଞାନ ହେବା, ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା, ଭାବାତ୍ମକ ଉନ୍ମାଦନା କିମ୍ବା ଏପରି ଟ୍ରାନ୍ସ ନୁହେଁ ଯାହା ଶିକ୍ଷକ ସମୟ-ସୂଚୀ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇପାରନ୍ତି।

ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ତର

ସାଧାରଣ ପ୍ରଶ୍ନର ସିଧାସଳଖ ଉତ୍ତର

ସରଳ ଭାଷାରେ ସମାଧି କ'ଣ?

ସରଳ ଶବ୍ଦରେ ସମାଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତନ୍ମୟତା: ଧ୍ୟାନ ନିଜ ବିଷୟ ସହ ଏତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ହୋଇଯାଏ ଯେ କେବଳ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ଏକ ପୃଥକ୍ ଧ୍ୟାନକାରୀଙ୍କ ବୋଧ ଖସିଯାଏ। ପତଞ୍ଜଳି ଏହାକୁ ଯୋଗସୂତ୍ର 3.3 ରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଏହାର ଉଚ୍ଚତମ ରୂପରେ ଏହା ବନ୍ଧନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୀଜରୁ ମୁକ୍ତି।

ନିର୍ବିକଳ୍ପ ସମାଧି କ'ଣ?

ନିର୍ବିକଳ୍ପ ସମାଧି ହେଉଛି ମାନସିକ ଭେଦ କିମ୍ବା ରୂପ ବିନା ନିମଗ୍ନତା — କୌଣସି ବିଷୟ ବିନା ସଚେତନତାର ନିଜଠାରେ ବିଶ୍ରାମ। ଏହା ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ନିର୍ବୀଜ କିମ୍ବା ବିଷୟହୀନ ନିମଗ୍ନତା (1.51) ସହ ମେଳ ଖାଏ। ଏହାର ବିପରୀତ ସବିକଳ୍ପ ସମାଧିରେ ଜ୍ଞାତା, ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞେୟ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭେଦ ରହିଯାଏ।

ସବୀଜ ଓ ନିର୍ବୀଜ ସମାଧି ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କ'ଣ?

ସବୀଜ ସମାଧି “ବୀଜ ସହିତ” ତନ୍ମୟତା — ଏହା ଏକ ବିଷୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏବଂ ଏପରି ସଂସ୍କାର ଛାଡ଼ିଯାଏ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତ ଚିନ୍ତାରେ ଅଙ୍କୁରିତ ହୋଇପାରେ। ନିର୍ବୀଜ ସମାଧି “ବୀଜହୀନ”: ଯେତେବେଳେ ତାହା ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ପତଞ୍ଜଳି 1.51 ରେ କହନ୍ତି, ସବୁ କିଛି ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ। ଏହା ରାଜଯୋଗର ଚରମ ସୀମା ଓ ମୁକ୍ତିର ଦ୍ୱାର।

ସମାଧି ନିଜେ ନିଜେ ଘଟିପାରେ କି?

ସମାଧି ସାଧାରଣତଃ ଦୀର୍ଘ ଅଭ୍ୟାସର ଫଳ, ଯଦିଓ ପରମ୍ପରା ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ ଯେଉଁମାନେ ଗଭୀର ପ୍ରବୃତ୍ତି ସହ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ କିମ୍ବା ହଠାତ୍ କୃପା ପାଇଥିଲେ। ପତଞ୍ଜଳି କହନ୍ତି ଯେ କେହି କେହି ଏହାକୁ ଜନ୍ମରୁ ପାଆନ୍ତି (bhava-pratyaya) ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ବୀର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ମୃତି, ସମାଧି ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା (1.19–20)। ଅଧିକାଂଶଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥିର ଅଭ୍ୟାସ ହିଁ ପଥ।

ସମାଧି କ'ଣ: ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ଅର୍ଥ ଓ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କର ଆଉ କୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ଅଛି କି? ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ପଚାରନ୍ତୁ; ପୀଠର ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି।

ପୀଠକୁ WhatsApp କରନ୍ତୁ

ଶାସ୍ତ୍ର କ'ଣ କହେ

तदेवार्थमात्रनिर्भासं स्वरूपशून्यमिव समाधिः।

tadevārthamātranirbhāsaṃ svarūpaśūnyamiva samādhiḥ

ଅର୍ଥ: ତନ୍ମୟତା ସେହି ଧ୍ୟାନ ଯେତେବେଳେ କେବଳ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ ଏବଂ ମନ ନିଜ ରୂପରୁ ଶୂନ୍ୟ ପରି ମନେ ହୁଏ।

— ଯୋଗସୂତ୍ର 3.3 · ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ: ପତଞ୍ଜଳି, ଯୋଗସୂତ୍ର — ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠର ସଂସ୍କୃତ-ପ୍ରଧାନ ସଂଗ୍ରହ

ପତଞ୍ଜଳି ସମାଧିକୁ ପରିଭାଷିତ କରନ୍ତି ଏହା ଅନୁଭବ ସହ କ’ଣ କରେ ତା’ ଦ୍ୱାରା: କେବଳ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଏବଂ ମନ ନିଜ ରୂପରୁ ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି ପରି ଲାଗେ। ଏହା ଦେଖିବାର ରୂପାନ୍ତରଣ, ଶୂନ୍ୟତା ନୁହେଁ।

तस्यापि निरोधे सर्वनिरोधान्निर्बीजः समाधिः।

tasyāpi nirodhe sarvanirodhānnirbījaḥ samādhiḥ|

ଅର୍ଥ: ଯେତେବେଳେ ତାହା ମଧ୍ୟ ନିରୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସବୁକିଛି ନିରୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ବୀଜହୀନ ସମାଧି (nirbīja samādhi) ହୁଏ।

— ଯୋଗସୂତ୍ର 1.51 · ସଂସ୍କୃତ ମୂଳ: ପତଞ୍ଜଳି, ଯୋଗସୂତ୍ର — ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠର ସଂସ୍କୃତ-ପ୍ରଧାନ ସଂଗ୍ରହ

ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ସୂତ୍ର ଅନ୍ତିମ ପଦକ୍ଷେପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ: ଯେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚତମ ତନ୍ମୟତାର ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ ନିରୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ବାନ୍ଧିବାକୁ କିଛି ରହେ ନାହିଁ। ଏହା ନିର୍ବୀଜ ସମାଧି।

ଗୋଟିଏ ପରିଭାଷା କାହିଁକି ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ

ଯୋଗସୂତ୍ର ସଂପ୍ରଜ୍ଞାତ ଓ ଅସଂପ୍ରଜ୍ଞାତ, ସବୀଜ ଓ ନିର୍ବୀଜ ଏବଂ କ୍ରମିକ ସମାପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବେଦାନ୍ତ, ତନ୍ତ୍ର, ବୌଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିମୂଳକ ପରମ୍ପରା ଭିନ୍ନ ତତ୍ତ୍ୱମୀମାଂସାଗତ ନକ୍ସାରେ ସମ୍ପର୍କିତ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।

ସମାଧି ଓ ଦୈନିକ ଜୀବନ

ଅସ୍ଥାୟୀ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଅନୁଭବ ଏକମାତ୍ର ମାନଦଣ୍ଡ ନୁହେଁ। ବିବେକ, ଅନାସକ୍ତି ଓ କମ୍ କ୍ଲେଶ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ନୈତିକ ଅବନତି ଉଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିର ଦାବିକୁ ଖଣ୍ଡନ କରେ।

ସ୍ୱର ଓ ଅନ୍ତର୍ମୁଖତା

ସ୍ୱର ପରମ୍ପରା ସୁଷୁମ୍ନା ପ୍ରବାହକୁ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ଧ୍ୟାନ ସହ ଯୋଡ଼େ। କ୍ଷଣିକ ଦ୍ୱିପାର୍ଶ୍ୱିକ ବାୟୁପ୍ରବାହ ଅନୁଭୂତିକୁ ସମାଧିର ପ୍ରମାଣ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ସମାଧିର ପ୍ରକାର: ସବିକଳ୍ପ ଓ ନିର୍ବିକଳ୍ପ; ସବୀଜ ଓ ନିର୍ବୀଜ

“ସମାଧିର ପ୍ରକାର” ଉତ୍ସ ଅନୁସାରେ ବୁଝାଇବା ଉଚିତ । ପରବର୍ତ୍ତୀ ବେଦାନ୍ତୀୟ ଓ ଯୌଗିକ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରାୟତଃ ସବିକଳ୍ପ ସମାଧି, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ଭେଦ କିମ୍ବା ଧାରଣାଗତ ଆଧାର ରହିଥାଏ, ଏବଂ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ସମାଧି, ଯେଉଁଠାରେ ଏପରି ଗଠନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ଏ ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରେ ତୁଳନା କରେ । ପତଞ୍ଜଳି ଅଧିକ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସମର୍ଥିତ କିମ୍ବା “ବୀଜଯୁକ୍ତ” ସବୀଜ ସମାଧି ଓ ନିର୍ବୀଜ ସମାଧି ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଆଧାରର ବୀଜ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ । ଏହି ଯୁଗ୍ମଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାରାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଠିକ୍ ସମାର୍ଥକ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।

ଶବ୍ଦମୁଖ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାବଧାନତା
ସବିକଳ୍ପକିଛି ଭେଦ, ଆଧାର କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ-ସଂରଚନା ସହିତ ତଲ୍ଲୀନତାପରବର୍ତ୍ତୀ ପରମ୍ପରାରେ ଅର୍ଥ ବଦଳେ
ନିର୍ବିକଳ୍ପଧାରଣାତ୍ମକ ଭେଦ ବାହାରେ ତଲ୍ଲୀନତାପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ବୈଷୟିକ ଯୁଗଳ ନୁହେଁ
ସବୀଜବୀଜ କିମ୍ବା ଆଧାର ସହିତ ସମାଧିକ୍ରମଶଃ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆଧାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ
ନିର୍ବୀଜନିର୍ବୀଜ ସମାଧିକେବଳ ତୀବ୍ରତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ

ତଲ୍ଲୀନତା କ୍ରମଶଃ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆଧାର ମାଧ୍ୟମରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୁଏ

ପତଞ୍ଜଳି ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବିଷୟ ସହ ଜଡ଼ିତ ସମାପତ୍ତିକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ବୈଚାରିକ ନିର୍ମାଣ କ୍ରମଶଃ ସ୍ୱଚ୍ଛ ହୋଇଯାଏ। ସବୀଜ ସମାଧିରେ ଏବେ ବି ବୀଜ କିମ୍ବା ଆଧାର ରହେ; ନିର୍ବୀଜ ସେଇଥିରୁ ମଧ୍ୟ ଆଗକୁ ସଙ୍କେତ ଦିଏ। ଏହି ପାର୍ଥକ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୀବ୍ର ଅବସ୍ଥାକୁ ଅନ୍ତିମ ଉପଲବ୍ଧି କହିବାରୁ ରୋକେ।

ଫଳ ହେଉଛି ମିଥ୍ୟା ତାଦାତ୍ମ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି

ସମାଧି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାରଣ ଏହା ବିବେକଜ୍ଞାନ ଓ କୈବଲ୍ୟର ସେବା କରେ, ଟ୍ରାନ୍ସ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୋଲି ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ କେହି ଉଚ୍ଚ ତନ୍ମୟତାର ଦାବି କରି ଅଧିକ ଚତୁର, ଭୟଭୀତ କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସା-ନିର୍ଭର ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଆଚରଣ କୁହାଯାଇଥିବା ଫଳକୁ ଖଣ୍ଡନ କରେ।

ରହସ୍ୟ ଓ ସାବଧାନ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଏକାଠି ରହେ

ସମାଧି ସାଧାରଣ ଧାରଣାତ୍ମକ ବର୍ଣ୍ଣନାର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ, ତଥାପି ଯୋଗ ପରିସ୍ଥିତି, ବାଧା ଓ ସ୍ତରର ଏକ ସଠିକ୍ ଅନୁଶାସନ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ଆଡ଼କୁ ଯାଏ। ରହସ୍ୟ ପଦ୍ଧତିର ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ। ପଦ୍ଧତି ଓ ସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନର ସୀମା ପାର ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦ୍ଧତି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଏ।

ସମାଧି ନିଦ୍ରା, ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା କିମ୍ବା ଭାବାତ୍ମକ ତୀବ୍ରତା ନୁହେଁ

ନିଦ୍ରାରେ ସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନାତ୍ମକ କ୍ଷେତ୍ର ସମାଧିକୁ ଆରୋପିତ ସେହି ଅନୁଶାସିତ ଆଲୋକମୟତା ଓ ଜ୍ଞାନ ବିନା ଶାନ୍ତ ହୁଏ। ବିଚ୍ଛେଦନରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତା, ଅସାଡ଼ତା କିମ୍ବା ଦୁର୍ବଳ ସମନ୍ୱୟ ଥାଇପାରେ; ଭାବନାତ୍ମକ ପରମାନନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ଥିର ହୋଇପାରେ। ତେଣୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଯୋଗ ସ୍ଥିର ଆସନ, ହଜିଯାଇଥିବା ସମୟ, ଲୋତକ କିମ୍ବା ଅସାଧାରଣ ସ୍ନାୟବିକ ଅନୁଭୂତିରୁ ସିଦ୍ଧି ଚିହ୍ନେ ନାହିଁ। ପ୍ରସ୍ତୁତି, ସଚେତନତାର ନିରନ୍ତରତା, ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରଭାବ ଓ ଆଚରଣ ସବୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯେଉଁ ସାଧକ ଶୋଇବାରେ, କାମ କରିବାରେ, ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାରେ କିମ୍ବା କଳ୍ପନା ଓ ସାଝା ବାସ୍ତବତା ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ କରିବାରେ କମ୍ ସକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ବଢ଼ାଇବାର ଚାପ ନୁହେଁ, ସ୍ଥିରୀକରଣ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟାୟନ ଆବଶ୍ୟକ।

ଆଠ ଅଙ୍ଗର ଭିତ୍ତିକୁ ଏଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ

ଯମ ଓ ନିୟମ ସଂକଳ୍ପ ଓ ଆଚରଣକୁ ଆକାର ଦିଏ; ଆସନ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ଆସନ ଦିଏ; ପ୍ରାଣାୟାମ ଶ୍ୱାସ, ପ୍ରାଣ ଓ ମନର ସମ୍ପର୍କକୁ ପରିଷ୍କୃତ କରେ; ପ୍ରତ୍ୟାହାର ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ବାହ୍ୟ ଆକର୍ଷଣକୁ କମାଏ; ଧାରଣା ଧ୍ୟାନକୁ ଏକତ୍ର କରେ; ଧ୍ୟାନ ତାହାକୁ ନିରନ୍ତର କରେ। ସମାଧି ଏହି ସମନ୍ୱିତ ପରିବେଶ ଭିତରେ ବିକଶିତ ହୁଏ। ଏହି କ୍ରମ କୌଣସି କଠୋର ସିଡ଼ି ନୁହେଁ ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଥରେ “ସମାପ୍ତ” ହୋଇଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ସପ୍ତାହାନ୍ତର କୌଣସି ପଦ୍ଧତି ସତ୍ୟତାର ସହ ଅତୀନ୍ଦ୍ରିୟ ଅବସ୍ଥାର ନିଶ୍ଚୟତା କାହିଁକି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ରହସ୍ୟମୟ ଗଭୀରତା ଓ ଅନୁଶାସିତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରସ୍ପରକୁ ମଜବୁତ କରନ୍ତି।

ସତ୍ୟ ଲୀନତା ପରେ କ'ଣ ବଦଳେ?

ପରମ୍ପରାଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଆଂଶିକ ଭାବେ ତାହାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରନ୍ତି: ସ୍ପଷ୍ଟତର ବିବେକ, କମ୍ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଆସକ୍ତି, ଅଧିକ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠତା ଏବଂ ଅହଂକାରୀ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାର ବଶ ନ ହୋଇ କର୍ମ କରିବାର ଅଧିକ ସ୍ଥିର ସାମର୍ଥ୍ୟ। ଏକ ସ୍ମରଣୀୟ ଆନ୍ତରିକ ଘଟଣା ଅନ୍ତିମ ସମାଧି ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ। ସତ୍ୟ ନାମକରଣ ପ୍ରାଥମିକ ଉନ୍ମୋଚନର ମୂଲ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରମାଣପତ୍ରରେ ପରିଣତ କରେ ନାହିଁ। ସମନ୍ୱୟ ମାନେ ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟିକୁ କଥା, ଜୀବିକା, ସମ୍ପର୍କ, ସେବା ଏବଂ ପୁରାତନ ଢାଞ୍ଚା ଫେରି ଆସୁଥିବା ସାଧାରଣ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆଣିବା।

ମାର୍ଗଦର୍ଶନରେ ସମାଧି ଶିଖିବା

ଜଣେ ସକ୍ଷମ ଶିକ୍ଷକ ଅନୁଭୂତି ଗଢ଼ନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ନିଜ ନିଦାନ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସ ଦାବି କରନ୍ତି ନାହିଁ । ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ପଦ୍ଧତିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ, ଏକାଗ୍ରତା ଓ ଜଡ଼ତା ମଧ୍ୟରେ ଭେଦ କରେ, ଶ୍ୱାସ ଓ କୁମ୍ଭକର ପ୍ରଭାବ ଦେଖେ, ଏବଂ ନିଦ୍ରା, ମନୋଦଶା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ବଦଳିଲେ ମାତ୍ରା ସଜାଡ଼େ । ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ଅଭ୍ୟାସରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା, ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରିବା ଓ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଜାରି ରଖେ । ଗୁରୁ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଅନୁଶାସନ ବିବେକକୁ ଅଧିକ ସକ୍ଷମ କରିବା ଉଚିତ, ତାହାକୁ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଦ୍ୱାରା ବଦଳାଇବା ନୁହେଁ ।

ଯେଉଁଠି ଆଧୁନିକ ବିଜ୍ଞାନ ଏହି ଶିକ୍ଷା ସହ ମିଳେ

ଗବେଷଣା ଗଭୀର ଭାବେ ତନ୍ମୟ ଅବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ, ଏବଂ ଅଲଗା ଭାବେ ତୀବ୍ର ଧ୍ୟାନ କିଛି ଲୋକଙ୍କୁ କିପରି ବିଚଳିତ କରିପାରେ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଦଲିଲବଦ୍ଧ କରିଛି। ଉଭୟ ତନ୍ମୟତା ପ୍ରତି ସତର୍କ, ମାର୍ଗଦର୍ଶିତ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି।

ଏହା ସ୍ୱର ଯୋଗ ସହ କିପରି ଯୁକ୍ତ

ସ୍ୱର ପରମ୍ପରା ସନ୍ତୁଳିତ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟ ପ୍ରବାହକୁ ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ସମ୍ଭାବନା ସହ ଯୋଡ଼େ, କିନ୍ତୁ ବାୟୁପ୍ରବାହକୁ ସମାଧିର ସ୍ଥାନରେ ରଖେ ନାହିଁ। ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିପାରେ; ଚେତନାକୁ ତାହା ଦେଇ ଯିବାକୁ ହେବ। ସ୍ୱର ଓ ଅନ୍ତର୍ମୁଖ ପଥ ଅଧ୍ୟୟନ କରନ୍ତୁ.

ଅଭ୍ୟାସ, ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ

ଚେତନା ହରାଇବା, ଆକ୍ଷେପ, ଅଚେତ ହେବା, ଗୁରୁତର ବିଚ୍ଛେଦ କିମ୍ବା ମନୋବିକୃତିରେ କ୍ଲିନିକାଲ୍ ମୂଲ୍ୟାୟନ ଆବଶ୍ୟକ। ଚିକିତ୍ସାଗତ ଜରୁରୀକାଳୀନ ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ରୂପ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।

ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ କ’ଣ?

ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସେହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଯେଉଁମାନେ ଜଣେ ଗୁରୁଙ୍କ ସହ, ଅନଲାଇନ୍ କିମ୍ବା ଋଷିକେଶର ଆଶ୍ରମରେ, ସ୍ଥିର, ପାଦକ୍ରମେ ଅଭ୍ୟାସ ଚାହାଁନ୍ତି। ଏକ ସାଧାରଣ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅବସ୍ଥା କିମ୍ବା ତୀବ୍ର ସଙ୍କଟ ପାଇଁ ଠିକ୍ ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ନୁହେଁ; ସେଥିପାଇଁ ବ୍ୟକ୍ତିର ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଭ୍ୟାସ ଦରକାର।

ସ୍ୱାମୀ ଚରଣାଶ୍ରିତ ଗିରି · ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠ, ଋଷିକେଶ

ବାରମ୍ବାର ପଚରାଯାଉଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ

ସମାଧି କ’ଣ ବିପଜ୍ଜନକ?

ପ୍ରସ୍ତୁତ ସାଧକଙ୍କଠାରେ ପ୍ରକୃତ ସମାଧି ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ। ବିପଦ ଅନୁକରଣରେ ଅଛି: ଶ୍ୱାସ ଧାରଣ କିମ୍ବା ନିଦ୍ରାହୀନତା ଦ୍ୱାରା ସମାଧି ଭଳି ଅବସ୍ଥା ବଳପୂର୍ବକ ସୃଷ୍ଟି କରିବା, କିମ୍ବା ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାକୁ ତଲ୍ଲୀନତା ବୋଲି ଭୁଲ ବୁଝିବା। କ୍ରମିକ ଅଭ୍ୟାସ, ନୈତିକ ସ୍ଥିରତା ଓ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଏହି ଭ୍ରାନ୍ତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।

ସମାଧି କେତେ ସମୟ ରହେ?

ବର୍ଣ୍ଣନାଗୁଡ଼ିକ କ୍ଷଣରୁ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ। ପତଞ୍ଜଳି ଅବଧି ଉପରେ କମ୍ ଏବଂ ଗଭୀରତା ତଥା ଏହା ଛାଡ଼ିଯାଉଥିବା ସଂସ୍କାର ଉପରେ ଅଧିକ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତି। ପରମ୍ପରାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଦର୍ଶ ହେଉଛି ସହଜ, ଅର୍ଥାତ୍ ସ୍ୱାଭାବିକ ତଲ୍ଲୀନତା ଯାହା ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଜାରି ରହେ, ସଂସାରରୁ ଦୂରରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନୁହେଁ।

ସମ୍ପ୍ରଜ୍ଞାତ ସମାଧିର ସ୍ତର କ'ଣ?

ପତଞ୍ଜଳି (1.17) ସମ୍ପ୍ରଜ୍ଞାତ ସମାଧିକୁ ବିତର୍କ (ସ୍ଥୂଳ ଚିନ୍ତନ), ବିଚାର (ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚିନ୍ତନ), ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଅସ୍ମିତା (ଶୁଦ୍ଧ “ମୁଁ ଅଛି”) ସହ ଯୁକ୍ତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ଭାଷ୍ୟକାରମାନେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମଶଃ ସୂକ୍ଷ୍ମତର ତଲ୍ଲୀନତା-ବିଷୟ ଭାବେ ପଢ଼ନ୍ତି, ଯାହା ବିଷୟହୀନ ଅବସ୍ଥା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ। ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ସାଧକଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଚିହ୍ନିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଧରି ନରହି, ଯାହାଫଳରେ ସ୍ଥିରତା ଆଡ଼କୁ ଗତି ଜାରି ରହେ।

ସମାଧି କ’ଣ ଜ୍ଞାନୋଦୟ ସହ ସମାନ?

ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ପ୍ରଣାଳୀରେ ନିର୍ବୀଜ ସମାଧି କୈବଲ୍ୟକୁ ନିଏ, ଯାହା ଦ୍ରଷ୍ଟାର ଏକାକୀତ୍ୱ ବା ସ୍ୱାଧୀନତା, ଅର୍ଥାତ୍ ମୁକ୍ତି। ଅନ୍ୟ ପରମ୍ପରା ମୋକ୍ଷ, ନିର୍ବାଣ କିମ୍ବା ଜୀବନ୍ମୁକ୍ତି ଭଳି ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଅନେକ ଶିକ୍ଷକ ଅସ୍ଥାୟୀ ତନ୍ମୟତାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବସ୍ଥାରେ ଜୀଇଁ ଥିବା ସ୍ଥିର ଅନୁଭୂତିଠାରୁ ଅଲଗା କରନ୍ତି।

ଯୋଗ ଉପକାରୀ ହେବା ପାଇଁ ମୋତେ ସମାଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ପଡ଼ିବ କି?

ନା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗର ନିଜସ୍ୱ ଲାଭ ଅଛି — ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ନୈତିକତା, ସୁସ୍ଥ ଶରୀର, ସ୍ଥିର ଶ୍ୱାସ, ଶାନ୍ତ ମନ, ଉତ୍ତମ ଏକାଗ୍ରତା। ସମାଧି ଶିଖର, କିନ୍ତୁ ପଥ ନିଜେ ଜୀବନକୁ ରୂପାନ୍ତରିତ କରେ। ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ହେଉଛି ଯେ ସ୍ଥିର ଅଭ୍ୟାସ ସେହି ଦିଗରେ ଚାଲେ। ଅନେକ ଲୋକ କୌଣସି ଗଭୀର ନିମଗ୍ନତା ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବଦଳିଥିବା ଦେଖନ୍ତି।

ସ୍ୱର ଯୋଗ ସମାଧି ପାଇଁ କିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ?

ସ୍ୱର ଶିଖାଏ ଯେ ଶ୍ୱାସ ଦୁଇ ନାସାରନ୍ଧ୍ରରେ ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲେ ପ୍ରାଣ ସୁଷୁମ୍ନାରେ ଥାଏ ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ସବୁଠାରୁ ସହଜରେ ଗଭୀର ହୁଏ। ଏହି ସମୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିବା ଓ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ଏବଂ କୋମଳ ଭାବେ ସନ୍ତୁଳନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା, ସେହି ପରିସ୍ଥିତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ଯେଉଁଥିରେ ତନ୍ମୟତା ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଉଦିତ ହୋଇପାରେ। ଏକ ସରଳ ଶ୍ୱାସ ଲେଖା ରଖିଲେ ନିଜ ଦିନରେ ଏପରି ସମୟ ସାଧାରଣତଃ କେତେବେଳେ ଆସେ ତାହା ଜଣାପଡ଼େ।

ଉତ୍ସ

ସମାଧି କ'ଣ: ପତଞ୍ଜଳି ଯୋଗରେ ଅର୍ଥ ଓ ଅବସ୍ଥା ବିଷୟରେ ପୀଠ ସହ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ

ଆପଣଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ଆପଣ ଯାହା ଖୋଜୁଛନ୍ତି ସେ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ; ସ୍ୱାମୀଜୀ କିମ୍ବା ଜଣେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପଥ ପରାମର୍ଶ ଦେବେ। କିମ୍ବା ମାଗଣା ସାତ ଦିନର ସ୍ୱର ସାରଣୀରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।

ସ୍ୱାମୀ ଚରଣାଶ୍ରିତ ଗିରିଙ୍କ ଗୁରୁପରମ୍ପରାରେ ଶିକ୍ଷିତ · ସ୍ୱର ଯୋଗ ପୀଠ ସଂସ୍ଥାନ, ସ୍ୱର୍ଗାଶ୍ରମ, ଋଷିକେଶ · ଏହି ପୃଷ୍ଠା ସ୍ୱାମୀଜୀଙ୍କ ସମୀକ୍ଷାର ଅପେକ୍ଷାରେ ଅଛି · ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଅନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ।

ଆପଣଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖନ୍ତୁ

ରାଜଯୋଗର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା ଦେଖନ୍ତୁ, ବର୍ତ୍ତମାନର ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଦେଖନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ପଚାରନ୍ତୁ କେଉଁ ପ୍ରକାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଭବ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଆବଶ୍ୟକତା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ।