Preparation before intensity

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ: ਅਰਥ, ਤਿਆਰੀ, ਕ੍ਰਿਆ, ਜਾਗਰਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ

ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਗੂੜ੍ਹੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਪਾਠ ਦੇ ਸੰਦਰਭ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਸਾਧਨਾ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸੀਮਾਵਾਂ ਸਮੇਤ।

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਕੀ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਠ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦੀ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। “ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ” ਮੰਤਰ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ, ਬੰਧ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਦੀਖਿਆ ਵਾਲੇ ਵਿਆਪਕ ਵਿਧੀ-ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਆਧੁਨਿਕ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨਹੀਂ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਾਧਨਾ ਤੀਬਰਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਨੈਤਿਕਤਾ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

A practitioner seated in meditation at dawn on the bank of the Ganga in Rishikesh, symbolising the preparation of Kundalini Yoga
ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਸਥਿਰ ਆਸਣ, ਸ਼ਾਂਤ ਸਾਹ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਭਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ

ਆਮ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਜਵਾਬ

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਕੀ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ (Kuṇḍalinī, कुण्डलिनी) ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਉਹ “ਕੁੰਡਲੀ ਮਾਰੀ” ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਠ ਅਤੇ ਤਾਂਤਰਿਕ ਗ੍ਰੰਥ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਯੋਗ-ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਗ੍ਰੰਥ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਚੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਕੀ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ (Kuṇḍalinī Śakti) ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਗ ਸਕੇ: ਨੈਤਿਕ ਜੀਵਨ, ਆਸਣ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ, ਮੰਤਰ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ। ਅੱਜ ਇਹ ਨਾਮ ਆਧੁਨਿਕ ਬ੍ਰਾਂਡ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਟਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਨ ਨਹੀਂ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜਗਾਈਏ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਵਧਾ ਕੇ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਥਿਰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰੁਟੀਨ, ਸੰਤੁਲਿਤ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਭੋਜਨ, ਕੋਮਲ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਈਆਂ ਨਾੜੀਆਂ, ਪੱਕਾ ਆਸਣ, ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਗ੍ਰੰਥ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਨੁਭੂਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਹ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕਦੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਕੀ ਹਨ?

ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਵਰਣਨ ਤਪਸ਼ ਜਾਂ ਕੰਬਣੀ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਥਾਈ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਹਲਕਾਪਨ, ਸਿਹਤ, ਸਾਫ਼ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਰੰਗਤ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਰਾਲੰਬ ਮਨ। ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭੂਤੀਆਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਿੱਧ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੰਕੇਤ ਉਹ ਜੀਵਨ ਹੈ ਜੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਆਪ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾ ਕੇ ਕੀਤਾ ਸਾਹ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਗਲੂਕੋਮਾ, ਮਿਰਗੀ, ਮਨੀਆ ਜਾਂ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਸਲਾਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਕੁੰਭਕ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸਿੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਅਤੇ ਚੱਕਰਾਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਇੱਕੋ ਨਕਸ਼ੇ ਦੇ ਹਨ: ਚੱਕਰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੇਂਦਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਕਮਲ ਤਿੰਨ ਗੰਢਾਂ (granthis) ਸਮੇਤ ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਚੱਕਰ-ਸਾਧਨਾ ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ।

ਕੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੋ; ਪੀਠ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪੀਠ ਨੂੰ WhatsApp ਕਰੋ

ਸੰਪੂਰਨ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸਿੱਖਣ-ਮਾਰਗ

Understand

Practise

Safety and discernment

Learn with guidance

ਸੰਬੰਧਿਤ ਆਧਾਰ: ਸੱਤ ਚੱਕਰ, ਨਾੜੀ ਅਤੇ ਤੱਤ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਬੰਧ.

ਕੁੰਡਲਿਨੀ, ਕ੍ਰਿਆ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?

ਸ਼ਬਦਸਾਵਧਾਨ ਅਰਥ
ਕੁੰਡਲਿਨੀਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ-ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ “ਕੁੰਡਲੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬੈਠੀ” ਸ਼ਕਤੀ; ਮਾਪਣਯੋਗ ਸਰੀਰਕ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਰਿਆਕਰਮ ਜਾਂ ਵਿਧੀ। ਪਤੰਜਲੀ, ਹਠ, ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ।
ਚੱਕਰਖ਼ਾਸ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ, ਪੰਖੜੀਆਂ, ਮੰਤਰ, ਤੱਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੂਖਮ ਕੇਂਦਰ।
ਗ੍ਰੰਥੀਸੂਖਮ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ “ਗੰਢ”; ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਸ਼ੁਮਨਾਅੰਤਰਮੁਖਤਾ ਅਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਕੇਂਦਰੀ ਸੂਖਮ ਨਾੜੀ; ਸਿਰਫ਼ ਰੀੜ੍ਹ ਰੱਜੂ (ਸਪਾਈਨਲ ਕੋਰਡ) ਨਹੀਂ।

ਸਰਗਰਮੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 2.4 ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾੜੀਆਂ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਅਧਿਆਇ 3 ਆਪਣੀ ਮੁਦਰਾ-ਸਿੱਖਿਆ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੱਲ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਹੈ: ਉੱਨਤ ਕੁੰਭਕ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਟਿਕਿਆ ਆਚਰਣ, ਸਰੀਰ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਧਿਆਨ। “ਇੱਕ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਸਰਗਰਮੀ” ਪ੍ਰਮਾਣ-ਆਧਾਰਿਤ ਜਾਂ ਪਾਠ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪੜ੍ਹੋ ਕਿ ਪੀਠ ਚੱਕਰ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਸਰਗਰਮੀ ਦੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ ਅਨੇਕ ਊਰਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਤਾਂਤਰਿਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇੱਕ ਚੇਤਨਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਨੇਕ ਪੱਧਰਾਂ, ਕਾਰਜਾਂ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਏਕਤਾ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਟਾਉਂਦੀ: ਉਹੀ ਜਿਉਂਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਰੀਰਾਂ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀਆਂ, ਨਾੜੀ-ਨਮੂਨਿਆਂ, ਚੱਕਰਾਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਮੂਲ ਸਰੋਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ-ਸਾਧਨਾ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਤੋਂ ਇਕਸੁਰ ਚੇਤਨਾ ਵੱਲ ਇਸ ਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਦੀ ਦਸ਼ਾ ਵੱਖਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੰਕੇਤ, ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਢੁਕਵੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਵੀ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਂਝਾ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦਾ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਸਵਰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ?

ਸਵਰ ਯੋਗ ਬਦਲਦੇ ਸਾਹ ਅਤੇ ਇੜਾ ਤੇ ਪਿੰਗਲਾ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਤੁਲਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕੇਂਦਰੀ ਨਾੜੀ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲੋੜੀਂਦਾ ਵਿਵੇਕ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਇਹ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਹਰ ਗਰਮੀ, ਕੰਬਣੀ, ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਜਾਂ ਨੀਂਦ-ਰਹਿਤ ਰਾਤ ਨੂੰ “ਕੁੰਡਲਿਨੀ” ਕਹਿ ਕੇ ਨਿਦਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਕਈ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਰਹਿਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਸਲ ਭੂਮਿਕਾ ਕੀ ਹੈ?

ਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਵਿਧੀ, ਕ੍ਰਮ, ਹੱਦਾਂ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਪ੍ਰਸੰਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੇਖਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ’ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਘਟਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੁਰਵਿਹਾਰ ਛੁਪਾਉਣ ਲਈ ਗੁਪਤਤਾ ਨਹੀਂ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਡਰ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ/ਆਰਥਿਕ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਮਾਰਗ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਅਨੁਭੂਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ

ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਕੰਮ ਆਚਰਣ, ਭਗਤੀ, ਸਵੈ-ਅਧਿਐਨ, ਸਰੀਰ, ਸਾਹ, ਮੰਤਰ, ਇਕਾਗਰਤਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਹਠ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਵਿਧੀਆਂ ਮੰਤਰ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਨਕਸ਼ਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਗੁਰੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸੁਸੰਗਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਦੇਸ਼ ਗਰਮੀ, ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਦੇਸ਼ ਸੁੰਗੜੀ ਹੋਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬੋਧ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਹੱਥ ਰਾਹੀਂ ਜੀਇਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਅਤੇ ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ?

“ਉਦੈ” ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੂਖਮ ਕੇਂਦਰੀ ਮਾਰਗ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। “ਜਾਗਰਣ” ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਨਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਦੀ ਅਨੁਭੂਤੀ, ਅਸਥਾਈ ਖੁੱਲ੍ਹ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਏਕੀਕਰਨ ਇੱਕੋ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਵਿਵਰਣ ਆਪਣਾ ਸਰੋਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੀਬਰਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸਥਾਈ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਆਚਰਣ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕਾਰਜ-ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।

ਨਿੱਜੀ ਸਾਧਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਾਧਕ ਸੰਤੁਲਿਤ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕ੍ਰਮ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ, ਉੱਚ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਗਲੂਕੋਮਾ, ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਸਦਮਾ, ਸਾਹ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਾਲ ਆਸਣ, ਕੁੰਭਕ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕੋ ਵਿਧੀ ਇੱਕ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਤੇਜਿਤ। ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣਾ ਯੋਗ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਇਹ ਇਸ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਸਰੀਰ-ਮਨ-ਪ੍ਰਾਣ ਖੇਤਰ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਨੁਪਾਤ, ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਾਧਨਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਦਿਖਦੀ ਹੈ?

ਆਮ ਸਿਹਤ, ਨਿਯਮਿਤ ਨੀਂਦ ਤੇ ਭੋਜਨ, ਅਹਿੰਸਕ ਆਚਰਣ, ਢੁਕਵੇਂ ਆਸਨ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਹ ਦੀ ਸੁਚੇਤਤਾ ਅਤੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਵਧਾਓ ਅਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖੋ। ਪ੍ਰਬਲ ਕੁੰਭਕ, ਮੁਦਰਾ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਦੀਖਿਆ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਲਈ ਮੁਹਾਰਤ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲਾਭਦਾਇਕ ਅਭਿਆਸ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਕਸੁਰਤਾ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ; ਵਧਦੀ ਬੇਚੈਨੀ, ਮਜਬੂਰੀ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਵਿਧੀ ਬਦਲਣੀ ਪਵੇਗੀ।

ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਹੱਸਮਈ ਅਨੁਭਵ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ

ਸਰੀਰ-ਵਿਗਿਆਨ ਸਾਹ ਦੀ ਰਸਾਇਣ-ਵਿਗਿਆਨ, ਸਵੈ-ਚਾਲਿਤ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ, ਧਿਆਨ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਗਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਯੋਗ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਪਹਿਲੇ-ਪੁਰਖ ਅਭਿਆਸ ਰਾਹੀਂ ਅਰਥ, ਚੇਤਨਾ, ਸੂਖਮ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਨੂੰ ਵੀ ਪਰਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜੋ ਹਾਲੇ ਮਾਪਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਗ਼ੈਰ-ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਆਖਿਆ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਡਾਕਟਰੀ ਨਿਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਸਾਵਧਾਨ ਪੜਤਾਲ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਦੀ ਇੱਕੋ ਖੋਜ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿੱਥੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ

ਆਧੁਨਿਕ ਖੋਜ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚ ਸਕਦੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਪਰੀਖਣ ਚਿੰਤਾ ਬਾਰੇ ਹਨ; ਇਮਾਨਦਾਰ ਤਸਵੀਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲੀ ਲਾਭ ਹੈ ਪਰ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਆਗ੍ਰਹਿ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ ਇਹੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਦਾ ਹੈ।

ਜੇ ਜਾਗਰਣ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਡਰਾਉਣੇ ਲੱਗਣ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?

ਜ਼ੋਰ-ਜਬਰ ਵਾਲੇ ਅਭਿਆਸ ਬੰਦ ਕਰੋ। ਆਮ ਨੀਂਦ, ਭੋਜਨ, ਹਿਲਜੁਲ, ਸਮਾਜਿਕ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਸਾਹ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰੋ। ਲਗਾਤਾਰ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ, ਭਰਮ-ਦਰਸ਼ਨ, ਉਨਮਾਦ, ਘਬਰਾਹਟ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ, ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਜਾਂ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ-ਸਿਹਤ ਜਾਂਚ ਕਰਵਾਓ। ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਢਾਂਚਾ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਅਰਥ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਵੇ ਨਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੇ।

ਸ਼ਾਸਤਰ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

सशैलवनधात्रीणां यथाधारोऽहिनायकः । सर्वेषां योगतन्त्राणां तथाधारो हि कुण्डली ॥

sa-śaila-vana-dhātrīṇāṃ yathādhāro'hi-nāyakaḥ | sarveṣāṃ yoga-tantrāṇāṃ tathādhāro hi kuṇḍalī ||

ਅਰਥ: ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ।

— ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 3.1 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ, ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ — GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen), sanskritdocuments.org ਸੰਸਕਰਣ (J. Brzezinski / U. Stiehl) ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ

ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ ਮੁਦਰਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਅਧਿਆਇ ਇਸ ਚਿੱਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਸੱਪ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਸਾਰੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਚੁੱਕੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਅਭਿਆਸ — ਆਸਣ, ਸਾਹ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਧਿਆਨ — ਆਖ਼ਰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਹੀ ਇੱਕ ਰਾਹ ਹੈ।

सुप्ता गुरुप्रसादेन यदा जागर्ति कुण्डली । तदा सर्वाणि पद्मानि भिद्यन्ते ग्रन्थयोऽपि च ॥

suptā guru-prasādena yadā jāgarti kuṇḍalī | tadā sarvāṇi padmāni bhidyante granthayo'pi ca ||

ਅਰਥ: ਜਦੋਂ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਾਗਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਸਾਰੇ ਕਮਲ (cakras) ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗੰਢਾਂ (granthis) ਵੀ।

— ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 3.2 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ, ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ — GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen), sanskritdocuments.org ਸੰਸਕਰਣ (J. Brzezinski / U. Stiehl) ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ

ਇੱਕ ਪੰਕਤੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਨ: ਜਾਗਰਣ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅਸਰ ਹਰ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਪੀਠ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਲੀ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।

ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ

ਸਵਰ ਯੋਗ ਤੀਬਰਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਹ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ ਮੌਜੂਦਾ ਕੋਰਸ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਜਾਗਰਣ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ।

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਹੀ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ?

ਇਹ ਅਗਵਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਰ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਆ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਤੀਬਰ ਸਾਹ-ਅਭਿਆਸ ਵਾਲੀ ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਬੇਕਾਬੂ ਦਿਲ ਜਾਂ ਬਲੱਡ-ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ, ਜਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਤੀਬਰ ਸੰਕਟ ਦੌਰਾਨ ਢੁਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਕੀ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਇੱਕ ਧਰਮ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਸ਼ੈਵ, ਸ਼ਾਕਤ ਅਤੇ ਨਾਥ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਆਸਥਾ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੇ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੀਠ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਜੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਧਕ ਦੇ ਆਪਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ?

ਕੋਈ ਇਮਾਨਦਾਰ ਅਧਿਆਪਕ ਤਾਰੀਖ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਥਿਰ ਅਭਿਆਸ ਦੀ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਮਾਪਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਹੈ: ਨੀਂਦ, ਪਾਚਨ, ਪੱਕਾ ਆਸਨ, ਸਹਿਜ ਸਾਹ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਸਥਿਰਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਡੂੰਘੇ ਅਭਿਆਸ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੇਠ ਪੜਾਅ-ਦਰ-ਪੜਾਅ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਏਕੀਕਰਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਅਤੇ ਹਠ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਹੈ — ਆਸਣ, ਸ਼ੁੱਧੀ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ — ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਟੀਚਾ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਹੈ ਜੋ ਰਾਜ ਯੋਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਉਸੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਪਾਸਿਓਂ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ। ਪੁਰਾਣੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਕੋਣਾਂ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਇੱਕੋ ਮਾਰਗ ਹਨ।

ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?

ਹਾਂ, ਮਾਰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਸਣ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਹ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਕੋਮਲ ਨਾਸਾਂ ਬਦਲ-ਬਦਲ ਕੇ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਜਪ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਰੁਟੀਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਭਕ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ, ਪ੍ਰਬਲ ਬੰਧ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰਣ ਕੀ ਹੈ?

ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਜਾਗਰਣ (Kuṇḍalinī jāgaraṇa) ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਵਾਕੰਸ਼ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫ਼ੀਸ ਦੇ ਕੇ ਖ਼ਰੀਦੀ ਗਈ ਰਸਮ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਉਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖ਼ਰ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਿਨਾਂ ਤਿਆਰੀ, ਮਗਰਲੇ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਕਿਹੜੇ ਗ੍ਰੰਥ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ?

ਮੁੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਰੋਤ ਹਨ ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ (ਅਧਿਆਇ 3, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਬਾਰੇ), ਘੇਰੰਡ ਸੰਹਿਤਾ, ਸ਼ਿਵ ਸੰਹਿਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਟ-ਚੱਕਰ-ਨਿਰੂਪਣ, ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੈਵ ਅਤੇ ਸ਼ਾਕਤ ਤੰਤਰ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪ ਚੇਤਨਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਪੀਠ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਸਵਰੋਦਯ ਦੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਰੋਤ

  • ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 2.4 ਅਤੇ ਅਧਿਆਇ 3।
  • ਸੰਸਕਰਣ ਅਤੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਟਚੱਕਰ-ਨਿਰੂਪਣ।
  • ਸ਼ਿਵ ਸੰਹਿਤਾ, ਅਧਿਆਇ 2 ਅਤੇ 5, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਆਪਕ ਸਾਧਨਾ-ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ।

ਪੀਠ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੋ

ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਚਾਰੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮਾਰਗ ਸੁਝਾਉਣਗੇ। ਜਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਵਰ-ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ ਸੰਸਥਾਨ, ਸਵਰਗਾਸ਼ਰਮ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ · ਇਹ ਪੰਨਾ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੈ · ਅਭਿਆਸ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਚੁਣੋ

ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਨੁਭਵ, ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਹਾਲਤ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ।