Seven Chakras

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ: ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦਾ ਜਲ-ਕੇਂਦਰ

ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਰੋਤਾਂ, ਤੱਤ, ਬੀਜ, ਭਾਵਾਤਮਕ ਅਰਥ, ਸਵਰ-ਸੰਬੰਧ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸਾਧਨਾ ਰਾਹੀਂ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕੇਂਦਰ।

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਆਮ ਛੇ-ਚੱਕਰ ਤਾਂਤਰਿਕ ਨਕਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਸ਼ਟਚੱਕਰ ਨਿਰੂਪਣ ਜਲ ਮੰਡਲ ਅਤੇ ਬੀਜ ਵੰ ਸਮੇਤ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕਤਾ ਵਹਾਅ, ਜੁੜਾਅ, ਰਸ, ਇੱਛਾ, ਯਾਦ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਮੁਕਤਾ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕ ਲੇਬਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਚੱਕਰ ਚਾਰਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ

ਆਮ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਜਵਾਬ

ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਕੀ ਹੈ?

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਦੂਜਾ ਚੱਕਰ ਹੈ, ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਬੀਜ ਅੱਖਰ ਵੰ ਸਮੇਤ ਜਲ ਤੱਤ ਦਾ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਅਰਥ “ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ” ਹੈ: ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਸ੍ਵ” ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਾਣ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਆਸਣ ਹੈ। ਇਹ ਵਹਾਅ, ਇੱਛਾ, ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧ ਦਾ ਨਿਯਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜੇ ਅੱਖਰ ਲਿਖੇ ਹਨ?

ਸ਼ਟਚੱਕਰਨਿਰੂਪਣ 14 ਵਿੱਚ ਬਿੰਦੂ ਸਮੇਤ ਬ ਤੋਂ ਲ ਤੱਕ ਦੇ ਛੇ ਅੱਖਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ: बं, भं, मं, यं, रं, लं। ਸਾਡਾ ਚਿੱਤਰ ਉੱਪਰਲੀ ਜਾਂ ਪੂਰਬੀ ਪੱਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਘੜੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੱਤੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਅੱਖਰ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮ ਅਤੇ ਥਾਂ ਦੋਵੇਂ ਜਾਂਚੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਕਿੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ?

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਜਣਨ-ਅੰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਗੋਰਕਸ਼ਸ਼ਤਕ ਮੇਢ੍ਰ (ਜਣਨ-ਅੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ) ਨੂੰ ਇਸਦਾ ਸਥਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਹੇਠਲੇ ਪੇਟ ਅਤੇ ਪੇਡੂ ਦੀ ਤਹਿ ਵਿੱਚ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਪਰ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।

ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦਾ ਤੱਤ ਅਤੇ ਬੀਜ ਕੀ ਹੈ?

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਜਲ ਤੱਤ (apas) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ਟਚੱਕਰ ਨਿਰੂਪਣ ਵਿੱਚ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਿੱਟੇ ਅੱਧ-ਚੰਦਰਮਾ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਬੀਜ ਵੰ ਹੈ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਬੀਜ। ਇਸਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਕਿਨੀ। ਜਲ ਦੇ ਗੁਣ — ਵਹਾਅ, ਜੁੜਾਅ, ਪੋਸ਼ਣ — ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਦੇ ਕਾਰਜ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦੇ ਅਸੰਤੁਲਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਕੀ ਹਨ?

ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦਾ ਅਸੰਤੁਲਨ ਬੇਚੈਨ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਹੜ੍ਹ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸੁੱਕੇਪਣ, ਘੱਟ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਵਜੋਂ ਦਿਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਤਮ-ਚਿੰਤਨ ਲਈ ਵਰਣਨ ਹਨ, ਨਿਦਾਨ ਨਹੀਂ। ਪੇਡੂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸਿਹਤ-ਲੱਛਣਾਂ — ਦਰਦ, ਖ਼ੂਨ ਵਗਣਾ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਸੰਬੰਧੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ — ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਡੀਕਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਲਈ ਅਭਿਆਸ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ?

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੋਮਲ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਆਸਣਾਂ, ਪੇਡੂ ਦੀ ਤਹਿ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਢਿੱਲੇ ਪੇਟ ਦੇ ਸਾਹ, ਵੰ ਦੇ ਕੋਮਲ ਜਾਪ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸਿਰਜਣਸ਼ੀਲਤਾ ਉੱਤੇ ਚਿੰਤਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਵਰ ਯੋਗ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼ ਬੰਧ ਅਤੇ ਵਜਰੋਲੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੋ; ਪੀਠ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪੀਠ ਨੂੰ WhatsApp ਕਰੋ

ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ

ਸ਼ਟ-ਚੱਕਰ-ਨਿਰੂਪਣ (ਪੂਰਣਾਨੰਦ), Avalon ਸੰਸਕਰਣ 1919 ਤੋਂ ਮੁੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਉੱਥੇ ਗੋਰਕਸ਼ਸ਼ਤਕ ਸਮੇਤ।

ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ
ਸਥਾਨਜਣਨ ਅੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ (meḍhra), ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ
ਪੰਖੜੀਆਂ6
ਤੱਤਜਲ — ਚਿੱਟਾ ਅਰਧਚੰਦਰ ਮੰਡਲ
ਬੀਜਵੰ (ਵਰੁਣ-ਬੀਜ)
ਦੇਵਤਾ · ਸ਼ਕਤੀਵਿਸ਼ਣੂ · ਰਾਕਿਨੀ
ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ“ਸ੍ਵ” = ਪ੍ਰਾਣ; ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ (ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ 14)

ਸ਼ਾਸਤਰ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

सिन्दूरपूररुचिरारुणपद्ममन्यत्सौषुम्णमध्यघटितं ध्वजमूलदेशे । अङ्गच्छदैः परिवृतं तडिदाभवर्णैर्बाद्यैः सबिन्दुलसितैश्च पुरन्दरान्तैः ॥

sindūrapūrarucirāruṇapadmamanyatsauṣumṇamadhyaghaṭitaṃ dhvajamūladeśe | aṅgacchadaiḥ parivṛtaṃ taḍidābhavarṇairbādyaiḥ sabindulasitaiśca purandarāntaiḥ ||

ਅਰਥ: ਜਣਨ-ਅੰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਧੂਰੀ ਰੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਮਲ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਬਿੰਦੂ ਸਮੇਤ ਬ ਤੋਂ ਲ ਤੱਕ ਦੇ ਅੱਖਰ ਹਨ: ਬ, ਭ, ਮ, ਯ, ਰ ਅਤੇ ਲ।

— ਸ਼ਟਚੱਕਰਨਿਰੂਪਣ, ਸ਼ਲੋਕ 14 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਪੂਰਣਾਨੰਦ, ਸ਼ਟਚੱਕਰਨਿਰੂਪਣ — Arthur Avalon ਦੇ 1919 ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ ਅਤੇ ਕਾਲੀਚਰਣ ਦੀ ਟੀਕਾ

ਸ਼ਲੋਕ ਛੇ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਧੂਰੀ ਕੰਵਲ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦਾ ਬ ਤੋਂ ਲ ਤੱਕ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

स्वशब्देन भवेत्प्राणः स्वाधिष्ठानं तदाश्रयः । स्वाधिष्ठानाख्यया तस्मान् मेढ्रमेवाभिधीयते ॥

sva-śabdena bhavet prāṇaḥ svādhiṣṭhānaṃ tad-āśrayaḥ | svādhiṣṭhānākhyayā tasmān meḍhram evābhidhīyate ||

ਅਰਥ: “ਸ੍ਵ” ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ; ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਉਸ ਦਾ ਆਸਣ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਜਣਨ ਅੰਗ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।

— ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ, ਸ਼ਲੋਕ 14 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ — Swami Kuvalayananda ਅਤੇ S. A. Shukla (ਕੈਵਲਯਧਾਮ, ਲੋਨਾਵਲਾ) ਦੇ ਸਮੀਖਿਅਤ ਸੰਸਕਰਣ ਦਾ GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen)

ਨਾਮ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ: “ਸ੍ਵ” ਦਾ ਅਰਥ ਪ੍ਰਾਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਆਸਣ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ, ਵਹਿੰਦੇ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਛਾ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ।

स्वाधिष्ठानं द्वितीयं तु सन्माणिक्यसुशोभनम् । नासाग्रे दृष्टिमादाय ध्यात्वा मुञ्चति पातकम् ॥

svādhiṣṭhānaṃ dvitīyaṃ tu san-māṇikya-suśobhanam | nāsāgre dṛṣṭim ādāya dhyātvā muñcati pātakam ||

ਅਰਥ: ਦੂਜਾ, ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ, ਬਾਰੀਕ ਲਾਲ ਮਣੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਨੱਕ ਦੀ ਨੋਕ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

— ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ, ਸ਼ਲੋਕ 79 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਗੋਰਕ੍ਸ਼ਸ਼ਤਕ — Swami Kuvalayananda ਅਤੇ S. A. Shukla (ਕੈਵਲਯਧਾਮ, ਲੋਨਾਵਲਾ) ਦੇ ਸਮੀਖਿਅਤ ਸੰਸਕਰਣ ਦਾ GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen)

ਦੂਜੇ ਕੇਂਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਮਾਣਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖ ਕੇ। ਕੇਂਦਰ ਉੱਤੇ ਇਕਾਗਰਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਭਿਆਸ ਹੈ।

ਨਾਮ, ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਾਠ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਗ

ਸ੍ਵ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਪਣਾ; ਅਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਆਸਣ, ਆਧਾਰ ਜਾਂ ਨਿਵਾਸ-ਸਥਾਨ। ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੰਨੇ ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸੈਕਰਲ ਚੱਕਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਰਣਨ ਆਪਣੇ ਸੂਖਮ-ਸਰੀਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਇਸਨੂੰ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੂਲਾਧਾਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਮਣਿਪੂਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਧਿਆਨ-ਮੂਲਕ ਨਕਸ਼ੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਚੀਰ-ਫਾੜ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਬਣਤਰ ਨਹੀਂ।

ਛੇ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਜਲ-ਮੰਡਲ

Svādhiṣṭhāna teaching image: Śani at viewer left; six-petalled water lotus lettered baṃ, bhaṃ, maṃ, yaṃ, raṃ and laṃ with Viṣṇu and Rākiṇī; Chandra at viewer right; makara below
ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ: ਸ਼ਟਚੱਕਰ-ਨਿਰੂਪਣ 14 ਵਿੱਚ बं, भं, मं, यं, रं ਅਤੇ लं ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਚਿੱਤਰ ਉਪਰਲੀ/ਪੂਰਬੀ ਪੰਖੁੜੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਘੜੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਪੰਖੁੜੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ ਅੱਖਰ ਹੈ।

ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਅੱਖਰ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਲ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਰਧ-ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੀਜ ਵਂ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਜਲ-ਤੱਤ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਕਿਣੀ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਨਾਮਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਤਰੀ ਚਿੱਤਰਣ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਰੀਤ ਵਜੋਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਰਣਨ ਨਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਵੇ।

ਜਲ, ਰਸ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ

ਜਲ ਆਪਣੇ ਭਾਂਡੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਗਤੀ, ਸੁਖ, ਅਰੁਚੀ, ਨੇੜਤਾ, ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਢਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਲਈ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੰਤੁਲਿਤ ਵਹਾਅ ਨਾ ਦਮਨ ਹੈ, ਨਾ ਬੇਕਾਬੂ ਭੋਗ। ਇਹ ਰੁੜ੍ਹ ਕੇ ਦੂਰ ਗਏ ਬਿਨਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।

ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣਸ਼ੀਲਤਾ

ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਅਕਸਰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਖਿੱਚ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਯਾਦ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਪੇਡੂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਜਾਂਚੇ ਸੰਸਕਾਰ ਖਿੱਚ, ਦੁਹਰਾਅ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਘੜਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਧਿਆਇ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਇਸ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦਬਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸਾਧਨਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਦੇ ਸੰਕੇਤ

ਮਜਬੂਰੀ ਵਾਲੀ ਸੰਵੇਦਨਾ-ਭਾਲ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੜ੍ਹ, ਸ਼ਰਮ, ਸੁੰਨ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਖੜੋਤ ਨੂੰ ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਰਾਹੀਂ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਨਿਦਾਨ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਹਾਰਮੋਨ, ਪ੍ਰਜਨਨ, ਪਿਸ਼ਾਬ, ਪਾਚਨ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਯੋਗ ਇੱਕ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਪਰਤ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਚਿਤ ਦੇਖਭਾਲ ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ।

ਢੁਕਵਾਂ ਅਭਿਆਸ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ

ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕੋਮਲ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਦੀ ਹਿਲਜੁਲ, ਪੇਡੂ ਪ੍ਰਤੀ ਸੁਚੇਤਤਾ, ਕੁਦਰਤੀ ਢਿੱਡ ਦਾ ਸਾਹ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਪਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਦਮੇ, ਪੇਡੂ ਦੇ ਦਰਦ, ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਹਾਲੀਆ ਸਰਜਰੀ ਜਾਂ ਭਾਰੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਅਕਸਰ ਪੈਰਾਂ, ਹੱਦਾਂ, ਤੁਰਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਸਹਾਰੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਕਿ ਪੇਡੂ ’ਤੇ ਲੰਮੇ ਅੰਤਰਮੁਖੀ ਧਿਆਨ ਤੋਂ।

ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚਿੰਤਨ

ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਬੈਠੋ। ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ। ਹੇਠਲੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੱਲਣ ਦਿਓ। ਸਾਹ ਛੱਡਦੇ ਹੋਏ ਵੰ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਓ, ਬਿਨਾਂ ਕੁੰਭਕ ਦੇ। ਦੇਖੋ ਕਿ ਧਿਆਨ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਤਰਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਗਰਮੀ, ਉਤੇਜਨਾ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਕੁਝ ਦੌਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੋ।

ਮੂਲਾਧਾਰ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਤੋਂ ਮਣੀਪੂਰ ਦੇ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਤੱਕ

ਚੱਕਰ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਆਪਸੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੂਲਾਧਾਰ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਗਤੀ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਣੀਪੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਧਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵਹਾਅ ਅਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵਹਾਅ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਆਧਾਰ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਧਕ ਦੂਜੇ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ, ਪਾਚਨ, ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸੂਖਮ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਦੀ ਪਰਖ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਹੱਸਮਈ ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਸੁਖ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਮਜਬੂਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਪਛਾਣ ਬਣੇ ਬਿਨਾਂ ਲੰਘ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਰੂਪ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਸਵਾਲ ਕਿਸੇ ਰੰਗ ਜਾਂ ਕੰਪਨ ਨੂੰ ਘੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਦੱਸਦੇ ਹਨ। ਕੇਂਦਰ ਉਦੋਂ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭਾਵਨਾ, ਹੱਦ ਅਤੇ ਮਕਸਦ-ਭਰੀ ਗਤੀ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਣਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਯੋਗ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਕੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇੱਛਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਨ ਉਸਦੀ ਜਾਂਚ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾ-ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤਦ ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸਵਾਧਿਆਇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਉਹ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਚੇਤ ਦੁਹਰਾਅ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਭਗਤੀ ਤਾਂਘ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਵੱਲ ਮੋੜ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕਲਾ, ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਆਸਣ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਨੂੰ “ਖੋਲ੍ਹਦਾ” ਨਹੀਂ। ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੀਡੀਆ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਨੇੜਤਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਕੱਲਤਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਚਨ ਕਿਵੇਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਖਮ ਸ਼ੁੱਧੀ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜਿੱਥੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ

ਪੇਡੂ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕੀਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਟਰਾਇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ ਹੋਈ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਕਲਪ ਵਜੋਂ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ।

ਇਹ ਸਵਰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਦਾ ਹੈ

ਸਵਰ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਜਲ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੱਤਿਕ ਗੁਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਨਿਰੀਖਣ ਨਿਦਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਸਾਧਕ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹ ਸੁਖਾਲਾ, ਭਾਰੀ, ਚੰਚਲ ਜਾਂ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਖੱਬੀ, ਸੱਜੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਹਾਅ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਸਵਰ ਇਸ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਇੱਕੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੱਕੋ ਤੱਤ-ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।

ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤ ਸਿੱਖੋ · ਸਰਗਰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੱਕਰ ਸ਼ੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋ

ਅਭਿਆਸ, ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਿਹਤ

ਸਾਹ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪੇਡੂ-ਬੰਧ, ਲੰਮੇ ਕੁੰਭਕ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਤੀਬਰ ਮਾਨਸਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਪੇਡੂ ਦੀ ਪੀੜ, ਖ਼ੂਨ ਵਗਣ, ਪ੍ਰਜਨਨ ਜਾਂ ਪਿਸ਼ਾਬ ਸਬੰਧੀ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਜਾਂਚ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਦਮੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵਿਛੋੜੇ, ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸਦਮੇ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਸਹਾਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਹੀ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ?

ਇਹ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਸ਼ੁੱਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਹੈ ਜੋ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਗਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁੱਧੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ। ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਅਭਿਆਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਕੀ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਤ੍ਰਿਕ ਚੱਕਰ ਹੈ?

ਹਾਂ। ਆਧੁਨਿਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਤ੍ਰਿਕ ਹੱਡੀ (sacrum) ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਸੈਕਰਲ ਚੱਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਗ੍ਰੰਥ ਇਸਨੂੰ ਹੱਡੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਜਣਨ ਅੰਗ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਸੇ ਕੇਂਦਰ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਜਲ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।

ਕੀ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਜਿਨਸੀਅਤ ਨਾਲ ਹੈ?

ਹਾਂ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਹ ਕੇਂਦਰ ਪ੍ਰਜਨਨ-ਊਰਜਾ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦਾ ਨਿਯਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਹਾਅ ਅਤੇ ਨੇੜਤਾ ਦਾ ਵੀ। ਪਰੰਪਰਾ ਇੱਛਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ; ਉਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਨੈਤਿਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਇੱਥੇ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ।

ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਬੀਜ ਵੰ ਦਾ ਜਾਪ ਸਾਹ ਛੱਡਦੇ ਸਮੇਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ। ਕੁਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਦੇਵਤਾ-ਮੰਤਰ ਜਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਕਿਨੀ ਦਾ ਮੰਤਰ ਵੀ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਾਪ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਬੇਚੈਨੀ ਲਿਆਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਾਦੇ ਸਾਹ-ਬੋਧ ਵੱਲ ਮੁੜੋ।

ਕਿਹੜੇ ਆਸਣ ਸ੍ਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹਨ?

ਬੱਧ ਕੋਣਾਸਨ ਅਤੇ ਸਹਾਰੇ ਨਾਲ ਸਕੁਐਟ, ਪੇਡੂ ਦਾ ਝੁਕਾਅ, ਭੁਜੰਗਾਸਨ ਅਤੇ ਸਿੱਧੀ ਰੀੜ੍ਹ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਆਸਣ ਵਰਗੇ ਕੋਮਲ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਆਸ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿੱਠ ਜਾਂ ਪੇਡੂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਢਾਲੇ ਹੋਏ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਟੀਚਾ ਪੇਡੂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜਤਾ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਚਕ ਨਹੀਂ।

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਜਲ ਦਾ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਨਾਲ ਕੀ ਸੰਬੰਧ ਹੈ?

ਪਰੰਪਰਾ ਜਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਰਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਆਦ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਲੋੜੀਂਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਤਾਜ਼ਾ ਭੋਜਨ, ਆਰਾਮ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣਾ ਸਰਲ ਸਹਾਰੇ ਹਨ। ਸਵਰ ਯੋਗ ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਜਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਬਹੁਤ ਸਾਧਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਉੱਤੇ ਸਾਹ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ — ਹੜ੍ਹ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਾਹ। ਲਗਾਤਾਰ ਉਦਾਸੀ, ਸਦਮੇ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਭਿਆਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਅੰਦਰੂਨੀ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਤੀ ਅਤੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸਾਹ — ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਥੈਰੇਪਿਸਟ ਦਾ ਰਾਹ ਵੀ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਰੋਤ

ਪੀਠ ਨਾਲ ਸਵਾਧਿਸ਼ਠਾਨ ਚੱਕਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੋ

ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਚਾਰੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮਾਰਗ ਸੁਝਾਉਣਗੇ। ਜਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਵਰ-ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ ਸੰਸਥਾਨ, ਸਵਰਗਾਸ਼ਰਮ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ · ਇਹ ਪੰਨਾ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੈ · ਅਭਿਆਸ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਪਣਾ ਅਧਿਐਨ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ

ਸੱਤ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਖੋ, ਮੌਜੂਦਾ ਕੋਰਸ ਦੇਖੋ, ਜਾਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ।