যোগৰ আঠটা অংগ — পতঞ্জলিৰ অষ্টাংগ পথ
পতঞ্জলিৰ আঠটা অংগ—যম, নিয়ম, আসন, প্ৰাণায়াম, প্ৰত্যাহাৰ, ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধি—ক যোগৰ এক সমন্বিত জীৱন্ত পথ হিচাপে জানক।
যোগৰ আঠটা অংগ
পতঞ্জলিৰ আঠটা অংগ হ’ল যম, নিয়ম, আসন, প্ৰাণায়াম, প্ৰত্যাহাৰ, ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধি। সেইবোৰে সম্পৰ্ক, ব্যক্তিগত অনুশাসন, দেহগত স্থিৰতা, উশাহ, ইন্দ্ৰিয়ৰ অভিমুখিতা আৰু ক্ৰমাৎ অবিচ্ছিন্ন হোৱা মনোযোগক একত্ৰিত কৰে। এই শাস্ত্ৰীয় অৰ্থত “অষ্টাঙ্গ যোগ” আধুনিক ব্ৰেণ্ডেড আসন-ক্ৰমৰ সমান নহয়। অংগবোৰে ইটোৱে সিটোক শক্তিশালী কৰিব পাৰে, কিন্তু উন্নত অন্তৰ্মুখী কামে নৈতিকভাৱে অহিংসা, সত্য আৰু আত্ম-অনুশাসনক এৰি যাব নোৱাৰে।
সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ
ক্ৰমেৰে যোগৰ 8 টা অংগ কি কি?
যোগৰ 8টা অংগ ক্ৰমত হ'ল যম, নিয়ম, আসন, প্ৰাণায়াম, প্ৰত্যাহাৰ, ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধি — সংযম, নীতি, বহাৰ ভংগী, উশাহ নিয়ন্ত্ৰণ, ইন্দ্ৰিয় প্ৰত্যাহাৰ, একাগ্ৰতা, ধ্যান আৰু নিমগ্নতা। পতঞ্জলিয়ে ইহঁতক যোগসূত্ৰ 2.29ত এক সংযুক্ত অনুশাসন হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছে, যিটো সময়ৰ লগে লগে একেলগে অনুশীলন কৰা হয়।
পাঁচটা যম কি কি?
যোগসূত্ৰ 2.30 ত পাঁচ যম হ’ল অহিংসা (অপকাৰ নকৰা), সত্য (সত্যনিষ্ঠা), অস্তেয় (চুৰি নকৰা), ব্ৰহ্মচৰ্য (প্ৰাণশক্তি আৰু যৌন শক্তিৰ বিবেকপূৰ্ণ ব্যৱহাৰ) আৰু অপৰিগ্ৰহ (সংগ্ৰহ নকৰা)। পতঞ্জলিয়ে এইবোৰক “মহাব্ৰত” কয় যেতিয়া সকলো স্থান, কাল আৰু পৰিস্থিতিত পালন কৰা হয়। এইবোৰে আনৰ লগত আমাৰ সম্পৰ্কক গঢ় দিয়ে।
পাঁচটা নিয়ম কি কি?
যোগসূত্ৰ 2.32 ত পাঁচ নিয়ম হ’ল শৌচ (পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা), সন্তোষ (তুষ্টি), তপ (অনুশাসিত প্ৰয়াস), স্বাধ্যায় (আত্ম-অধ্যয়ন আৰু শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন) আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধান (প্ৰভুৰ প্ৰতি ভক্তি)। এইবোৰে আন্তৰিক জীৱনক গঢ় দিয়ে, আৰু শেষৰ তিনিটাই একেলগে ক্ৰিয়া-যোগ, অৰ্থাৎ কৰ্মৰ যোগ গঠন কৰে।
অষ্টাংগবোৰ এটাৰ পিছত এটা অনুশীলন কৰা হয় নেকি?
আঠটা অংগ একেলগে অনুশীলন কৰা হয়, কঠোৰভাৱে এটাৰ পিছত এটা নহয়। এজন আৰম্ভকাৰীয়ে আৰম্ভণিৰ পৰাই নৈতিকতা ৰাখে, বহে, উশাহ লয় আৰু ধ্যান কৰে; প্ৰতিটো অংগই আনবোৰক শক্তিশালী কৰে। ক্ৰমটোৱে বাহিৰৰ পৰা ভিতৰলৈ গভীৰতা দেখুৱায়, আৰু আভ্যন্তৰীণ অংগবোৰ তেতিয়াহে পৰিপক্ক হয় যেতিয়া বাহ্যিকবোৰ স্থিৰ হয়।
“যোগৰ আঠ অংগ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।
আঠটা অংগ এক নজৰত
| অংগ | অৰ্থ | যোগসূত্ৰ | দৈনন্দিন ৰূপ |
|---|---|---|---|
| যম | সম্পৰ্কত সংযম | 2.30–2.31 | অহিংসা, সত্য, সততা, সংযম, অপৰিগ্ৰহ |
| নিয়ম | আভ্যন্তৰীণ নিয়ম | 2.32 | শুচিতা, সন্তোষ, প্ৰয়াস, স্বাধ্যায়, ভক্তি |
| আসন | স্থিৰ, আৰামদায়ক আসন | 2.46 | আপুনি সহজে ধৰি ৰাখিব পৰা এটা আসন |
| প্ৰাণায়াম | উশাহৰ নিয়ন্ত্ৰণ | 2.49 | লাহে লাহে, সমান, মনোযোগী উশাহ |
| প্ৰত্যাহাৰ | ইন্দ্ৰিয়ৰ নিগ্ৰহ | 2.54 | মনোযোগ অন্তৰ্মুখী কৰা; ডিজিটেল সংযম |
| ধাৰণা | একাগ্ৰতা | 3.1 | এটা ঠাইত স্থিৰ হৈ থকা মনোযোগ |
| ধ্যান | ধ্যান (Meditation) | 3.2 | মনোযোগৰ অবিচ্ছিন্ন প্ৰবাহ |
| সমাধি | তন্ময়তা | 3.3 | কেৱল বিষয়টো উজ্জ্বল হয় |
শাস্ত্ৰই কি কয়
यमनियमासनप्राणायामप्रत्याहारधारणाध्यानसमाधयोष्टावंगानि।
yamaniyamāsanaprāṇāyāmapratyāhāradhāraṇādhyānasamādhayoṣṭāvaṃgāni
অৰ্থ: আঠটা অংগ হ’ল যম, নিয়ম, আসন, প্ৰাণায়াম, প্ৰত্যাহাৰ, ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধি।
— যোগসূত্ৰ 2.29 · সংস্কৃত মূল: পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ
পতঞ্জলিয়ে আঠটাকে এটা সূত্ৰতে এটা শৰীৰৰ অংগ (aṅga) হিচাপে নাম লৈছে। কাটি পেলোৱা এটা অংগই সমগ্ৰটোক দুৰ্বল কৰে।
अहिंसासत्यास्तेयब्रह्मचर्यापरिग्रहा यमाः।
ahiṃsāsatyāsteyabrahmacaryāparigrahā yamāḥ|
অৰ্থ: অহিংসা, সত্য, অস্তেয়, ব্ৰহ্মচৰ্য আৰু অপৰিগ্ৰহ — এইবোৰ যম।
— যোগসূত্ৰ 2.30 · সংস্কৃত মূল: পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ
প্ৰথম অংগটো আমি আনৰ লগত কেনেকৈ জীয়াই থাকোঁ তাৰ বিষয়ে। পতঞ্জলিয়ে ইয়াক ভেটিত ৰাখিছে, কাৰণ নিজৰ আচৰণৰ লগতে সংঘাতত থকা মন স্থিৰ হ’ব নোৱাৰে।
বাহ্যিক আৰু আন্তৰিক সংযুক্ত
প্ৰথম পাঁচটা অংগক প্ৰায়ে বাহ্যিক আৰু শেষৰ তিনিটাক আন্তৰিক বুলি কোৱা হয়, তথাপি আচৰণে মন সলনি কৰে আৰু ধ্যানে আচৰণ উন্মোচন কৰে। এই বিভাজন কাৰ্যগত, আধা অংশক অৱহেলা কৰাৰ অনুমতি নহয়।
আসন সম্পূৰ্ণ পথ নহয়, এটা অংগ কিয়?
যোগসূত্ৰত আসনে স্থিৰতা আৰু সহজতা স্থাপন কৰে। আধুনিক আসন-বৈচিত্ৰ্য মূল্যৱান হ'ব পাৰে, কিন্তু আন সাতটা অংগ মচি পেলাব নালাগে।
অংগসমূহৰ মাজেদি স্বৰ যোগ
স্বৰ পৰ্যবেক্ষণে আত্ম-অধ্যয়ন, উশাহ-সচেতনতা আৰু প্ৰত্যাহাৰলৈ যোৱা সন্ধিক্ষণক সহায় কৰে। ই নৈতিক অনুশাসনৰ ভিতৰত থাকে, যোগৰ পৰা বিচ্ছিন্ন ভৱিষ্যদ্বাণীৰ সঁজুলি হিচাপে নহয়।
অংগবোৰে এক পৰিৱেশতন্ত্ৰ গঠন কৰে, চেকলিষ্ট নহয়
যম আৰু নিয়মে সম্পৰ্ক আৰু সংকল্পক আকৃতি দিয়ে; আসন আৰু প্ৰাণায়ামে দেহধাৰণ স্থিৰ কৰে; প্ৰত্যাহাৰে ইন্দ্ৰিয়ৰ টান সলনি কৰে; ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধিয়ে জনাৰ প্ৰক্ৰিয়া পৰিমাৰ্জিত কৰে। প্ৰতিটো অংগই আনবোৰক সমৰ্থন কৰে। অসৎ আচৰণৰ সৈতে উন্নত আসন পথৰ পূৰ্ণতা নহয়।
বাহ্যিক আৰু আন্তৰিক সাধনাৰ মিলন
পতঞ্জলিয়ে শেষৰ তিনিটা অংগক আগৰ পাঁচটাতকৈ অধিক আন্তৰিক বুলি কয়, তথাপি সংযমো বীজৰহিত তন্ময়তাৰ বাহিৰত থাকে। ই ধ্যানক শৰীৰ, নৈতিকতা আৰু দৈনন্দিন কৰ্মৰ পৰা বিচ্ছিন্ন বুলি গণ্য কৰাৰ সাধাৰণ ভুল ৰোধ কৰে।
সাধাৰণ নীতিৰ মাজেৰে ব্যক্তিগত পথ
নীতিবোৰ সাৰ্বজনীন কিন্তু সিহঁতৰ প্ৰয়োগ একৰূপ নহয়। এজন শিক্ষাৰ্থীৰ দৈনন্দিন নিয়মত স্থিৰতা লাগে, আন এজনৰ প্ৰয়াসত সংযম, আন এজনৰ উশাহৰ সামৰ্থ্য বা আবেগিক ভেটি। শিক্ষকে সমগ্ৰ পথ সুৰক্ষিত ৰাখি তৎকালীন নিৰ্দেশ সলনি কৰে।
যমে শক্তিৰ আগতে সম্পৰ্কক পৰিচালনা কৰে
অহিংসা, সত্য, অস্তেয়, ব্ৰহ্মচৰ্য আৰু অপৰিগ্ৰহে হিংসা, সত্য, গ্ৰহণ, জীৱনীশক্তিৰ বিবেকপূৰ্ণ দিশ আৰু অনাসক্তিৰ বিষয়ে কয়। এইবোৰক এনে এক মহাব্ৰত বুলি কোৱা হৈছে যি শ্ৰেণী, স্থান, সময় বা পৰিস্থিতিৰ দ্বাৰা সীমাবদ্ধ নহয়। এই ভেটি গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ একাগ্ৰতা আৰু প্ৰাণ-অনুশীলনে সামৰ্থ্য বঢ়াব পাৰে, কিন্তু সেই সামৰ্থ্য কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব সেয়া নিৰ্ধাৰণ নকৰে। যোগে অন্তৰৰ সিদ্ধিক আন প্ৰাণীৰ সৈতে কৰা আচৰণৰ পৰা পৃথক নকৰে।
নিয়মে সাধকক ভিতৰৰ পৰা আকাৰ দিয়ে
শৌচ, সন্তোষ, তপস্, স্বাধ্যায় আৰু ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানে শুদ্ধি, সন্তুষ্টি, অনুশাসিত শক্তি, আত্ম-অধ্যয়ন আৰু সমৰ্পণ বিকশিত কৰে। সন্তোষে উদ্দেশ্যমূলক পৰিৱৰ্তন নিষেধ নকৰে; ই এই বিশ্বাস শিথিল কৰে যে পৰিতৃপ্তি সম্পূৰ্ণৰূপে পৰৱৰ্তী বস্তু লাভৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। তপস্ আত্ম-ক্ষতি নহয়। স্বাধ্যায়ত অধ্যয়ন আৰু আবৃত্তিৰ লগতে সৎ পৰ্যবেক্ষণো অন্তৰ্ভুক্ত। সমৰ্পণে অনুশীলনক ব্যক্তিগত গুৰুত্বৰ প্ৰদৰ্শন হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
আসনে এক টিকিব পৰা আসন স্থাপন কৰে
পতঞ্জলিয়ে আসনক স্থিৰতা আৰু সুখেৰে সংজ্ঞায়িত কৰিছে আৰু অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰচেষ্টা শিথিল কৰাৰ কথা কৈছে। আধুনিক আসন-যোগে বহুতো মূল্যৱান পদ্ধতি বিকশিত কৰিছে, কিন্তু শাস্ত্ৰীয় অংগৰ মাপকাঠি কসৰতৰ পৰিসৰ নহয়। শৰীৰ শ্বাস আৰু মনোযোগৰ বাবে উপলব্ধ হ'ব লাগে। বিষ, অসাৰতা আৰু গাঁঠি হেঁচা খোৱা উন্নতিৰ প্ৰমাণ নহয়। প্ৰশংসিত কিন্তু সুৰক্ষিতভাৱে ধৰি ৰাখিব নোৱাৰা আকৃতিতকৈ এখন চকী বা অৱলম্বনে সেই কামটো ভালকৈ সম্পন্ন কৰিব পাৰে।
প্ৰাণায়ামে উশাহৰ জৰিয়তে শক্তিক পৰিশোধিত কৰে
আসন প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত প্ৰাণায়ামে উশাহ লোৱা, উশাহ এৰা, ধাৰণ, স্থান, সময় আৰু সংখ্যাৰ সৈতে কাম কৰে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য কেৱল গভীৰ উশাহ লোৱাতকৈ বহল, আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ প্ৰতিজন মানুহৰ বাবে একে নহয়। স্বাভাৱিক উশাহৰ সজাগতা লাহে লাহে আৰম্ভ কৰিব পাৰি; দীঘলীয়া কুম্ভক আৰু বলপূৰ্বক অনুপাতৰ বাবে প্ৰস্তুতি লাগে। গ্ৰন্থই প্ৰাণায়ামক অন্তৰৰ পোহৰৰ ওপৰত থকা আৱৰণ পাতল হোৱা আৰু একাগ্ৰতাৰ যোগ্যতাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে।
প্ৰত্যাহাৰে ইন্দ্ৰিয়সমূহক মনৰ ফালে ঘূৰায়
প্ৰত্যাহাৰৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ইন্দ্ৰিয়বোৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছে বা জগতখন শত্ৰু হৈ পৰিছে। বস্তুৰ পিছত সিহঁতৰ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে লগা শান্ত হয় আৰু সিহঁতে চিত্তৰ অন্তৰ্মুখী দিশ অনুসৰণ কৰে। ইয়াৰ ফলত উদ্দীপনা আৰু তাৰ বশীভূত হোৱাৰ মাজত স্বাধীনতা সৃষ্টি হয়। দৈনন্দিন জীৱনত, একে ক্ষমতাই তেতিয়া দেখা যায় যেতিয়া কোনো জাননী, লালসা বা অপমানক তৎক্ষণাৎ কাম কৰিবলৈ আজ্ঞা নিদিয়াকৈ চিনি পাব পাৰি।
আন্তৰিক তিনিটা সংযমলৈ পৰিপক্ক হয়
ধাৰণাই ক্ষেত্ৰ স্থাপন কৰে, ধ্যানে প্ৰবাহ নিৰন্তৰ কৰে আৰু সমাধিয়ে সাধাৰণ আত্ম-মন্তব্য হ্ৰাস কৰি বিষয়টোক উদ্ভাসিত হ’বলৈ দিয়ে। ইয়াৰ সমন্বিত প্ৰয়োগেই সংযম। এই অংগবোৰ অতীন্দ্ৰিয় পদমৰ্যাদালৈ যোৱা চৰ্টকাট নহয়; এইবোৰ আগতে অহা নৈতিক আৰু দেহগত পৰিৱেশৰ ভিতৰত পৰিপক্ক হয়। উন্নত একাগ্ৰতাও অহিংসা, সত্য আৰু অপৰিগ্ৰহৰ প্ৰতি দায়বদ্ধ হৈ থাকে।
আঠটা অংগ সাধাৰণ কৰ্মত লগ লাগে
পথৰ পৰীক্ষা মেট আৰু ধ্যানৰ আসনৰ বাহিৰত হয়। যম সংঘাতত, নিয়ম দৈনন্দিন নিয়মত, আসন শৰীৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ধৰণত, আৰু প্ৰাণায়াম কথাৰ আগৰ উশাহত প্ৰৱেশ কৰে। প্ৰত্যাহাৰ দেখা দিয়ে যেতিয়া উদ্দীপনা জনা যায় অথচ সি মনক বন্দী নকৰে; ধাৰণা নিৰন্তৰ কামত; ধ্যান নিৰন্তৰতাত গভীৰ হয়; সমাধিয়ে সাধাৰণ আত্ম-উল্লেখৰ সীমা প্ৰকাশ কৰে। এই সম্পৰ্কবোৰ দেখিলে পথ সমন্বিত হৈ থাকে আৰু আধ্যাত্মিক অনুশীলন দৈনন্দিন আচৰণ অপৰিবৰ্তিত ৰাখি এক পৃথক পৰিচয় হৈ পৰাত বাধা পায়।
য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়
যোগৰ ওপৰত গৱেষণাই অংগবোৰ পৃথকে পৃথকে অধ্যয়ন কৰে — আসন, উশাহ, ধ্যান। একেলগে ল'লে প্ৰমাণে সমন্বিত পথ আৰু নিৰ্দেশনাত ইয়াৰ সুৰক্ষা সমৰ্থন কৰে।
- Goyal M et al., JAMA Internal Medicine 2014 — মানসিক চাপ আৰু কল্যাণৰ বাবে ধ্যান-কাৰ্যসূচী (প্ৰণালীবদ্ধ পৰ্যালোচনা আৰু মেটা-বিশ্লেষণ, 47 টা পৰীক্ষা, 3,515 জন অংশগ্ৰহণকাৰী). মাইণ্ডফুলনেছ ধ্যান কাৰ্যসূচীয়ে উদ্বেগ, হতাশা আৰু বিষত উন্নতিৰ মধ্যম প্ৰমাণ দিলে, সক্ৰিয় নিয়ন্ত্ৰণ গোটৰ তুলনাত প্ৰভাৱ সৰুৰ পৰা মধ্যম আছিল। সীমা: ধ্যান ঔষধ বা ব্যায়ামৰ দৰে অন্য সক্ৰিয় চিকিৎসাতকৈ ভাল নাছিল, আৰু টোপনি, মনোযোগ আৰু ইতিবাচক মেজাজৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰমাণ দুৰ্বল আছিল।
- Cramer H, Krucoff C, Dobos G, PLoS One 2013 — যোগৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিকূল ঘটনাৰ 76 টা প্ৰকাশিত ক্ষেত্ৰৰ প্ৰণালীবদ্ধ সমীক্ষা. বলপূৰ্বক উশাহ, শীৰ্ষাসন, সৰ্বাংগাসন আৰু পদ্মাসন আটাইতকৈ বেছিবাৰ উল্লেখ কৰা অনুশীলন আছিল; লেখকসকলে নতুন সাধকক অতি চৰম অনুশীলনৰ পৰা আৰু গ্লুকোমাৰ ৰোগীক উলটা আসনৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। সীমা: কেছ ৰিপৰ্টে দেখুৱায় কি হ’ব পাৰে, কিমান সঘনাই নহয়; অনুশীলন কৰা লাখ লাখ লোকৰ অধিকাংশই এনে ৰিপৰ্টত কেতিয়াও নাহে।
ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত
স্বৰ যোগে মধ্য আৰু আভ্যন্তৰীণ অংগবোৰ সংযুক্ত কৰে: উশাহ পৰ্যবেক্ষণে প্ৰাণ পৰিমাৰ্জিত কৰে, ইন্দ্ৰিয়ৰ অন্তৰ্মুখীতাক সহায় কৰে আৰু মনোযোগ কেতিয়া স্থিৰ হ’বলৈ সাজু সেয়া প্ৰকাশ কৰে। স্বৰ যোগে বহল যোগিক প্ৰক্ৰিয়াক কেনেকৈ সামৰি লয় চাওক.
অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য
কেৱল অষ্টাংগ তালিকা জানিলেই উন্নত প্ৰাণায়াম আৰু কুম্ভক সুৰক্ষিত নহয়। পদ্ধতি আৰু নিষেধসমূহ শিকক।
আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?
পাঠ্যক্ৰমবোৰ সেইসকল লোকৰ বাবে উপযুক্ত যিয়ে অনলাইনেৰে বা ঋষিকেশৰ আশ্ৰমত গুৰুৰ সৈতে স্থিৰ, পদে পদে অনুশীলন বিচাৰে। সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম কোনো বিশেষ স্বাস্থ্য অৱস্থা বা তীব্ৰ সংকটৰ বাবে সঠিক প্ৰথম পদক্ষেপ নহয়; তাৰ বাবে ব্যক্তিজনৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত অনুশীলন লাগে।
পৰৱৰ্তী পঢ়ক: চিত্তবৃত্তি
স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
ইয়াক অষ্টাংগ যোগ কিয় কোৱা হয়?
অষ্টাংগ মানে “আঠটা অংগ”, অষ্ট (আঠ) আৰু অংগ (অংগ)ৰ পৰা। পতঞ্জলিৰ আঠ অংগযুক্ত পথেই মূল অষ্টাংগ যোগ। অষ্টাংগ বিন্যাস নামৰ আধুনিক আসন-ভিত্তিক শৈলীয়ে ইয়াৰ পৰাই নাম লৈছে, কিন্তু মুখ্যতঃ আসন আৰু উশাহৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত, যিটো আঠটাৰ ভিতৰত দুটা।
নতুনকৈ আৰম্ভ কৰাজনে কোনটো অংগৰ পৰা আৰম্ভ কৰা উচিত?
সকলোবোৰ সৰল ৰূপত আৰম্ভ কৰক: যম আৰু নিয়মক দৈনিক সংকল্প হিচাপে ৰাখক, কেইটামান আসন কৰক, কিছু মিনিট লাহে লাহে উশাহ লওক আৰু শান্তভাৱে বহক। নৈতিকতা ভিত্তি, কিন্তু বহাৰ আগতে উত্তীৰ্ণ হ’ব লগা পৰীক্ষা নহয়; অনুশীলন আৰু আচৰণ একেলগে উন্নত হয়।
বাহ্যিক আৰু আভ্যন্তৰীণ অংগবোৰ কি কি?
প্ৰথম পাঁচটা অংগ — যমৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰলৈ — বহিৰংগ, অৰ্থাৎ বাহ্যিক বুলি কোৱা হয়, কাৰণ সেইবোৰে শৰীৰ, উশাহ, ইন্দ্ৰিয় আৰু আচৰণক প্ৰস্তুত কৰে। ধাৰণা, ধ্যান আৰু সমাধি অন্তৰংগ, অৰ্থাৎ আন্তৰিক (যোগসূত্ৰ 3.7)। পতঞ্জলিয়ে কয়, নিৰ্বীজ নিমগ্নতাৰ তুলনাত এইবোৰো বাহ্যিক।
আসন সবাতোকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ নেকি?
আধুনিক যোগ শ্ৰেণীসমূহত আসনে প্ৰায়ে সৰ্বাধিক মনোযোগ পায়, কিন্তু যোগসূত্ৰত ই আঠটা অংগৰ ভিতৰত এটা, যাক এটাই সূত্ৰত স্থিৰ আৰু সুখদায়ক আসন বুলি সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য ধ্যানক সম্ভৱ কৰি তোলা। আসন অনুশীলন মূল্যৱান, আৰু ই সম্পূৰ্ণ পথৰ সেৱা কৰে।
আঠটা অংগ দৈনন্দিন জীৱনৰ সৈতে কেনেকৈ জড়িত?
এইবোৰ জীয়াই থকাৰ এক ধৰণ, কেৱল অনুশীলন কোঠাৰ এটা ক্ৰম নহয়। কামত সত্যনিষ্ঠা, ঘৰত সন্তোষ, যানজটত স্থিৰ উশাহ, পৰ্দাৰ প্ৰতি সংযম আৰু প্ৰতিটো কামত একাগ্ৰ মনোযোগ হৈছে আঠটা অংগৰ দৈনন্দিন ৰূপ। আসনত আৰু জীৱনত অনুশীলনে ইটোৱে সিটোক পুষ্ট কৰে।
স্বৰ যোগে আঠটা অংগক কেনেকৈ সমৰ্থন কৰে?
স্বৰে প্ৰাণায়াম আৰু প্ৰত্যাহাৰৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ কাম কৰে: নাকৰ প্ৰবাহ পৰ্যবেক্ষণে মনোযোগক ভিতৰলৈ আনে আৰু উশাহক স্থিৰ কৰে। ই স্বাধ্যায়, আত্ম-অধ্যয়নকো সমৰ্থন কৰে, কাৰণ উশাহে নিজৰ অৱস্থা সততাৰে দেখুৱায়। উশাহ সন্তুলিত থাকিলে ধাৰণাৰ বাবে বহাটো শাস্ত্ৰীয় স্বৰৰ এটা পৰামৰ্শ।
উৎস
- পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ 2.29–55 আৰু 3.1–3।
- ভগৱদ্গীতা অধ্যায় 6, এক সম্পৰ্কিত কিন্তু একে নহয় এনে ধ্যানৰ কাঠামো হিচাপে।
- যোগসূত্ৰ 2.29 — পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ.
- যোগসূত্ৰ 2.30 — পতঞ্জলি, যোগসূত্ৰ — স্বৰ যোগ পীঠৰ সংস্কৃত-প্ৰধান সংগ্ৰহ.
- Goyal M et al., JAMA Internal Medicine 2014 — মানসিক চাপ আৰু কল্যাণৰ বাবে ধ্যান-কাৰ্যসূচী (প্ৰণালীবদ্ধ পৰ্যালোচনা আৰু মেটা-বিশ্লেষণ, 47 টা পৰীক্ষা, 3,515 জন অংশগ্ৰহণকাৰী).
- Cramer H, Krucoff C, Dobos G, PLoS One 2013 — যোগৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিকূল ঘটনাৰ 76 টা প্ৰকাশিত ক্ষেত্ৰৰ প্ৰণালীবদ্ধ সমীক্ষা.
“যোগৰ আঠ অংগ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক
আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।
স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।
আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক
ৰাজযোগৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।