Meditation

ধ্যানৰ লাভ আৰু ঝুঁকি — প্ৰমাণে কি সমৰ্থন কৰে

ধ্যানৰ লাভ, অধ্যয়নৰ সীমা, প্ৰতিকূল অনুভৱ, জোখিমৰ কাৰক, নিৰাপদ অনুশীলন আৰু ধ্যান কিয় সাৰ্বজনীন নিৰাময় নহয় তাৰ ওপৰত সন্তুলিত প্ৰমাণ।

চমুকৈ

ধ্যানৰ লাভ আৰু ঝুঁকি

ধ্যানে কিছুমান মানুহৰ মনোযোগ, মানসিক চাপ নিয়ন্ত্ৰণ, আবেগিক সচেতনতা আৰু জীৱনৰ গুণমানত সহায় কৰিব পাৰে, বিশেষকৈ নিৰ্দিষ্ট ফলাফলৰ বাবে অধ্যয়ন কৰা গাঁথনিবদ্ধ কাৰ্যসূচীত। প্ৰভাৱ বেলেগ বেলেগ হয়, বহুতো অধ্যয়নৰ পদ্ধতিগত সীমা আছে, আৰু মাইণ্ডফুলনেছ কাৰ্যসূচীৰ ফলাফলে প্ৰতিটো ধ্যান-পদ্ধতি প্ৰমাণ নকৰে। উদ্বেগ, হতাশা, জ্ঞানীয় ব্যাঘাত আৰু বোধৰ পৰিৱৰ্তনকে ধৰি প্ৰতিকূল অভিজ্ঞতাও জনোৱা হৈছে। সন্তুলিত সিদ্ধান্ত “ধ্যানে সকলো সুস্থ কৰে” বা “ধ্যান বিপজ্জনক” নহয়, বৰং উপযুক্ত পদ্ধতি, মাত্ৰা, আগতীয়া পৰীক্ষা আৰু সহায়।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

ধ্যানৰ বৈজ্ঞানিকভাৱে প্ৰমাণিত উপকাৰিতাবোৰ কি কি?

ধ্যানৰ আটাইতকৈ ভালদৰে সমৰ্থিত সুফল হ'ল 47টা পৰীক্ষণৰ এক পৰ্যালোচনাৰ পৰা উদ্বেগ, হতাশা আৰু বিষত মধ্যম হ্ৰাস, মানসিক চাপ আৰু জীৱনৰ মানৰ বাবে সৰু সুফলৰ সৈতে। টোপনি, মনোযোগ আৰু ওজনৰ বাবে প্ৰমাণ দুৰ্বল। প্ৰভাৱবোৰ আন সক্ৰিয় চিকিৎসাৰ দৰে; ধ্যানে এক কম খৰচীয়া, নিজে নিৰ্দেশিত বিকল্প যোগ কৰে।

ধ্যানৰ পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়া কি কি?

সমীক্ষাত জনোৱা ধ্যানৰ পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়াৰ ভিতৰত উদ্বেগ, নিম্ন মনোভাৱ, অস্বাভাৱিক অনুভূতি, টোপনিত ব্যাঘাত আৰু কেতিয়াবা অধিক গুৰুতৰ অৱস্থা অন্তৰ্ভুক্ত, প্ৰায়ে তীব্ৰ বা দীঘলীয়া অনুশীলনত। এখন ডাঙৰ সমীক্ষাত মুঠ প্ৰায় 8% অংশগ্ৰহণকাৰীৰ প্ৰতিকূল ঘটনা পোৱা গৈছিল। কোমল পদ্ধতি, চুটি ছেছন আৰু নিৰ্দেশনাই এই বিপদ কমায়।

ধ্যান সকলোৰে বাবে সুৰক্ষিত নেকি?

কোমলভাৱে অনুশীলন কৰিলে ধ্যান অধিকাংশ লোকৰ বাবে নিৰাপদ। বৰ্তমানৰ মনোবিকাৰ, উন্মাদনা, গুৰুতৰ হতাশা বা নীৰৱতাত বেয়া হোৱা আঘাত থকা লোকক খাপ খুৱোৱা পদ্ধতি — লৰচৰ, জপ, চকু মেলি মনোযোগ — আৰু ঘনিষ্ঠ ব্যক্তিগত নিৰ্দেশনা লাগে। গভীৰ ৰিট্ৰিটত যোৱাৰ আগত স্থিৰ দৈনিক অনুশীলন আৰু পৰীক্ষণৰ সৈতে আগবাঢ়িব লাগে।

ধ্যানৰ লাভ দেখা পাবলৈ কিমান সময় লাগে?

বহুতো মানুহে দৈনিক অনুশীলনৰ কেইসপ্তাহমানৰ ভিতৰতে শান্ত মনোভাব আৰু ভাল মনোযোগ লক্ষ্য কৰে; গৱেষণা কাৰ্যসূচী সাধাৰণতে আঠসপ্তাহীয়া হয়। গভীৰ লাভ — মানসিক চাপত স্থিৰতা, অন্তৰ্দৃষ্টি, পুৰণি প্ৰতিক্ৰিয়াৰ পৰা মুক্তি — মাহ আৰু বছৰৰ ভিতৰত বাঢ়ে। নিয়মিত চুটি অনুশীলনে মাজে মাজে কৰা দীঘলীয়া ছেছনতকৈ বেছি দিয়ে।

“ধ্যানৰ উপকাৰ আৰু বিপদ” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

শাস্ত্ৰই কি কয়

स तु दीर्घकालनैरन्तर्यसत्कारासेवितो दृढभूमिः।

sa tu dīrghakālanairantaryasatkārāsevito dṛḍhabhūmiḥ

অৰ্থ: দীঘলীয়া সময়, বাধাবিহীনকৈ, আৰু আন্তৰিক ভক্তিৰে অনুশীলন কৰিলে সাধনাই দৃঢ় ভেটি লাভ কৰে।

— যোগসূত্ৰ 1.14

পাৰম্পৰিক লাভ নিৰন্তৰ অনুশীলনৰ সৈতে জড়িত, কোনো এটা প্ৰভাৱশালী ছেছনৰ সৈতে নহয়। আধুনিক পৰীক্ষাসমূহতো ফলাফল ব্যাখ্যা কৰাৰ আগতে এটা সংজ্ঞায়িত কাৰ্যসূচী, সময়সীমা, তুলনা আৰু ফলাফলৰ প্ৰয়োজন।

दुःखदौर्मनस्याङ्गमेजयत्वश्वासप्रश्वासाः विक्षेपसहभुवः।

duḥkhadaurmanasyāṅgamejayatvaśvāsapraśvāsāḥ vikṣepasahabhuvaḥ

অৰ্থ: দুখ, নিৰাশা, শৰীৰৰ কঁপনি আৰু অনিয়মিত উশাহ-প্ৰশ্বাস বিক্ষেপৰ সৈতে থাকে।

— যোগসূত্ৰ 1.31

গ্ৰন্থখনে প্ৰতিটো অনুশীলনৰ অভিজ্ঞতা সুখদ বুলি ভাব নকৰে। ক্লেশ আৰু অনিয়মীয়া উশাহে মনোযোগ পাব লাগে, আনহাতে গৱেষণাই নিৰ্দিষ্ট গোটবোৰক সংজ্ঞায়িত কাৰ্যসূচীয়ে কিমান সঘনাই সহায় কৰে বা অস্থিৰ কৰে সেইটো অনুমান কৰাত সহায় কৰে।

লাভৰ দাবী কেনেকৈ পঢ়িব

সোধক যে কোনটো অনুশীলন, কিমান ঘনাই, কাৰ তুলনাত, কোন জনগোষ্ঠীত, কোনটো ফলাফলৰ বাবে আৰু কিমান সময়লৈ কৰা হৈছিল। “উন্নতিৰ সৈতে জড়িত” মানে “ৰোগ ভাল কৰে” নহয়, আৰু গোটৰ গড়ে প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ সঁহাৰিৰ পূৰ্বানুমান নিদিয়ে।

পাৰম্পৰিক লাভ আৰু চিকিৎসাগত ফল বেলেগ

স্পষ্টতা, অনাসক্তি আৰু মুক্তি পৰম্পৰাগত লক্ষ্য। লক্ষণৰ স্ক'ৰ, ৰক্তচাপ বা পুনৰাবৰ্তন গৱেষণাৰ ফলাফল। প্ৰতিটোৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিব পাৰি, কিন্তু এটাক আনটোৰ স্বয়ংক্ৰিয় প্ৰমাণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়।

স্বৰ আৰু উশাহৰ প্ৰমাণ

শ্বসন গৱেষণাই নিৰাপদ গতি আৰু মানসিক চাপ সম্পৰ্কীয় দাবীৰ বিষয়ে তথ্য দিব পাৰে। ই সকলো সূক্ষ্ম-শৰীৰ বা কৰ্ম শিক্ষা প্ৰমাণ নকৰে; সেইবোৰ পাঠভিত্তিক আৰু অভিজ্ঞতাভিত্তিক দাবী হৈ থাকে।

গৱেষণাই দায়িত্বশীলভাৱে আমাক কি ক'ব পাৰে

পৰীক্ষাবোৰে উদ্বেগৰ স্ক'ৰ, বিষৰ হস্তক্ষেপ, পুনৰাবৃত্তি বা জীৱনৰ মানৰ দৰে ফলাফলৰ বাবে সংজ্ঞায়িত কাৰ্যসূচীবোৰ তুলনা কৰিব পাৰে। সেইবোৰে নিৰ্দিষ্ট পৰিস্থিতিত গোটৰ গড়ৰ বিষয়ে কয়; ধ্যান বুলি কোৱা প্ৰতিটো অনুশীলনকে একেই হস্তক্ষেপ কৰি তুলিব নোৱাৰে। সময়সীমা, শিক্ষক, তুলনামূলক গোট, অংশগ্ৰহণকাৰী বাছনি আৰু প্ৰতিকূল ঘটনাৰ প্ৰতিবেদন—সকলোৱে ফলাফলক প্ৰভাৱিত কৰে।

যোগে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সুবিধা কিয় বজাই ৰাখে

ধ্যান আক্ৰমণাত্মক নহয়, শিকাৰ পিছত সস্তীয়া আৰু সময়সীমা, আসন আৰু বিষয়ত সলনি কৰিব পৰা। ই ঔষধৰ বোজা নবঢ়াকৈ আন যত্নৰ লগত চলিব পাৰে। সেই সুবিধা বাস্তৱ, কিন্তু ই শুদ্ধ নিৰ্দেশনাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে: অন্তৰ্মুখী নীৰৱতাই এজনক সহায় কৰিব পাৰে আৰু আনজনক অস্থিৰ কৰিব পাৰে, আনহাতে গতি, জপ বা বাহ্যিক মনোযোগ অধিক সুৰক্ষিত হ’ব পাৰে।

পাৰম্পৰিক লাভৰ পৰীক্ষা জীৱনতেই হয়

গ্ৰন্থসমূহে স্থিৰতা, বিবেক, অনাসক্তি, কৰুণা আৰু ক্লেশমুক্তিক মূল্য দিয়ে। এইবোৰ লক্ষণৰ প্ৰশ্নাৱলীয়ে সম্পূৰ্ণৰূপে ধৰিব নোৱাৰে। গতিকে এক সম্পূৰ্ণ মূল্যায়নে গৱেষণাৰ ফলাফল, সাধকৰ জীৱন্ত অভিজ্ঞতা আৰু পৰম্পৰাই স্বীকৃতি দিয়া নৈতিক ৰূপান্তৰ—তিনিওটাকে শুনে।

মনোযোগ আৰু আৱেগিক নিয়ন্ত্ৰণ

নিয়মিত অনুশীলনে, বিশেষকৈ দক্ষ নিৰ্দেশনাৰ সৈতে গঠনমূলক কাৰ্যসূচীত, প্ৰতিক্ৰিয়াৰ আগতে বিক্ষিপ্ততা আৰু আৱেগ লক্ষ্য কৰাৰ সামৰ্থ্য বঢ়াব পাৰে। লাভৰ আকাৰ আৰু স্থায়িত্ব সলনি হয়। “ধ্যানে মস্তিষ্কৰ উন্নতি কৰে” কথাষাৰ উপযোগী হ'বলৈ অতি অস্পষ্ট: পদ্ধতি, জনগোষ্ঠী, মাপ আৰু তুলনা উল্লেখ কৰিব লাগিব। পৰীক্ষাগাৰৰ পৰিৱৰ্তন স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে প্ৰজ্ঞা, মুক্তি বা উন্নত আচৰণৰ প্ৰমাণ নহয়।

বিষ, টোপনি আৰু দীৰ্ঘকালীন ৰোগ

ধ্যানে কিছুমান মানুহক বিষ, মানসিক চাপ বা অনিদ্ৰাৰ সৈতে নিজৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰাত সহায় কৰিব পাৰে আৰু চিকিৎসাগত যত্নৰ সম্পূৰক হ’ব পাৰে। ইয়াৰ অৰ্থ মূল অৱস্থাটো নোহোৱা হৈ গৈছে বুলি নহয়। বিষৰ হস্তক্ষেপত হোৱা উন্নতি কলা মেৰামতিতকৈ বেলেগ; ভাল সামৰণি আৰোগ্যতকৈ বেলেগ। সাধকে উপযুক্ত মূল্যায়ন আৰু চিকিৎসা অব্যাহত ৰাখি লক্ষ্য কৰা উচিত যে চিন্তনমূলক পদ্ধতিয়ে ক্লান্তি, উদ্বেগ বা টোপনি বেয়া নকৰাকৈ অৰ্থপূৰ্ণ লাভ দিয়েনে নাই।

একেটা কাৰ্যসূচীয়ে বেলেগ বেলেগ ফলাফল কিয় দিয়ে

জীৱবিজ্ঞান, আঘাতৰ ইতিহাস, প্ৰত্যাশা, শিক্ষকৰ সৈতে সম্পৰ্ক, ঔষধ, সামাজিক সমৰ্থন আৰু অন্তৰ্মুখী মনোযোগৰ ক্ষমতাত মানুহ পৃথক। এজন অংশগ্ৰহণকাৰী অধিক শান্ত হ’ব পাৰে, আন এজনে সামান্য পৰিৱৰ্তন অনুভৱ কৰিব পাৰে আৰু আন এজন অস্থিৰ হ’ব পাৰে। এই বৈচিত্ৰ্য কেৱল যোগ বা চিকিৎসাৰ বৈশিষ্ট্য নহয়। ই সুচিন্তিত পছন্দ, নিৰীক্ষণ আৰু ব্যক্তিগত সমন্বয়ৰ কাৰণ, আৰু গড় অধ্যয়ন-ফলাফলক সৰ্বজনীন প্ৰতিশ্ৰুতি ৰূপে প্ৰচাৰ নকৰাৰ কাৰণ।

প্ৰতিকূল অনুভৱৰ বিষয়েও লাভৰ দৰে একেই সততা প্ৰয়োজন

গৱেষণা আৰু সাধকৰ বিৱৰণত উদ্বেগ, বিষণ্ণ মনৰ অৱস্থা, অনিচ্ছাকৃত স্মৃতি, জ্ঞানগত বিঘিনি, উপলব্ধিৰ পৰিৱৰ্তন আৰু কাৰ্যক্ষমতাৰ হ্ৰাস অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান অনুভৱ অস্থায়ী আৰু সামলাব পৰা; আন কিছুমানত বন্ধ কৰা আৰু যত্ন লোৱাৰ প্ৰয়োজন। এইটো স্বীকাৰ কৰিলে পৰম্পৰা দুৰ্বল নহয়। সৎভাৱে প্ৰতিকূল ঘটনাৰ বিৱৰণ দিলে পদ্ধতি, মাত্ৰা আৰু পৰীক্ষা উন্নত কৰিব পাৰি আৰু কেৱল শিক্ষক বা ব্যৱসায় ৰক্ষা কৰিবলৈ ক্ষতিক শুদ্ধি নাম দিয়াটো ৰোধ কৰে।

অনাক্ৰমণাত্মক মানে বিপদহীন নহয়

ধ্যানে শৰীৰৰ কলা নেকাটে আৰু শৰীৰত ঔষধ যোগ নকৰে, যিটো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱহাৰিক সুবিধা। তথাপি দীঘলীয়া নীৰৱতা, টোপনি কমোৱা, উপবাস, সামাজিক বিচ্ছিন্নতা আৰু তীব্ৰ অন্তৰ্মুখী মনোযোগে দুৰ্বল ব্যক্তিৰ অৱস্থা সলনি কৰিব পাৰে। আটাইতকৈ সুৰক্ষিত তুলনা “প্ৰাকৃতিক ভাল, চিকিৎসা বেয়া” নহয়, বৰং কোনটো হস্তক্ষেপ নিৰ্দেশিত, ইয়াৰ ঝুঁকি কি আৰু ব্যক্তিজনৰ সঁহাৰি কেনেকুৱা। যোগে যত্নৰ লগত চলিব পাৰে, প্ৰতিটো আন ব্যৱস্থাৰ ঠাই ল’বলৈ দাবী নকৰাকৈ।

প্ৰমাণ, শাস্ত্ৰ আৰু অনুভৱে বেলেগ বেলেগ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে

এটা চিকিৎসা-পৰীক্ষাই সোধে যে কোনো নিৰ্ধাৰিত কাৰ্যসূচীয়ে এটা গোটত জোখা ফলাফল সলনি কৰেনে। এখন শাস্ত্ৰই কোনো পৰম্পৰাৰ ভিতৰত উদ্দেশ্য, পদ্ধতি আৰু বাস্তৱতাৰ ব্যাখ্যা কৰে। ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাই এজন সাধকৰ লগত কি ঘটিছিল সেয়া দেখুৱায়। ইহঁতৰ কোনোৱেই আনৰ ৰূপ ধৰিব নালাগে। যেতিয়া ইহঁত পৰস্পৰ মিলি যায়, বিশ্বাস বাঢ়িব পাৰে; যেতিয়া বেলেগ হয়, তেতিয়া মতভেদ আগৰ অনুসন্ধানৰ ক্ষেত্ৰ হয়, গঢ়ি লোৱা নিশ্চয়তাৰ অজুহাত নহয়।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

সৎ বিৱৰণত লাভ আৰু ঝুঁকি একেলগে আহে। এই দুটা প্ৰণালীবদ্ধ পৰ্যালোচনা প্ৰতিটো পক্ষত আটাইতকৈ বেছি উদ্ধৃত হোৱাবোৰৰ ভিতৰত।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ অনুশীলনে উশাহৰ গুণ, টোপনি আৰু পিছৰ প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে মাত্ৰা দৃশ্যমান কৰে। নিয়ন্ত্ৰণৰ আগতে পৰ্যবেক্ষণ; যদি অনুশীলনে উশাহ বিঘ্নিত কৰে বা দৈনন্দিন কাৰ্যক্ষমতা বেয়া কৰে, তেন্তে পদ্ধতি সলনি কৰা হয়। যোগ, উশাহ আৰু গৱেষণা কেনেকৈ লগ হয় পঢ়ক.

স্বৰ যোগৰ ভেটিৰ অধ্যয়ন কৰক আৰু চাওক উশাহ-পৰ্যবেক্ষণে এই বিষয়টোক দৈনন্দিন অনুশীলনৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত কৰে।

অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য

তীব্ৰ উন্মাদনা বা মনোবিকাৰ, গুৰুতৰ বিচ্ছিন্নতা, আত্মহত্যাৰ সংকট, নিয়ন্ত্ৰণহীন আতংক বা অস্থিৰ কৰা আঘাতজনিত প্ৰতিক্ৰিয়া থকা লোকক তত্ত্বাৱধানবিহীন তীব্ৰ ধ্যানলৈ ঠেলি নিদিব। প্ৰথমে উপযুক্ত চিকিৎসাগত যত্ন।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

এক পৰামৰ্শ সেইসকলৰ বাবে উপযুক্ত যিয়ে নিজৰ অনুশীলন, শিক্ষক বা পথৰ ব্যক্তিগত মূল্যাংকন বিচাৰে, অনলাইনত বা আশ্ৰমত। ই জৰুৰীকালীন সেৱা নহয়; যদি জীৱন তৎক্ষণাত সংকটত থাকে, জৰুৰীকালীন সেৱা বা Tele-MANAS (14416) ৰ সৈতে যোগাযোগ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

ধ্যানে দীৰ্ঘস্থায়ী ৰোগ ভাল কৰিব পাৰেনে?

ই নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগত মোকাবিলা কৰাত বা কিছুমান লক্ষণত সহায় কৰিব পাৰে, কিন্তু ইয়াক প্ৰতিকাৰ বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া বা চিকিৎসা বন্ধ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়। প্ৰমাণৰ ব্যাখ্যা কৰাৰ আগতে অনুশীলন, অৱস্থা, তুলনা আৰু ফলাফল সংজ্ঞায়িত কৰক, আৰু কোনো আধ্যাত্মিক বা গৱেষণামূলক দাবী সৰ্বজনীন যেন লাগে কেৱল সেইকাৰণেই কেতিয়াও ঔষধ সলনি নকৰিব।

ধ্যানৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ বিৰল নেকি?

পদ্ধতি আৰু অধ্যয়নৰ গঠন অনুসৰি অনুমান বহুত সলনি হয়। গড় কাৰ্যসূচী সাধাৰণতে সহনীয় হ’লেও যিকোনো অবিৰাম অস্থিৰতা গুৰুত্বপূৰ্ণ। মন্ত্ৰ, ৰিট্ৰিট আৰু চমু মাইণ্ডফুলনেছ পাঠ্যক্ৰমৰ মাজত এটা শতাংশই বিপদ ধৰিব নোৱাৰে; পদ্ধতি, বাছনি, শিক্ষকৰ দক্ষতা আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীৰ ইতিহাসে সঁহাৰিক বাস্তৱিকতে সলনি কৰে।

ধ্যান ঔষধতকৈ অধিক সুৰক্ষিত নেকি?

ধ্যান সাধাৰণতে আক্ৰমণাত্মক নহয় আৰু ইয়াৰ প্ৰত্যক্ষ জৈৱিক পাৰ্শ্বপ্ৰতিক্ৰিয়া কম, কিন্তু ই ঝুঁকিমুক্ত বা স্বয়ংক্ৰিয় বিকল্প নহয়। শুদ্ধ তুলনা অৱস্থা, গুৰুত্ব আৰু ব্যক্তিগত সঁহাৰিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ঔষধ নিৰ্দেশনা আৰু জৈৱিক গঠন অনুসৰি জীৱন-ৰক্ষাকাৰী বা ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে, ঠিক যেনেকৈ ধ্যান পদ্ধতি আৰু ব্যক্তি অনুসৰি সহায়ক বা অস্থিৰকাৰী হ’ব পাৰে; তুলনা অৱস্থা-বিশেষ হ’ব লাগিব।

ধ্যানৰ অধ্যয়নবোৰৰ সিদ্ধান্ত কিয় বেলেগ বেলেগ হয়?

এইবোৰে বেলেগ বেলেগ পদ্ধতি, জনগোষ্ঠী, শিক্ষক, সময়সীমা, ফলাফল আৰু তুলনাৰ গোটৰ অধ্যয়ন কৰে। গড়ে ব্যক্তিগত ভিন্নতাও লুকুৱাই ৰাখে। গৱেষণাও পক্ষপাত, অনুসৰণ আৰু প্ৰতিকূল ঘটনাৰ প্ৰতিবেদনত বেলেগ বেলেগ; দৃশ্যত পৰস্পৰবিৰোধী ফলাফলে বেলেগ বেলেগ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰে, কোনো এটা পক্ষ অসৎ বুলি প্ৰমাণ নকৰাকৈ।

ধ্যানে ৰক্তচাপ কমাব পাৰেনে?

কিছুমান কাৰ্যসূচীয়ে কিছুমান অংশগ্ৰহণকাৰীৰ বাবে সামান্য লাভ দেখুৱায়, কিন্তু সঁহাৰি বেলেগ বেলেগ আৰু চিকিৎসা কৰা চিকিৎসকৰ অবিহনে নিৰ্ধাৰিত চিকিৎসা বন্ধ কৰিবলৈ ধ্যান ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়। ৰক্তচাপ ঠিকমতে জোখক আৰু চিকিৎসাজনিত নিৰীক্ষণ অব্যাহত ৰাখক; ধ্যানে চিকিৎসা-পৰিকল্পনাৰ পৰিপূৰক হ'ব পাৰে, বিপজ্জনক পঠন বা লক্ষণ উপেক্ষা কৰাৰ অজুহাত নোহোৱাকৈ।

ধ্যানে উদ্বেগ বঢ়াব পাৰেনে?

হয়, কিছুমান মানুহৰ বাবে, বিশেষকৈ যেতিয়া অন্তৰ্মুখী মনোযোগ, শ্বাসত আবদ্ধ হৈ থকা বা দীৰ্ঘ ছেছনে আতংক বা আঘাতজনিত প্ৰতিক্ৰিয়া বঢ়াই তোলে। চকু মেলি স্থিৰ হোৱা, লৰচৰ কৰা, চুটি অনুশীলন বা স্থগিত ৰখা অধিক সুৰক্ষিত হ'ব পাৰে। আঘাত বা আতংক থকা ব্যক্তিয়ে চকু মুদি শৰীৰ-স্কেন কৰাৰ সলনি লৰচৰ, বাহ্যিক ধ্বনি আৰু বিকল্প বাছনিৰ পৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে, তাৰ পিছত স্থিৰতা বঢ়াৰ লগে লগে অন্তৰ্মুখী অনুশীলন বঢ়াব পাৰে।

ধ্যান বিজ্ঞানসন্মতভাৱে প্ৰমাণিত নেকি?

বিশেষ কাৰ্যসূচীৰ বিশেষ ফলাফলৰ প্ৰমাণ বেলেগ বেলেগ নিশ্চয়তাৰ সৈতে আছে। এই বাক্যাংশে প্ৰতিটো পদ্ধতি, আধ্যাত্মিক দাবী বা প্ৰতিকাৰৰ প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰমাণিত নকৰে। এটা ভালদৰে সমৰ্থিত সিদ্ধান্ত অধ্যয়ন কৰা কাৰ্যসূচী আৰু জনসংখ্যাৰ; ৰহস্যময় অৰ্থ, মুক্তি আৰু ধ্যানৰ প্ৰতিটো আন শৈলীৰ নিজৰ ধৰণৰ প্ৰমাণ আৰু অনুসন্ধান প্ৰয়োজন।

ধ্যানে সহায় কৰিছে নে নাই সেয়া মই কেনেকৈ নথিভুক্ত কৰিম?

সময়ৰ লগে লগে টোপনি, মেজাজ, মনোযোগ, সম্পৰ্ক, লক্ষণ আৰু দৈনন্দিন কাম-কাজ লক্ষ্য কৰক। প্ৰতিকূল প্ৰভাৱক লাভৰ দৰে গুৰুত্বসহকাৰে লিখি ৰাখক আৰু উপযুক্ত শিক্ষক বা চিকিৎসকৰ সৈতে নমুনাটো পুনৰীক্ষণ কৰক। সাধাৰণ কাম-কাজৰ ক্ষমতা আৰু, উপযুক্ত হ'লে, বিশ্বাসী মানুহৰ মতামত অন্তৰ্ভুক্ত কৰক; আধ্যাত্মিক উত্তেজনা লাভদায়ক যেন লাগিব পাৰে, অথচ টোপনি, বিবেচনা বা সম্পৰ্কৰ অৱনতি ঘটি থাকিব পাৰে।

উৎস

“ধ্যানৰ উপকাৰ আৰু বিপদ” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক

ধ্যানৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।