Meditation

পতঞ্জলি ধ্যান — অভ্যাস, বাধা আৰু সমাধি

পতঞ্জলি ধ্যানৰ ব্যাখ্যা চিত্ত-বৃত্তি, অভ্যাস, বৈৰাগ্য, বাধা, আঠটা অংগ, ধাৰণা, ধ্যান, সমাধি আৰু সংযমৰ জৰিয়তে প্ৰসংগসহ।

চমুকৈ

পতঞ্জলি ধ্যান

পতঞ্জলিয়ে ধ্যানক এক বিচ্ছিন্ন শিথিলীকৰণ অনুশীলন হিচাপে উপস্থাপন নকৰে। যোগসূত্ৰ চিত্ত-বৃত্তিৰ নিৰোধৰ পৰা আৰম্ভ হয়, নিৰন্তৰ অনুশীলনক অনাসক্তিৰ সৈতে যুগ্ম কৰে, বাধা আৰু ক্লেশৰ বিশ্লেষণ কৰে, আৰু নৈতিকতা, আসন, শ্বাস আৰু ইন্দ্ৰিয়-সংযমৰ পিছত ধ্যান ৰাখে। 3.1–3.3 ত, ধাৰণাই মনোযোগ স্থিৰ কৰে, ধ্যানে জ্ঞানৰ এক প্ৰৱাহ বজাই ৰাখে, আৰু সমাধি হ'ল তন্ময়তা য'ত কেৱল বিষয়টোৱেই উজ্জ্বল হয়।

সোনকালে উত্তৰ

সাধাৰণ প্ৰশ্নৰ পোনপটীয়া উত্তৰ

ধ্যানৰ বিষয়ে পতঞ্জলিয়ে কি কয়?

পতঞ্জলিয়ে যোগসূত্ৰ 3.2 ত ধ্যানক (dhyāna) এটা বিষয়ৰ ওপৰত মনোযোগৰ অবিচ্ছিন্ন প্ৰৱাহ বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে, যি ধাৰণাৰ (3.1) পিছত আহে আৰু তন্ময়তাৰ (3.3) ফালে লৈ যায়। তেওঁ ইয়াক আঠটা অংগৰ ভিতৰত ৰাখিছে, নৈতিকতা, আসন, শ্বাস আৰু ইন্দ্ৰিয়-সংযমৰ পিছত, আৰু উপায় দিছে: অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য (1.12)।

যোগৰ আঠটা অংগ কি কি?

পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰ 2.29 ত যোগৰ আঠটা অংগ হ’ল যম (সংযম), নিয়ম (পালনীয় নিয়ম), আসন (শাৰীৰিক ভংগী), প্ৰাণায়াম (উশাহ নিয়ন্ত্ৰণ), প্ৰত্যাহাৰ (ইন্দ্ৰিয়সমূহক বিষয়ৰ পৰা প্ৰত্যাহাৰ), ধাৰণা (একাগ্ৰতা), ধ্যান আৰু সমাধি (নিমগ্নতা)। প্ৰথম পাঁচটাই শৰীৰ, উশাহ আৰু ইন্দ্ৰিয়ক প্ৰস্তুত কৰে; শেষৰ তিনিটা এটা বিষয়ত একেলগে অনুশীলন কৰিলে সংযম গঠন হয়, যিটো আন্তৰিক অনুশাসন।

চিত্ত-বৃত্তি-নিৰোধ কি?

চিত্তবৃত্তিনিৰোধ, যোগসূত্ৰ 1.2 ৰ পৰা, পতঞ্জলিৰ যোগৰ সংজ্ঞা: মন-ক্ষেত্ৰ (চিত্ত) ৰ বৃত্তিসমূহৰ নিৰোধ। ইয়াৰ অৰ্থ চিন্তা নষ্ট কৰা নহয়, বৰঞ্চ তাৰ দ্বাৰা চালিত নোহোৱাৰ স্বাধীনতা, যাতে 1.3 য়ে কোৱাৰ দৰে দ্ৰষ্টা নিজৰ স্বৰূপত স্থিত হ’ব পাৰে।

অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য কি?

অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য যোগসূত্ৰ 1.12 ত যোগৰ দুটা উপায়। অভ্যাস হ’ল স্থিৰ সাধনা, যি দীঘলীয়া, অবিচ্ছিন্ন আৰু শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ হ’লে দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত হয় (1.14)। বৈৰাগ্য হ’ল বিৰক্তি, অৰ্থাৎ দেখা বা শুনা বিষয়ৰ প্ৰতি তৃষ্ণাৰ পৰা মুক্তি। অভ্যাসে দিশ দিয়ে; বৈৰাগ্যই সেই টান আঁতৰায় যিয়ে ইয়াক ছিন্নভিন্ন কৰে।

“পতঞ্জলি ধ্যান” সম্পৰ্কে এতিয়াও প্ৰশ্ন আছে নেকি? নিজৰ ভাষাত সোধক; পীঠৰ এজন শিক্ষকে উত্তৰ দিয়ে।

পীঠলৈ WhatsApp কৰক

শাস্ত্ৰই কি কয়

योगश्चित्तवृत्तिनिरोधः।

yogaścittavṛttinirodhaḥ

অৰ্থ: যোগ হ’ল মনৰ বৃত্তিসমূহৰ নিৰোধ।

— যোগসূত্ৰ 1.2

এই মৌলিক সংজ্ঞাই ধ্যানক চিত্ত বুজি পোৱা আৰু ইয়াৰ গতিবোৰ শান্ত কৰাৰ এক সম্পূৰ্ণ অনুশাসনৰ ভিতৰত স্থাপন কৰে; ই এটা মেজাজ সৃষ্টি কৰাৰ বিচ্ছিন্ন পদ্ধতি নহয়।

तत्र प्रत्ययैकतानता ध्यानम्।

tatra pratyayaikatānatā dhyānam

অৰ্থ: ধ্যান হ’ল সেই বিষয়ৰ ফালে মনোযোগৰ অবিচ্ছিন্ন প্ৰবাহ।

— যোগসূত্ৰ 3.2

পতঞ্জলিয়ে পিছত ধ্যানৰ পৰ্যায়ক ঠিক জ্ঞানৰ নিৰন্তৰতা হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰিছে। দুয়োটা সূত্ৰ একেলগে পঢ়িলে যোগৰ বহল লক্ষ্য মনোযোগৰ পৰ্যবেক্ষণযোগ্য বিকাশৰ সৈতে সংযুক্ত হয়।

অনুশীলন আৰু অনাসক্তি

অভ্যাস হ’ল স্থিৰতাৰ ফালে প্ৰচেষ্টা, যি দীঘলীয়া, অবিচ্ছিন্ন আৰু শ্ৰদ্ধাপূৰ্ণ অনুশীলনৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত হয় (1.13–14)। বৈৰাগ্য হ’ল দেখা বা শুনা বিষয়ৰ প্ৰতি তৃষ্ণাৰ পৰা মুক্তি (1.15)। অনাসক্তিবিহীন পদ্ধতি সহজেই অনুভৱৰ পিছত দৌৰাত পৰিণত হয়।

বাধা আৰু সিহঁতৰ সংগীসকল

সূত্ৰ 1.30 ত ৰোগ, জড়তা, সংশয়, অসাৱধানতা, আলস্য, অতিভোগ, ভ্ৰান্ত দৰ্শন, কোনো অৱস্থা লাভ কৰিব নোৱাৰা আৰু অস্থিৰতাৰ নাম আছে। গ্ৰন্থখনে আত্ম-নিন্দাৰে নহয়, একাগ্ৰ অনুশীলন আৰু কেইবাটাও স্থিৰকাৰী ধ্যানেৰে উত্তৰ দিয়ে।

বাহ্যিক অংগৰ পৰা আন্তৰিক অংগলৈ

আঠটা অংগই এক সুসংগত পৰিৱেশ তন্ত্ৰ গঠন কৰে। অন্তিম তিনিটা পূৰ্বৰ অংগবোৰৰ তুলনাত “আভ্যন্তৰীণ”, তথাপি গ্ৰন্থৰ নিজৰ স্তৰবিন্যাসত সংযমো বীজবিহীন নিমগ্নতাৰ তুলনাত প্ৰস্তুতিমূলকেই।

পতঞ্জলিয়ে অনুশীলনৰ এক সম্পূৰ্ণ মনোবিজ্ঞান প্ৰদান কৰে

যোগসূত্ৰ চিত্তৰ গতিৰে আৰম্ভ হয়, তাৰ পিছত অভ্যাস আৰু অনাসক্তি, বাধা, ক্লেশ, নৈতিক ভেটি, দেহগত অনুশাসন আৰু আভ্যন্তৰীণ অংগবোৰ বুজায়। ধ্যানৰ অৰ্থ এই সমগ্ৰ স্থাপত্যৰ ভিতৰতহে ওলায়। আচৰণ আৰু ক্লেশ উপেক্ষা কৰি এটা একাগ্ৰতাৰ পদ্ধতি আঁতৰাই লোৱাই কৌশলটো অসম্পূৰ্ণ কৰি পেলায়।

বিক্ষিপ্ত মনৰ পৰা সংযমলৈ

ধাৰণাই এটা ক্ষেত্ৰ বাছি ধৰি ৰাখে; ধ্যান অবিচ্ছিন্ন নিৰন্তৰতা; সমাধি লীনতা। ইয়াৰ সমন্বিত প্ৰয়োগেই সংযম। এইবোৰ কাৰ্যগত পাৰ্থক্য যিবোৰ সাধকে অনুসন্ধান কৰিব পাৰে, কেৱল মুখস্থ কৰিবলগীয়া দাৰ্শনিক লেবেল নহয়।

ঈশ্বৰৰ ভূমিকা আৰু স্বাধীনতা

পতঞ্জলিয়ে ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানক এক শক্তিশালী অভিমুখিতা হিচাপে আগবঢ়ায়, লগতে অনুশাসিত অভ্যাস, বিবেক আৰু বহুতো আধাৰো উপস্থাপন কৰে। ভাষ্য-পৰম্পৰাত গুৰুত্বৰ ক্ষেত্ৰত পাৰ্থক্য আছে। গভীৰ অধ্যয়নে সংস্কৃত সূত্ৰ, ভাষ্য আৰু জীৱন্ত পদ্ধতিক সংলাপত ৰাখে।

যোগৰ আৰম্ভণি সমস্যাটো সঠিককৈ সংজ্ঞায়িত কৰাৰ পৰা হয়

যোগসূত্ৰ 1.2ই চিত্তবৃত্তিনিৰোধৰ জৰিয়তে যোগৰ বৰ্ণনা কৰে, যাৰ পাছত দ্ৰষ্টা নিজৰ স্বৰূপত স্থিত হয়। এই সূত্ৰই নকয় যে মস্তিষ্ক বন্ধ হ'ব লাগে বা উপযোগী চিন্তা বেয়া। ই মন-ক্ষেত্ৰৰ গতিবোৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰাটোক কেন্দ্ৰীয় সমস্যা বুলি চিনাক্ত কৰে। ধ্যান সেই পথৰ অন্তৰ্গত যিয়ে প্ৰথমে সেই গতিবোৰ, সিহঁতৰ কাৰণ আৰু সিহঁতক শান্ত আৰু স্বচ্ছ কৰা উপায়বোৰ শিকে।

অভ্যাস আৰু বৈৰাগ্য হ’ল দুটা ভেটি

অভ্যাস হ’ল স্থিৰতাৰ ফালে অবিৰত প্ৰচেষ্টা; বৈৰাগ্য হ’ল দেখা আৰু শুনা বিষয়ৰ প্ৰতি তৃষ্ণাৰ পৰা মুক্তি। অনাসক্তিবিহীন অভ্যাস কৃতিত্ব আৰু টানাটানিলৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। অভ্যাসবিহীন অনাসক্তি নিষ্ক্ৰিয়তালৈ পৰিণত হ’ব পাৰে। দুয়োটাই একেলগে বুজাই দিয়ে কিয় ধ্যান বিষয়ৰ ওচৰলৈ উভতি অহা আৰু কোনো বিশেষ ফল পাবলৈ থকা দাবী এৰি দিয়া—এই দুয়োটাৰ দ্বাৰাই বিকশিত হয়। পতঞ্জলিয়ে যোগ কৰে যে অভ্যাস দীঘলীয়া সময়, বিনা বিৰতিত আৰু শ্ৰদ্ধাৰে চলি থাকিলে দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত হয়।

পদ্ধতি তীব্ৰ কৰাৰ আগতে বাধাবোৰৰ নিৰ্ণয় কৰা হয়

ৰোগ, জড়তা, সংশয়, অসাৱধানতা, আলস্য, অতিভোগ, মিথ্যা ধাৰণা, কোনো স্তৰ লাভ কৰিব নোৱাৰা আৰু অস্থিৰতাক বাধা বুলি কোৱা হৈছে, লগতে দুখ, নিৰাশা, শাৰীৰিক চঞ্চলতা আৰু ব্যাহত উশাহক সংগী বুলি কোৱা হৈছে। এয়া এক ব্যৱহাৰিক নিদানৰ মানচিত্ৰ। যদি ক্লান্তিয়েই বাধা, তেন্তে অধিক বলপ্ৰয়োগ প্ৰতিকাৰ নহয়। যদি অস্পষ্ট নিৰ্দেশনাৰ পৰা সংশয় আহে, তেন্তে অধ্যয়ন আৰু স্পষ্টীকৰণৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে। সঠিক যোগে প্ৰতিটো বিক্ষোভত একেটা পদ্ধতিয়ে প্ৰয়োগ নকৰি কাৰণ অনুসৰি সঁহাৰি জনায়।

আঠটা অংগই ধ্যানৰ প্ৰস্তুতি কৰে

যম আৰু নিয়মে আচৰণ আৰু সংকল্প স্থিৰ কৰে; আসনে শৰীৰক কাম কৰিব পৰা কৰে; প্ৰাণায়ামে শ্বাস আৰু মনৰ সম্পৰ্ক পৰিমাৰ্জিত কৰে; প্ৰত্যাহাৰে স্বয়ংক্ৰিয় ইন্দ্ৰিয়গত আকৰ্ষণ কমায়; ধাৰণাই মনোযোগ গোটায়। সেয়েহে ধ্যান এক বিচ্ছিন্ন মানসিক কৌশল নহয়। জীৱন্ত অনুশীলনত অংগবোৰে পৰস্পৰক সমৰ্থন কৰিব পাৰে, কিন্তু এই কাঠামোৱে ব্যাখ্যা কৰে যে নৈতিকতা বা শাৰীৰিক স্থিৰতা অবিহনে একাগ্ৰতা কিয় ভংগুৰ হৈ থাকে।

নিৰন্তৰতাৰ জৰিয়তে ধাৰণা ধ্যান হৈ পৰে

ধাৰণাই মনোযোগ বাছি লোৱা এটা স্থান বা ক্ষেত্ৰত বান্ধি ৰাখে। ধ্যান হ’ল তাত একে ধৰণৰ বোধৰ নিৰন্তৰ প্ৰবাহ, আৰু সমাধি হ’ল লীনতা, য’ত সাধাৰণ আত্ম-উল্লেখ অবিহনে বিষয়টো উদ্ভাসিত হয়। তৃতীয় অধ্যায়ৰ এই সংজ্ঞাবোৰে অগ্ৰগতিক ষ্টপৱাচলৈ হ্ৰাস নকৰাকৈ পৰ্যবেক্ষণযোগ্য কৰি তোলে। সাধকে কেৱল মনোযোগ কিমান সময় থাকে সেয়াই নহয়, জনাৰ সলনি হোৱা গুণ আৰু প্ৰক্ষেপণৰ হ্ৰাসো লক্ষ্য কৰে।

পতঞ্জলিৰ অধ্যয়ন সূত্ৰ আৰু ভাষ্যৰ জৰিয়তে কৰা হয়

সূত্ৰবোৰ সংক্ষিপ্ত আৰু আধুনিক স্বয়ংব্যাখ্যামূলক পুস্তিকা হিচাপে ৰচিত নহয়। ব্যাসৰ ভাষ্য আৰু পৰৱৰ্তী টীকাবোৰে শব্দ, তত্ত্বমীমাংসা আৰু সাধনা কেনেকৈ বুজা হয় সেইটো গঢ় দিয়ে। অনুবাদে ব্যাখ্যামূলক বাছনি কৰে। ক্ৰমৰ পৰা আঁতৰাই এটা ইংৰাজী বাক্য উদ্ধৃত কৰিলে সংস্কৃত পৰম্পৰাই সমৰ্থন নকৰা নিশ্চয়তাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। দায়িত্বশীল শিক্ষাই উৎস উল্লেখ কৰে, ভাষ্য আৰু ভাৱানুবাদ পৃথক কৰে আৰু অনুশীলনক ব্যাখ্যাটো পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিয়ে।

য'ত আধুনিক বিজ্ঞান এই শিক্ষাৰ সৈতে লগ হয়

পতঞ্জলিৰ পদ্ধতি দৰ্শন আৰু অনুশীলন; আধুনিক গৱেষণাই তেওঁ বৰ্ণনা কৰা ধৰণৰ ধ্যান আৰু তাৰ পৰা আহিব পৰা অনুভৱৰ পৰিসৰ অধ্যয়ন কৰিছে।

ই স্বৰ যোগৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত

স্বৰ যোগে উশাহ আৰু মনোযোগক পোনপটীয়াকৈ পৰ্যবেক্ষণযোগ্য কৰি তুলি পতঞ্জলিৰ পথক সহায় কৰিব পাৰে। ই যম, নিয়ম বা ধাৰণাৰ স্থান নলয়; প্ৰচেষ্টা বাছনি কৰাৰ আগতে বৰ্তমান অৱস্থা চিনি পোৱাত ই সহায়ক। সম্পূৰ্ণ অষ্টাংগ পথৰ অধ্যয়ন কৰক.

স্বৰ যোগৰ ভেটিৰ অধ্যয়ন কৰক আৰু চাওক উশাহ-পৰ্যবেক্ষণে এই বিষয়টোক দৈনন্দিন অনুশীলনৰ সৈতে কেনেকৈ সংযুক্ত কৰে।

অনুশীলন, পথ-প্ৰদৰ্শন আৰু স্বাস্থ্য

উশাহ, টোপনি বা সাধাৰণ কাৰ্যক্ষমতা দমন কৰি উন্নত অৱস্থাৰ অনুকৰণ নকৰিব। পতঞ্জলিৰ গঠন প্ৰস্তুতি আৰু বিবেকৰ পৰা আৰম্ভ হয়।

আপোনাৰ বাবে সঠিক পৰৱৰ্তী পদক্ষেপ কি?

পাঠ্যক্ৰমবোৰ সেইসকল লোকৰ বাবে উপযুক্ত যিয়ে অনলাইনেৰে বা ঋষিকেশৰ আশ্ৰমত গুৰুৰ সৈতে স্থিৰ, পদে পদে অনুশীলন বিচাৰে। সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম কোনো বিশেষ স্বাস্থ্য অৱস্থা বা তীব্ৰ সংকটৰ বাবে সঠিক প্ৰথম পদক্ষেপ নহয়; তাৰ বাবে ব্যক্তিজনৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত অনুশীলন লাগে।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰি · স্বৰ যোগ পীঠ, ঋষিকেশ

Try this practice now

Reading about a practice and doing it are two different things. Sit for a few minutes with one of these guided recordings, spoken in the Peeth's own teaching voice. Headphones help; a quiet room is enough.

OM Prolonged into the Void

15 min

Sound OM with a long ending and rest in the silence that follows it — a mantra meditation from the Vijñāna Bhairava. (Vijñāna Bhairava Tantra, śloka 39)

These recordings are part of a library of 112 Vijñāna Bhairava practices and teacher-led prāṇāyāma in the স্বৰ যোগ এপ. To learn them in sequence, see our পাঠ্যক্ৰম, বা ask for guidance on which practice suits you.

If any practice brings dizziness, breathlessness or distress, stop, breathe normally and rest. Those who are pregnant, or living with high blood pressure, heart or lung disease, epilepsy or a psychiatric condition, learn breath practices with a teacher who adapts them.

সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

পতঞ্জলিয়ে মাইণ্ডফুলনেছ শিকায়নে?

পতঞ্জলিয়ে আধুনিক শব্দটো ব্যৱহাৰ নকৰে, আৰু তেওঁৰ পদ্ধতি আজিৰ মাইণ্ডফুলনেছ কাৰ্যসূচীৰ সৈতে একে নহয়। তেওঁ নৈতিক আৰু ভক্তিময় পথৰ ভিতৰত বাছনি কৰা বিষয়ৰ ওপৰত একাগ্ৰ ধাৰণা আৰু নিৰন্তৰ ধ্যান শিকায়। বৰ্তমান-মুহূৰ্তৰ সচেতনতা ইয়াৰ সৈতে মিলে, কিন্তু যোগসূত্ৰৰ লক্ষ্য আৰু পৰিৱেশ অধিক বহল।

আঠটা অংগৰ ভিতৰত ধ্যান ক'ৰ পৰা আৰম্ভ হয়?

আনুষ্ঠানিক ধ্যান ষষ্ঠ অংগ ধাৰণাৰ পৰা আৰম্ভ হয় আৰু সপ্তম অংগ ধ্যান হিচাপে গভীৰ হয়। কিন্তু পতঞ্জলিয়ে ইয়াক এক ভিত্তিত ৰাখিছে: যম আৰু নিয়মে আচৰণ স্থিৰ কৰে, আসনে শৰীৰ স্থিৰ কৰে, প্ৰাণায়ামে উশাহ স্থিৰ কৰে আৰু প্ৰত্যাহাৰে ইন্দ্ৰিয়বোৰ ভিতৰলৈ ঘূৰায়। আৰম্ভ কৰাসকলে সেই ভিত্তি গঢ়ি তোলাৰ লগে লগে আৰম্ভণিৰে পৰাই বহিব পাৰে।

পতঞ্জলিয়ে আমাক আৱেগ দমন কৰিবলৈ কয়নে?

নহয়। পতঞ্জলিয়ে মনৰ বৃত্তিবোৰ স্পষ্টকৈ চোৱা আৰু মন নিৰ্মল কৰিবলৈ মৈত্ৰী, কৰুণা, মুদিতা আৰু উপেক্ষা (1.33) বিকশিত কৰিবলৈ শিকাইছে। আৱেগক বুজি লোৱা হয়, দলিয়াই দিয়া নহয়। দমনে কেৱল বৃত্তিবোৰ লুকুৱায়; যোগৰ পদ্ধতি হ'ল সচেতনতা, অনুশীলন আৰু বৈৰাগ্য।

পতঞ্জলি যোগত ঈশ্বৰ-প্ৰণিধান প্ৰয়োজনীয় নেকি?

পতঞ্জলিয়ে ঈশ্বৰ-প্ৰণিধানক সমাধিৰ প্ৰত্যক্ষ উপায় (1.23) হিচাপে আৰু ক্ৰিয়া-যোগৰ (2.1) অংশ হিচাপেও কৈছে। বহুতো শিক্ষকে ইয়াক কেন্দ্ৰীয় বুলি গণ্য কৰে, কিয়নো ভক্তিয়ে মনক স্বাভাৱিকভাৱে একত্ৰিত কৰে। যিসকল পাঠকে ঈশ্বৰৰ বেলেগ ব্যাখ্যা কৰে তেওঁলোকেও গ্ৰন্থখনত থকা ভক্তিমূলক দিশটো স্বীকাৰ কৰা উচিত।

যোগসূত্ৰ কেৱল অনুবাদৰ পৰা শিকিব পাৰিনে?

এটা ভাল অনুবাদ উপযোগী আৰম্ভণি, কিন্তু সূত্ৰবোৰ অতি সংক্ষিপ্ত আৰু ব্যাসৰ দৰে ভাষ্যৰ সৈতে শিক্ষকে বুজাই দিয়াৰ বাবেই ৰচিত হৈছিল। শিক্ষকৰ সৈতে অধ্যয়ন, ভাষ্যবোৰৰ তুলনা আৰু যি পঢ়া হয় তাৰ অনুশীলনে গ্ৰন্থক তথ্যৰ পৰা বুজাপৰালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।

স্বৰ যোগে পতঞ্জলিৰ পদ্ধতিক কেনেকৈ সমৰ্থন কৰে?

স্বৰ যোগে প্ৰাণায়াম আৰু প্ৰত্যাহাৰক এক দৈনিক, পৰ্যবেক্ষণযোগ্য ৰূপ দিয়ে। কোনটো নাকৰ পাহিয়ে বৈছে লক্ষ্য কৰা, আৰু উশাহ সন্তুলিত থাকিলে বহাই মনক ধাৰণাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে। পতঞ্জলিয়ে উশাহ আৰু মনক সংযুক্ত কৰে (2.49–2.53); স্বৰে সেই সংযোগক এনে কিবা এটা কৰি তোলে যিটো আপুনি প্ৰতিদিনে চাব পাৰে।

উৎস

“পতঞ্জলি ধ্যান” সম্পৰ্কে পীঠৰ সৈতে কথা পাতক

আমাক আপোনাৰ স্বাস্থ্য, অনুশীলন আৰু আপুনি কি বিচাৰি আছে সেই বিষয়ে কওক; স্বামীজী বা কোনো আচাৰ্যই আপোনাৰ উপযোগী পথ পৰামৰ্শ দিব। বা বিনামূলীয়া সাত-দিনীয়া স্বৰ পত্ৰৰে আৰম্ভ কৰক।

স্বামী চৰণাশ্ৰিত গিৰিৰ পৰম্পৰাত শিক্ষা দিয়া · স্বৰ যোগ পীঠ সংস্থান, স্বৰ্গাশ্ৰম, ঋষিকেশ · এই পৃষ্ঠা স্বামীজীৰ পৰ্যালোচনাৰ অপেক্ষাত আছে · অনুশীলন প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ বাবে তেওঁৰ অৱস্থা অনুসৰি নিৰ্ধাৰিত।

আপোনাৰ অধ্যয়ন অব্যাহত ৰাখক

ধ্যানৰ সম্পূৰ্ণ শিক্ষা জানক, বৰ্তমানৰ পাঠ্যক্ৰমসমূহ চাওক, বা সুধি লওক আপোনাৰ অভিজ্ঞতা আৰু সুৰক্ষাৰ প্ৰয়োজনৰ বাবে কেনে ধৰণৰ পথ-প্ৰদৰ্শন উপযুক্ত।