ਅਭਿਆਸ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ

ਹਠ ਯੋਗ: ਆਸਣ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਸ਼ਟਕਰਮ

ਸਰੀਰ, ਸਾਹ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਇਕਸੁਰ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ।

ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ

ਹਠ ਯੋਗ ਕੀ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਇੱਕ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੈ ਜੋ ਆਚਰਣ, ਸ਼ੁੱਧੀ, ਆਸਣ, ਸਾਹ ਦੇ ਨਿਯਮਨ, ਮੁਦਰਾ, ਬੰਧ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਕੇ ਪੂਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਰਾਜ ਯੋਗ ਲਈ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਿੱਚ-ਤਾਣ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਸਰੀਰ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਨਿਖਾਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿਅਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

A yoga practitioner holding a steady seated posture on a mat in a sunlit ashram hall in Rishikesh
ਹਠ ਯੋਗ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਦੀ ਪੌੜੀ ਵਜੋਂ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ

ਆਮ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਜਵਾਬ

ਹਠ ਯੋਗ ਕੀ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਯੋਗ ਹੈ: ਆਸਣ, ਛੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਿਰਿਆਵਾਂ (ਸ਼ਟਕਰਮ), ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ। ਇਸ ਦੇ ਮੂਲ ਗ੍ਰੰਥ, ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਅਤੇ ਘੇਰੰਡ ਸੰਹਿਤਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਯੋਗ — ਮਨ ਦੇ ਠਹਿਰਾਅ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ — ਦੀ ਪੌੜੀ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਹਠ ਯੋਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਭਿਆਸ ਕਿਹੜੇ ਹਨ?

ਹਠ ਯੋਗ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਭਿਆਸ, ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ, ਹਨ ਆਸਣ (ਸਥਿਰ ਆਸਣ), ਕੁੰਭਕ (ਸਾਹ ਰੋਕਣ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ), ਮੁਦਰਾ (ਮੋਹਰਾਂ ਅਤੇ ਬੰਧ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਲ, ਉੱਡੀਯਾਨ ਅਤੇ ਜਾਲੰਧਰ ਬੰਧ) ਅਤੇ ਨਾਦਾਨੁਸੰਧਾਨ (ਅੰਦਰੂਨੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣਨਾ)। ਛੇ ਸ਼ੁੱਧੀ-ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਕੀ ਹਠ ਯੋਗ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਕੋਮਲਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇ: ਸਰਲ ਆਸਣ, ਕੁਦਰਤੀ ਸਾਹ, ਛੋਟੀ ਢਿੱਲ ਅਤੇ ਮੁੱਢਲਾ ਬਦਲਵੀਂ-ਨਾਸ ਸਾਹ। ਤੀਬਰ ਕੁੰਭਕ, ਬੰਧ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਉਲਟੇ ਆਸਣ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਾਸਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਦਰਦ ਜਾਂ ਉੱਚ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਦਬਾਅ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਢਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਠ ਯੋਗ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?

ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹਠ ਯੋਗ ਦਾ ਟੀਚਾ ਰਾਜ ਯੋਗ ਹੈ: ਸਥਿਰ ਮਨ, ਸਮਾਧੀ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ। ਸਿਹਤ, ਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸੁਆਗਤ-ਯੋਗ ਨਤੀਜੇ ਹਨ। ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਠ ਅਤੇ ਰਾਜ ਯੋਗ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਹਠ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹਾਲੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਹੈ? ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛੋ; ਪੀਠ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਪੀਠ ਨੂੰ WhatsApp ਕਰੋ

ਹਠ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ-ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ

Understand

Practise

ਯੋਗ ਆਸਣA stable, easeful foundation for breath, inner steadiness and meditation.ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮRegulation of prāṇa through the breath, taught with preparation, dosage and contraindications.ਸ਼ੀਤਲੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮThe tongue-rolled cooling breath: classical meaning, method, research, individual suitability and Swara-based use.ਸੀਤਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮThe cooling breath through the teeth: distinct method, textual setting, evidence, precautions and Swara-based choice.ਉੱਜਾਯੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮThe victorious throat-guided breath: classical method, attention, evidence, individual adaptation and safe progression.ਸੂਰਜ ਭੇਦਨ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮThe right-to-left solar breath: piṅgalā context, method, research boundaries, precautions and Swara-based choice.ਚੰਦਰ ਭੇਦਨ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮThe left-to-right lunar breath: iḍā context, method, research boundaries, precautions and Swara-based choice.ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮHumming-bee breath: the classical method, the nitric-oxide finding and safe practice.ਭਸਤ੍ਰਿਕਾ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮBellows breath: the classical method, its claims, and who should not practise it.ਕਪਾਲਭਾਤੀ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਆSkull-shining cleansing breath: method, mixed research and safety.ਯੋਗ ਮੁਦਰਾHand gestures, whole-body seals and classical Haṭha mudrās distinguished by source and purpose.ਤਿੰਨ ਬੰਧMūla, Uḍḍīyāna and Jālandhara bandha: purpose, method, sequence and safety.ਨੌਲੀ ਕਿਰਿਆAbdominal churning, the crown of the haṭha practices: stages and contraindications.

Safety and discernment

ਇੱਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਕਈ ਸਹਿਯੋਗੀ ਵਿਧੀਆਂ

ਹਠ ਇੱਕ ਸਰਲ ਨਿਰੀਖਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਸਰੀਰ, ਸਾਹ, ਊਰਜਾ, ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬੇਚੈਨ ਸਾਹ ਬੇਚੈਨ ਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਦਰਦ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਆਸਣ ਸ਼ਾਂਤ ਸਾਹ ਲਈ ਹਾਲਾਤ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਠ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਸਮੁੱਚੇ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗ ਨੂੰ ਨਾ ਕਸਰਤ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਅਦਿੱਖ ਊਰਜਾ-ਸਿਧਾਂਤ ਤੱਕ।

ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਗ੍ਰੰਥ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ ਆਸਨ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਘੇਰੰਡ ਸੰਹਿਤਾ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ, ਸਥਿਰਤਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਹਲਕੇਪਣ, ਸਿੱਧੇ ਬੋਧ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਸੱਤ-ਅੰਗੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਨਕਸ਼ੇ ਹਨ, ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਨਹੀਂ। ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਅਧਿਆਪਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਸਰੋਤ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਨਤ ਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਸ਼ਾਸਤਰ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ

हठं विना राजयोगो राजयोगं विना हठः । न सिध्यति ततो युग्ममानिष्पत्तेः समभ्यसेत् ॥

haṭhaṃ vinā rājayogo rāja-yogaṃ vinā haṭhaḥ | na sidhyati tato yugmam āniṣpatteḥ samabhyaset ||

ਅਰਥ: ਹਠ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਰਾਜ ਯੋਗ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਨਾ ਰਾਜ ਯੋਗ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹਠ; ਇਸ ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠਿਆਂ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ।

— ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 2.76 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ, ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ — GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen), sanskritdocuments.org ਸੰਸਕਰਣ (J. Brzezinski / U. Stiehl) ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ

ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ “ਸਰੀਰਕ” ਅਤੇ “ਅਧਿਆਤਮਿਕ” ਯੋਗ ਦੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ: ਨਾ ਹਠ ਇਕੱਲਾ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਰਾਜ। ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

आसनं कुम्भकं चित्रं मुद्राख्यं करणं तथा । अथ नादानुसन्धानमभ्यासानुक्रमो हठे ॥

āsanaṃ kumbhakaṃ citraṃ mudrākhyaṃ karaṇaṃ tathā | atha nādānusandhānam abhyāsānukramo haṭhe ||

ਅਰਥ: ਆਸਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੁੰਭਕ, ਮੁਦਰਾ ਕਹਾਉਂਦੇ ਅਭਿਆਸ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਾਦ ਉੱਤੇ ਇਕਾਗਰਤਾ — ਹਠ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਇਹੀ ਕ੍ਰਮ ਹੈ।

— ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ 1.58 · ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ: ਸਵਾਤਮਾਰਾਮ, ਹਠ ਯੋਗ ਪ੍ਰਦੀਪਿਕਾ — GRETIL ਈ-ਪਾਠ (Göttingen), sanskritdocuments.org ਸੰਸਕਰਣ (J. Brzezinski / U. Stiehl) ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ

ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਇੱਕ ਸਤਰ ਵਿੱਚ: ਆਸਣ, ਕੁੰਭਕ, ਮੁਦਰਾ, ਫਿਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨਾਦ। ਪੀਠ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਲਈ ਹਠ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।

ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਕ੍ਰਮ ਕੀ ਹੈ?

  1. ਆਚਰਣ, ਢੁਕਵਾਂ ਭੋਜਨ, ਥਾਂ, ਲੈਅ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਗੁਰੂ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।
  2. ਸ਼ਟਕਰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤਦ ਹੀ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
  3. ਆਸਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰਤਾ, ਲਚਕ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਲਈ ਕੰਮ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ।
  4. ਸਾਹ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਨਿਖਾਰੋ; ਕੁੰਭਕ ਅਭਿਲਾਸ਼ਾ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
  5. ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਸਾਹ-ਪੜਾਅ ਅਤੇ ਛੱਡਣ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖੋ।
  6. ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ, ਇਕਾਗਰਤਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵੱਲ ਵਧੋ।

ਸ਼ਟਕਰਮ ਜਾਂ ਸ਼ਟਕ੍ਰਿਆ ਛੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਮੂਹ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। “ਸਤ ਕ੍ਰਿਆ” ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਆਧੁਨਿਕ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਛੇ ਸ਼ੁੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਹੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼, ਜੋਖਮ ਅਤੇ ਪੂਰਵ-ਸ਼ਰਤਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।

ਇੱਕੋ ਅਭਿਆਸ ਸਭ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਸਥਿਰਤਾ, ਸ਼ੁੱਧੀ ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਸਾਂਝੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੈ। ਉਮਰ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ, ਬਿਮਾਰੀ, ਚੱਲਣ-ਫਿਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਦਵਾਈ, ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਸਾਹ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ, ਰੁੱਤ, ਭੋਜਨ, ਪੇਸ਼ਾ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਹਾਲਤ ਢੁਕਵੇਂ ਆਸਣ, ਅਨੁਪਾਤ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅਸੰਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਅਸਲ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਭਰੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸੰਤੁਲਿਤ ਆਮ ਕ੍ਰਮ ਸਟੂਡੀਓ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਿਹਤ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਝੁਕਣਾ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਇੱਕ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਪਿੱਛੇ ਝੁਕਣਾ ਦੂਜੀ ਨੂੰ। ਸਰਗਰਮ ਮਨੋਵਿਕਾਰ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੌਰਾਨ ਤਿੱਖਾ ਅੰਤਰਮੁਖੀ ਧਿਆਨ ਅਣਉਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਦੋਂ ਢਾਂਚਾਬੱਧ ਹਰਕਤ, ਆਮ ਦਿਨਚਰਿਆ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਢਾਲਣਾ ਯੋਗ ਦੇ ਮਕਸਦ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਆਸਣ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ, ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਆਸਣ ਅਜਿਹਾ ਸਰੀਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿ ਸਕੇ। ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਸਾਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਅਨੁਭਵ ਹੋਈ ਗਤੀ ਨੂੰ ਨਿਖਾਰਦਾ ਹੈ। ਬੰਧ ਇੱਕ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜੋ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੁਦਰਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਮੋਹਰ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਸਣ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਾਹ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਵੱਧ ਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਧੀਆਂ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਜੁਗਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ, ਸਾਹ ਦਾ ਪੜਾਅ, ਮਿਆਦ, ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਮੁੜ-ਸੰਭਲਣਾ ਵਿਧੀ ਦਾ ਅੰਗ ਹਨ।

ਸ਼ਟਕਰਮ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੁਕਾਵਟ ਜਾਂ ਅਸੰਤੁਲਨ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਧਕ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਖਿਝਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਟ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਕਲਪਿਤ ਅਸ਼ੁੱਧੀ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਸੰਜਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ: ਸਹੀ ਅਭਿਆਸ, ਸਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਸਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ, ਸਹੀ ਪੜਾਅ ਉੱਤੇ।

ਹਠ ਯੋਗ ਸਵਰ ਯੋਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੁੜਦਾ ਹੈ

ਸਵਰ ਯੋਗ ਨਾਸ ਦੇ ਵਹਾਅ, ਸਾਹ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਦਾ ਪਲ-ਪਲ ਨਿਰੀਖਣ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਅਨੁਪਾਤ ਜਾਂ ਕੁੰਭਕ ਥੋਪਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਧਕ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ ਜਾਂ ਬੇਚੈਨ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਖੱਬੇ, ਸੱਜੇ ਜਾਂ ਸੰਤੁਲਿਤ। ਇਹ ਨਿਰੀਖਣ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਠ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਵਿਧੀ, ਮਨਾਹੀਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।

ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਹਠ ਦੇਹਧਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮਿਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਸਵਰ ਉਸ ਦੀ ਬਦਲਦੀ ਲੈਅ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੂਖਮ ਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਮਸ਼ੀਨੀ ਅਮਲ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਕਸਦ ਸਰੀਰ, ਪ੍ਰਾਣ, ਮਨ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਵਧਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਕਿਸੇ ਬੇਮੇਲ ਸਰਗਰਮੀ ਦੀ ਥਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਸਤਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇ।

ਜਿੱਥੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ

ਹਠ ਯੋਗ ਦੇ ਆਸਣ ਅਤੇ ਸਾਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਯੋਗਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ। ਖੋਜ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸਿਖਾਏ ਜਾਣ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਸ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਅਤਿਵਾਦੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕਿਉਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਠ ਯੋਗ ਤੋਂ ਰਾਜ ਯੋਗ ਤੱਕ

ਹਠ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਧਿਆਨ ਲਗਾਤਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਹਟ ਸਕੇ, ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਬਣ ਸਕੇ। ਰਾਜ ਯੋਗ ਯਮ, ਨਿਯਮ, ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ, ਧਾਰਣਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਰਾਹੀਂ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਚਿੰਤਨਸ਼ੀਲ ਬਣਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹਠ ਅਤੇ ਰਾਜ ਇੱਕੋ ਮਾਰਗ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਪੱਖ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਅੰਤਿਮ ਟੀਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨ ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਦਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤਰ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਥਕਾਵਟ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਚਕ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮਾ ਕੁੰਭਕ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਹੈ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਥਿਰ ਹੁੰਦਾ ਸਰੀਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਆਮ ਸਾਹ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਧਿਆਨ, ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ, ਠੀਕ ਪਾਚਨ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਬੇਚੈਨੀ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸਮਰੱਥਾ। ਅਸਾਧਾਰਨ ਪ੍ਰਾਣਕ ਜਾਂ ਰਹੱਸਮਈ ਅਨੁਭਵ ਉੱਠ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ, ਨਿਮਰਤਾ, ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਨ ਨਾਲ ਪਰਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਉਹ ਅਭਿਆਸ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ

  • ਲੰਮਾ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕੁੰਭਕ, ਭਸਤ੍ਰਿਕਾ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਸਾਹ।
  • ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ, ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਾਂ ਸੰਬੰਧਿਤ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਉੱਡੀਯਾਨ, ਨੌਲੀ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕੰਮ।
  • ਬੇਕਾਬੂ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਗਲੂਕੋਮਾ, ਨਾੜੀ-ਤੰਤਰ ਦੇ ਜੋਖਮ ਜਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਸੱਟ ਵਿੱਚ ਉਲਟੇ ਆਸਣ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਅਭਿਆਸ।
  • ਨੇਤੀ, ਕੁੰਜਲ, ਬਸਤਿ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ-ਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਧੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਲਾਈਟ ਸੰਤੁਲਨ ਜਾਂ ਸੰਕੇਤ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਣ।

ਦਰਦ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਛਾਤੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ, ਗੰਭੀਰ ਸਾਹ ਚੜ੍ਹਨ, ਨਸਾਂ ਸੰਬੰਧੀ ਸੰਕੇਤਾਂ, ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ, ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਮਾਨਸਿਕ ਅਸਥਿਰਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਭਿਆਸ ਘਟਾਓ ਜਾਂ ਰੋਕੋ। ਤੁਰੰਤ ਜਾਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਡਾਕਟਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਓ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਵਿਧੀਆਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਯੋਗ ਮਾਹਿਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰੋ।

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਹੀ ਅਗਲਾ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ?

ਕੋਰਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਹਨ ਜੋ ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਨਲਾਈਨ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸਥਿਰ, ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਅਭਿਆਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਕੋਰਸ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਸਿਹਤ ਸਥਿਤੀ ਜਾਂ ਤੀਬਰ ਸੰਕਟ ਲਈ ਸਹੀ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਅਭਿਆਸ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼

ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਸਵਾਲ

ਕੀ ਹਠ ਯੋਗ ਸਿਰਫ਼ ਸਰੀਰਕ ਯੋਗ ਹੈ?

ਨਹੀਂ। ਆਸਨ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਹਠ ਦੇ ਸਰੋਤ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਆਸਨ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦੇ ਨਿਯਮਨ, ਮੁਦਰਾ, ਬੰਧ, ਪ੍ਰਤਿਆਹਾਰ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਸਮਾਧੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਪਰੋਂਦੇ ਹਨ। ਸਰੀਰਕ ਸਮਰੱਥਾ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਲਚਕ ਯੋਗ ਦਾ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਚਰਣ, ਸਾਹ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਕੇਤ ਹਨ।

ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫ਼ਾਈ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ?

ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨਹੀਂ। ਕਈ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮਿਤ ਹਰਕਤ, ਸਥਿਰ ਆਸਨ, ਆਮ ਨਾਸ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ, ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਲੈਅ ਕਾਇਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁੱਧੀ-ਅਭਿਆਸ ਕਿਸੇ ਅਸਲੀ ਲੋੜ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਪਾਣੀ, ਸਫ਼ਾਈ, ਵਾਰਵਾਰਤਾ ਅਤੇ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮੇਤ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੰਜਲ, ਬਸਤੀ ਜਾਂ ਸ਼ੰਖ-ਪ੍ਰਕਸ਼ਾਲਨ ਵਰਗੀਆਂ ਤੀਬਰ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਛੋਟੀ ਵੀਡੀਓ ਤੋਂ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਟੀਨ ਡੀਟੌਕਸ ਰਸਮਾਂ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਹਠ ਰਾਜ ਯੋਗ ਵੱਲ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

ਹਠ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਟਿਕਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਿਕ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੰਦਰ ਮੁੜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਯੋਗ ਫਿਰ ਮਾਰਗ ਦੇ ਨੈਤਿਕ, ਇਕਾਗਰਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਿਆਰੀ ਧਾਰਣਾ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਆਸਣ ਜਾਂ ਸਾਹ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮਸ਼ੀਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਾਧੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਇਹ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲਗਾਤਾਰ ਅਭਿਆਸ, ਵਿਵੇਕ, ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।

ਹਠ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ?

ਹਠ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਜਾਂ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹ ਅਤੇ ਠ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਪੂਰਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੋਤ ਅਤੇ ਸੰਦਰਭ ਦੱਸੇ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਨਾਅਰੇ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹਠ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨਤਾ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕੋ ਹਠ ਯੋਗ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਇੱਕ ਸਾਦਾ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕ੍ਰਮ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਭ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਮਰ, ਗਰਭ-ਅਵਸਥਾ, ਦਰਦ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਸਾਹ ਦੀ ਸਥਿਤੀ, ਦਵਾਈ, ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਇਹ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਸਿਹਤ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੱਕੇ ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ ਨੁਸਖ਼ੇ ਵਾਂਗ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।

ਕੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ?

ਸਰਲ ਸਾਹ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਸੁਖਾਲੀ ਲੰਬਾਈ ਉਦੋਂ ਢੁਕਵੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਜ਼ ਸਾਹ, ਲੰਮੇ ਅਨੁਪਾਤ, ਕੁੰਭਕ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਬੰਧ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ-ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਚੱਕਰ ਆਉਣੇ, ਝਰਨਾਹਟ, ਘਬਰਾਹਟ, ਦਬਾਅ, ਸਿਰ-ਦਰਦ ਜਾਂ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣਾ ਰੁਕਣ, ਠੀਕ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਦੀ ਮੁੜ ਜਾਂਚ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ।

ਕੀ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਬੰਧ ਇੱਕੋ ਹਨ?

ਨਹੀਂ। ਬੰਧ ਦਾ ਆਮ ਅਰਥ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੂਲ, ਉੱਡੀਆਨ ਜਾਂ ਜਾਲੰਧਰ ਬੰਧ। ਮੁਦਰਾ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਮੋਹਰ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਸਨ, ਨਜ਼ਰ, ਮੰਤਰ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਬੰਧ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਨਤ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾਅ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਵੇਸ਼, ਮਿਆਦ, ਛੱਡਣਾ ਅਤੇ ਮੁੜ ਸੰਭਲਣਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੇਠ ਸਿੱਖਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।

ਕੀ ਹਠ ਯੋਗ ਪੁਰਾਣੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਕੁਝ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਏ ਯੋਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਲੱਛਣਾਂ ਜਾਂ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਿਹਤਯਾਬੀਆਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਰਜ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਨਿਰੀਖਣ ਹਰ ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਇਲਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਯੋਗ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਨਿਦਾਨ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਸਹਾਇਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋ। ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਅਧਿਆਪਕ ਪੱਕੇ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਡਰ ਨਹੀਂ ਭੜਕਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਲੋੜੀਂਦੀ ਦਵਾਈ ਛੱਡਣ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ

ਪੀਠ ਨਾਲ ਹਠ ਯੋਗ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੋ

ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ, ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹੋ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ; ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਚਾਰੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮਾਰਗ ਸੁਝਾਉਣਗੇ। ਜਾਂ ਮੁਫ਼ਤ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਵਰ-ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।

ਸਵਾਮੀ ਚਰਣਾਸ਼੍ਰਿਤ ਗਿਰਿ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ · ਸਵਰ ਯੋਗ ਪੀਠ ਸੰਸਥਾਨ, ਸਵਰਗਾਸ਼ਰਮ, ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ · ਇਹ ਪੰਨਾ ਸਵਾਮੀ ਜੀ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੈ · ਅਭਿਆਸ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕ੍ਰਮ ਸਿੱਖੋ

ਬੁਨਿਆਦੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਤੀਬਰ ਸ਼ੁੱਧੀ, ਕੁੰਭਕ, ਮੁਦਰਾ ਜਾਂ ਬੰਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿੱਜੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰੋ।